برای کاهش تولید ملی، شاهد از غیب رسید!
حتماً شما نیز روزهایی را به یاد میآورید که برای دیدن برنامه یا سریالی در رسانه ملی، باید تبلیغات متعدد و پیاپی را تحمل میکردید؛ روزهایی که تعدد تبلیغات در رسانه ملی به اندازهای بود که گاهی آزردگی خاطر را به همراه داشت و از آن به عنوان ضد تبلیغ یاد میشد؛ اما راستی، این حجم از تبلیغات تجاری چه شد و چرا دیگر خبری از آن نیست؟
حتماً شما نیز روزهایی را به یاد میآورید که برای دیدن برنامه یا سریالی در رسانه ملی، باید تبلیغات متعدد و پیاپی را تحمل میکردید؛ روزهایی که تعدد تبلیغات در رسانه ملی به اندازهای بود که گاهی آزردگی خاطر را به همراه داشت و از آن به عنوان ضد تبلیغ یاد میشد؛ اما راستی، این حجم از تبلیغات تجاری چه شد و چرا دیگر خبری از آن نیست؟
اما این روزهای فضای رسانه ملی در ایران بر خلاف سالهای گذشته، چندان نشانی از این فرضیه اثبات شده در خود ندارد. تعدد تبلیغاتی که در سالهای گذشته در رسانه ملی دیدیم و بیشتر موجب آزردگی خاطر بود و گاهی «ضد تبلیغ» خوانده میشد، امروز جای خود را به محدودیت در تبلیغات شرکتها و نهادهایی داده است که اساساً از گونهای از انحصار ماهوی یا عرضی برخوردارند.
نزدیک یک دهه پیش بود که یکی از انتقادهای عمده و اصلی وارده به صدا و سیما از سوی منتقدین تعدد تبلیغات یا همان پیامهای بازرگانی و طولانی شدن مدت هر مجموعه در میان برنامههای تلویزیونی بود. در همان سالها یا کمی پیش از آن بود که پزشکان داد برآوردند نباید چیپس و پفک و نوشابه را محصول تجاری در تلویزیون تبلیغ کرد. آن زمان این دسته از منتقدین بر این باور بودند که این مواد غذایی برای سلامتی مضر بوده و نباید با تکرار مداوم آن در رسانه ملی، کودکان را به خرید این محصولات ترغیب کرد.
البته همه تبلیغات تلویزیونی مربوط به این دسته مواد غذایی نمیشد. در این میان محصولات لبنی و دامی، ماکارونی، چای و برنج، مواد غذایی نیمه آماده، کفش، شویندههای بهداشتی، لوازم خانگی، لوازم الکتریکی و الکترونیکی، گوشی تلفن ثابت و همراه، اسباب بازیهای تولید داخل، فرشهای ماشینی، موکت، تولیدات چوبی، تولیدات شیشه و کریستال، محصولات نفتی و پتروشیمی و تولیداتی که شاید دیگر کسی به یاد نمیآورد، به وفور دیده میشد.
با این حال پس از گذشت چندین سال، آنچه از آن تبلیغات متنوع و پرشور باقی مانده چیست؟ برای این که بدانیم چقدر کیفیت پیامهای بازرگانی تغییر کرده، کافی است تلویزیون را روشن نموده و مدت زمانی را صرف تمرکز بر تبلیغات تجاری کنیم. بسیار زود درخواهیم یافت، تنها تبلیغاتی که با تکرار زیاد پخش میشود، مربوط به بانکها و شرکتهای مخابراتی است و باز همان چیپس و پفکی که سابقاً مورد حمله پزشکان بود!
کافی است، این پرسش را از خود بپرسیم که: پس آن همه تبلیغات تجاری سالهای گذشته که مربوط به تولیدات متنوع داخلی و یا حتی واردات کالاهای خارجی بود کجاست؟
این مسأله هنگامی برجستهتر میشود که توجه کنیم، سالی که دارد به پایان میرسد، سال تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی بوده است. شاید به غیر از دولت هیچ نهادی در کشور نتواند برآورد دقیقی از رشد یا رکود تولید ملی در این سالها و بالاخص در سال تولید ملی داشته باشد اما آنچه با چشم غیر مسلح و بدون نگاه کارشناسانه قابل رویت است کاهش تنوع و تعداد تبلیغات تجاری در رسانه ملی است؛ موضوعی که میتوان آن را به مانند شاهدی بر ضعف تولید، کار و سرمایه در کشور نشانه رفت.
این مسأله هر چند ارزیابی درستی بر کاهش تولید نیست، ولی این پرسش را به اذهان میآورد که آخر چه بر سر تولید کنندگان آمده که جای خالی تبلیغاتشان در رسانه ملی مشهود است؟
دو علت میتواند موجب این بیرونقی بازار تبلیغات تلویزیونی شده باشد؛ نخست اینکه شاید تولیدکنندگان، مرجع معتبرتری نسبت به صدا و سیما برای تبلیغ تولیداتشان پیدا کرده باشند یا به عبارت دیگر، نسبت به این رسانه احساس بیاعتمادی داشته باشند. دیگر آن که تولید ملی نباشد و یا در این سالها آنقدر ضعیف شده باشد که توانایی بازاریابی از طریق چنین رسانهای برای تولیدکنندگان مشکل شده باشد.
درباره گزینه نخست، باید گفت که هنوز هم پر بینندهترین رسانه همین صدا و سیماست. اصلاً دلیلی هم برای بیاعتمادی به تلویزیون به عنوان یک روش بازاریابی وجود ندارد که اگر داشت حتماً صاحبان شرکتهای مخابراتی و بانکها باید این را مدنظر قرار میدادند.
اما در این باره باید گفت که با یک منطق استقرایی و بدون نیاز به متر و خطکش کارشناسی، میتوان گفت که بیگمان، یکی از دلایل کاهش تبلیغات تجاری در رسانه ملی، تمایل نداشتن به تبلیغات است که خود میتواند ناشی از دو عامل باشد: بینیازی به تبلیغات در این رسانه و یا ناتوانی برای عرضه محصول و در نتیجه رقابت و تبلیغات.
نگاهی به روند نزدیک یک دهه پیش و رجوع به الگوهای اقتصادی رقابت و بازاریابی نشان میدهد که هیچ عقل سلیمی، بینیازی به تبلیغات در رسانهای پر مخاطب را توصیه نمیکند، حتی یک فعالیت انحصاری. در نتیجه آنچه باقی میماند، عدم توان برای تبلیغات در رسانه ملی از سوی تولید کنندگان و تجار و بازرگانان است که وقتی آن را در کنار واقعیتهای بازار و اقتصاد داخلی نیز میگذاریم، بیشتر خود را نشان میدهد.
همان گونه که گفته شد، این یک منطق استقرایی است؛ بدون رجوع به آمار و دادهها، ولی اگر آن را یک فرضیه در نظر آوریم، میتوان شواهد بسیاری برای اثبات آن، حتی با یک نگاه سطحی و گذرا پیدا کرد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
یک مقدار امار و عدد هم تو مقالات بیارید. این جور خبر نوشتن بیشتر شبیه روزنامه دیواری دوره دبستانه!
ربا جنگ با خداست.
پارسال همین موقع ها بود از رسانه ها تلاش مسئولان برای کاهش نرخ سود بانکی (بیشتر از 4% سود ربا است. با نظر آیت الله مکارم شیرازی و چند مرجع دیگر) رو میشنیدیم.
ولی به یک باره سود در یک حرکت انتحاری! کم که نشد بماند اینی شد که الان هست!
کسانی که به جنگ با خدا رفتن از خدا توقع چی دارن؟
وقتی مردم از ترس افزایش روزانه قیمتها ماحیتاج خود را خرید و ذخیره می کنند شرکت ها چه نیازی به تبلیغ دارند تولیید کنندها ورشکست نشده اند بلکه خود را به مردن زده اند که هم از یک طرف حقوق کارگران خود را پایمال کنند و هم با گرفت افزایش قیمت به سودهای انچنانی برسند چر اباید ورشکست شوند مواد اولیه دوبرابر شده قیمتها سه برابر حقوق دستمزد کارگران هم افزایش نیافته حساب دودوتا چهار تاست
به نظر بنده مسئله دوصورت دارد: 1- اشباع تبلیغاتی، 2- عدم تأثیر تبلیغات در افزایش توزیع یا مصرف و به تبع آن تولید. صورت اول بعید است و حالت دوم نیز حاکی از کاهش شدید قدرت خرید است. والسلام
صدا و سیما برای اینکه جبران پیامهای بازگانی رو بکنه
در هر برنامه ای مسابقه ای پیامکی میزاره که مردمو سر کیسه کنه
تو رو خدا نفرستید اس ام اس
البته من موافقم که اوضاع اقتصادی خیلی نا به سامان است
ولی این دلیل نمیشه چون بیشتر تبلیغات به شبکه بازار منتق شده و شاید این دلیل کاهش اون ها باشه
اتوبوس آمد ؟
اینهمه منفی نگری!!!!
نه آقایون. با راه اندازی شبکه بازار دیگه تبلیغ از شبکه های اصلی حذف شده. هر کی میخواد کالایی رو بخره و نیاز به اطلاعات فنی داره ومیتونه تو شبکه بازار دنبالش بگرده. این سیساست مثبت اقای رئیس صدا و سیماست که بسیار قابل تشکر و قدردانیست.
دوستان مگر دیروز حرف های احمدی نژاد رو نشنیدید که فرمودند یکی از برکات اجرای هدفمندی یارانه ها حذف شرکت های مختلف من جمله تولیدی که زاید بودند و در این رقابت با هدفمندی کم آوردند. به عبارت دیگر جناب مدیر کل جهان قبل از اینکه شرکت ها را آموزش شنا داده و بعد در دریا رها کند . به آب انداختند و گفتند هر کی تونست به هر طریقی خودش رو نجات بده و هر کی نمی تونه بمیره بهتره و اینطوری آنهایی که خالص ترند رو می آیند! حال بماند که شرکت هایی مثل ایران خودرو با وجود آن همه توجهات ملوکانه به این روزگار افتاده اند وای به حال آن شرکت های بدبخت یدون حامی. و این است مدیریت نوین جهانی.
فقط تبلیغ بانکها وجود دارد که آن هم منطقی است چون نرخ سود بانکها زیر نرخ تورم است و پول مردم برای بانکها سود دارد.
1) مردم اعتمادی به صدا و سیما ندارند و صدا و سیما از خودشان نمی دانند. صدا و سیما برای یک فکر کار می کند ولی پول ملی. بنابراین هر چیزی در آن تبلیغ شود نتیجه عکس بین مردم دارد.
2) کسانی که ماهواره دارند شاید در هفته ک ساعت هم صدا و تلویزیون کسل کننده ایران را نگاه نکنند پس تبلیغ در رسانه ای موثر نیست کار صحیحی نیست.
كل قوانين وساختار اقتصادي وشرايط كسب و كار در اين كشور سالهاست كه برپايه دلالي ، رانت ، قاچاق و اقتصاد زير زميني استوار است اگر چند شركت توليدي هنوز هستند فقط هستند تا دلت بخواد بدهكارند و زيان انباشته دارند ولي چون سهامدارشان يا دولت است يا سازمانهاي دولتي و شبه دولتي منحل نشده اند شركت بورسي كه سالهاست قيمت سهام آن زير قيمت اسمي يا نصف قيمت اسمي است چطوري هنوز سرپاست آيا هيچ سرمايه گذاري بخش خصوصي مي تواند در اين شرايط دوام بياورد ؟ گنج قارون هم كه داشته باشد تمام مي شود. افزايش قيمت مواد ، ارز، دستمزد ، و غيرو بعلاوه جرايم سنگين سازمانهاي تامين اجتماعي ، مالياتي و غيرو با كارايي بسيار پايين كه يك سوم سال تعطيل رسمي است .
وقتی دولتمردان محترم باچشم خود تعطیلی صنایع را می بینند ولی خود را به ندیدن میزنند شما دوست گرامی با این آسمان و ریسمان بافتن و این براهین چی را برای کی می خواهی ثابت کنی.
برادرجان گوش شنوا کو؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
شاید در این زمان که تحریم هستیم نمی خواهند حرص و ولع برای مصرف زدگی ایجاد کنند
تلوزیون در کشور ما تنها یک ابزار فریبه. چه پیام های بازرگانی پخش کنه و چه پخش نکنه
الان بی دردسر ترین کار شده دلالی
دلیلش خیلی خیلی ساده ست !!!
پول نفت سالهای پیش وارد میشد و میچرخید و به هر فردی ولو اندک سهمی میرسید .
حالا دیگه از اون خبری نیست .
برادران و خواهران !!!
به این نکته توجه کنید ، که مهم این نبوده که ما این همه تبلیغ داشتیم و پس تولیدمان خوب بوده !!! بلکه مهم این است که تولید ما به هیچ وجه قابل رقابت با تولیدات کشورهای دیگر نیست . چه بسا اگر تولیدمان خوب بود و قابل عرضه و صادرات به کشورهای دیگر ، الان نباید توپ مملکت رو تکون میداد . مثال بارزش هم همین کارخانجات تولید خودرو که اگر صد سال دیگر هم ازشون حمایت بشه ، باز میگن ما تازه شروع کار هستیم و از ما حمایت کنید . بد نیست که چند تا خبرنگار دور هم جمع بشند و محاسبه کنند که در عرض سی سال گذشته چه میزان از بیت المال صرف حمایت از خودرو ساز شده و با این مبلغ آیا نمیشد به تمام خانواده های ایرانی هر پنج سال یک تویوتا اهدا کرد !!!!!
پس در نتیجه همون نفت ، نفت ، نفت و نفته که اقتصاد مملکت رو میچرخونه
تولید کننده زمانی می تواند تولید کند و به کارش توسعه بدهد که در کشور ثبت اقتصادی و سیاسی باشه ولی چون در کشور ما نیست اکثر تولید کنندگان ترجیح می دهند سرمایه شان را جای دیگری ببرند
من يه بچه توليد كنندم، وقتي قيمت تمام شدم 132 درصد تا امروز نسبت به اول شهريور همين امسال رشد داشته و مجبورم قيمت فروشم رو بالا ببرم، كي مياد ازم محصول بخره، اونم يه محصول الكترونيكي كه شايد يه كالاي لوكس به نظر بياد، تا همين الان تو كارگاه توليدي كوچيك خودم از 7 نفر، 6 نفر رو اخراج كردم و خودم موندم و طرحهايي كه داشت بازارشون باز ميشد و زمين خورد، چه برسه به اونايي كه به بازار هم نرسيد. اونم چه طرحايي، طرحهايي كه اميد به صادراتشون به دليل خاص بودنشون، خيلي بيشتر از فروش داخلشون بود.
براي خودم متأسفم كه سه چهار سال پيش كه براي ادامه تحصيل ميتونستم برم، چرا نرفتم. حداقل الان علمم بيشتر شده بود.
همون بهتر که کمرشون بشکنه با اجناس قلابیشون اخر قیمت میفروشن
جواب این سوالتون رو باید از غربیها گر فت که برای حق مسلممون این تحریما رو انجام دادند.مرگ برصهیونیسم وامریکا
کبک و برف و اقایون ...
راستی یادتون هست محصولات پارس خزر و باتری پارس و گوشی های صاایران و فرش ستاره و...... میدونستید یک و یک داره ورشکست میشه؟
آخه اقتصاد ورشکسته چه چیزی رو تبلیغ کنه؟ یه سر به کارخونه ها بزنید همه دو سه ماه حقوق عقب مونده دارن ... نصف تولید داخلی رو چین از بین برد نصفش هم سیاست های اشتباه دولت ... تحریم ها هم تیر خلاص رو به پیکر تولید داخلی زد
بابا ما فکر کردیم دلشون به حال مردم سوخته که این همه تبلیغات مزخرف رو برداشتن و گذاشتن مردم اگر می خوان سریال ببین واقعا سریال ببینن، نه اینکه پیام بازرگانی ببینن بینش کمی هم سریال.
حالا فهمیدیم کسی به فکر مردم نیست تبلیغات کم هستش که کمتر پخش می کنن. بدبخت مردم
يكي از دلايل عمده عدم تمايل توليدكنندگان به تبليغ از طريق رسانه ملي كاهش شديد مخاطبين مي باشد. تقريبا" اكثريت مردم ماهي يك بار هم تلوزيون ايران را تماشا نمي كنند. حتي در خانواده هاي مذهبي هم كانالهاي ماهواره اي پر طرفدارند و توليد كنندگان هم خوب متوجه شدند و پول مفت بابت تبليغات بدون مخاطب نمي پردازند.
درعوض حالا بانکها وموسسات جولان میدند
نزول خوری به روش قانونی
بانك ها پول رو از مردم ميگيرن و سكه ميخرن و در عرض يك سال نزديك به 80% سود ميبرن ؛ بعدآ حدود 17 % به پول مردم سود ميدهند .
آخه سيستم بانكي بدون ربا اينجوريه ديگه !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
بانك ها هم اگه دلالي سكه و $ و ملك نكنند ؛ وضعيتشون شبيه توليد كننده داخلي خواهد شد .
وقتی سازمانها با هم هماهنگ نباشن همین میشه...از یه طرف میگن تولید خودرو کم خودروسازا بیشتر تولید کنن قیمتا شکسته بشه بعد راهنمایی رانندگی میاد میگه نه چون فلان چیز نداره پلاک نمیکنیم به خاطر جون مردم...اگ جون مردم مهم بود کهنمیزاشتیت پراید تولید بشه که دست قشر ضعیف جامعه...بعد میان سوخت میگن بالا 1800 سی سی بنزین نمیدیم در صورتی که این ملاک غلطی هستش خیلی از خودروها 2000 سی سی کمتر از 405 مصرف دارن...این دلیلش یا بهانش حق مردم...حالا خروجی این سریال قشنگ خرید ال90 به قیمت 30 میلیون...باید جایزه بهترین سریالو داد بهشون
تابناک عزیز قضیه مقاله های شما مرا به یاد ضرب المثلی می اندازد پدر و پسری که با چهارپایشان در حال گذر از دهی بودند و هر کس که آنها را می دید به قول امروزی انتقادی از آنها می کرد که چرا پدر سوار است و پسر پیاده یا چرا پسر سوار است و پدر پیاده دست از این حرفا بردارید و منصفانه نقد کنید با تشکر
رامين عزيز !!!!
ضرب المثل 10 تا كلمه است ؛ نه 10 تا جمله !!!
تويي كه هنوز فرق ضرب المثل با داستان رو نميدوني !!!!!
توي فضاي اينترنت چي كار ميكني ؟؟؟!!!
ببينم اون ضرب المثل كه به ياد شما افتاده و درباره اون پدر و پسري است كه با 4 پايشان در حال گذري از دهي بودند و ناگهان هر كس كه آنها را ميديد و .......................
رامين جان اين داستانه ؛ نه ضرب المثل !!!!!
آقا رامين حالا كه با نظر تابي جون مخالفي خواهش مي كنم به من و هزاران تا مثل من يه كار بده تا ثابت كني توليد ملي نخوابيده
متاسفانه به دليل بي تجربگي و ناكارآمدي مديران اقتصادي كشور ؛ كشور با بحران اقتصادي دست و پنجه نرم ميكند .
اقتصاد دان ؛
مگه قرار نشد " آخ " نگي ؟!
به تو ميگن يه اقتصاددان دشمن شاد كن !!!
به دلیل روی گردانی مردم از شبکه های داخلی و گرایش به سمت کانال های ماهواره ای تعداد مخاطب این شبکه ها بسیار کم شده است و در نتیجه تولید کنندگان حاضر به شرط بندی روی اسب بازنده نیستند
کاملا درست میفرمایی، ولی آیا با وجود این همه درد و رنج مردم و کمبودها و بیکاری ها و ... هنوز نیازی به شاهد هم هست؟!
کو قدرت خرید ؟
اوناهاشش :-)
يه سر برو نارمك !!!
ميبيني مردم چه قدرت خريدي دارن !!!!!!!
قدرت خريد مردم به ميزان چشمگيري ( حدودا" 1000 % ) رشد يافته است .
يادش به خير !
يه زماني صدا و سيما بابت اين تبليغات كالاها و اجناس ، چه پولي پارو ميكرد .
تلويزيون برادر ضرغامي ديگه از اون رونق سابق خودش در عرصه تبليغات افتاده .
دیگه تولید کنندگان نیاز به تبلیغ دارن وقتی رقیبی ندارن..وقتی یه پودر ماشین لباس شویی عرض یه هفته بدون دلیل دوبرابر میشه دیگه چیو بیاد تبلیغ کنه مردم مجبورن بخرن کسیم نیست بهشون اعتراض کنه چون دیگه وارد بازار نمیکنن...تحریمارو کردن علم یزید افتادن به جون مردم...وقتی در اقتصاد دور اندیشی نباشه فقط دنبال مسکن موقت باشن همین طور میشه که الان ضررشو مردم میبینن...
توی همین جاده تهران سمنان که میرید، شهرک های صنعتی زیادی وجود داره که قدیم با همکاران می رفتیم از آمد و شد و فعالیتش تعجب می کردیم. ولی الان بیشترا به شهر ارواح تبدیل شده. پنج شنبه ها که اکثر تعطیل شدن(قدیم حتی جمعه ها نیز باز بودن) هفته پیش چهارشنبه هم رفتیم در کمال تعجب باز بسته بودن، برای اینکه نه محصولات اولیه هست و یا انقدر گرون شده که توان خریدش نیست. فقط کافیه به همین دقت کنید
اين موضوع براي اكثر شهرك هاي صنعتي مجاور شهر تهران من جمله شهرك هاي صنعتي شمس آباد ، چرمشهر ، نظر آباد ، عباس آباد ؛ خوارزمي و ... صادق است .
به همت والاي دولت مهر پرور در اجراي صحيح طرح هدفمندي يارانه ها در ايران ( رياضت اقتصادي در غرب )
ديگه رمقي براي توليد كننده نمونده كه بخواد تبليغ كنه براي كالاي توليديش .
بد نیست درعین حال یه چیزی رو که البته پیش از " تولبد" به " تیلیغ " مربوط است ، به یاد بیاریم :
تا حدود اواسط دهۀ 1360 ، اصولاً گقته می شد که " تبلیغات تجاری ، حرام و طبعاً ممنوع می باشد " و بنابراین فیلم های تلویزیونی را یکسره پخش می کردند و به ویژه در پخش فیلم های سینمائی خارجی که در یک لحظات چند ثانیه ای ، فیلم قطع و سپس وصل می شد ، مجبور بودیم به بچه های متعجب !!!! پاسخ بدیم که در کشور های دیگه در این موارد تبلیغات پخش می شود ؛
ولی اینک بازی روزگار و ......!!!!! چنان کرده که هرچند تبلیغات تجاری حلال و مجاز است ولی چون تولیدی در بین نیست ، میشه فیلم های تلویزیون را تقریباً باز هم یکسره و بدون تاًخیر های حتی چند دقیقه ای !!!! دید
آنچه به وضوح قابل رويت است ؛ ورشكستگي و يا مشكلات شديد مالي توليد كنندگان داخلي است .
تنها برتری تولید کنندگان داخلی نسبت به خارجی ها ، هزینه پایین انرژی بود که آنهم به لطف جناب دکتر و دولتشان ، از تولیدکنندگان گرفته شد
ای کاش انرژی با قیمت قبلی به تولید کنندگان داده می شد
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.