32بازدید
رونمايي از مغز انيشتين در موزه!
«توماس اشتولتز هاروي»، پزشك بيمارستان پرينستون، ساعاتي پس از مرگ انيشتين در سال 1955، بر روي پيكر وي كالبد شكافي انجام داده بود. وي البته بدون اجازه خانواده اين دانشمند مشهور به حفظ مغز او پرداخته و سپس آن را براي مطالعه به صدها نمونه بر روي اسلايدهاي ميكروسكوپي تقسيم كرد.
موزه «موتر» فيلادلفيا قرار است در آينده‌اي نزديك، اسلايدهاي حاوي برشهاي نازکي از مغز انيشتين را به نمايش بگذارد كه براي دهه‌ها، نزد يك نوروپاتولوژيست نگهداري مي‌شد.
به گزارش ايسنا به نوشته روزنامه Philadelphia Inquirer، «لوسي روركه آدامز» از بيمارستان كودكان فيلادلفيا در اواسط دهه 1970، جعبه‌اي حاوي 46 اسلايد از همسر يك فيزيكدان فقيد دريافت كرد كه به آماده‌سازي نمونه‌هاي مغزي كمك كرد.
«توماس اشتولتز هاروي»، پزشك بيمارستان پرينستون، ساعاتي پس از مرگ انيشتين در سال 1955، بر روي پيكر وي كالبد شكافي انجام داده بود. وي البته بدون اجازه خانواده اين دانشمند مشهور به حفظ مغز او پرداخته و سپس آن را براي مطالعه به صدها نمونه بر روي اسلايدهاي ميكروسكوپي تقسيم كرد.
اين موضوع و سفر عجيب مغز انيشتين، در كتاب «سفر آقاي آلبرت» نوشته «مايكل پاترنيتي» بطور دقيق شرح داده شده است.
هاروي و ديگر محققان، چيز عجيبي در اندازه مغز انيشتين پيدا نكرده، اما شواهدي وجود دارد كه مغز وي از سهم سلولهاي گليال بيشتر از انتظار برخوردار بوده است. سلولهاي گليال در حفاظت از ارتباط بين نورونها نقش مهمي ايفا مي‌كنند.
«روركه آدامز» كه پژوهش وي بر تفاوت‌هاي سلولهاي مغزي در سنين مختلف تمركز دارد، اظهار كرده كه مغز انيشتين در زير ميكروسكوپ بسيار جوان به نظر رسيده و هيچ كدام از تغييرات مرتبط با پيري را نشان نداده است.
به گزارش ايسنا به نوشته روزنامه Philadelphia Inquirer، «لوسي روركه آدامز» از بيمارستان كودكان فيلادلفيا در اواسط دهه 1970، جعبه‌اي حاوي 46 اسلايد از همسر يك فيزيكدان فقيد دريافت كرد كه به آماده‌سازي نمونه‌هاي مغزي كمك كرد.
«توماس اشتولتز هاروي»، پزشك بيمارستان پرينستون، ساعاتي پس از مرگ انيشتين در سال 1955، بر روي پيكر وي كالبد شكافي انجام داده بود. وي البته بدون اجازه خانواده اين دانشمند مشهور به حفظ مغز او پرداخته و سپس آن را براي مطالعه به صدها نمونه بر روي اسلايدهاي ميكروسكوپي تقسيم كرد.
اين موضوع و سفر عجيب مغز انيشتين، در كتاب «سفر آقاي آلبرت» نوشته «مايكل پاترنيتي» بطور دقيق شرح داده شده است.
هاروي و ديگر محققان، چيز عجيبي در اندازه مغز انيشتين پيدا نكرده، اما شواهدي وجود دارد كه مغز وي از سهم سلولهاي گليال بيشتر از انتظار برخوردار بوده است. سلولهاي گليال در حفاظت از ارتباط بين نورونها نقش مهمي ايفا مي‌كنند.
«روركه آدامز» كه پژوهش وي بر تفاوت‌هاي سلولهاي مغزي در سنين مختلف تمركز دارد، اظهار كرده كه مغز انيشتين در زير ميكروسكوپ بسيار جوان به نظر رسيده و هيچ كدام از تغييرات مرتبط با پيري را نشان نداده است.
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
هنوز دیدگاهی منتشر نشده است.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.