20بازدید
کوچکترین اهدا کننده عضو کشور +عکس
کبد و دو کلیه نوزاد 18 ماهه به عنوان کوچک ترین اهداء کننده عضو در تاریخ پزشکی ایران جان 3 بیمار را از مرگ حتمی نجات داد.
پس از یک حادثه ناگوار که منجر به مرگ مادری جوان و قطع امید برای ادامه حیات فرزندی نونهال شد، خانواده داغدار با حرکتی انسان دوستانه درخواست اهدای اعضای نوزاد 18 ماهه را کردند.
به گزارش ملیت، اکبر بابایی، پدر داغدار وقتی دید دلبند 18 ماهه‌اش حوصله تلخی دنیا را ندارد و عطای آن را به لقایش بخشیده، رضایت داد، بخشی از وجود عزیزش ققنوس وار مایه زندگی دیگران شود و جان بیماری را نجات دهد. حالا روح معصوم ابوالفضل این کودک خردسال چون خنده‌ای برلب غمدیده‌ای نشست و شکفت.
حادثه برای پدر که همسر و فرزندش هر دو را بر اثر سانحه گازگرفتگی از دست داد، تلخ و جانکاه بود، اما شدت اندوه از بزرگی روح او هیچ کم نکرد و از آه دردی چنین عظیم، حیاتی دوباره رویید و زمستان کومه‌ای بهار شد.
![]()
ابوالفضل 18 ماه بیشتر نداشت که بر اثر گازگرفتگی در آغوش مادرش در این حادثه دردناک آرام گرفت. مادر قبل از او درگذشت تا داغدار فرزندش نباشد. حالا شاید کودک همچنان به مادرش لبخند می‌زند و مادر از بزرگی روح چنین فرزندی به خود می‌بالد. آری در خردینه‌سالی هم می‌توان بزرگ بود!
شب حادثه
پدر شب هنگام، وقتی از کار روزانه به خانه آمد، برای رفع خستگی استحمام میکند، سپس در خانه نگاهش به همسر و فرزندش که بی هوش روی زمین افتاده اند می افتد قبل از هر واکنشی خود نیز در شدت گاز گرفتگی خانه بیهوش می شود، صبح وقتی به هوش می‌آید، سایه مرگ را در خانه می‌بیند. او در سکوت صبح خانه همسر و فرزندش را درحالی یافت که بی‌جان بر زمین افتاده‌اند. مضطرب کمک می‌خواهد و با آمدن اورژانسی با امکانات کم آنها را به بیمارستان منتقل میکنند. مادر گویی فهمیده باشد که تاب و تحمل جان دادن کودک را ندارد، زودتر خود را از زندان تن رهانید و رفت. پیکر نیمه جان کودک را که تشنج کرده بود، به بیمارستان رساندند، به این امید که دوباره صدای خنده‌اش در خانه خواهد پیچید.
پدر را به بیمارستان بوعلی منتقل کردند و نوزاد را به بیمارستان امام حسین، این بیمارستان نیز به علت کمبود تجهیزات و امکانات لازم با مشکل درمان روبرو بود و خانواده داغدار ناچار به جستجو و کنکاش برای پیدا کردن بیمارستانی که تجهیزات لازم از جمله بخش DICU داشته باشد پرداختند، بستگان فرو ریخته و کار لحظه لحظه دشوارتر می‌شد. پس از جستجوی فراوان اعلام شد که بیمارستان کسری دارای تجهیزات لازم برای پذیرش بیماری با این شرایط است، بستگان که در ذوق و امید به نجات این نوزاد تلاش می کردند سراسیمه به این بیمارستان مراجعه کرند که با نامهرابی پزشکی مواجه شدند که با پذیرش این نوزاد موافقت نکرد، امامی اظهار کرد: بخش مورد نیاز در این بیمارستان وجود دارد اما به دلیل عدم امکان حضور پرستار برای این بیمار از پذیرش آن معذوریم!!!
پدر چون آتشفشانی غرید اما تحویل گیرندگان پیکر بی‌جان ابوالفضل شاید پدر نبودند که بدانند، چه می‌کشد یا برای برخی از آنها که روزانه با دو سه جین مرده زندگی میکنند، این کودک هجده ماهه فرقی با بقیه نداشت. تنها از نگاه پدر بود که شراره می‌بارید و قهر فرو می‌ریخت.
بستگان که هنوز امید به بازگشت به زندگی ابولفضل داشتند از هر تلاشی دریغ نکردند تا با موافقت یکی دیگر از پزشکان بیمارستان کسری (دکتر قاضی) توانستند با بستری وی روزنه امیدی هر چند کوتاه به ادامه حیات ابولفضل داشته باشند.
پدر از لطف حق ناامید نبود و به لطف خلق امیدوار که اولی یاورش شد و او را عزتمند کرد و دومی دریغ که تلخکامیش را رقم زد چندانکه می‌گوید تا تاریخ هست و او هست، سهل انگاری آنان را نخواهد بخشید. و اینگونه بود که خردسال دلبندش دامن پدر رها کرد و در بغل مادر آرام گرفت.
اما اکبر بابایی لطف خداوند را مایه آرامش خود دانست و در همان شرایط روحی تصمیم گرفت با همکاری بیمارستان مسیح دانشوری برنامه اهدای عضو فرزند خردسالش به کودکان نیازمند انجام شود.
حالا ابوالفضل حتی با رفتنش ردی سبز بر سراچه زندگی باقی گذاشت تا انسانیت و انصاف میان بزرگترها گل کند و بهار مهربانی جوانه بزند.
به گزارش ملیت، اکبر بابایی، پدر داغدار وقتی دید دلبند 18 ماهه‌اش حوصله تلخی دنیا را ندارد و عطای آن را به لقایش بخشیده، رضایت داد، بخشی از وجود عزیزش ققنوس وار مایه زندگی دیگران شود و جان بیماری را نجات دهد. حالا روح معصوم ابوالفضل این کودک خردسال چون خنده‌ای برلب غمدیده‌ای نشست و شکفت.
حادثه برای پدر که همسر و فرزندش هر دو را بر اثر سانحه گازگرفتگی از دست داد، تلخ و جانکاه بود، اما شدت اندوه از بزرگی روح او هیچ کم نکرد و از آه دردی چنین عظیم، حیاتی دوباره رویید و زمستان کومه‌ای بهار شد.
شب حادثه
پدر شب هنگام، وقتی از کار روزانه به خانه آمد، برای رفع خستگی استحمام میکند، سپس در خانه نگاهش به همسر و فرزندش که بی هوش روی زمین افتاده اند می افتد قبل از هر واکنشی خود نیز در شدت گاز گرفتگی خانه بیهوش می شود، صبح وقتی به هوش می‌آید، سایه مرگ را در خانه می‌بیند. او در سکوت صبح خانه همسر و فرزندش را درحالی یافت که بی‌جان بر زمین افتاده‌اند. مضطرب کمک می‌خواهد و با آمدن اورژانسی با امکانات کم آنها را به بیمارستان منتقل میکنند. مادر گویی فهمیده باشد که تاب و تحمل جان دادن کودک را ندارد، زودتر خود را از زندان تن رهانید و رفت. پیکر نیمه جان کودک را که تشنج کرده بود، به بیمارستان رساندند، به این امید که دوباره صدای خنده‌اش در خانه خواهد پیچید.
پدر را به بیمارستان بوعلی منتقل کردند و نوزاد را به بیمارستان امام حسین، این بیمارستان نیز به علت کمبود تجهیزات و امکانات لازم با مشکل درمان روبرو بود و خانواده داغدار ناچار به جستجو و کنکاش برای پیدا کردن بیمارستانی که تجهیزات لازم از جمله بخش DICU داشته باشد پرداختند، بستگان فرو ریخته و کار لحظه لحظه دشوارتر می‌شد. پس از جستجوی فراوان اعلام شد که بیمارستان کسری دارای تجهیزات لازم برای پذیرش بیماری با این شرایط است، بستگان که در ذوق و امید به نجات این نوزاد تلاش می کردند سراسیمه به این بیمارستان مراجعه کرند که با نامهرابی پزشکی مواجه شدند که با پذیرش این نوزاد موافقت نکرد، امامی اظهار کرد: بخش مورد نیاز در این بیمارستان وجود دارد اما به دلیل عدم امکان حضور پرستار برای این بیمار از پذیرش آن معذوریم!!!
پدر چون آتشفشانی غرید اما تحویل گیرندگان پیکر بی‌جان ابوالفضل شاید پدر نبودند که بدانند، چه می‌کشد یا برای برخی از آنها که روزانه با دو سه جین مرده زندگی میکنند، این کودک هجده ماهه فرقی با بقیه نداشت. تنها از نگاه پدر بود که شراره می‌بارید و قهر فرو می‌ریخت.
بستگان که هنوز امید به بازگشت به زندگی ابولفضل داشتند از هر تلاشی دریغ نکردند تا با موافقت یکی دیگر از پزشکان بیمارستان کسری (دکتر قاضی) توانستند با بستری وی روزنه امیدی هر چند کوتاه به ادامه حیات ابولفضل داشته باشند.
پدر از لطف حق ناامید نبود و به لطف خلق امیدوار که اولی یاورش شد و او را عزتمند کرد و دومی دریغ که تلخکامیش را رقم زد چندانکه می‌گوید تا تاریخ هست و او هست، سهل انگاری آنان را نخواهد بخشید. و اینگونه بود که خردسال دلبندش دامن پدر رها کرد و در بغل مادر آرام گرفت.
اما اکبر بابایی لطف خداوند را مایه آرامش خود دانست و در همان شرایط روحی تصمیم گرفت با همکاری بیمارستان مسیح دانشوری برنامه اهدای عضو فرزند خردسالش به کودکان نیازمند انجام شود.
حالا ابوالفضل حتی با رفتنش ردی سبز بر سراچه زندگی باقی گذاشت تا انسانیت و انصاف میان بزرگترها گل کند و بهار مهربانی جوانه بزند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
سلام واقعا باید به چینن پدر ومادری تبریک گفت من هم دختر خواهرم که ۱۶سال داشت در۱۴ /۰۱/ ۱۳۹۶ ۳تا از اعضای بدنش اهدا شد انشاا خداوند به شما صبر بده ومن را شریک غم خود بدانیت
به نظر من اگر همون اول بگن ما نمیتونیم بهتر ازاینک به امیدهای واهی کودک رو نگه میداشتن,,,من اینرو به شخصه تجربه کردم طوری که در عرضیک هفته کودک من سه تا بیمارستان دید
به نظر من اگر همون اول بگن ما نمیتونیم بهتر ازاینک به امیدهای واهی کودک رو نگه میداشتن,,,من اینرو به شخصه تجربه کردم طوری که در عرضیک هفته کودک من سه تا بیمارستان دید
روحش شاد یادش گرامی
واقعا چرا
ماروتوغمتون شریک بدونید ماهم مثل شما غم دیده ایم
فکرمیکنیدکی هستیدیه روپوش سفیدپوشیدیداحساس خدایی میکنی
وا
پدر بزرگوار ابوالفضل جان سلام
روح بلند ابوالفضل جان با حضرت علي اصغر محشور گردد
به پدری چنین فداکار تسلیت میگم و تاسف میخورم برای بعضی از دکتر نما
من خودم مادر هستم و از اتفاق نام پسرم نیز ابوالفضل هستش واقعا از اعماق وجودم هنگام دیدن چهره این طفل گریستم و امیدوارم خداوند بزرگ صبری عظیم به این پدر بزرگوار عطا فرمائید
خدااااااااااااااااااااااااااااااا
خداوند فرشتگانی در زمین دارد که ما از انها بی خبریم
انشالله که همون پزشکی که باعث شد و همه پزشکایی که پا قسمشون نیستند تو این دنیا قبل از آخرت بسوزند....خدا لعنتش کنه...خدا نابودش کنه انشالله
خدا صبرش بده این پدر را.و بیامرزد زن و فرزندش را.واقعا دردناکه .واقعا.
خدابیامرزه درتاریخ۹۳ ۱۲ ۲۳اعضای بهترین عزیزمان را که بیست و سه سال داشت اهدا کردیم امیدوارم اعضای این مرحوم به هرکی هدیه شده
غم جانسوزی هست برای این پدر,تسلیت میگم وخدابهش صبرعنایت کنه
جناب بابایی واقعاخداصبربده بهتون بابات ازدست دادن این دوعزیزواقعاکه مردونگی کردی من که ازصبح که عکس ابوالفضل کوچولورودیدم دلم بدجورفته دنبال جایی ام خودموسبک کنم پارسال این موقعهابوددخترم تشنج کرده بود1هفته بستری بودهمه میخواستن به نوعی منواماده اتفاقای بدکنن یاداون روزهای بدافتادم خیلی سخته خداصبرتون بده
دوری ازاین کوچولو وا
قعا سخته !خداصبربده به اکبر اقا
تسلیت میگم..خدا به این پدر بزرگوار صبر بده..واقعا مرد بزرگیه ک همچین کاری کرده
من براي اون پدر آرزوي صبر دارم و با تمام وجودم آرزو ميكنم كه اون پزشك و همه كساني كه در روند پذيرش اين نازنين كودك كوتاهي كردند اين روز رو تجربه كنند، به اميد روزي كه در دانشكده پزشكي شرافت هم تدريس بشه،
متاسفم
الان در حال گریستن هستم انشاالله که امام حسین یار و یاورتون باشه ودرهای جهنم را بر روی اون دکتر ببنده
من با خواندن متن دیوانه وار اشک میریزم
قلبم شکست امید وارم روحش شاد باشه امیدوارم همه ملت ها به خوبی این خانواده عزیز باشند
عزیز دلم فقط بدون که خدا خواسته
سلام به پدر مهربان خدا تعالی به هردو گلتان رحمت کند
پدر مهربان
با عرض تسلیت به شما وجامعه پزشکی !! ازخداوند رحمان صبر فراوان وسلامتی برای شما آرزو دارم .چنین کار بزرگی از روح بزرگی سرچشمه میگیرد .
می خواستم بدانم که کلیه ها به چه سنی پیوند زده شده؟
خدابیامرزدش روحش شاد
متاسفم براى پزشگان مملكتمون كه اينگونه قسم دروغ ميخورند روحشان شاد
بخدا قسم اشک تو چشمام جمع شده بغض گلویم را بد جوری گرفت
توی دفتر کارم هستم چند نفر مراجع کننده داشتم فهمیدن
خدا صبری به اون پدر بده
قلبم درد گرفت خدا رحمتشون كنه ميخوام اين بغضو بشكنم داره بدجور اذيتم مي كنه
خدا بیامرزت
باسلام خدمت بزرگوارترین پدردنیا باارزوی صبروتحمل برای شما خداوندقرین رحمتشان قراردهد
با سلام و عرض تبریک به خانواده ابوالفضل کوچولو که هدیه ای به خدا داد باید بگم که کوچکترین اهداکننده عضو در کشور آتنا 12 ماهه بود که دو ماه پیش در خوزستان شهرستان باغملک قلب و کبد و دوتا کلیه ی خودشو اهدا کرد .
با تشکر .
دارم زار زار كًريه ميكنم براي اين كوجولو و مادرش. خدا به اين مرد صبر بده .
افرین به این پدر
واقعا تصمیم شجاعانه ای گرفته
اما در مورد تیتر خبر
خودتون چند ماه پیش یه خبر داشتید به عنوان کوچکترین اهدا کننده!
مگه چند تا کوچکترین داریم؟!
با این که اهدا کننده ی قبلی دختر بچه ای بود شش ماهه از مشهد. (در مورد سن تردید دارم اما مطمئنم زیر یک سال داشت)
سلام، شرح دردناکی از واقعه ای جانسوز بود. یقینا در این چنین شرایطی باید هم به خانواده داغدیده حق داد و هم به هموطنان عزیز و مهربانی که اینچنین از پرپر شدن نونهالی بیگناه برآشفته شده اند. اما کمی تامل کنیم در واقعه رخ داده در بیمارستان کسری. اگر پزشکی به دلیل نبود کادر پرستاری از بستری نمودن بیماری چنین بد حال امتناع ورزیده آیا قصد نداشته فرصتی دیگر به آن کودک بدهد تا شاید در جایی دیگر که هم امکانات و هم کادر پرستاری لازم را داراست مداوا گردد؟
با آشنایی که همه ما از نظام درمان در کشور داریم، چه خوب و چه بد، پزشک اقدام به بستری نمودن بیمار میکند و دارو تجویز مینماید و باقی همه چیز به نحوه عمل کادر پرستاری بستگی دارد. در این حادثه ناگوار نیز پزشک با علم به اینکه بدون کادر پرستاری متخصص کاری از پیش نخواهد رفت و آن طفل معصوم اگر اندک زمانی هم دارد در این شرایط از دست خواهد داد از بستری نمودن امتناع نموده است.
ضمن تسلیت به خانواده داغدار و آرزوی صبر و شکیبایی برای بازماندگان، باید اذعان نمود جای غرور و مباهات است داشتن چنین هموطن نوع دوست و فهمیده ای که علیرغم چنین مصیبتی صعب اقدام به اهداء اعضای بدن جگر گوشه خود نموده است.
lمردان بزرگ همیشه کارهای بزرگ میکنند اکبراقاصبور باشید
خداااااااااااااااااااااااااااا.
امیدوارم این تراژدی برای هیچ کس تکرار نشه.
چون دیگه تاب و توان خوندن یا شنیدن این حوادث تلخ روندارم.
وقتی به عکس ابوالفضل نگاه میکنم چشام پر اشک میشه.چه معصومانه پرکشیده.دیگه نمیتونم......................................... .
روحش شاد و يادش گرامي باد
قابل توجه آن دكتر بايد بداند كه با پول همين مرد تحصيل كرده است؟
خیلی مرده!
خیلی مردی به مولا... فقط همین
الله مع صابرين
سلام بسیار بسیار ناراحت کننده بود خدا رحمتشان کند
اگه شما بودید چه واکنشی نشان می دادید. من نمی تونم مثل این پدر باشم.
خدا رحمتشان کنه وبه پدر دلسوخته صبر بده.خدایا خانه هایمان را برای زن و فرزندانمان امن نگه دار.فرزندانمان را برای ما و ما را برای فرزندانمان حفظ نماو به همه داغ دیدگان صبر واجر عنایت فرما
عجب درد بزرگی ! عمر دست خداست اما سهل انگاری آدمها هرگز بخشودنی نیست
باسلام اكبر عزيز دلم سوخت اشكم سرازير شد به تو غم از دست دادن همسر و كودك دلبندت را تسليت ميگويم اميدوارم خداوند بزرگ به شما صبر عنايت فرمايد حدود يك ماه پيش هم كودكي بنام بهنام محمدي همسن ابوالفضل عزيزمان با اهداي اعضاي بدن خود مرا شرمنده خودم كرد روح هر دو عزيز شاد
اين غصه خوردنا فايده نداره. بايد اون دكتر رو دادگاهي كرد
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.