لوموند:فرانسه کسري هاي پنهان دارد

پایگاه اینترنتی روزنامه لوموند در تحلیلی ضمن پرداختن به کسری های پنهان در اقتصاد فرانسه ، الگوی مالی جهانی امریکا را شکست خورده توصیف کرد.

لوموند نوشت: کسری بودجه، کسری رشد، کسری اعتبار روز افزون در برابر بازارها که ناشی از بدهی های دولتی است، کسری تجارت خارجی، کسری در شمار شرکت های متوسط، کسری در نوآوری صنعتی، کسری دولتی در توانایی گشودن چشم اندازها و کسری دموکراتیک ناشی از اعتراضات اکثریت فرانسوی ها به وجود الیگارشی باعث شده است فرانسه به کشوری در معرض همه نوع کسری تبدیل شود.

اتحادیه اروپا فاقد مدیریت سیاسی است و سیاست اقتصادی آن نیز در خدمت سرمایه داری است.

از سوی دیگر، تردیدهای کنونی بازارها درباره توانایی اروپا و امریکا برای حل مشکل بدهی ها روز به روز در حال افزایش است به نحوی که برخی ها حتی از ناتوانی در بازپرداخت دیون و بازگشت دوره تورم سخن به میان آورده اند.

امریکا به اندازه ای خود را ناتوان از اذعان به شکست الگوی مالی جهانی اش نشان داده و پیامدهای آن را متحمل می شود که باید میلیاردری همچون وارن بوفت در زمان کنونی خواستار وضع مالیات بیشتر بر ثروتمندان شود.

فرانسه نیز باید با ضعف های خاص خودش مقابله کند.

کسری های متعدد فرانسه عوامل مشکلات واقعی این کشور نیست.

در واقع مشکلات بسیار عمیق تری که فرانسه توجهی به آنها ندارد عامل وضع کنونی است که در این بین می توان از ناتوانی این کشور در قرار گرفتن در مسیر آینده، ناتوانی در برخورداری از فرهنگ راهبرد و ناتوانی از درس گرفتن از اقداماتش نام برد.

اکنون این سوال مطرح می شود که راهبرد توسعه فرانسه از چند دهه پیش تاکنون چه بوده است؟ فرانسه مطابق با اهداف بلند مدت، شناسایی مسائل مهم و ابزارهای لازم برای تحقق این اهداف به پیش نمی رود.

با اینکه از اوایل قرن حاضر عبارت دولت استراتژیست به قاموس سیاسی فرانسه بازگشته است اما در عمل درست بر خلاف آن عمل می شود زیرا دولت بیش از پیش فرآینده ها را مدیریت می کند و سیاست انگار برای جبران ناتوانی اش برای اقدام، بی وقفه در حال وضع قانون است.

بین سالهای هزار و نهصد و نود و پنج تا دو هزار و هشت، ششصد و ده قانون به تصویب رسیده است و این روند همچنان ادامه دارد.

نتیجه این فقدان فرهنگ راهبرد این شده است که فرآیند غیر صنعتی شدن فرانسه از اواسط دهه هشتاد آغاز شده است.

بر خلاف کشورهای آنگلو ساکسون، فرانسه سنت کنترل دارد اما سنت ارزیابی در این کشور بسیار ضعیف است.

در واقع کنترل نحوه انجام اقدامات دولتی بسیار راحت تر از ارزیابی آن است به نحوی که در زمینه کنترل، ماشین اداری فرانسوی ها با سرعت تمام در حال حرکت است اما در زمینه ارزیابی فقط قضاوت های سطحی صورت می گیرد بدون اینکه اساس سیاستهای دولتی به زیر سوال برود.