جایگاه طبیعت در کلام الهی

13 فروردین هر سال مصادف با روز پایانی جشن های نوروزی است که مردم کشورمان بنابر سنت کهن و دیرینه به دامن طبیعت می روند تا زیبایی های بهار را بار دیگر درک کنند.

به گزارش ایرنا، نو شدن طبیعت و رویش دوباره زمین تبلور جمال الهی است که هر سال تکرار می شود و این تکرار هیچ گاه ملال انگیز نیست زیرا هر بار گوشه ای از عظمت و قدرت بیکران الهی نمودار می شود.

در حدود پانصد آیه از قرآن، از طبیعت، آموزه های طبیعت و شیوه برخورد انسان با آن بحث به میان آمده است.

معرفی طبیعت، نهی از فساد در طبیعت، کیفیت شکل گیری و آفرینش طبیعت، انسان و طبیعت، طبیعت و ادامه حیات، درس آموزی از طبیعت، چگونگی تعامل با طبیعت و ده ها موضوع دیگر، همگی نشان دهنده اهمیت طبیعت در زندگی انسان از دیدگاه قرآن است.

خداوند در قرآن کریم به درس های گوناگونی از طبیعت اشاره کرده و به بشر دستور داده است با سیر و گردش در زمین و تفکر در طبیعت، از آموزه های آن استفاده کند.

در قرآن کریم و در آیاتی متناسب به طبیعت اشاره شده، از جمله اینکه می فرماید: از آسمان، آبی فرو فرستادیم و در آن (زمین) از هر نوع (گیاه) نیکویی رویاندیمˈ.

خداوند در قرآن کریم می فرماید: ˈخدا همان است که بادها را فرستاد که ابر را برمی انگیزد و ما به سرزمینی مرده راندیمش و زمین را پس از مردنش زنده ساختیم؛ رستاخیز مردگان نیز چنین است.ˈ

نشانه های موجود در طبیعت، آشکارا هر صاحب خردی را به سوی پروردگار رهنمون می سازد.

قرآن کریم در موارد گوناگون، همین آثار طبیعی را برای بی غرضان، درس کامل توحید دانسته و می فرماید: ˈدر آفرینش آسمان ها و زمین، آمد و شد شب و روز ... و در آبی که خدا از آسمان فرو فرستاد و زمین را پس از مردنش بدان زنده کرد و از هر جنبنده ای در روی زمین بپراکند و نیز وزش بادها و ابرهای مهار شده در میان آسمان و زمین، در این همه، بر مردمی که خرد می ورزند، نشانه هایی دیده می شود.ˈ