ده کالای عمده وارداتی کشور چه کالاهایی است؟

من فکر کردم محوصلات بهداشتی و تزیینی هستند که این طور تیتر زدید. داد و ستد در زمینه ی کشاورزی عادی است بعضی محصولات وارد میشه بعضی ها هم صادر میشه البته این به معنای این نیست که بگم همه چیز درسته اما واردات محصولات دامی و زراعی مشکل اصلی نیست

اینکه امکان تولید این اقلام در کشور وجود دارد شکی نیست ولی تولید این اقلام برای آقایان به صرفه نیست و پول کلانی از طریق واردات این کالاها به جیب می زنند جالب تر اینکه به هیچ احد الناس دیگری اجازه واردات نمی دهن.

کیفیت جدول نامناسب است

نویسنده محترم شما یا در ایران زندگی نمیکنی و یا اینکه از مشکلات کشور در زمینه کشاورزی اگاهی نداری . ما سالانه سه چهار میلیون تن کالای کشاورزی وارد میکنیم که بدلیل کمبود آب نمیتوانیم در ایران تولید کنیم و تنها در یک صورت میتوان این حجم را تولید کرد که نیمی از زمینهای آبی کشور را که حدود 5 تا 7 میلیون هکتار هست را با ابیاری تحت فشار آبیاری کنیم تا افزایش سطح زیر کشت داشته باشیم و این کار حدودا 12 میلیلرد دلار دلار نیاز داره چونکه ما بیشتر تجهیزاات ابیاری رو باید وارد کنیم از لوله گرفته تا پمپ وموتور بنابراین اول بباید کارخانه ساخت لوازم ابیاری و تولید اهن و لوله بسازیم اقا اینها نیاز به کار زیاد وسرمایه گذاری داره . این پولهای سنگین رو که اشخاص ندارند بانکها دارند - بانکها هم به این راحتی به کسی وام نمیدن باید چند سالی بدوی و معلوم نیست که بتونی بگیری و خسته میشی و ولش میکنی و/ میدونید داستان چیه : کار از بیخ وبن خرابه - هیچ ارگانی کار مردم رو درست راه نمیندازه همه به هم گیر میدن و چوب لای چرخ هم دیگه میشن - هیچ کدوم با هم هماهنگ نیستند - هیچ کسی نیست که به کشاورزها برنامه بده که اقا شما سیب زمینی بکار و شما پیاز - امسال پیازها خراب شد و گندید تو انبار - سال دیگه نوبت سیب زمینی هست - ایران همه چیز داره مدیریت درست نداره- بازم بگم یا گرفتید قضیه رو

یه نگاه به تبلیغات صفحه نخست سایت خوتون بندازید!!! تبلیغ برنج خارجی رو ببینید!

پول که باشه نظرتون رو زیر پا میزارید! چه برسه به مسولان دولتی!

برای بار چندم دارم می نویسم ولی چاپ نکردی

واقعا عجب مملکتی داریم!!! این همه ادعای قدرت و گردن کشی می کنیم ولی میبینید به شدت محتاج واردات نیازهای اولیه زندگی مان مثل برنج و گوشت و شکر و ذرت و آهن هستیم!!!!

آقا پراید 10 میلیونی سوار می شیم، برنجمون رو هم باید از خارج وارد کنیم دیگه!!! با حلوا حلوا کردن که دهن شیرین نمیشه... یه کمی هم تلاش مفید می خاد . مگه زمان خاتمی نتونستیم خودکفا شیم، پس شدنیه...

با سلام

بر اساس یک پژوهش انجام گرفته در جهاد دانشگاهی، به ازای واردات هر 1 میلیارد دلار واردات کالاهایی که امکان تولید آنها در داخل وجود دارد، سالانه حدود یکصد هزار فرصت شغلی از کف می‌رود!

http://sharghnewspaper.ir/News/90/10/27/22432.html

"محاسبه ديگر به ما مي‌گويد به ازاي هر يك‌ميليارد دلار واردات حدود صدهزار فرصت شغلي از دست مي‌رود. يعني اگر ما يك‌ميليارد دلار را به جاي به كارگيري در واردات صرف توليد داخلي مي‌كرديم مي‌توانستيم چند ده هزار فرصت شغلي ايجاد كنيم. حالا تصور كنيد با صد‌ميليارد دلار واردات (80‌ميليارد دلار رسمي و 20‌ميليارد دلار قاچاق) چه ميزان شغل در كشور ايجاد مي‌شود."

کشاورزی بی رویه و بدون مطالعه باعث خرابی زمین و از بین رفتن منابع با ارزش آبی کشور میشه. ضرورتی نداره ایران باید حنما همه برنج و ذرتش رو خودش تولید کنه. ظرفیت های دیگه بسیارند که باید کشف بشن

اگر واردات از چین کاهش یابد قطعا تولید داخلی تقویت میشود

چقدر خوب بود اینها رو بعضی ها میشنیدن.

کاش توان و جرات و اجازه این را هم داشتی که بنویسی چه کسانی این اقلام عمده را وارد می کنند

جالبه.اينهمه مهندس كشاورزي با گرايشهاي مختلف در كشور داريم كه فرصت شغلي در زمينه تخصصشان خيلي كم هست و اهميتي به اينهمه نيروي كار متخصص داده نميشه و اونوقت از 10 قلم كالاي وارداتي عمده، نصفش مربوط به محصولات كشاورزي و دامي هست.
كلا كشور جالبي هستيم و مسئولين متفكر و نخبه اي داريم.

به این اطلاعات توجه کنید تا تغییر الگوی مصرف را نیز جدی تر بگیریم:
1- محققان شواهدی یافته اند که نشان می‏دهد مصرف برنج سفید می‏تواند احتمال شکل گیری بیماری دیابت نوع دوم را افزایش دهد.
2- رئيس انجمن ديابت ايران مي‌گويد: هم‌اكنون بيش از 8 درصد جمعيت كشور ـ معادل 5/5 ميليون نفر ـ مبتلا به ديابت هستند. متاسفانه نه تنها در كشور ما بلكه درساير كشورها نيز بيماري ديابت روبه افزايش است، اما در كشور ايران و در منطقه خاورميانه اين بيماري نسبت به ساير كشورهاي اروپايي از رشد بيشتري برخوردار است (1390/05/11).

با سلام و اظهار تاسف عميق از وضعيتي كه بر كشاورزي ما حاكم شده به اطلاع ميرسانم اينجانب به عنوان فردي كه بيش از 15 سال در كار توليدات كشاورزي سابقه دارم ميتوانم قاطعانه اعلام كنم كه چنانچه سياستهاي دولتي در قبال كشاورز و كشاورزي كه به سادگي قابل تغيير است تغيير كند ظرف 5 سال كشور ما براحتي و بدون اينكه به بخشهاي ديگر كشاورزي آسيب وارد كند در توليد برنج و گوشت قرمز به خود كفائي برسد . مشكل مسئولين دولتي ما در اين است كه وقتي ميگوئيم حمايتهاي دولتي از بخش كشاورزي بايد جدي و واقعي باشد فكر ميكنند كشاورزان ميخواهند با دريافت كمك بخورند و بخوابند در صورتي كه به اين شكل نيست حمايت به شكلي بايد باشد كه امكان توليد بيشتر و رقابت وجود داشته باشد نهاده هاي كشاورزي كه توليد آنها انحصاراً در اختيار دولت قراردادرد براحتي در اختيار كشاورزان قراربگيرد در غير اينصورت ظرف 5 سال آينده همين توليدات دست و پا شكسته فعلي هم با خسته9 شدن و از پاي درآمدن كشاورزان و دامداران رو به اضمحلال و نابودي خواهد رفت كه خدا آن روز را نياورد .

با سلام و اظهار تاسف عميق از وضعيتي كه بر كشاورزي ما حاكم شده به اطلاع ميرسانم اينجانب به عنوان فردي كه بيش از 15 سال در كار توليدات كشاورزي سابقه دارم ميتوانم قاطعانه اعلام كنم كه چنانچه سياستهاي دولتي در قبال كشاورز و كشاورزي كه به سادگي قابل تغيير است تغيير كند ظرف 5 سال كشور ما براحتي و بدون اينكه به بخشهاي ديگر كشاورزي آسيب وارد كند در توليد برنج و گوشت قرمز به خود كفائي برسد . مشكل مسئولين دولتي ما در اين است كه وقتي ميگوئيم حمايتهاي دولتي از بخش كشاورزي بايد جدي و واقعي باشد فكر ميكنند كشاورزان ميخواهند با دريافت كمك بخورند و بخوابند در صورتي كه به اين شكل نيست حمايت به شكلي بايد باشد كه امكان توليد بيشتر و رقابت وجود داشته باشد نهاده هاي كشاورزي كه توليد آنها انحصاراً در اختيار دولت قراردادرد براحتي در اختيار كشاورزان قراربگيرد در غير اينصورت ظرف 5 سال آينده همين توليدات دست و پا شكسته فعلي هم با خسته9 شدن و از پاي درآمدن كشاورزان و دامداران رو به اضمحلال و نابودي خواهد رفت كه خدا آن روز را نياورد .

تابناک جان هرکس دوست داری بگو پول دانشجویان بدبخت رو بدن! اینقدر آشغال وارد نکنید!

مردم پشتكار دارند،فقط حمايت دولت نيازه.
براي يه جواز كسب ساده ماهها بايد دوندگي كني.
دولت نبايد رانتي مجوز بده،اگه دولت بروكراسيشو كم كنه و كار رو راحت تر راه بندازه و تحت فشار براي دادن مجوز محدوديت نزاره بخدا تو خيلي زمينه ها صادر كننده ميشيم.
مجلس بايد قانون خوب وضع كنه تا روال كاز از سليقه افراد دور بشه تا كسي نتونه برا حفظ بازار خودش تو كار دادن مجوز به مردم اختلال ايجاد كنه.
پس ميبينيد!
مردم پاي كار هستن،فقط همت دولت و مجلس نيازه.وقتي تو 6 ساعت اوراق پارس جنوبي فروخته ميشه پس يعني مردم ميتونن پولشم تهيه كنن فقط بايد باهاشون همكاري بشه.الان موقع گير دادن بيخودي نيست بلكه بايد نظارت بشه تا از مسير منحرف نشن و پروژه ها به سرانجام برسن.
آمريكا هيچ غلطي نميكنه،اگه با هم باشيم.

باسلام ,باتشکرازمدیران وکارکنان محترم تابناک که بااطلاع رسانی ازتولیدصنعتی وکشاورزی داخلی پشتیبانی میکنند, لطفا اسامی واردکنندگان کالاهای بالارا اعلام کنید تامردم بدانند چه کسانی باعث نابودی اقتصاد کشورمی شوند . ایران کشور بزرگیست وبایدحداقل غذای ملت و کالاهای اصلی موردنیاز درداخل تولیدشود . واشتغال ایجادشود.

دولت انقدر مالیات میگیره که اکثر تولید کنندگان به دلالی روی آورده اند

نکات لازم به توجه در جایگزینی برنج با گندم در سبد غذایی ایرانیان

1- پیشینه‌ی کشور‌ها در جایگزینی برنج با گندم:
کره جنوبی در تأمین برنج خودکفا بوده، ذخیره‌ی دولتی معادل یک دهم تولید سالانه نیز دارد. این کشور در سال زراعی جاری سطح زیر کشت برنج خود را اندکی کاهش داده و کشاورزان را تشویق به کشت اقلام زراعی همچون ذرت و گندم کرده است، چرا که صد در صد وابسته به واردات آنها است.
ژاپنی‌ها نیز امروزه کمتر از همیشه برنج می‌خورند. مصرف سرانه که در سال 1960، 114.9 کیلوگرم بود، به شصت کیلوگرم در سال 2008 کاسته شده است. خیلی از ژاپنی‌ها نان و انواع رشته‌ها را جایگزین برنج کرده‌اند. این تغییر الگو را نتیجه‌ی افزایش درآمدها و دسترسی به غذاهای متنوع‌تر و آگاهی نسبت به عوارض بهداشتی دانسته‌اند. یافته‌های یک مرکز مطالعات سلامت در ژاپن حاکی است که زنانی که سه یا چهار کاسه برنج در روز مصرف می‌کنند، پنجاه درصد بیشتر در مخاطره‌ی دیابت هستند. این مطالعه، تأییدکننده‌ی ارتباط بین مصرف مقادیر زیاد کربوهیدرات و افزایش مخاطره‌ی ابتلا به دیابت است.
2- موانع یا اشکالات جایگزینی برنج با گندم در ایران:
عدم امکان اختصاص زمین بیشتر به کشت گندم
در شمال کشور محیط برای تولید گندم مساعد نیست و در کل کشور نیز، تقریباً تمام سطح قابل اختصاص به گندم، زیر کشت این محصول است و حتی زمین‌های بسیاری از مزارع گندم فعلی، در واقع برای کشت گندم مناسب نیستند. یکی از دلایل این امر، برنامه‌هایی است که عمدتاً با اهداف فرا اقتصادی پیاده می‌شوند.
توضیح:
1- خودکفایی چند سال پیش در تأمین گندم، در واقع خودکفایی نبود، بلکه تک محصولی کردن شدید کشاورزی ایران و حذف جو و دانه‌های روغنی و ...، و کشت گندم در همه‌ی زمین‌های ممکن بود (حتی در اقلیم‌ها و زمین‌هایی بود که چه بسا اقتصادی نبودند). سفره‌های آب زیرزمینی نیز در آن سال، شدیدتر از همیشه مستهلک شدند.
2- برخی مقررات نسنجیده در زمینه‌ی ارائه‌ی خدمات کشاورزی، باعث تخصیص کاذب بخشی از زمین‌ها به کشت گندم شده است. مثلاً فردی که صد هکتار زمین دارد، باید هشتاد هکتار را به کشت گندم اختصاص دهد تا بتواند کود و سم یارانه‌ای و خدمات حمایتی کشاورزی دریافت کند؛ به دلیل کمبود آب و دیگر منابع، گاه این کشاورز پس از کشت نمایشی گندم و دریافت کود و سم، زمین گندم را به حال خود واگذارده، آب را صرف یک محصول اقتصادی‌تر در بیست هکتار باقی مانده می‌کند.
ترجیح واردات برنج بر واردات گندم در شرایط فعلی
تغییر سریع الگوی مصرف از برنج به گندم، به تشدید وابستگی کشور به گندم خارجی می‌انجامد. این در حالی است که هم اکنون دسترسی به کشورهای عمده‌ی صادرکننده‌ی برنج ، آسان‌تر از دسترسی به کشورهای عمده‌ی صادرکننده‌ی گندم ، است. ضمن اینکه داد و ستد پایاپای نیز، با کشورهای گروه اول، شدنی است و در مواردی انجام شده است.
فنریّت اقتصادی و پدافند غیرعامل
تمرکز تولید نان، تحت عنوان توسعه‌ی نان صنعتی، ضریب آسیب‌پذیری سامانه‌ی تولید و عرضه‌ی نان را افزایش می‌دهد. بر عکس، هر چه نقاط تولید بیشتر و توزیع آنها متوازن‌تر است، این ضریب آسیب پذیری کاهش می‌یابد.
3- گزینه‌های جایگزینی برنج با گندم
3-1- اصلاح الگوی تولید و مصرف گندم
بهبود الگوی پخت نان، با هدف کاهش اتلاف
ذائقه‌ی مردم ایران، طالب نان گرم و تازه و معطر است و به نظر نمی‌رسد صنعتی سازی پخت نان، در ایران بتواند فراگیر شود. سامانه‌ی فعلی (نانوایی‌های محلی) علاوه بر ایجاد رضایتمندی بیشتر برای مشتری و نیز اشتغالزایی بیشتر (اشتغال مولّد و نه اشتغال کاذب و واسطه گری)، برخلاف تصور رایج کارایی انرژی بیشتری نیز دارد: درست است که با صنعتی سازی تولید نان، مصرف انرژی به ازای هر قرص نان در محل کارخانه کاهش یافته است، ولی با احتساب سوخت مصرفی و بار ترافیکی ایجاد شده برای توزیع مویرگی نان، معلوم می‌شود که در مجموع در روش صنعتی کارایی انرژی یافته است.
تولید نان گندم سبوس دار
گزینه‌ی عملی تر از جایگزینی برنج با گندم، جایگزینی آرد گندم فعلی با آرد گندم سبوس دار در نانوایی‌ها است. با این کار، حجم نان تولیدی از همین گندم فعلی چیزی حدود ده درصد بیشتر شده، در عین حال، علاوه بر تأمین اجزای غذایی متنوع تر ، برخی مسائل سلامت نیز تخفیف می‌یابد . یک نکته‌ی مهم در این باره، شور بودن خاک‌های ایران است که باعث تجمع مقدار نسبتاً زیادی سدیم در سبوس گندم می‌شود. از اینرو، آرد گندم سبوس دار ایرانی باید با مقدار متناسبی پتاسیم غنی سازی شود تا توازن سدیم و پتاسیم برقرار گردد و یا مقادیر متناسبی از غذاهای پر پتاسیم (گوشت، شیر، موز، سیب زمینی و...) خورده شود. جا انداختن غنی سازی کار سختی نیست، چرا که غنی سازی با آهن نیز هم اکنون انجام می‌گیرد.
کاهش اتلاف نان با راه‌اندازی نانوایی/قنادی‌های محله
الگو و سلیقه‌ی خرید نان مردم ایران تا اندازه‌ی زیادی همانند الگوی مردم فرانسه است. فراوانی شیرینی پزی‌ها در فرانسه شبیه فراوانی نانوایی‌ها در ایران است. ولی آنها فقط شیرینی پزی نیستند، بلکه دهها نوع نان را در همه‌ی اندازه‌ها برای پاسخگویی به ذائقه‌ها و نیازها و سفارش و توان خرید مشتریان، تازه به تازه تولید می‌کنند.
کامل سازی و کاهش اتلاف نان با الگوگیری از نان‌های محلی و پخت خانگی
نان‌های محلی نواحی مختلف، پاسخی به نیازها، و سلایق مردم هر منطقه با توجه به امکانات محلی بوده است. عموماً نان‌های محلی غذاهای کاملی بوده، نیازمند خورش نبوده‌اند (نان سرپیازی بیرجند، ساجی ایلام، غلاج گرگان، فتیر زابل، ...). با پخت خانگی نان، تا حدود زیادی از اتلاف نان جلوگیری می‌شود.
3-2- اصلاح الگوی تولید و مصرف برنج
تشویق مصرف برنجِ سفید نشده
با ترویج مصرف برنج سفید نشده، می‌توان الگوی تولید و فراوری و مصرف همین مقدار برنج تولیدی را بهبود داد. در شالیکوبی ‌های ایران، با پوسته گیری کامل و سفید کردن برنج، بخش عمده‌ی محتوای غیر هیدرات کربنی برنج از بین می‌رود. با حذف بخش‌های نهایی فرایند شالیکوبی، هم مصرف انرژی کاهش می‌یابد و هم برنج مغذی‌تر و ارزانتر و سالمتری عرضه می‌شود . این اقدام البته مستلزم مدیریت دقیقتری در کاشت، برداشت و توزیع است. چرا که برنجِ سفید نشده، حاوی مقدار ارزشمندی از اسیدهای چرب غیر اشباع است که در نگهداری‌های طولانی یا نامناسب، اکسیده شده و طعم برنج را متأثر می‌کند.
پرورش آبزیان در کنار برنج در شالیزارها
با ممنوعیت کود‌ها و سم‌های شیمیایی، و آموزش مبارزه‌ی طبیعی، می‌توان همچون تجربه‌ی تایلند و ویتنام و چین، در شالیزارها ماهی و دیگر آبزی‌ها را پرورش داد. این کار علاوه بر ارتقای سلامت و ارزش غذایی برنج تولیدی، کاهش هزینه‌ها و نیز ایجاد درآمد جنبی برای شالیکاران، موجب خورده شدن آفات و انگل‌ها توسط آبزیان و تبدیل آنها به کود، جلوگیری از تخریب و آلودگی خاک و آب، و امکان استفاده‌های مختلف از بخش غیر دانه‌ای شالی می‌شود. مجموع اینها، می‌تواند برنجکار را به چشم پوشی از سود ظاهری حاصل از سم و کود شیمیایی متقاعد کند.
3-3- جایگزینی برنج با چیزی جز گندم
تا همین گذشته‌ی نزدیک، در برخی نواحی کشورمان، پلو را به جای برنج، با ارزن درست می‌کرده‌اند . جایگزینی نسبی برنج با سیب زمینی یا سیب زمینی شیرین نیز قابل بررسی است و در برخی کشورها انجام شده است.
سیب زمینی
سیب زمینی چهارمین ماده‌ی ارزشمند غذایی و تأمین کننده‌ی امنیت غذایی دنیاست که می‌توان آن را جایگزین بخشی از مصرف برنج کرد. سیب زمینی می‌تواند به صورت مواد خوراکی متنوعی فرآوری شود که این نوع فرآوری‌ها برای کودکان، مورد پسندتر از محصول اصلی است. با تعلیم روش‌های متنوع مصرف سیب زمینی به خانوار، می‌توان آن را جایگزین بخشی از غذای برنجی کرد. سیب زمینی دارای ویتامین‌ها (به ویژه ویتامین ث) و مواد معدنی با ارزش (به خصوص پتاسیم) است.
سالانه حدود چهار و نیم میلیون تن سیب زمینی در کشور برداشت می‌شود که افزون بر مصرف فعلی مردم است. مصرف سرانه‌ی کنونی این محصول 45 کیلوگرم است. با اجرای عملیات نه چندان پیچیده‌ای همچون سامانه آبیاری تحت فشار و یکپارچه سازی اراضی، عملکرد در واحد سطح چند برابر افزایش می‌یابد.
بخشی از سیب زمینی، تازه مصرف می‌شود و مقداری فرآوری می‌شود، که قابل صدور به کشورهای همسایه با ارزش افزوده‌ی بالا است. سیب زمینی همچون سایر محصولات ممکن است با نوسان قیمتی زیاد در چند سال متوالی روبرو شود، بنابراین صنایع تبدیلی می‌تواند راه حل مطمئن پیشگیری از این مسئله باشد.
ایجاد صنایع تبدیلی می‌تواند به کمک کشاورزان نیز آمده، بخش صنعت استان‌ها را نیز تقویت کند. یکی از مواد غذایی حاصل از فرآوری سیب زمینی، گرانول است که به همراه شیر یا آب جوش به ویژه در مهد کودک‌ها می‌تواند استفاده شود. فرنچ فرایز و پودینگ‌های میوه‌ای مواد غذایی دیگری هستند که با تولید آنها می‌توان ذخیره سازی کرد. حبه، ماده فرآوری شده دیگری است که از خشک کردن سیب زمینی حاصل می‌شود و در سالاد و سوپ کاربرد دارد.
قیمت خرید هر کیلو سیب زمینی از کشاورز 120 تا 180 تومان است .
سیب زمینی آب پز شده با پوست
برای حفظ ویتامین ث باید سیب زمینی را با پوست پخت. سیب زمینی‌های سرخ شده یا برشته شده در روغن، چربی زیاد و هضم مشکلی دارند و همچنین ترویج مصرف آنها، وابستگی بیشتر به واردات روغن را در پی خواهد داشت.

حضرت آیت‌الله جوادی‌آملی با بیان اینکه با نفت به عنوان سرمایه نمی‌شود کشور را اداره کرد، اظهار داشتند: یک وقت نفت فروخته می شود تا کارخانه ایجاد گردد و سدی ساخته و انرژی تولید شود، این تبدیل سرمایه به سرمایه است، اما اگر نفت فروخته شود و در قبال آن برنج و موز و … وارد گردد، این تبدیل سرمایه به درآمد است.

معظم‌له با بیان اینکه یک کشور اسلامی تفکر اقتصادی‌اش هم اسلامی خواهد بود، گفتند: براساس روایتی از امام علی (ع) ملتی که خاک و آب به اندازه کافی دارد اگر بخواهد مواد غذایی وارد کند خدا او را از رحمت دور کرده است.

ایشان افزودند: آدم عاقلی که سرمایه‌ای مثل خاک و آب دارد اگر از کشور دیگر مواد غذایی وارد کند، معلوم می‌شود بی‌عرضه است.

حضرت آیت‌الله جوادی‌آملی با بیان اینکه به اندازه کافی آب و خاک داریم، اما مدیریت می خواهد، اظهار داشتند: جهنم فقط برای آدم شرابخوار نیست برای آدم بی‌عرضه هم هست.

چقدر دیر فهمیدید!

نمی شود . نمی توانیم . چون نمی خواهیم . به بیان دقیقتر نمی خواهند .

ما همه چیزمون چپکی هستش.
می دونی چرا ما اینها را تولید نمی کنیم؟
چون پول نفت که نمی دهند گندم میدن و .... .
پس اگه اینها را هم نگیریم ما گیر می دیم میگیم یا تولید نفت اومد پایین و یا نفت مجانی دادیم.
پس همه چیز فدای آمار
قربونت برم آمار که تو مقدسترین فکر مسئولانی

واردات گندم کجاست تا تولید صنعتی انجام نشود انتظار تحول نداشته باشید افزایش بهره وری وتوسعه صادرات صنعتی باید محور قرار گیرد

به نظرتون میشه این جدول رو خوند!!!!!!!
بهتر بود بعد اینکه مطلبی رو میذارید خودتون یه بار هم شده یه نگاهی بهش بندازید

تو این 6 سال دولت نشون داده که فقط بلده آمار تولید کنه همین و بس

یا علی مدد.

ایراین اصیل یا عیر اصیل نداره ... دلیلش تامین ارزان اقلام غذایی - درمانی - ساخت وساز و رفت آمد طبقه متوسط شهری با استفاده از دلارهای نفتی به قیمت نابودی کشاورز و تولیدکننده داخلی.
در واقع تا وقتی دلار بود اقلیت مولد فدای اکثریت مصرف کننده شده اند

خود شما که این رو نوشتی چه برنجی رو برای شام می خورید؟

این واردات باعث ننگ است واردات شمش اهن وفولاد اونم کشوری که با 1 درصد جمعیت جهان 11 درصد منابع کانی جهان را داراست.یعنی هند با با 20 برابر جمعیت بیشتر کمتر از ما معادن و تقریبا بدون نفت وگاز

راست میگه خب . چرا نون و پفک نمی خورین ؟؟

پشتکار مردمی ؟؟؟؟؟؟
اگر دولت سنگ اندازی در برابر تولید را متوقف کند،مردم وظیفه خود را بهتر میدانند.

ساده است . محال نیست . مردم و دولت می توانند اگر بخواهند نتیجه اینکه این چند ده سال شعار عدم وابستگی ساده بوده و محال بوده و نه مردم خواسته اند و نه دولت . راستش خیلی بی معنی است . نگران که نشدیم چون عادت کرده ایم بی خیال باشیم و فقط شعار بدهیم والسلام

شکر یک نمونه از کالاهای وارداتی هستش که جندین سال کارخانه های تولید قندو شکر بدلیل واردات بی رویه زیانده بودن اما از انتهای سال 89 و تغییر در مدیریت اغلب کارخانجات این صنعت جون گرفت اما سازمان بورس که متولی حمایت از سهام کارخانجات و رونق بورس و صنعت کشور هستش از اسفند 90 با دست گذاشتن روی سهام پربازده قندی عملا قصد نابود کردن این صنعت رو داره که باعث فرار سرمایه از بورس و در نتیجه تورم و نابودی صنعت میشه .
واقعا این کاریه که باید در سالی که رهبر معظم انفلاب برای حمایت از صنایع داخلی نامگذاری کردن رو باید با سهامدارو شرکتهای بورسی کرد؟
با این کار دارن هم کارخونه ها و اعتماد مردم رو نسبت به بورس از بین میبرن
البته همون بهتر که این سرمایه بره تو دلالی تا آقایون متولی بورس خوشحال بشن و با چند عدد الکی و شاخص ساز اینقدر نیان بگن بازده بورس امروز فلان قدر بود و سرمایه های مردم رو نکشونن به بازار بورس و نابودش کنن.

جالب اینجاست که سال 90 رفته بودیم آستانه اشرفیه ، معدن برنج ایران ، خیلی خنده داره که توی داهاتها برنجای هندی می خورن ، البته که قبلا خورده برنج های محصول خودشون رو می خوردند. ولی اینکه تو مغازه های شهر برنج ، برنج خارجی پر باشه واقعا تاسف باره.