11بازدید
۱۱۵
روایتی از یک نسل؛
آقایان مسئول «متولد 1361» را ببینند!
این نمایش هرچند تلخی‌های خاص خود را دارد و گاه برخی طعنه‌هایش، متوجه مسئولان کشور است، از آنجا که ذات هنر تئاتر به ویژه هنر متعهد، بازخوانی تاریخ، روایت دردها و تصویر آشوب‌های فکری زمانه است، بدون تردید، باید از سوی مسئولان کنونی، مسئولان پیشین و همه آنها که برای آینده این کشور در تلاشند، مورد توجه قرار بگیرد.
سرویس فرهنگی ـ «متولد 1361»، روایت نسلی است که در میان آتش و خون جنگ به دنیا آمد و تاریخ پر تلاطمی را در سال 88 از پیش روی گذراند و هم اکنون برای فردای خود با پرسش های متعددی روبه روست؛ پرسش هایی که بدون شک، آقایان روسای جمهور تاکنون باید به بسیاری از آنها پاسخ دهند.
به گزارش «تابناک»، نمايش «متولد 1361» که از روز يکشنبه 28 آذر ماه در تماشاخانه «ايرانشهر» به روي صحنه رفته، نوشته نغمه ثميني به کارگرداني پيام دهکردي است که نسل سوم انقلاب را در هفت پرده و هفت برهه و هفت چهره نشان می‌دهد. با او از درون جنین مادر آغاز می‌شود، تا آستانه سی سالگی و مادر شدن پیش می‌آید.
نمایشی که با متن فوق العاده ثمینی و بازی‌های خوب هفت بازیگر جوان تئاتر که برخی تجربه‌های سینما و تلویزیون را نیز دارند، به خوبی روایتگر نسلی است که سال‌هاست در پی آرمانشهر فکری خود جستجوگر نام ها و نشانه‌هاست.
این نمایش، هرچند تلخی‌های خاص خود را دارد و گاه برخی طعنه‌هایش متوجه مسئولان کشور است، از آنجا که ذات هنر تئاتر بویژه هنر متعهد، بازخوانی تاریخ، روایت دردها و تصویر آشوب‌های فکری زمانه است، بدون تردید، باید از سوی مسئولان کنونی، مسئولان پیشین و همه آنها که برای آینده این کشور در تلاش فکری، اجرایی، سیاسی و فرهنگی هستند، مورد توجه قرار بگیرد.
نمایش «متولد 1361» راوی رنج های نادیده «جنگ» است؛ روایتگر فضای آرمانی، هیجانی، سیاسی و برخی تشنج‌های دمکراتیک در کشور است که همواره بیشترین تأثیر خود را بر نسلی گذاشته که «تأثیرگذارترین» بوده‌اند؛ جوانانی که در بحبوحه انقلاب نبودند، جنگ را چونان خاطره ای تلخ به یاد می‌آوردند و برهه‌های انتخابات خرداد 76 و تیر 84 را به خوبی در ذهن تاریخی خود حک کرده‌اند.
این نمایش که متنی بسیار حساب شده، فنی و فراتر از شعارهای سیاسی و تماشاگرپسند را در خود جای داده، روایت سرخوردگی نسلی است که پس از گذر از دوران نوجوانی و کودکی، در پس هر انتخابی، با آرزوها و تمایلاتی متعلق به نسل خود، پای در عرصه اجتماعی کشور گذاشته، ولی پس از چندی، گویی برج آرزوهایش را در آستانه فروپاشی دیده و... .
نسلی که گاه تا مرز سرخوردگی و ناامیدی، به فکر فرار می‌افتد و گاه از فرط خرسندی و امید به آینده، پای همه رفتارهای ناهنجارش می‌ایستد. «متولد 1361»، هرچند بدون عیب نیست و گاه خراش‌هایی بر پیکره سیستم مدیریتی کشور می‌اندازد، ولی به خوبی «سرگردانی» و تنهایی نسل سوم انقلاب را نمایش می‌دهد، نسل بی‌پناه، نسل بدون استاد و نسل شدیدا احساسی.
![]()
این نمایش که دیدن آن به شدت برای دختران امروز، پیشنهاد می‌شود، از آنجا که در سرنوشت و آینده یک نسل موثر است، نیازمند نگاه مسئولان است، هم روسای جمهور پیشین، هم رییس جمهور کنونی و هم کسانی که در صدد حضور در عرصه‌های سیاسی و اجتماعی آینده کشور هستند، باید این سیر تاریخی نسل سوم کشور را ببینند و نگذارند اتفاقی که در پایان نمایش، به صورت سمبلیک و نمادین روی می‌دهد، برای «فکر و ذهن» نسل آینده‌ساز و مدیر سال‌های نزدیک کشور رخ بدهد. ضمن اینکه با بازخوانی اتفاقاتی که در دو دهه اخیر در کشور رخ داده، سهم خود را در این رخدادها بشناسند و برای رفع کم‌کاری‌ها و ضعف ها و تقویت نقاط قوت، تلاش کنند.
باید این نمایش را دید و درک کرد که نسل سوم انقلاب، چقدر از دروغ و ریا، بیزار است، چقدر نیازمند اعتماد مسئولان به این نسل است و تا چه میزان، عاشق انسانیت و رفتارهای صادقانه است و از رنگ و لعاب‌های سطحی و شعارهای بزرگ، اما بی‌هدف گریزان است. باید این نمایش را دید تا فهمید که «دروغ گفتن برای بچه‌ها همچون دفتر مشق و مداد پاک‌کن است؛ اگر با خودت نبری، از مدرسه بیرونت می‌کنند.» (از دیالوگ‌های نمایش) باید این نمایش را دید تا درک کرد، که دین و آیین نیازمند «هنر انتقال» است و نه کلیشه تکرار.
هرچند بازی‌های این نمایش، همه در یک حد نیست، ولی کارگردانی نسبتا خوب دهکردی، سطح کار را تا حدی یکدست کرده البته برخی بازیگران جوان این نمایش بسیار فراتر از حد خود ظاهر شده‌اند. ضمن اینکه، دکور ساده، هوشمندانه و همراه با فضای نمایش، در کنار موسیقی هماهنگ با فضای کار، از جمله نقاط قوت این نمایش به شمار می رود. با این حال، نقش اصلی در موفقیت این نمایش را متن خوب «نغمه ثمینی» ایفا می‌کند.
گفتنی است، نمايش «متولد 1361» هر روز (به جز شنبه‌ها) ساعت 18 در تماشاخانه استاد سمندريان در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه می‌رود.
به گزارش «تابناک»، نمايش «متولد 1361» که از روز يکشنبه 28 آذر ماه در تماشاخانه «ايرانشهر» به روي صحنه رفته، نوشته نغمه ثميني به کارگرداني پيام دهکردي است که نسل سوم انقلاب را در هفت پرده و هفت برهه و هفت چهره نشان می‌دهد. با او از درون جنین مادر آغاز می‌شود، تا آستانه سی سالگی و مادر شدن پیش می‌آید.
این نمایش، هرچند تلخی‌های خاص خود را دارد و گاه برخی طعنه‌هایش متوجه مسئولان کشور است، از آنجا که ذات هنر تئاتر بویژه هنر متعهد، بازخوانی تاریخ، روایت دردها و تصویر آشوب‌های فکری زمانه است، بدون تردید، باید از سوی مسئولان کنونی، مسئولان پیشین و همه آنها که برای آینده این کشور در تلاش فکری، اجرایی، سیاسی و فرهنگی هستند، مورد توجه قرار بگیرد.
نمایش «متولد 1361» راوی رنج های نادیده «جنگ» است؛ روایتگر فضای آرمانی، هیجانی، سیاسی و برخی تشنج‌های دمکراتیک در کشور است که همواره بیشترین تأثیر خود را بر نسلی گذاشته که «تأثیرگذارترین» بوده‌اند؛ جوانانی که در بحبوحه انقلاب نبودند، جنگ را چونان خاطره ای تلخ به یاد می‌آوردند و برهه‌های انتخابات خرداد 76 و تیر 84 را به خوبی در ذهن تاریخی خود حک کرده‌اند.
این نمایش که متنی بسیار حساب شده، فنی و فراتر از شعارهای سیاسی و تماشاگرپسند را در خود جای داده، روایت سرخوردگی نسلی است که پس از گذر از دوران نوجوانی و کودکی، در پس هر انتخابی، با آرزوها و تمایلاتی متعلق به نسل خود، پای در عرصه اجتماعی کشور گذاشته، ولی پس از چندی، گویی برج آرزوهایش را در آستانه فروپاشی دیده و... .
نسلی که گاه تا مرز سرخوردگی و ناامیدی، به فکر فرار می‌افتد و گاه از فرط خرسندی و امید به آینده، پای همه رفتارهای ناهنجارش می‌ایستد. «متولد 1361»، هرچند بدون عیب نیست و گاه خراش‌هایی بر پیکره سیستم مدیریتی کشور می‌اندازد، ولی به خوبی «سرگردانی» و تنهایی نسل سوم انقلاب را نمایش می‌دهد، نسل بی‌پناه، نسل بدون استاد و نسل شدیدا احساسی.
باید این نمایش را دید و درک کرد که نسل سوم انقلاب، چقدر از دروغ و ریا، بیزار است، چقدر نیازمند اعتماد مسئولان به این نسل است و تا چه میزان، عاشق انسانیت و رفتارهای صادقانه است و از رنگ و لعاب‌های سطحی و شعارهای بزرگ، اما بی‌هدف گریزان است. باید این نمایش را دید تا فهمید که «دروغ گفتن برای بچه‌ها همچون دفتر مشق و مداد پاک‌کن است؛ اگر با خودت نبری، از مدرسه بیرونت می‌کنند.» (از دیالوگ‌های نمایش) باید این نمایش را دید تا درک کرد، که دین و آیین نیازمند «هنر انتقال» است و نه کلیشه تکرار.
هرچند بازی‌های این نمایش، همه در یک حد نیست، ولی کارگردانی نسبتا خوب دهکردی، سطح کار را تا حدی یکدست کرده البته برخی بازیگران جوان این نمایش بسیار فراتر از حد خود ظاهر شده‌اند. ضمن اینکه، دکور ساده، هوشمندانه و همراه با فضای نمایش، در کنار موسیقی هماهنگ با فضای کار، از جمله نقاط قوت این نمایش به شمار می رود. با این حال، نقش اصلی در موفقیت این نمایش را متن خوب «نغمه ثمینی» ایفا می‌کند.
گفتنی است، نمايش «متولد 1361» هر روز (به جز شنبه‌ها) ساعت 18 در تماشاخانه استاد سمندريان در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه می‌رود.
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
جناب بدون اینکه بخوام مسخره ت کنم باید بگم مقدار زیادی از این مشکلاتی را که گفتی ما هم داشته ایم ولی با آن مبارزه کردیه ایم البته سعی کرده ایم که کمی سطح سواندمان را بالاتر از این ببریم که علافی را الافی بنویسیم ، از ماست که بر ماست.
بسیار آموزنده برای همه مسئولین کشور و نمام مردم است.عاجزانه میخواهم به هر قیمتی شده پس از اکران آن ، در صدا و سیما به دفعات نمایش داده شود.
من 33 سالمه جرات نكردم ازدواج كنم شما چه جوري ازدواج مي كنين اونم با 28 سال سن !!! :-)
تو فعلا یاد بگیر زخم رو ضخم نگی بعد برو!
منم متولد 1361 هستم
چه خوب که بالاخره یکی از درد ما حرف زد
هنوز صدای بمبارون تو گوشمه
هنوز بی برنامهگی برای نسل من پیش چشممه
هنوز هم دارم تاوان بیشترین شرکت کننده های کنکور رو پس می دم
متولدین این سال در خانواده ما بسیارند و من وچند نفر دیگر که متولدین دهه 40 هستیم هر از گاهی که دوره هم بحث میکنیم یک خط درمیان عذر خواهی می کنیم ، بعضا شرمنده می شویم .
تو چقدر مشکل داری!!!!
رعشه به خاطر چیز دیگه نباشه
زخم درسته مجید جان!!!
چی گفتی صدا و سیما ؟ حالت خوبه؟
این نسل نتیجه تک صدایی و سر در زیر برف کردن مسئولین است.و اگر آقایان نپذیرند و.... راه خود را ادامه دهند و مدام برای خود نوشابه باز کنند و از رسانه های خود حرف خود را دیکته کنند و مردم را نبینندو...
خدا باید به داد نسلهای دهه 60 و 70و... برسد.دعا کنیم مسئولین قدری پذیرش صحبتهای دیگران را داشته باشند و از این خواب غفلت بیدار شوند.
خیلی قشنگ بود ، آفرین حال کردم
من متولد 60 هستم ولی یادمه 5- 6 سالم بود میرفتم پایگاه بسیج آموزش کلاش می دیدیم
یادمه روی پاکتهای مخصوص واسه عموم نامه می نوشتم
دلم واسه بسیج اوون موقع تنگ شده
ما كه دنيا اومديم شير خشك قحطي بود. بايد بابا هامون كلي پارتي بازي مي كردن تا بتونن واسمون شير گير بيارن. بعدشم نوبت درس خوندنمون شد. يادمه كلاس چهارم ابتدايي واسه اينكه برم يه مدرسه بهتر درس بخونم بابام مجبور شد يه اجاره نامه الكي جور كنه كه من ساكن اون محله ام. اين شرايطو بذارين كنار شاگرد اول بودن من طي 12 سالي كه دانش آموز بودم. واسه ثبت نام راهنمايي تو همون مدرسه هم كلي پارتي لازم بود. واسه درس خوندن تو دبيرستان هم امتحان داديم تا يه مدرسه خوب بريم . البته چون رتبه ممتاز آوردم اونجا ديگه پارتيم خودم بودم. رسيديم به كنكور. احتمال قبولي ما 10% بود. يك ميليون و پانصد هزار شركت كننده و فقط 150 هزار نفر قبولي. من يه رتبه خوب آوردمو از يه دانشگاه درجه يك دولتي تو رشته مهندسي برق فارغ التحصيل شدم. اما قحطي نسل ما به خدمت سربازي هم خورده بود. تنها اثر اين همه درسي كه خوندم 2 تا ستاره بود كه رو دوشم سوار شد. اما همه مي دونن خدمت تو نيرو انتظامي يعني چي!! چند شب اول معرفي به يگان خدمتي نگهبان در جبهه بودم. تو سرماي زمستون اون سال. همون باعث شد تا سينوزيتو يادگاري برام بذارن. بعد 2 سال دنبال متهم و شرور دويدن و رانندگي ، خدمتم هم تموم شد. تو امتحان استخدامي هم قحطي بود! واسه 7 نيرويي كه مي خواستن 1700 نفر شركت كرده بودن احتمال قبوليم نمي دونم چند بود اما اول شدم. حالا كه سر كار اومديم به قحطي حقوق خورديم.....
فک کردم انتخاباتی چیزی در راهه که فکر این نسل بیچاره بی راه و بی درآمد افتادن
زحمت بکشین و ارزش قائل بشین برای هنرمندان این نمایش و تشریف ببرین ببینید.
با سلام :
لطفا پخش کنید شاید راندک احتمالی مسئولان ببینند
من هم متولد61 هستم اگه بخوام نسل خودم رو توصیف کنم بی پرده میگم که ما نسل بحران هستیم بابحران به دنیا اومدیم بابحران زندگی می کنیم وبا بحران خواهیم مرد همه چیز برای نسل ما جیره بندی و نوبتی بود .نسل ما با بحران شیر خشک وپوشک به دنیا اومد بعد این بحران به مدارس ابتدایی رسید که چند شیفت کردن مدارس نمونه ااش بود بع راهنمایی ودبیرستانودانشگاه. سال 80 که کنکور سراسری در رشته خوبی قبول شدم یکی از پرتراکم ترین سالها بود، حالا هم که وارد بازار کار شدیم باز هم همون اشباع شدگی با ماست فکر کنم روزی که بمیرم برای ما احتمالا کفن وسنگ قبر و....هم کم بیاد!!
این نسل منه نسل بحرانی 61
یه چیز جالبی که در 61 هاست جنگندگی است و اینکه دوست دارن اوضاع بهتر بشه
عزیز دلم با این همه مشکل با کدوم اعتماد به نفس ازدواج کردی ؟ فکر نمی کنی ازدواج نیازمند شرایط خاصی هست نه فقط فاکتور های سن و نیاز ؟؟؟
پنجاه و هفتی عزیز برایت متاسفم تو با این تفکراتت دیگه چرا می نالی ؟ همه چیز که طبق خواسته هایت هست
من متولد 1359 هستم همزمان با جنگ متولد شديم با جنگ به مدرسه رفتيم و همه نظامهاي آموزشي روي ما امتحان شد براي دانشگاه كنكور داديم براي پيش دانشگاهي كنكور داديم ولي براي احراز شغل هيچ كنكوري از ما برگذار نشد و ما همه بيكار اندر خم يك كوچه ايم.
نه عزیز بچه های مسئولین در شرایطی به غیر از منو شما زندگی می کنن به نظرت آنها کوچکترین دغدغه ای برای کار و تحصیل و مسکن دارند؟
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.