حرم رقیه بنت الحسین سلام الله علیها

ای عمه بیا تا که غریبانه بگرییم                                      رو از وطن و خانه، به ویرانه بگرییم
پژمرد گل روی تو از تابش خورشید                            در سایه نشینیم و به جانانه بگرییم
لبریز شرای عمه دگر کاسه صبرم                           بر حال تو و این دل ویرانه بگرییم
نومید ز دیدار پدر گشته دل من                        بنشین به کنارم، پریشانه بگرییم
گردیم چو پروانه به گرد سر معشوق*چون شمع در این گوشه کاشانه بگرییم
این عقده مرا می کشد ای عمه               پیش نظر مردم بیگانه بگرییم