خنده با شبکههای افسرده تلویزیون
با وجود آنکه این عید قربان در تقویم همیشه جای مشخصی دارد، اما از قرار مسئولان فقط اطلاعرسانی میکنند که قصد دارند برنامههای متنوعی در این عید برای مخاطبان تلویزیون پخش کنند و همه چیز در حد چند مصاحبه خبری باقی میماند و به صورت عملی بیننده تلویزیون شاهد برنامه خاصی نیست.
شبکههای مختلف سیما در روز عید قربان به دلیل بیبرنامه بودن باز هم نتوانستند فضای مناسب شادی را برای بینندگان رقم بزنند و مخاطبان به ناچار باید به برنامههای جنگ گونه شبکههای افسرده تلویزیون لبخند میزدند.
به گزارش مهر عید قربان یکی از اعیاد بزرگ مسلمانان جهان محسوب میشود و همه علاقمند به شادی در این روز فرخنده هستند. مسلماً یکی از نهادهایی که میتواند در این باره نقش موثری داشته باشد، سازمان صدا و سیماست که میتواند با پخش برنامههای متنوع و شاد این فضا را برای مخاطبان فراهم کند.
با وجود آنکه این عید قربان در تقویم همیشه جای مشخصی دارد، اما از قرار مسئولان فقط اطلاعرسانی میکنند که قصد دارند برنامههای متنوعی در این عید برای مخاطبان تلویزیون پخش کنند و همه چیز در حد چند مصاحبه خبری باقی میماند و به صورت عملی بیننده تلویزیون شاهد برنامه خاصی نیست.
کافی است بیننده برنامههای تلویزیون باشیم تا متوجه شویم تغییر چندان محسوسی در برنامههای شبکههای مختلف سیما در این روز عید قربان ایجاد نشده بود و باز همان داستان تکراری بیبرنامه بودن تلویزیون به قوت خودش باقی ماند و بینندگان به ناچار به برنامههای شبکههای افسرده تلویزیون لبخند زدند.
در واقع تلویزیون برای مناسک سازی برنامه و الگوی مدونی ندارد و مردم هم در این روزهای عید به جای تماشای برنامههای شاد فقط کارهای عقب افتاده خودشان را انجام میدهند. یکی از مسائلی که در اعیاد و ولادتها به چشم می خورد این است که فقط تصاویر و جنگهای بیهدف و نخ نما شده پخش میشود، برنامههایی که رنگ و بوی تازگی و خلاقیت را نمیدهند و صرفاً آنتن پر کن هستند.
در جنگها از بازیگران، خوانندگان یا ورزشکارانی دعوت میشود که بارها در اعیاد مختلف در شبکههای سیما حضور داشتند و بیننده فقط شاهد شنیدن حرفهای تکراری آنها میشود.
در واقع برنامهسازان حتی حاضر نیستند برای دقایقی متمرکز شوند و از خلاقیتشان بهره ببرند تا بینندهها شاهد برنامههای جذاب و متنوع باشند. متاسفانه برخی مسئولان فکر میکنند اگر موسیقیهایی با ریتم تند در اعیاد پخش کنند، یعنی برنامهها رنگ و لعاب شادی به خودشان گرفته است و مردم شاد شدند، در حالی که موسیقیهایی در این روز پخش میشود بیهدف روی آنتن میروند.
گرچه باید تمام این موارد ساماندهی شود، اما از قرار برخی قصهها با تلاش مسئولان همچنان بعد از گذشت سالهای مختلف تکرار میشوند و هیچ کس حاضر نیست در این باره اقدام اساسی داشته باشد. مثل این می ماند که سناریویی با وجود آنکه خیلی قدیمی و تکراری شده و هیچ جذابیتی برای بیننده ندارد باز هم اجرا میشود. در مجموع مخاطبان در اعیاد در جستجوی شادی میگردند، اما متاسفانه چیزی نمییابند.
گرچه بارها مسئولان تاکید کردهاند اتاق فکر یا شوراهای مختلف برای اعیاد دارند، ولی همه چیز در حد تئوری است و چیزی عملی دیده نمی شود. امید است در آینده دیگر شاهد این سناریوی قدیمی نباشیم و برنامهسازان کمی خلاقیت داشته باشند.
به گزارش مهر عید قربان یکی از اعیاد بزرگ مسلمانان جهان محسوب میشود و همه علاقمند به شادی در این روز فرخنده هستند. مسلماً یکی از نهادهایی که میتواند در این باره نقش موثری داشته باشد، سازمان صدا و سیماست که میتواند با پخش برنامههای متنوع و شاد این فضا را برای مخاطبان فراهم کند.
با وجود آنکه این عید قربان در تقویم همیشه جای مشخصی دارد، اما از قرار مسئولان فقط اطلاعرسانی میکنند که قصد دارند برنامههای متنوعی در این عید برای مخاطبان تلویزیون پخش کنند و همه چیز در حد چند مصاحبه خبری باقی میماند و به صورت عملی بیننده تلویزیون شاهد برنامه خاصی نیست.
کافی است بیننده برنامههای تلویزیون باشیم تا متوجه شویم تغییر چندان محسوسی در برنامههای شبکههای مختلف سیما در این روز عید قربان ایجاد نشده بود و باز همان داستان تکراری بیبرنامه بودن تلویزیون به قوت خودش باقی ماند و بینندگان به ناچار به برنامههای شبکههای افسرده تلویزیون لبخند زدند.
در واقع تلویزیون برای مناسک سازی برنامه و الگوی مدونی ندارد و مردم هم در این روزهای عید به جای تماشای برنامههای شاد فقط کارهای عقب افتاده خودشان را انجام میدهند. یکی از مسائلی که در اعیاد و ولادتها به چشم می خورد این است که فقط تصاویر و جنگهای بیهدف و نخ نما شده پخش میشود، برنامههایی که رنگ و بوی تازگی و خلاقیت را نمیدهند و صرفاً آنتن پر کن هستند.
در جنگها از بازیگران، خوانندگان یا ورزشکارانی دعوت میشود که بارها در اعیاد مختلف در شبکههای سیما حضور داشتند و بیننده فقط شاهد شنیدن حرفهای تکراری آنها میشود.
در واقع برنامهسازان حتی حاضر نیستند برای دقایقی متمرکز شوند و از خلاقیتشان بهره ببرند تا بینندهها شاهد برنامههای جذاب و متنوع باشند. متاسفانه برخی مسئولان فکر میکنند اگر موسیقیهایی با ریتم تند در اعیاد پخش کنند، یعنی برنامهها رنگ و لعاب شادی به خودشان گرفته است و مردم شاد شدند، در حالی که موسیقیهایی در این روز پخش میشود بیهدف روی آنتن میروند.
گرچه باید تمام این موارد ساماندهی شود، اما از قرار برخی قصهها با تلاش مسئولان همچنان بعد از گذشت سالهای مختلف تکرار میشوند و هیچ کس حاضر نیست در این باره اقدام اساسی داشته باشد. مثل این می ماند که سناریویی با وجود آنکه خیلی قدیمی و تکراری شده و هیچ جذابیتی برای بیننده ندارد باز هم اجرا میشود. در مجموع مخاطبان در اعیاد در جستجوی شادی میگردند، اما متاسفانه چیزی نمییابند.
گرچه بارها مسئولان تاکید کردهاند اتاق فکر یا شوراهای مختلف برای اعیاد دارند، ولی همه چیز در حد تئوری است و چیزی عملی دیده نمی شود. امید است در آینده دیگر شاهد این سناریوی قدیمی نباشیم و برنامهسازان کمی خلاقیت داشته باشند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
آقایان زحمت کشیده اند و شبکه های دیجیتال را بعد از عمری راه انداختند:
اولاً هیچ اطلاع رسانی در مورد این شبکه ها نمیکنند و معلوم نیست این شبکه ها برای کی راه افتاده . . .
ثانیاً هر خانواده باید در حدود 80 هزار تومن یکی از این گیرنده ها رو بخره تا بتونه اینهارو ببینه. در حالی که اگه واقعاً اعتقاد داشتند که جنگ فرهنگی و تهاجم فرهنگی است، باید مقداری یارانه خرج میکردند و گیرنده های این شبکه ها را راحتتر توزیع میکردند تا جلوی استفاده 99درصدی مردم از ماهواره ها و موفقیت ملموس آنها را در این جنگ میگرفتند. اما افسوس ...
ای بابا تا زمانی که شادی و امید در میان جوانان و مردم ما موج میزنه دیگه نیاز به برنامه شاد نیست ما خودمون شادیم.وقت آقایون نگیرید کار دارن وقت نمیکنن به این مسائل بپردازن.
انتظار ندارین که تلویزیون اسلامی شو پخش کنه در کل عمر انسان بیشتر از اینا می ارزه که آدم بخواد با تلویزیون و ماهواره نگاه کردن تلفش کنه
دوستان عزیز به نظر میاد ما ایرانیها از اون ور بوم افتادیم.داریم ذره ذره فرهنگمون را با دست خودمون میکشیم.وروستاییان وروستاهای ایران را که اخرین پایگاه فرهنگی ایران عزیز است را به دیده تمسخر و تحقیر نگاه میکنیم.شادی و غم در کنار همند وقتی یکی خوابیده دیگری بیداره .اسلام وسیره پیامبر و امامان بیشتر به شادی گرایش داره تا به غم مگر در جاهایی که غم به انها تحمیل شده.به امید ایرانی شاد و فرهنگی ایرانی اسلامی
می خواستی فیتیله ی اصلی را ببینی. از همه بهتره. ساعت 2.
فیلم هندی که هنگام ظهر پخش شد ،جز خشونت تخیلی و سانسور چیز دیگری ما ازش نفهمیدیم.
اره والا ما که یخ زدیم با دیدن این برنامه های سرد و بی نمک
ا وقتی با سریال ستایش میشود گریه کرد ،خندیدن برای چه؟
بعد از سی و دو سال انقلاب اسلامی واقعا متاسفم از این برنامه ها ما خوزستانیها به برنامه های سیستم ذیجیتال هم دسترسی نداریم. تا دلت بخواد دور برمان برنامه ماهواره است.راستی چه باید کرد
کدوم یکی از برنامه های تلویزیون ما مبتنی بر خلاقیته؟؟جواب:هیچکدام!!!البته فکر کنم قهوه تلخ ابتدا قرار بود از شبکه 3 پخش بشه که خلاقیت به مذاق مدیران و روسا خوش نیومد!
2سال پیش یکی از شبکه های آلمان یه مسابقه رو نشون میداد که کپی همون مسابقه داره از شبکه 5 پخش میشه
دوباره همون شبکه آلمانی یه برنامه داشت که خونواده ها رو می فرستادن سفر بعد یه گروه می رفتن خونه طرفو بازسازی می ردن که نمونش به زودی از شبکه 1 پخش میشه.
بفرمایید شام هم به زودی پخش میشه و ما اگر بخوایم این نسخه کپی رو بخریم باید پول بدیم.
وقتی یه طنز دهه هفتادی بشه بهترین برنامه، معلومه که اوضاع برنامه ها خرابه
منفی دادم تا یادت باشد نباید حرف صادقانه و صمیمانه بزنی....
گذشته ازاین حرفها باید خیلی سریع یه فکری به حال این برنامه های کسل کننده وتکراری سیما بکنند یک برنامه طنز توی این شبکه هانیست من که فقط اخبار میبینم مسئولین هم که اینگارنه انگار تو این کشور ملتی داره زندگی میکنه شبکه ها همش شده صحبت کردن مردم هم به ناچار رو میارن به ماهواره
بخاطر برنامه های تلویزیون اینقدر پیامک به صداوسیما زدم که دچار آرتروز انگشت شدم
کو گوش شنوا ؟؟؟!!!!!!!
واقعا گل گفتي آخه يه ورزشكار و يا يه بازيگر چه جذابيتي برايه مردم دارند كه روز عيد مي آورندشون واقعا وقتي يه عذا داريه از دو روز قبل اشك مردم را در مي آورند تا دو روز بعدش .ولي روزهاي عيد اصلا هيچي .
بازم خوبه لورن وهاردی و امثال آنها چند تا فیلم ساختند تا صداو سیما روزای عید پخش کنه، که از بس دیدیم بااینکه خنده دار هستند دیگه حالمون به هم می خوره - اوج خلاقیتشونم اینه که یه مجری و چند تا بازیگر و خواننده بیارن و مسخره بازی در بیارن !!!!
مجریان خام و بی تجربه - کم اطلاع که با بذله گویی هایی خیلی سطح پایین بیشتر باعث دلگیری ببیندگان می شوند تا شادی
درضمن شاید فکر می کنند دیگر کسی به برنامه های آنها نگاه نمی کند چه فرقی می کند که چه نشان دهند ؟
اون هم که دیدنش برای افراد زیر 18 سال توصیه نمی شود.
اگر دادگاه و پلیس و قبرستان و بیمارستان و گریه و جیغ و فحش و جنایت رو از یرنامه های داخلی تلویزیون حذف کنی مگخ چیز دیگه ای هم میمونه؟؟؟
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.