سقوط آزاد در جاده مخصوص/ تولید سایپا ذوب شد!

در حالی که موج تبلیغات در فضای مجازی، از بهبود عملکرد سایپا می‌گوید، آمارهای کدال حقیقت تکان‌دهنده‌ای را روایت می‌کنند و آن ریزش ۶۷ درصدی تولید در مردادماه است؛ اما چگونه مدیریتی که تولیدش به یک‌سوم دوران اوج رسیده، هنوز در حال خبردرمانی است؟ 

به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، آمارهای تکان‌دهنده نشان می‌دهد تولید سایپا به یک‌سوم دوران اوج خود رسیده است اما عجیب این است که در برخی رسانه ها همچنان خبر از بهبود عملکرد است!

 سقوط ۲۷ درصدی تولید در تیرماه و تکرار ریزش ۳۱ درصدی در مرداد، نشان می‌دهد که تولید در دومین خودروساز بزرگ کشور نه تنها رشد نکرده، بلکه در حال ذوب شدن است اما سوال این است که واقعیت کف کارخانه با فضاسازی رسانه ای این‌قدر متفاوت است؟

نگاهی به نمودار تولید محصولات به تفکیک خانواده در پنج ماهه سال ۱۴۰۵، تصویری نگران‌کننده از وضعیت سایپا ارائه می‌دهد در حالی که سال ۱۴۰۲ نقطه اوج تولید در بسیاری از گروه‌ها بوده، سال ۱۴۰۵ سال به ریزش مداوم تبدیل شده است.

۱. تراژدی اعداد؛ سقوط دومینووار تولید

طبق اطلاعات موجود، تولید تیرماه نسبت به خرداد ۲۷ درصد کاهش یافته و این روند نزولی در مردادماه با شدت بیشتری (۳۱ درصد) ادامه یافته است، اما مقایسه تولید مرداد ۱۴۰۵ با مرداد ۱۴۰۲ حاکی از ریزش ۶۷ درصدی دارد که این یعنی تولید سایپا به یک‌سوم دوران اوج خود رسیده است.

براساس اطلاعات موجود خانواده ایکس ۲۰۰ که ستون خیمه تولید سایپا محسوب می شود، از تیراژ بالای ۱۰۵ هزار دستگاه در سال ۱۴۰۲، به حدود ۳۱ هزار دستگاه در سال ۱۴۰۵ رسیده است.

همچنین شاهین خودرویی که قرار بود نماد تحول سایپا باشد، در مردادماه نسبت به تیرماه ۶۰ درصد ریزش تولید داشته است؛ رقمی که برای یک خودروی استراتژیک، چیزی فراتر از یک نوسان ساده و در حد توقف غیررسمی است. از سویی دیگر، خانواده چانگان نیز تقریباً از مدار تولید خارج شده و اعداد نزدیک به صفر را تجربه می‌کند.

اما تنها کاهش تولید مشکل این روزهای سایپا نیست در حالی که خطوط تولید یکی پس از دیگری با کاهش ظرفیت یا توقف روبرو هستند، کمپین‌های اینستاگرامی سعی در القای حس بهبود دارند آن هم در شرایطی که مشتریان در انتظار خودروهای ثبت‌نامی خود هستند، نوعی بی‌احترامی به مصرف کننده و بازار است. 

به گزارش تابناک ، سایپا این روزها بیش از آنکه درگیر تولید خودرو باشد، درگیر فضاسازی است اما واقعیت این است که نمی‌توان چرخ‌های متوقف شده تولید را با خبردرمانی چرخاند. به نظر می رسد ناترازی تولید و کاهش شدید تیراژ در تمامی گروه‌های محصولی، زنگ خطری است که نشان می‌دهد مدیریت فعلی بیش از آنکه به فکر اصلاح فرآیندهای صنعتی و تأمین قطعات باشد، به فکر مدیریت ویترین است.