مسکن در پایان دولت محمود

محمود احمدی نژاد در حالی دولت را تحویل داد که وعده های وی در خصوص حل مشکل مسکن هیچگاه عملی نشد. کارشناسان دو عامل افزایش افسار گسیخته نقدینگی در هشت سال گذشته و تحریم ها را در به وجود آمدن این شرایط موثر دانسته اند.

جایگاه نخست مسکن در لیست تورم در حالی است که احمدی نژاد با اجرای طرح مسکن مهر وعده داد که این طرح مشکل مسکن در کشور را برای همیشه حل خواهد کرد اما مشکلات ناشی از این طرح از جمله افزایش معوقات بانکی، رشد نقدینگی و تورم، موجب کاهش ارزش پول ملی شد و کاهش وام های خرید و ساخت مسکن، قدرت خرید، خریداران در بخش های دیگر مسکن را با مشکل مواجه کرد.

بر اساس آمار منتشر شده، متوسط قیمت هر متر مربع خانه‌ی مسکونی در ایران از سال ۱۳۸۴ تا نیمه اول سال ۱۳۹۲، بیش از ۳۲۰ درصد رشد داشته و از ۳۰۶ هزار تومان به ۹۸۰هزار تومان رسیده است. اجاره ماهانه یک واحد ۱۰۰ متری نیز از ۱۴۹هزار تومان در سال ۱۳۸۴ به ۵۲۸هزار تومان در نیمه دوم سال جاری افزایش داشته است. قیمت زمین و خانه‌ی کلنگی نیز، از هر مترمربع ۲۵۱هزار تومان به ۴۵۵هزار تومان افزایش یافته است.

در تهران اما وضع وخیم تر از این است. در حالی که میانگین رشد هشت ساله قیمت زمین و خانه کلنگی در سراسر ایران حدود ۸۱ درصد است، این رقم برای شهر تهران بالغ بر۵۵۷ درصد برآورد شده است. این در حالی است که هزینه مسکن، بیشترین سهم را در سبد خانوار ایرانی به خود تخصیص داده و با بیشترین تورم روبرو بوده است.

با رشد قیمت ها و رکود در بازار خرید فروش تقاضا به سمت بازار اجاره رفت و قیمت ها در این بخش از بازار را با افزاییش چشمگیر روبرو کرد. موجران در انتظار افزایش بیشتر قیمت ها دست از معامله کشیدند و افزایش تعداد خانه های خالی به مشکلات مسکن افزوده شد. بر اساس آخرین برآوردها مرکز آمار ایران تعداد خانه های خالی در سطح کشور را ۱.۶ میلیون اعلام کرده است که سهم تهران از این مقدار حدود ۴۰۰ هزار واحد است.

دولت اما تنها به معرفی دو شماره تلفن برای اعلام این دست از خانه ها از سوی شهروندان بسنده کرد که در نتیجه این طرح تنها ۲۵ صدم درصد خانه‌های خالی شناسایی شد. اکنون قیمت برخی آپارتمان‌ها در منطقه یک تا سه تهران از مرز متری ۲۰ میلیون تومان هم فراتر رفته است.