فرهنگ دولتی (1)
مدیران دولتی ایران چگونه مدیر میشوند؟
نظام اداری ایران، کار را چنین تعریف کرده که در آن، ارزیابی برای همه اجزای یک دستگاه هست تا برسیم به مدیری که فارغ است از ارزیابی. آبدارچی را با چای قند پهلو و چای به موقعش میسنجند؛ کارمند را با کارت ساعت حضور و غیاب و کارشناس را با شمار کاغذهایی که سیاه کرده است. اما مدیر دولتی را با هیچ نمیسنجند و حال آن که بالاترین دستمزد را مدیر دولتی میگیرد.

سرویس فرهنگی ـ یکی از عوامل پیشرفت در هر سازمان یا در واحد بزرگتر هر کشوری، وجود مدیرانی است که بتوانند با توانایی، ذهن خلاق و آیندهگری سازمان یا کشور را به اهداف ترسیم شده خود برسانند؛ مسألهای که در ایران به دلیل وجود سرمایه خدادادی نفت، کمتر مدیری به دنبال آن میرود و در مقابل همه تنها به مدیر شدن میاندیشند که چگونه گره از کار خود بگشایند.
به گزارش «تابناک»، «رضا امیرخانی» در کتاب «نفحات نفت» در این باره مینویسد: نظام اداری ما، کار را چنین تعریف کرده که در آن ارزیابی برای همه اجزای یک دستگاه هست تا برسیم به مدیری که فارغ است از ارزیابی. خلاصه آن که آبدارچی را با چای قند پهلو و چای به موقعش میسنجند؛ کارمند را با کارت ساعت حضور و غیاب و کارشناس را با شمار کاغذهایی که سیاه کرده است، ولی مدیر دولتی را با هیچ نمیسنجند.
برای مدیر دولتی، همین که در مجموعه تحت امرش، کسی نق نزند و اعتراضی نکند، کافی است. بالاترین دستمزد را مدیر دولتی میگیرد و نظام اداری ما هم که متأسفانه یا خوشبختانه پول محور است، با همین دستمزد شأنیتش سنجیده میشود. بالاترین شأن سیاسی، اجتماعی و اقتصادی را هم همین مدیر دولتی دارد؛ آیا در همه دنیا این گونه است؟
در بسیاری از نقاط دنیا، مدیر از جنس مدیران ما که بیشتر یک هماهنگکننده هستند، گاه جایی بسیار پایینتر از متخصصان زیر دست خود دارند؛ متخصصی که کار کلیدی مجموعهای را انجام میدهد، به لحاظ نمودار اداری، زیر دست مدیر قرار میگیرد، اما حقوق بالاتری میگیرد و همین، شأن بالاتری به وی میدهد.
اما در این باره باید گفت که ارزیابی اصلی روی میزان کار است، ولی در ایران چون کاری وجود ندارد، ارزیابی به ساعات ورود و خروج تقلیل مییابد.
مدیران در دیگر نقاط جهان، دستگاهی را اداره میکنند، ولی در ایران مدیر وجود ندارد، بلکه این رئیس هست که برای ایفای مفهوم قدیمی ریاست و نه مفهوم مدیریت، به ایفای نقش میپردازند.
اینجا برای انجام کار، هیچ چارهای نیست، غیر از مدیر شدن. برای همین است که صدها نفر برای به دست گرفتن همه یا بخشی از سکان امور اجرایی تصمیم به این کار میگیرند؛ برای نمونه، هنگامی که از طرف میپرسند برای چه تصمیم گرفتهای رئیس جمهور شوی، نامزد سادهدل که کشاورزی شیرین زبان است، پاسخ میدهد: تا سیبزمینیهای مانده را بفروشم و این است که یک کشاورز برای فروش سیبزمینی هم باید مدیر شود؛ حتی مدیری در حد رئیسجمهور...!
[لازم به ذکر است مطلب این گزارش به یک قاعده می پردازد و گرنه در ایران مدیرانی نیز وجود دارند که گر چه بی ادعا هستند ولی فراتر از توان یک انسان معمولی برای بهبودکار و کشور خود تلاش می کنند . اینان در کشور ما استثنا هستند.]
ادامه دارد...
به گزارش «تابناک»، «رضا امیرخانی» در کتاب «نفحات نفت» در این باره مینویسد: نظام اداری ما، کار را چنین تعریف کرده که در آن ارزیابی برای همه اجزای یک دستگاه هست تا برسیم به مدیری که فارغ است از ارزیابی. خلاصه آن که آبدارچی را با چای قند پهلو و چای به موقعش میسنجند؛ کارمند را با کارت ساعت حضور و غیاب و کارشناس را با شمار کاغذهایی که سیاه کرده است، ولی مدیر دولتی را با هیچ نمیسنجند.
برای مدیر دولتی، همین که در مجموعه تحت امرش، کسی نق نزند و اعتراضی نکند، کافی است. بالاترین دستمزد را مدیر دولتی میگیرد و نظام اداری ما هم که متأسفانه یا خوشبختانه پول محور است، با همین دستمزد شأنیتش سنجیده میشود. بالاترین شأن سیاسی، اجتماعی و اقتصادی را هم همین مدیر دولتی دارد؛ آیا در همه دنیا این گونه است؟
در بسیاری از نقاط دنیا، مدیر از جنس مدیران ما که بیشتر یک هماهنگکننده هستند، گاه جایی بسیار پایینتر از متخصصان زیر دست خود دارند؛ متخصصی که کار کلیدی مجموعهای را انجام میدهد، به لحاظ نمودار اداری، زیر دست مدیر قرار میگیرد، اما حقوق بالاتری میگیرد و همین، شأن بالاتری به وی میدهد.
اما در این باره باید گفت که ارزیابی اصلی روی میزان کار است، ولی در ایران چون کاری وجود ندارد، ارزیابی به ساعات ورود و خروج تقلیل مییابد.
مدیران در دیگر نقاط جهان، دستگاهی را اداره میکنند، ولی در ایران مدیر وجود ندارد، بلکه این رئیس هست که برای ایفای مفهوم قدیمی ریاست و نه مفهوم مدیریت، به ایفای نقش میپردازند.
اینجا برای انجام کار، هیچ چارهای نیست، غیر از مدیر شدن. برای همین است که صدها نفر برای به دست گرفتن همه یا بخشی از سکان امور اجرایی تصمیم به این کار میگیرند؛ برای نمونه، هنگامی که از طرف میپرسند برای چه تصمیم گرفتهای رئیس جمهور شوی، نامزد سادهدل که کشاورزی شیرین زبان است، پاسخ میدهد: تا سیبزمینیهای مانده را بفروشم و این است که یک کشاورز برای فروش سیبزمینی هم باید مدیر شود؛ حتی مدیری در حد رئیسجمهور...!
[لازم به ذکر است مطلب این گزارش به یک قاعده می پردازد و گرنه در ایران مدیرانی نیز وجود دارند که گر چه بی ادعا هستند ولی فراتر از توان یک انسان معمولی برای بهبودکار و کشور خود تلاش می کنند . اینان در کشور ما استثنا هستند.]
ادامه دارد...
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
بحث خيلي جالبي است .لطفا ادامه داشته باشد.
احسنت به مدیرانی که می دانند دو دو تا چند تا میشه؟
برادران این حرفها راجع به مدیران در ایرانه ؟ اگر اینطور باشه به قولی دست ننه ام در نکنه با این عروس آوردنش !
خیلی از مدیران ما تنها هنرشان این است که چگونه کاغذ بازی کنند و حریف را سر کار بگذارند و از سوی دیگر دم لای تله ندهند باقی مطلب خیلی مهم نیست که کاری در نهایت انجام می شود یا خیر.البته نباید تمام تقصیر را گردن مدیر انداخت متاسفانه سیستم اداری ما دچار مشکل است و بی رمق و بی انگیزه است.
عزيزان مديران نماينده دولت هستد هر تصميمي دولت بگيرد مديران اجرا مي كنند .حالا هر مديري قويتر باشه بهتر اجرا ميكنه
به این آقایون مدیرنمیشه گفت اگه بهشون خان بگیم بهتره مدیریت شون هم خانی است چون نه علم مدیریت دارندونه تفکرمدیریت.
اون کسانی هم که ازاین خان ها دفاع می کنند از همین دسته اند
یادش بخیر -برای تصدی پستهای بالاتر حتما باید چند سال در پستهای پایینی فعال وموفق می بودی.یعنی فرمانداری بدون تجربه چند ساله بخشداری به این سمت گمارده نمیشد.... به این میگفتن شرایط احراز-حالا چی>؟یهو به رابطه طرف میشه استاندار بدیهیه نباید ازش انتظار صحت عمل داشت.ضمن اینکه ابلاغ بدست بدون آموزش و تجربه از رو ز اول شروع میکنه به خرابکاری -مشاورینشان هم که جوانند و دور از حقایق و همه چی را جناحی میبینند ...میشود آنچه شد.خلاصه شایسته سالاری و اسقرار شی فی موضعها(العدل-علی ع) تبدیل شده به گزینش وانتصاب بر اساس این بیت که:هر که با من هم دم است او آ دم است..حسب فرمایش اهالی فن: توسعه ورونق را عواملی چند لازم است و از این تعداد که بالغ بر 15 یا بیشتر میشود مملکت ما بیشترین فاکتورها را دارد و آنچه همچنان مارا جز ممالک در حال توسه نگهداشته همین سوء مدیریت است که هم زمان هم توان وهم ارزشهای فرهنگی دینی و ملی را به فنا داده و میدهدکه در نهایت نارضایتی داخلی و باج دهی خارجی را در بر دارد.
متاسفانه در اکثر مراکز امتیاز ارزیابی ها بیشتر حرف گوش کن بودنه تا درست کار کردن، حالا میخواد مدیر باشه یا کارشناس...
خدای بزرگ شاهده که نظر مدیر سابق مرکز ما بی پروا اینگونه بود که خدا رو شکر رفت...
مسئله فقط مدیران نیستند . بلکه کسانی هستند که این مدیران را انتخاب میکنند. در مملکت ما ناسایسته سالاری حکمفرما است. مسئولین سعی دارند کسانی را انتخاب نمایند . که از نظر توانائی و کارامدی و تخصص از خودشان پائین تر باشند تا در حفظ پست خود به مشکل نخورند و...........در نتیجه قیمت تمام شده محصولات بالا رفته و حذف یارانه ها قیمت ندانم کاری مدیران را مردم بایستی پرداخت نمایند.
تحليل تابناك عالي بود ؛ يكي دلايل وجود مشكلات در سيستم اجرائي كشور ورود بدون ضابطه مديران اجرائي است .
لذت معنوي؟! تابي جون مراقب خودت باش كه كاربرهاي جديد لذتهاي ديگه نبرن...!
مطلب به جا و شایسته ای را بیان کردین ای کاش مسئولین کشوری این مطلب رو بخوانند .مدیر در ایران کسی است که در انتخابات نمایندگی و احزاب و گروه ها دو سه ماهی این طرف و آن طرف بره رای جمع کنه میشه مدیر کارآمد !!!!!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
من خودم یه مدیرم و طرف هیچ حزبی هم نیستم!
این خاوری بدبخت من نفهمیدم این وسط چیکاره است. این آقا چندین سال مدیرعامل بانک های ایرانی بوده. آدم نباید انقدر یک جانبه به همه چیز نگاه کنه. اولا که این ها خاوری و امثال اون رو علم کردن که معلوم نشه که چه گند بزرگی زدن. دوما که اگر کسی بعد از این همه سال مدیریت در همین حد هم عرضه نداشته باشه که به قول بعضی ها خونه دو میلیاردی بخره که هیچ. تمام دنیا کسی که مدیر عامل بانکه، کسی هست که وضعیت مالی خوبی داره.
متن بدي نبود.تلنگري بود براي بعضي ها.ولي فراموش نکنين تعميم اين موضوع براي همه نيست.نان حلال براي مدير و کارگر يکسان است بستگي دارد کدام راانتخاب کند.چرا همه را دزد بدانيم و متصل به مراتب بالا.من خودم شاهد کار مديري در کنار خود هستم با تفاوت حقوق صد هزار توماني نسبت به ساير کارمندان زير دست با بهايي به قيمت :عدم حضور در خانه،تنهايي همسر و فرزندان وي در اکثر روزها ي تعطيل،درگيري فکري که واقعا زجر اوره ،ارزوي داشتن يک سفر ده روزه در طول سال،انجام کار تا پاسي از شب ،ترس از تهديد ها و خيلي چيزا که جاي گفتنش نيست.بي انصاف نباشين شايد مدير بودن يک مزيته ولي زندگي با يک مدير واقعا سخته.
بحث خوبي مطرح كرديد. واقعيت را گفتيد. در ايران اگر كارشناس خوبي باشيد حقوقتان يك پنجم رئيس است ولي در خارج بر حثب ميزان مفيد بودن شخص پرداخت حقوق صورت مي گيرد كه بجز مدير عامل در بيشتر موارد حقوق كارشناس بيشتر از رئيس بالا دست خود است.
سلام: دو نکته کوچک برای ارزیابی مدیر :
1- ببینید اگر زیر نامه ها مینویسد بررسی واقدام گردد درتوانائیش شک نمائید.ولی اگر جهت میدهد وراه را برای کارشناس مشخص مینماید . اعتبارش مدیریتش زیاد میشود
2- مدیری که رده های ترقی را در سازمان خودش طی کرده . وتملق گو نبوده . ارزش دارد.
مدیران موفق درجمهوری اسلامی خیلی داشته وداریم . ولی از زمان بگم بگم ارزیابی ها شاخصشان فرق نموده . به امید موفقیت همه خدمتگذاران .
کاملا موافقم
از آنجا كه نوشته اينجانب از امتياز منفي قابل توجهي برخوردار شد لازم ديدم نكاتي را جهت شفاف نمودن نظر خود بيان نمايم، از آنجا كه مديريت يك لفظ عام است منظور اينجانب مديران فني غير سياسي مي باشد كه براي احراز اينچنين پستها يي داشتن حداقل هايي ضروري است و همينقدر كه در اوضاع فعلي آب آشاميدني در لوله ها جاريست و برق در سيمها و ارتباط مخابراتي برقرار و جاده ايي و سدي و پلي ساخته مي شود ولو اينكه با هزينه و زمان نامتناسب نشان مي دهد كه هنوز گروهي وجود دارند كه چشم طمع به اندوخته و سرمايه كشور ندوخته اند و دفاع اينجانب نيز از اين گروه است
در اداره ما مدتی یک مدیر کار آمد و لایق حضور داشت و همه طعم لذت بخش کار زیاد در کنار مدیری لایق و فعال را تجربه کردیم اما چندی است که بجای ایشان فرد جدیدی معرفی شده است همه با تمام توان معنی بی کفایتی را با همه وجود درک کردیم. مدیر قبلی توصیه اکید داشتند کلیه نامه ها چه به ادارت پایین تر و چه بالاتر مودبانه و سرشار از احترام باشند مدیر جدید از وقتی متوجه موضوع شده هفته ای یک جلسه میگذاره و نامه هایی که توی اون هفته به ادارات زیر دست به صورت مودبانه نوشته شده را تمسخر میکنه جالبه یکی از بهترین و متخصص ترین نیروهای ما هر هفته حتما در این لیست قرار داره پاهی اوقات نامه های چند هفته قبل و یا ...
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.