نقالی و پرده خوانی؛هنرهایی که دیگر جایگاهی ندارند

عضو کمیسیون شوراها در مجلس اظهار داشت: هنرهای نقالی و پرده خوانی همواره با بی مهری و کم توجهی روبه رو شده است .از این رو مسئولان باید به هنرمندانی در این عرصه فعالیت می کنند توجه بیشتری داشته باشند و اجازه ندهند هنری که نسل به نسل انتقال یافته به فراموشی سپرده شود.

فاطمه آلیا در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری خانه ملت، درمورد فراموشی هنر نقالی و پرده خوانی در کشور گفت: پرده خوانی یکی از هنرهای اصیل و سنتی ایرانیان و مادر هنر تعزیه خوانی است که متاسفانه این هنر اصیل، همواره با بی‌مهری و کم توجهی روبه رو شده و در حال فراموشی است.

نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: کمرنگ شدن نقالی و پرده خوانی در ماه مبارک رمضان به شدت احساس می شود ،چراکه در گذشته این هنرها در میان علاقه مندان جایگاه بسیار ارزشمندی داشت ،ولی امروزه شاهد هستیم که سریال های تلویزیونی جای خود را به دیدن این گونه نمایش ها داده است.

این نماینده مردم در مجلس نهم، عدم حمایت مسئولان و متولیان هنرهای نمایشی را یکی از علت های فراموشی نقالی و پرده خوانی در کشور دانست و تاکید کرد: متاسفانه یک مرکز و یا سالنی که مخصوص اجرای آیین ها و نمایش های سنتی باشد وجود ندارد و همین امر سبب شده تا این هنر دوست داشتنی به ورطه نابودی کشیده شود در حالی که نیاز است تا بار دیگر نمایش ایران را به شکوه دوران قبل خود باز گردانده شود.

وی در ادامه با اشاره به اینکه پرده خوانی و نقالی هر دو گونه ای از هنرهای مردمی اند که اولی به تصویرو کلام متکی و دومی فقط بر کلام بنیاد یافته است، افزود: پرده خوانی نمایشی سنتی - ایرانی است که در آن قصه گوی و تصویر نقش اساسی دارد.

عضو کمیسیون شوراها در مجلس در پایان گفت: ضروری است تا جوانان آگاه و هنرمند امروزی با رویکردی نو و تازه به آئین پرده خوانی ونقالی پرداخته و آن را از محاق فراموشی نجات دهند ،چراکه در حال حاضر تعداد پرده خوان‌ها از شمار انگشتان تجاوز نمی کند و این امر نشان می دهد که پرداخت به این موضوع از چه اهمیتی برخوردار است.