آقای پزشکیان، درمان مشکلات کجاست؟

به گزارش تابناک به نقل از فارس؛ رئیس‌جمهور در گردهمایی روابط عمومی‌های دستگاه‌های اجرایی، صریح و بی‌پرده مسائل دولت را پشت تریبون اعلام کرد: نفت فروش نمی‌رود، اقتصاد افتضاح است و کوهی از بدهی روی دست دولت سنگینی می‌کند.

این صداقت را باید قدر دانست، روراستی با مردم غنیمتی است که می‌تواند پل اعتماد را بازسازی کند، اما اگر این صداقت به نقشه‌ی راه ختم نشود، به جای روشنگری، بن‌بست می‌سازد.

مردم وقتی می‌شنوند «اقتصاد اقتضاح است» و بلافاصله نمی‌شنوند «دولت برای برون رفت از بحران برنامه دارد»، ذهن‌شان نه با واقعیت، که با ناامیدی پر می‌شود. فرماندهی که فقط زخم‌های میدان را گزارش کند و راه فتح را نگوید، جنگ را از پیش باخته است.

خطر خلا راهکار: تقویت روایت تسلیم

خطر دیگر خلأ روایت است. وقتی دولت راهکار داخلی ارائه نمی‌دهد، تنها نسخه‌ای که از بلندگو‌های بیرونی پخش می‌شود «مذاکره» است؛ مذاکره‌ای که بهایش تحویل اورانیوم و از کف دادن تنگه هرمز است.

نتیجه‌اش چیزی نیست جز سایه‌ی ابدی تهدید بر سر ایران؛ بعید است تیم دولت از این دام بی‌خبر باشد، اما بحران‌گویی بدون نسخه، ناخواسته همان مسیر را هموار می‌کند.

تصویر را ببینید: پزشکی در مواجه با بیمار خود، بیماری‌ها را تشخیص داده و آنها را یکی یکی بیان می‌کند، اما نسخه‌ای برای درمان نمی‌دهد. بیمار چه می‌کند؟ وحشت کرده و پیش از آنکه بیماری اثر کند از ناامید از میان می‌رود. دولت در این روز‌های سخت، پزشک ایران است و ملت چشم به راه نسخه درمانی دقیق هستند.

شش راهکار عملیاتی برای حل مسائل کشور

راهکار عملیاتی کم نیست؛ دست‌کم شش مسیر فوری پیش روی دولت است

مشارکت واقعی مردم: طراحی ابزار‌های سرمایه‌گذاری شفاف، سودآور و قابل رصد تا مردم از تماشاچی بحران، به سهام‌دار نجات تبدیل شوند.

شفافیت حداکثری: انتشار برخط ریز هزینه‌های ارزی و ریالی، تا هر شهروند بداند پول نفت کجا رفته و بدهی‌ها چگونه پرداخت می‌شود.

شوک به بدنه دلالی: اجرای نظام مالیاتی ضد سوداگری و فعال‌سازی هوشمند تعزیرات، حذف امضا‌های طلایی و برخورد علنی با مفسدان دانه‌درشت، پیش از آنکه اعتماد مردم خدشه‌دار شود.

برنامه‌ی فوری تهاتر: جایگزینی سازوکار‌های تهاتر نفت با کالا‌های اساسی و مواد اولیه تولید، با اولویت شرکای راهبردی شرقی و همسایگان؛ نفت را بدون دلار به چرخه‌ی تولید برگردانیم.

جهش دیپلماسی اقتصادی همسایگی: فعال‌سازی کریدور‌های شمال-جنوب و شرق-غرب، بازارچه‌های مرزی و تعرفه‌های صفر ترجیحی با ۱۵ کشور همسایه؛ صادرات غیرنفتی را ظرف شش ماه دو برابر کنیم.

بازتعریف مسیر‌های خنثی‌سازی تحریم: ایجاد نهاد مستقل «اتاق بی‌تحریمی» با مشارکت بخش خصوصی و نخبگان تحریم‌شناس، برای طراحی روزآمد کانال‌های مالی و لجستیکی جایگزین.

صداقت، شروع ماجراست؛ اما قصه وقتی کامل می‌شود که مردم بدانند از این بن‌بست چگونه عبور می‌کنیم. ملت تشنه نقشه‌ی راه است، نه فقط نقشه‌ی بحران. اگر روایت امید را روایت نکنیم، دیگران روایت تسلیم را جا می‌اندازند.