بايد از ازدواج‌های منجر به سقط جلوگيری كرد

مختصصان معتقدند كه دميدن روح در جنين چهارماه پس از لقاح صورت مي‌گيرد از اين رو فقه و قانون نيز حتي در موارد خاص، سقط جنين را تا پيش از 19 هفتگي مجاز مي‌داند. در اسلام مبنا بر پيشگيري از هر گونه اقدامي است كه جان مادر يا جنين به خطر بيفتد.

به گزارش تهران امروز، حجت‌الاسلام سيد مهدي طباطبايي در اين باره مي‌گويد: «اگر امكان تشخيص پيش از ازدواج وجود داشته باشد و با علم پزشكي ثابت شود كه اگر دو فرد با يكديگر ازدواج كنند، بچه‌شان معلول به دنيا مي‌آيد اصلا نبايد با يكديگر با هم ازدواج كنند يا نبايد بچه دار شوند اما زماني كه نطفه منعقد شد نظرات مختلفي درباره آن وجود دارد كه هر كس بايد درباره احكام سقط آن به مرجع خودش مراجعه كند.»

دكتر عليرضا آل بويه كارشناس ارشد دفتر مطالعات و تحقيقات زنان نيز درباره سقط جنين مي‌گويد: «براساس روايات رسيده از ائمه اطهار در 4ماهگي روح در جنين دميده مي‌شود پس اگر مادري جنين خود را در 3 ماهگي سقط كند در واقع انساني را نكشته بلكه موجودي را كشته كه در حال انسان شدن بوده پس اگر انسان واقعا به لحاظ اخلاقي ارزش داشته باشد، چيزي كه در حال تكامل و انسان شدن است هم اين ارزش را دارد بنابراين سقط جنين حتي قبل از دميدن روح نيز از نظر اخلاقي قبيح است.»