بحران سرویس های بهداشتی در ایران
در جادههاي ايران نه تنها سرويس بهداشتي به اندازه کافي وجود ندارد، بلکه همين اندک بضاعت موجود نيز چنان وضعيت آشفته، غيربهداشتي و شرم آوري دارد که بسياري ترجيح ميدهند در عين نيازمندي به سرويسهاي بهداشتي، از اين سرويسهاي غيربهداشتي استفاده نکنند.
نکته مهم خطاب به مسئولان کنوني سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري و وزارت راه و شهرسازي اين است که اگر قبليها نساختند، شما که با شعار تدبير و اميد بر سر کار آمده ايد بسازيد و الا توصيههايي مانند همراه داشتن قرص ضد ادرار از هر کسي بر ميآيد.
به گزارش عصرايران،اخيراً قائم مقام سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري با اشاره به کمبود سرويس بهداشتي عمومي در ايران گفته است که وضعيت به گونه اي است که راهنمايان تور به توريستهاي خارجي توصيه ميکنند در سفر به ايران قرص ضد ادرار همراه داشته باشند تا به مشکل برنخورند!هر چند که اين سخن، عجيب به نظر ميرسد ولي از عمق”فاجعه” خبر ميدهد.(با علم به معناي فاجعه، اين لغت را به کار برديم.)
کساني که ولو هر از گاهي راهي سفر ميشوند، قطعا با مشکل کمبود سرويسهاي بهداشتي در طول جادههاي کشور، مواجه شده اند. اين مشکل به ويژه به هنگام سفر خانوادگي، گردشگران را بيشتر ميآزارد و بسياري از هموطنان به خاطر دارند که گاه دهها و صدها کيلومتر رانندگي کرده اند تا به يک سرويس بهداشتي برسند و....
اما ماجرا به اينجا ختم نميشود. در جادههاي ايران نه تنها سرويس بهداشتي به اندازه کافي وجود ندارد، بلکه همين اندک بضاعت موجود نيز چنان وضعيت آشفته، غيربهداشتي و شرم آوري دارد که بسياري ترجيح ميدهند در عين نيازمندي به سرويسهاي بهداشتي، از اين سرويسهاي غيربهداشتي استفاده نکنند.
متاسفانه برخي رسانهها و مسئولان، با اين تصور باطل که پرداختن به موضوع سرويسهاي بهداشتي دون شأن آنهاست، بدين مهم نميپردازند و اين در حالي است که در دنيا، نه تنها اين موضوع بسيار مهم و حياتي قلمداد ميشود، بلکه حتي روز جهاني w.c نيز وجود دارد (که در ايران از آن يادي نميشود) و همايشهاي علمي، صنعتي و تجاري زيادي سالانه درباره آخرين فناوريهاي مرتبط با سرويسهاي بهداشتي در سطوح عالي برگزار ميشود.
البته وضعيت درون شهرها هم چندان بهتر نيست و کمبود سرويس بهداشتي، مردم را ميآزارد.
اگر ميشد تعداد افرادي که در شبانه روز در جادههاي کشور به سرويس بهداشتي نياز پيدا ميکنند ولي آن را نمييابند را دانست و آسيب وارده بر کليه و سيستم گوارش آنان بر فرد فرد آنان را برآورد و بر تعدادشان ضرب کرد، آن وقت ميشد عمق فاجعه را دريافت ولي در اصل اين معضل ملي ترديدي نيست.
در 25 اسفند 1386، اسفنديار رحيم مشايي، رئيس وقت سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري، وعده داد: در هر 25 کيلومتر از راههاي کشور يک دستشويي ميسازيم.
اي کاش مشايي در طول حضورش در قوه مجريه، به همين يک وعده اش عمل ميکرد تا نه نيازي به توصيه براي گردشگران خارجي براي داشتن قرص ضد ادرار باشد و نه خود مردم ايران، که 12 ماه سال در اين کشور زندگي ميکنند اين قدر براي يک عمل ساده فيزيولوژيک معذب باشند.البته نکته مهم خطاب به مسئولان کنوني سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري و وزارت راه و شهرسازي اين است که اگر قبليها نساختند، شما که با شعار تدبير و اميد بر سر کار آمده ايد بسازيد و الا توصيههايي مانند همراه داشتن قرص ضد ادرار از هر کسي بر ميآيد.
به گزارش عصرايران،اخيراً قائم مقام سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري با اشاره به کمبود سرويس بهداشتي عمومي در ايران گفته است که وضعيت به گونه اي است که راهنمايان تور به توريستهاي خارجي توصيه ميکنند در سفر به ايران قرص ضد ادرار همراه داشته باشند تا به مشکل برنخورند!هر چند که اين سخن، عجيب به نظر ميرسد ولي از عمق”فاجعه” خبر ميدهد.(با علم به معناي فاجعه، اين لغت را به کار برديم.)
کساني که ولو هر از گاهي راهي سفر ميشوند، قطعا با مشکل کمبود سرويسهاي بهداشتي در طول جادههاي کشور، مواجه شده اند. اين مشکل به ويژه به هنگام سفر خانوادگي، گردشگران را بيشتر ميآزارد و بسياري از هموطنان به خاطر دارند که گاه دهها و صدها کيلومتر رانندگي کرده اند تا به يک سرويس بهداشتي برسند و....
اما ماجرا به اينجا ختم نميشود. در جادههاي ايران نه تنها سرويس بهداشتي به اندازه کافي وجود ندارد، بلکه همين اندک بضاعت موجود نيز چنان وضعيت آشفته، غيربهداشتي و شرم آوري دارد که بسياري ترجيح ميدهند در عين نيازمندي به سرويسهاي بهداشتي، از اين سرويسهاي غيربهداشتي استفاده نکنند.
متاسفانه برخي رسانهها و مسئولان، با اين تصور باطل که پرداختن به موضوع سرويسهاي بهداشتي دون شأن آنهاست، بدين مهم نميپردازند و اين در حالي است که در دنيا، نه تنها اين موضوع بسيار مهم و حياتي قلمداد ميشود، بلکه حتي روز جهاني w.c نيز وجود دارد (که در ايران از آن يادي نميشود) و همايشهاي علمي، صنعتي و تجاري زيادي سالانه درباره آخرين فناوريهاي مرتبط با سرويسهاي بهداشتي در سطوح عالي برگزار ميشود.
البته وضعيت درون شهرها هم چندان بهتر نيست و کمبود سرويس بهداشتي، مردم را ميآزارد.
اگر ميشد تعداد افرادي که در شبانه روز در جادههاي کشور به سرويس بهداشتي نياز پيدا ميکنند ولي آن را نمييابند را دانست و آسيب وارده بر کليه و سيستم گوارش آنان بر فرد فرد آنان را برآورد و بر تعدادشان ضرب کرد، آن وقت ميشد عمق فاجعه را دريافت ولي در اصل اين معضل ملي ترديدي نيست.
در 25 اسفند 1386، اسفنديار رحيم مشايي، رئيس وقت سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري، وعده داد: در هر 25 کيلومتر از راههاي کشور يک دستشويي ميسازيم.
اي کاش مشايي در طول حضورش در قوه مجريه، به همين يک وعده اش عمل ميکرد تا نه نيازي به توصيه براي گردشگران خارجي براي داشتن قرص ضد ادرار باشد و نه خود مردم ايران، که 12 ماه سال در اين کشور زندگي ميکنند اين قدر براي يک عمل ساده فيزيولوژيک معذب باشند.البته نکته مهم خطاب به مسئولان کنوني سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري و وزارت راه و شهرسازي اين است که اگر قبليها نساختند، شما که با شعار تدبير و اميد بر سر کار آمده ايد بسازيد و الا توصيههايي مانند همراه داشتن قرص ضد ادرار از هر کسي بر ميآيد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
سلام:
يادم است كه در تركيه يك قانوني بود و بعد هم ايرانيان به هم گوشزد ميكردند. اگر يك خارجي در خيابان ويا حتي كنار جاده ودر انظار دستشويي(ادرار ) مي كرد.
دفعه اول به او آموزش داده و به مدت يكساعت دستشويي را برايش توضيح مي دادند.
دفعه دوم جريمه مالي
دقعه سوم بازداشت...
بعد هم دستشوييهاي عمومي 24 ساعته در دسترس بودند. مثلا در پاساژها ... وكاملا هم تميز بودند.
اما در ايران بسياري از پاساژها درب دستشوييهاي خود را بسته وپس از اصرار متقاضي شايد با اكراه باز كنند.
اینجانب در دوران دبستان و راهنمایی و دبیرستان به دلیل وضع اسف بار توالت های مدارس نداشتن درب مناسب! اسف ناک بودن بهداشت و .. به هیچ عنوان در طول ساعات حضور در مدرسه از توالت استفاده نکردم. اینک که دانشجوی دکتری هستم از بیماری مزمن کلیوی رنج برده و عنقریب کار به دیالیز و پیوند بکشد.. برادران تدبیر و امید مدارس را دریابید........
جمعه باراز تهران واقع در چهاراه استانبول پاساژ پروانه سرویس بهداشتی کم دارد و آنها که هستند واقعا کثیف و غیر بهداشتی هستند سفرا و کارکنان سفارتها و توریست های خارجی و داخلی وقتی به جمعه بازار مراجعه می کنند مایع تاسف و تاثر است از این وضعیت اینها همه مرکز انتقال بیماریهای هپاتیت و ایدز است
با عرض معذرت کاش فقط مشکلمون ادرار بود.
واقعا هر دفعه كه مسافرت ميرويم از اين كه در ايران زندگي ميكنيم تاسف ميخورم واقعا وضعيت سرويس بهداشتي بين راهها تاسف بار است بجاش در كشورهاي خارجي ادم از تميزي سرويس ها لذت ميبرد واقعا كه بأيد از ارزشي كه أنها براي مردم شان قائل هستند ياد گرفت
البته با شما کاملا موافق نیستم! دستشویی های خارج از کشور (در بهترین حالت در اروپا) وضع مناسبی دارند منتهی هزینه هر نفر 50 سنت است که می توان آن را با نصف قیمت یک شیر 1 لیتری معادل گرفت یعنی چیزی حدود 500 تومان خودمون.
من فکر می کنم ما مشکل مدیریتی داریم وگرنه راه حل زیاده! کافیه اون رو بدن به بخش خصوص ولی نظارت بشه
من خودم حاضرم قرارداد دستشویی های شهر شیراز تا فاصله 100 کیلومتری اون رو بعهده بگیرم منتهی ما می دونیم هر قراردادی در ایران پایدار نیست
واقعا موضوع بغرنجیه،پدر من قند داره و میدونید که افرادی که قند خونش بالاست دفع ادرار بیشتری هم دارند،بنده خدا هیچ وقت با خیال راحت نمیتونه با ما به گردش بیاد و داخل خونه میمونه.
وضع اسف بار سرویسهای بهداشتی فرودگاه امام بعنوان دروازه ورودی کشور رو ببینید. جاده ها پیشکش!
اگر جاي بدنديدي سري به غذاخوري ها ودستشويي هاي بين راهي اراك-بروجرد-خرم آباد بزنيد تايادزندانيان گوانتاناموبيفتيد
خدا اون روزی رو نیاره که کار آدم تو تهران به دستشویی گیر کنه... یادمه چند وقت پیش یه بنده خدایی تو ایستگاه مترو دنبال دستشویی می گشت و می گفت که مشکل کلیه داره. همه بهش گفتن باید بره ابتدا یا انتهای خط مترو!یعنی با احتساب این که قطار به موقع بیاد و جا داشته باشه و اینا، چیزی حدود نیم تا یک ساعت باید تا دستشویی صبر می کرد!
خداییش هنوز هم آدم حسابی های تموم دنیا اول میرن از نزدیک یه مملکت رو می بینند بعد در مورد روابط گسترده با اون مملکت تصمیم میگرند حالا این روابط سرمایه گذاری اقتصادی باشه فرهنگی باشه علمی باشه هر چی باشه
الان یکی بیاد یه ماه تو ایران (تموم ایران نه فقط فلان خیابان توی تهران واصفهان و . . . )بگرده چی باید فکر کنه ! ما باشیم با یه همچین مردمی سلام و علیک میکنیم ؟ رابطه و سرمایه گذاری پیش کش ! عقل چی شد ؟! برای رابطه با مردم دنیا باید از خودمون شروع کنیم .
متاسفانه ما دم از فرهنگ چند هزار ساله میزنیم اما در ساده ترین امور زندگی بی فرهنگ هستیم . سرویس بهداشتی یا بهتر بگوییم غیر بهداشتی و کمبود ان یک مشکل است ! شما فرهنگ رانندگی ما را نگاه کنید .شما برخورد مردم و مسئولان را با حیوانات ببینید . شما رفتارهای ناپسند ما در اینترنت و شبکه های اجتماعی را ببینید . شما رفتار های ما را در ورزشگاه ها ببینید . شما رفتار های ما را در طبیعت و پارکها و خیابانها و الوده کردن این محیط ها را با زباله را ببینید . وووو دهها مورد دیگر . واقعا برای یک ملت میتواند شرم اور باشد این رفتار های ناپسند !!!!
یکی از هموطنان رفته بود سوئد تعریف می کرد می گفت سرویس بهداشتی دیدم که اردستشویی خانه خودم تمیزتر وبا همه امکانات از تهویه بگیر تا دستگاه دست خشک کن برقی توش موجود بود
بنظرم دولت باید مکان وانشعابات مناسب دراختیار بخش خصوصی قراربدهد ومسئولیت تمام کارهارابعهده آنها بگذارد،وبهترآنکه شرکتی درهراستانی جهت این امر تاسیس وهزینه خدمات مناسب رامطمئن باشیدمردم پرداخت خواهندنمود
واقعا به مسئله خیلی مهمی اشاره کردید
در کشور ما که نسبتا کشور پر سفری می باشد این مسئله بسیار حائز اهمیت است خصوصا برای کودکان ، افراد مسن و دیابتیها
توی شهر اگر،البته اگر یک دستشویی پیدا کنی بعد از گذشتن از صف و رسیدن به محل مذکور و بعد از اتمام کار پول خورد همراهت نباشه و بخوای بیای بیرون مسول دستشویی چنان جلوی جمع صدا ت میکنه و تقاضای پول میکنه که از کرده خودت پشیمان میشی .
متاسفانه ديده شده كه يك دستشوئي تازه ساخته شده با انداختن بعضي چيزها داخلش كه اسمش رو نميشه اينجا آورد عملا غير قابل استفاده شدند .
اگه بعضي مغازه دارها كه مساحت مغازشان 50 متر به بالاست تغيير كاربري بدهند و يك سري توالت احداث كنند به نظر شغل پردرآمديي برايشان خواهد بود
تصور كنيد:
نام شغل : ارائه خدمات بهداشتي
ساعت كار : شبانه روزي
مدت و هزينه ارائه خدمت: 1- تا سقف 5 دقيقه مبلغ 500 تومان
2- از 5 تا 10 دقيقه 1000 تومان
اگه اين مغازه دارها هم كسرشانشان ميشه كه پشت دخل بشينند ، يك كارگر هم استخدام كنند تا ضمن انجام امور نظافت، از مشتريان پول بگيرند.
ولي اگه بشه چي ميشه
مهم اینه که خودمون رو بهترین خلایق عالم و بهشتی هم میدونیم
شرکت ایرانگردی و جهانگردی از سال87 بیش از 400 دستگاه استراحتگاه بین راهی شامل سرویس بهداشتی و نماز خانه راشروع کرده که به علت عدم توان مدیریتی و فنی مربوطه علیرغم هزینه چند صدمیلیاردی هنوز به بهره برداری نرسیده واز حدود یکسال و نیم قبل نیز کلیه پروژه ها تعطیل می باشد و پیمانکاران و مشاورین وناظرین مربوطه بلا تکلیف می باشند که نظر ویژه مسئولین را می طلبد تا با نصب مدیران دلسوز و کاردان نسبت به اتمام هرچه سریعتر پروژه ها اقدام شود
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.