پیاتزا علیه افسانه ایرانی؛ «چیزی نبرده‌اید که طلایی باشید»

فرزاد کفیلی - پیاتزا اکنون با اذعان به ناآمادگی تیم، به صراحت عنوان می‌کند نسل طلایی در والیبال ایران وجود نداشته که الان بخواهیم درباره‌اش صحبت کنیم یا آنها را به تیم دعوت کنم.

به گزارش سرویس ورزشی تابناک، تمرینات تیم ملی والیبال ایران برای حضور در لیگ ملت‌های والیبال از سه هفته پیش زیر نظر رحمان محمدی‌راد، دستیار ایرانی پیاتزا، در تهران شروع شد و روز شنبه پیاتزا، سرمربی ایتالیایی و یکی دو روز بعد توتولو، دستیار او، به تیم اضافه شدند و خیلی سریع با کنار گذاشتن بازیکنانی، چون امین اسماعیل‌نژاد، پیکره تیم ملی برای هفته اول لیگ ملت‌ها در برزیل را مشخص کردند.

پیاتزا در صحبت‌هایی که روز چهارشنبه با رسانه‌ها داشت، بدون اشاره مستقیم به جنگ و شرایط خاص ایران در ماه‌های اخیر، عنوان کرد که تمرینات تیم دیر شروع شده، اکثر بازیکنان تمرینات خوب برای لیگ ملت‌ها نداشته‌اند و نیاز است هرچه سریع‌تر وضعیت تیم بهبود پیدا کند و فاصله با تیم‌های دیگر کم شود.

سرمربی ایتالیایی تیم ملی والیبال چهارشنبه وقتی خبرنگاری از او درباره معیارهایش برای انتخاب دستیاران ایرانی پرسید و از رضا مومنی‌مقدم نام برد که از حضور در کادر فنی انصراف داده، طوری نشان داد که گویی نام مومنی‌مقدم را هیچ‌وقت نشنیده و تنها در جواب گفت: «می‌دانید چه کسانی در کادر فنی سال قبل حضور داشتند؟ چند نفر از کادر قبلی باقی مانده‌اند؟ همین. چیزی ندارم بگویم.»

پیاتزا در چند جمله، رویایی را که روابط عمومی و فدراسیون والیبال دو سال است تلاش دارند میان مردم و رسانه‌ها جا بیندازند و به مردم القا کنند پیاتزا خودش دستیاران ایرانی را انتخاب و گزینش می‌کند، به چالش کشید. او حتی نام رضا مومنی‌مقدم، سرمربی تیم والیبال جوانان ایران، را نمی‌دانست و هیچ توضیحی نه برای کنار گذاشتن کادر فنی ایرانی سال قبل و نه انتخاب کادر کنونی داشت.

رئیس فدراسیون والیبال و روابط عمومی این فدراسیون بار‌ها و بار‌ها عنوان کرده‌اند پیاتزا خودش دستیاران ایرانی را انتخاب می‌کند. در حالی که نزدیکان تیم اذعان می‌کنند این مربی ایتالیایی اصلاً مربیان ایرانی را قبول ندارد و تنها با دستیار ایتالیایی‌اش، توماس توتولو، مشورت می‌کند و اصلاً اگر کادر ایرانی برایش اهمیت داشت، تمام مربیان سال قبل را به‌یکباره کنار نمی‌گذاشت و الان درباره دستیارانی که برایش انتخاب کرده‌اند اظهار نظر می‌کرد یا دلایل کنار گذاشتن مربیان سال قبل را عنوان می‌کرد.

افسانه‌ای از نسل طلایی والیبال ایران

موضوع دستیاران ایرانی پیاتزا تنها چالش گفت‌وگوی پیاتزا با خبرنگاران ایرانی نبود. او زمانی که خبرنگاری از او پرسید: ما یک نسل طلایی از بازیکنانی مثل غفور، عبادی‌پور و موسوی داشتیم، برای دومین سال پیاپی چرا خبری از این بازیکنان نیست؟ با لحنی برانگیخته جواب داد: «سال قبل در تلویزیون درباره نسل طلایی از من پرسیدند، وقتی می‌گوییم نسل طلایی یعنی یک چیزی برده و برنده شده‌اید. یک مدال طلایی، چیزی. من هنوز مدال طلایی در ایران ندیده‌ام. چرا می‌خواهید ادامه دهید و آنها را نسل طلایی بنامید؟ می‌شود بیشتر برای من توضیح دهید؟»

پیاتزا تلاش کرد معنای نسل طلایی را برای خبرنگاران توضیح دهد و در ادامه عنوان کرد: «مسابقات آسیایی جزو رویداد‌های اصلی فدراسیون جهانی نیست؛ نسل طلایی یک موفقیت را بیش از یک بار تکرار می‌کند، هیچ‌وقت در لیگ جهانی، لیگ ملت‌ها، قهرمانی جهان و المپیک مقامی به‌دست نیامده. این چهار تورنمنت مهم‌ترین تورنمنت‌های جهان هستند. من خود طرفدار والیبال هستم. من تاریخ والیبال را می‌دانم. شما می‌توانید بگویید نسل خوبی بودند. نسل طلایی مثلاً نسلی از بازیکنان برزیل بودند که از ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۸ روی سکو بودند.»

چنین صراحتی در تمام مدت حضور پیاتزا از این مربی ایتالیایی دیده نشده بود. مخاطب صحبت‌های پیاتزا احتمالاً فقط خبرنگاران یا طرفداران عادی والیبال نبودند. پیاتزا با فدراسیونی روبه‌روست که کادر فنی برایش مشخص می‌کند؛ یک‌شبه تمام کادر قبل را بیرون می‌کند و فردی بدون یک روز سابقه در والیبال را سرپرست تیم ملی می‌کند و یا زمانی که او در ایران نیست، چندین بازیکن مصدوم را به اردو می‌آورند تا شاید ارزش مادی این بازیکنان را بالا ببرند، بدون این‌که کسی پاسخ دهد این بازیکنان مصدوم واقعاً شایسته استفاده از امکانات ملی حتی برای مدت محدود هستند؟

پیاتزا خواست رویایی را که روابط عمومی فدراسیون والیبال یک دهه است بدون هیچ پشتوانه‌ای به مردم ایران می‌فروشد، به چالش بکشد تا در مسابقات پیش‌رو فشار از روی او و بازیکنانش برداشته شود. از نسلی که روابط عمومی فدراسیون والیبال آنها را طلایی می‌خواند عادل غلامی را بدون یک روز سابقه مربیگری سرمربی تیم نوجوانان ایران کردند و اکنون هم به عنوان دستیار پیاتزا به تیم ملی بزرگسالان آورده‌اند.

سرمربی ایتالیایی تیم ملی اکنون مقابل فدراسیون و رسانه‌هایی قرار گرفته که یک دهه است به محمدرضا داورزنی می‌گویند «معمار والیبال نوین ایران». این اصطلاح را همان روابط عمومی طراحی و پخش کرده که «نسل طلایی والیبال» را ساخته است. پیاتزا در حالی که سرش را در سالن والیبال آزادی می‌چرخاند عنوان می‌کرد نشانی از مدال طلا در سالن نمی‌بیند.

مربی ساده‌پوش تیم ملی والیبال بهتر از هرکس دیگری می‌داند که بهترین مقام تیم ملی یعنی چهارمی لیگ جهانی با اسلوبودان کواچ، سرمربی صرب، به‌دست آمد؛ مربی‌ای که وقتی ۱۲ سال پیش تیم ملی با هدایت او در لیگ جهانی در آمریکا به سر می‌برد، زمانی که از بازیکنان خواست در ساعت معین به تمرین تیم بیایند، هیچ‌کدام از بازیکنان در تمرین حاضر نشدند، چراکه کاپیتان وقت تیم از آنها خواسته بود در تمرین حاضر نشوند.

پیاتزا هم گذشته والیبال ایران را می‌داند و هم والیبال حرفه‌ای جهان را به خوبی می‌شناسد. آن‌چه او نمی‌داند ارزش چنین ساخت‌وساز‌هایی است که روابط عمومی‌ها برای خوشامد مدیرانشان انجام می‌دهند و با صرف هزینه‌های گزاف آنها را به مردم می‌فروشند تا هرچند غیرواقعی، مدیرانشان چند صباحی با لبخند مقابل رسانه‌ها حاضر شوند.