میلیاردها دلار خسارت و صدها هزار کشته نتایج تصمیمات نادرست
اگر برنامهریزی کلان در دستور کار مدیران ارشد دولتی بود و اگر متناسب با میانگین جهانی راهآهن ساخته بودیم و اگر همانند همه کشورهای توسعه یافته و یا میتوانستیم در حال توسعه قطارهای سریعالسیر را به کار بگیریم، امروز هم میتوانستیم میلیاردها دلار در بخش سوخت صرفهجویی کرده بودیم و هم رضایت مردم را جلب کنیم و هم روزانه صدها ایرانی به دلیل آلودگی هوا فوت نمیکردند.


در بررسی تصادفات جادهای در ۲۵ سال گذشته، به طور متوسط سالانه ۲۰ هزار کشته و حدود ۱۵ هزار تن مجروح شدهاند که مجموعه این تلفات در این سالها، چندین برابر شهدا و کشتهشدگان جنگ بوده است. دکتر احمدرضا نیک کار در گفتوگو با تابناک، ضمن بیان این مطلب خاطرنشان کرد: در ۲۵ سال گذشته ۵۰۰ هزار کشته داشتهایم و ۳۷۵هزار مجروح صعب العلاج. این رقم چشمگیری است؛ به عبارتی در ۲۵ سال گذشته نزدیک به یک میلیون کشته و مجروح داشتهایم. این آمار را میتوان از ابعاد گوناگونی نگاه کنیم. یک بعد آن خسارات مادی است.
قائم مقام اسبق وزارت راه، با بیان اینکه خسارتهای مادی و انسانی سوانح رانندگی در ایران به سبب کارهایی است که باید انجام میشد ولی نشده است، گفت: اگر به طور متوسط دیه را در ۲۵ سال گذشته، ۲۰ میلیون حساب کنیم، رقمی حدود ۱۰هزار میلیارد تومان بابت ۵۰۰هزار کشته و اگر هر مجروح را هم ۵ میلیون حساب کنیم، حدود ۱۷۷۵میلیارد تومان هم بابت مجروحین دیه پرداخت شده است که در مجموع این دو قلم، بالغ بر ۱۲هزار میلیارد تومان میشود. همچنین اگر متوسط اتومبیلهای از بین رفته در این تصادفات را در نظر بگیریم (۳ تن در هر اتومبیل) نزدیک به ۳۰۰ هزار اتومیبل نابود شده است؛ اگر برای هر خودرو ۱۰ میلیون تومان در نظر بگیریم، ۳۰ هزار میلیارد تومان میشود.
این استاد دانشگاه در ادامه با اشاره به سرمایههای هنگفت انسانی که در تصادفات جادهای از دست میدهیم، گفت: با توجه به مجموعه کسانی که در این تصادفات از بین میروند و هزینههایی که دولت برای اینها کرده (از دوران ابتدایی تا دانشگاه و یا پس از آن) مجموعه این ارقام، حدود ۴۲ هزار میلیارد تومان میشود؛ بنابراین، با محاسبه این اعداد به دلار ۱۰۰۰ تومانی، به طور متوسط در دو دهه گذشته، بالغ بر ۴۲ میلیارد دلار هزینه نداشتن جادهها و راهآهن مناسب و دیگر وسایل نقلیهای که میتوانسته در اختیار ما باشد، پرداخت کردهایم و متأسفانه هیچ توجهی هم به این موضوع نداشتهایم. میلیاردها دلار خسارت و صدها هزار کشته نتایج تصمیمات نادرست.
نیک کار در ادامه افزود: ما در مجموع کمتر از ۳هزار کیلومتر آزادراه در کشور داریم. تا اوایل انقلاب در بخش ناوگان ریلی، حدود ۵ هزار کیلومتر راه آهن داشتیم و نزدیک به ۵ هزار کیلومتر هم در سه دهه گذشته به آن اضافه شده که بعضا خیلی از آن باری است و عملا میتوان گفت که در بخش ریلی هم هیچ کاری نکردهایم. به طور متوسط سالی ۳۰۰ کیلومتر هم راه آهن نساختهایم که بتواند به فرسودگی و استهلاک جادهها کمک کند. پس باید خلاصه بگویم در مورد راهآهن متناسب با نیاز جامعه برنامهریزی نکردهایم.
وی با بیان اینکه متأسفانه به رغم آنکه کارهای بزرگی در کشور انجام شده، در بخش زیرساختهای حمل و نقل بسیار ضعیف بودهایم، گفت: اگر برنامهریزی کلان در دستور کار مدیران ارشد دولتی بود و باز هم اگر متناسب با میانگین جهانی راه آهن ساخته بودیم و اگر همانند همه کشورهای توسعه یافته و یا در حال توسعه، میتوانستیم قطارهای سریع السیر را به کار بگیریم، امروز هم میلیاردها دلار در بخش سوخت صرفه جویی کرده بودیم و هم توانسته بودیم رضایت مردم را جلب کنیم و هم روزانه صدها ایرانی به دلیل آلودگی هوا فوت نمیکردند.
وی که نخستین مدیر پروژه قطار سریع السیر بوده، در ادامه به انتقاد از هدر دادن پولهای کشور در موارد بلا استفاده پرداخت و گفت: هماکنون حدود نود فرودگاه در کشور داریم اما حدود ۱۵ فرودگاه عملیاتی است و شاید از نظر اقتصادی، ۳ فرودگاه اقتصادی و بقیه آنها ضرر ده باشند. نگهداری همین فرودگاههایی که ساختهایم و هواپیمایی در آن نمیپرد، سالانه میلیارها تومان هزینه دارد. در جاهایی سرمایهگذاریهایی کردهایم و بهای نگهداری آن را میدهیم که هنوز بلا استفاده است؛ به عبارت دیگر، هزاران میلیارد تومان برای موارد بیمصرف هزینه کردهایم و برای جاهایی که نساختهایم، میلیاردها دلار در سال ضرر میدهیم و این در حالی است که سالانه ناراحتیهایی که به هموطنان در پی تصادفات جادهای منتقل میشود، جبرانناشدنی است. همان گونه که گفتم، بارزترین آنها سالانه بیش از ۱۰ میلیارد دلار ضرر نساختن آزاد راهها و شبکه ریلی کشور را پرداخت میکنیم.
نیک کار با انتقاد از راهکارهای منطقی و مقطعی گفت: مشکل حمل و نقل و همچنین آلودگی هوا، نداشتن جادههای استاندارد و سالها بیتوجهی به توسعه خطوط ریلی کشور است. اینکه فکر کنیم با زوج و فرد کردن میتوانیم آلودگی هوا را حل کنیم به بیراهه رفتن است، چرا که زندگی انسانها را به هم میریزیم و حق نداریم به عنوان مسئول به فردی که از خودرو برای کار روزانه خود استفاده میکند، بگوییم که حق ندارد آن را بیرون بیاورد. نباید صورت مسأله را پاک کنیم.
وی در ادامه اظهار داشت: باید زیرساختها را به گونهای توسعه دهیم و مدیریت کنیم که با معضل گرفتار نشویم، چون اگر میگوییم سالانه یک میلیون ماشین تولید میکنیم و ۵۰ درصد آن در تهران استفاده میشود، در ده سال آینده، ۵ میلیون ماشین به ماشینهای تهران اضافه خواهد شدو آن زمان است که باید خیابانها را زوج و فرد کنیم. نتیجه این گونه فکر کردن به بن بست رسیدن است. باید از افرادی برای تصمیم گیری استفاده کنیم که شرایط و شایستگی آن سمت را داشته باشند و بتوانند به ابعاد و گستردگی تصمیماتی که میخواهند بگیرند، بیشتر بیندیشند، نه اینکه عجولانه از سر خود باز کنیم و بگوییم زوج و فرد کنید. آخرش که چی؟ و هیچ وقت هم حل نخواهد شد و منتظر باشیم و دعا کنیم که باد و بارانی بیاید!
نیک کار در ادامه با بیان اینکه وقتی صحبت از بیبرنامگی میشود، متأسفانه محدود به دولتها نمیشود، گفت: متأسفانه در تهران تراکم بیست سال آینده را هم فروختهاند و در کوچهها هم برج ساخته شده بدون اینکه در نظر بگیرند این کوچهها کشش این همه خانه جدید را دارد یا خیر. بیشتر بیزینس نگاه میکنند تا اینکه مشکل مردم چه میشود. اینکه تراکم بفروشید و با آن پروژه جدید تعریف کنید و پل جدید بزنید، شاهکار نیست، بلکه ایرادی بزرگ است. متأسفانه نگاهها در این بخش اصولی نیست. تهران واقعا کشش ندارد که اجازه دهیم این همه ساختمان بلندمرتبه در آن ساخته شود و از طرفی بگوییم چرا این همه ماشین در خیابانهاست. هماکنون مجلس هم به میدان آمده و به جای تفکر ریشهای و در نظر گرفتن مطالعات عمیق و استراتژیک به استناد برخی برداشتهای سلیقهای، بحث انتقال پایتخت را مطرح میکند و میخواهد به گونه دیگر صورت مسأله را پاک کنند. چرا اینقدر اجازه میدهند فضاها توسعه پیدا کند، بدون اینکه به حمل و نقل و زیرساختها توجه شود؟
وی با تأکید بر ضرورت گسترش شبکه ریلی گفت: یکی از ارزانترین راههای حمل و نقل و همچنین ایمنترین آنها، جابجایی مسافر و بار توسط شبکه خط آهن است. متأسفانه در این باره از استانداردهای جهانی بسیار عقب افتادهایم. اکنون بیشتر کشورهای توسعه یافته یا در حال توسعه، درصدد افزایش سرعت مطمئنه در جابجایی ریلی، گسترش این خطوط به همه مناطق کشور هستند؛ اما در کشور ما هنوز استفاده از فناوری روز دنیا، خدمات و رضایت پایین مسافران و بسیاری از مسائلی از این دست، سبب شده، شبکه ریلی کشور چندان توفیقی از کاهش بار ترافیک، حجم تصادفات و کاهش آلودگی نداشته باشد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
موافق ام.
اوهوم
من هم باهرسه شما موافقا موافقم.
من هم با هر دوی شما موافقم .
یکصد سال پیش، در آمریکا 400 هزار کیلومتر شبکه راه آهن وجود داشت.ناوگان ریلی ما هنوز به 5000 کیلومتر نمی رسد. مرگ بر ......؟
واقعا آنهای که خدا را نمی شناسند از ماخدا شناسا بهتر کارمیکنند
ما واقعا خدا رو ميشناسيم؟؟
سوریه چه خبر؟ اسد و اینا خوبن ایشالاه؟ داش حسن چطور؟ خالد جان چطور اهل و اعیال قبراقن پول مول کم ندران که یه وقت؟
باید آقا زاده ها در این مورد نظر بدن چون اونا بودن که بیت المال رو حیف و میل کردن و راهی برای آبادانی مملکت نذاشتن! به هر حال خودرو های داخلی هم از این حق الناس ها بی نصیب نیستند.
جوامع تا کوچک بودند مشکلات کم وزندگی با روشهای مبتدی ومختصر بطور مسالمت آمیز سپری میشد ولی با بزرگ شدن جوامع وشروع زندگی شهری مشکلات وپیچیدگیها زیادشد ولذا روشهای دقیق وجامع طلبید تا مشکلات وپیچیدگیهای بوجود آمده را تعدیل کند بی شک زمانی مشکلات وپیچیدگیها تعدیل میشود که روشهای دقیق وجامع تنظیم و اجرا ئی گردند وموانعی درراه اجرای آنها نباشد ولذا جوامعی که روشها را بدون مشکل وموانع پیاده کرده اند موفقتر بوده اند ولی سایر جوامع که در اجرای روشها مشکلات وموانع داشتند نه تنها موفق نبوده اند بلکه به لحاظ همان پیچیدگیها مشکلاتشان هم بیشتر شده است.جوامعی که روشها را درقالبی گنجاده اند تا تمام مشکلات و عوامل دخیل را بصورت اتوماتیک چک ؛کنترل واصلاح کنند درحل مشکلات وارایه راه حلها موفقتر بوده اند.
درمهندسی "اتوماسیون وکنترل" دو نوع سیستم تعریف شده؛باز(دستی) وبسته(اتوماتیک).سیستم باز قابل کنترل نیست ولی درسیستم بسته بافیدبک ومشارکت تمام اجزاء ورودی وخروجی دایما"کنترل میشوند ونهایتا به لحاظ هوشیاری نتیجه مطلوب حاصل میشود. میتوان برای هر مجموعه ای روشی تعریف کرد تا از دیدگاه سیستمی بررسی کرد ازچنین دیدگاهی درکشور ما اکثرروشها درقالب سیستمهای باز هستند وهرکس میتواند برحسب سلیقه خود در عملکرد آن تاثیر گذار باشد وفاقد حسگر؛فیدبک؛کنترلر نقش پذیرهستند ودرواقع سیستم اتوماتیک نیست. برعکس درسیستم باز یااتوماتیک همه عناصردرعمکرد ومحصول نهائی دخیلند ودایما"درحال چک ؛بازرسی وکنترل هستند تا هرخطای سیستم را شناسائی ومشاهده کنند وباحس وانعکاس آن ونیزاصلاح ورودی ها ؛خروجی های بهتری حاصل گردد وعناصری هم هستند که وظیفه شان حس عوامل بیرونی (نویز) بوده تادرسیستم نفوذ نکرده ودرعملکرد سیستم تاثیر منفی نگذارند.این بحث یک رشته دانشگاهی بوده که کاربرد زیادی درسطوح علمی تحقیقاتی دارد وصاحبنظران این علم میتوانند با مشارکت متخصصان عرصه های مختلف مشکلات ومسایل اقتصادی ؛اجتماعی وفرهنگی را درقالب سیستم تعریف وشبیه سازی نمایند ودرجهت حل آنها کمک شایانی نمایند بی شک دردنیای پیشرفته امروزی تا با مشارکت صاحبنظران ومتخصصان به مسایل ومشکلات نگاه سیستماتیک و علمی نداشته باشیم درشناخت ؛بررسی ؛تجزیه تحلیل ؛تصمیم گیری وارایه راه حل آنها نتیجه مطلوبی نخواهیم گرفت.
امیداست بایاری خداوند؛ تلاش مضاعف ؛روحیه بالای کاری ؛مشارکت همگانی؛دلسوزی به نسل های بعدی وباهدف سود ونتیجه همگانی فردای بهتری را برای ایران اسلامی وعزیزمان رقم بزنیم.
از کجا کپی ،پیس کردی جانم .از خودت مطلب بزار از فکر خودت و نظر خودت
دو صد گفته چون نیم کردار نیست .ای کاش در عمل و رفتارمان اسلامی عمل می کردیم.
ما شعار خود کفایی هم داده بودیم . چرا ایرا ن حتی نمی تواند یک خودرو ساخت داخل داشته باشد؟ ما از کره جنوبی چی کمتر داریم؟
افتتاح فرودگاه کلی کلاس دارد و کلی عکس و تفدیر و تشکر دارد ولی افتتاح ریل قطار که این چیزها را ندارد. برای هنین است که مسئولین به فکر احداث فرودگاه بودند
در دولت احمدی نژاد استاندار استان هرمزگان که رییس ستاد احمدی نژاد بود به نام شیخ الاسلام را کردند وزیر کار و استاندار بعدی هرمزگان به نام عبدالعلی صاحب محمدی هم چند وقت بعد شد مدیر کل راه آهن شد . جالبه که این بابا در عمرش سوار قطار نشده بود . حداقل خوبی مدیر کل جدید راه آهن اینه که از پرسنل راه آهن بوده .
آدم اورانگوتان باشه ولی با گردن کلفتها یک جا نباشه.
عبود جان یک جور میمون دوست داشتنی و بی آزار است.
از تابناک عزیز که به این مطالب مهم میپردازد تا شاید تلنگری باشد برای مسولین که بدانند اخبار پیامد های مدیریت کشور به مردم میرسد وباید روزی جوابگو باشند صمیمانه تشکر مینماییم
خیلی خوب بود. تابناک یک تحلیل هم برای صندوق ذخیره ارزی بذار. صندوق ذخیره ارزی کشور نروژ که تقریباً با صندوق کشور خودمون راه اندازی شد موجودیش از 1000 میلیارد دلار عبور کرده ولی مال ما خالیه، البته اونجا یک هیئت منتخب از مردم اداره صندق ذخیره ارزی رو بهده داره و اجازه نمی ده هیچ نهادی از حساب برداشت کنه و این پول رو فقط سرمایه گذاری می کنن.
اگر تو نروژ هم یکی مثل احمدی نژاد ظهور میکرد الان موجودی صندوق شون صفر بود !!
ما اگه مدیررررررر اررررشد داشتیم که وضعمون این نبود
تا زمانیکه انتخاب مدیران و مسئولان بر اساس رابطه باشد وضعیت همین است عقب ماندگی، رانت خواری، فساد ، ارتشاء، تبانی و ...
متاسفانه در اکثر نهادها و سازمانها مدیران نالایق و بی سواد و بی تخصص منصوب نموده اند که هیچ کس هم نمی تواند بگوید بالای چشمتان ابرو است.
پس با این وضعیت نه تنها توسعه و پیشرفتی در کار نخواهد بود بلکه هر روز بدتر از روز قبل خواهد شد.
چیزی که در این سالها به وضوح آن را تجربه می کنیم.
وقتیکه تقوی و بینش امتحان محوری و اعتقاد قلبی به روزی که همه در مقابل پروردگار حاضر میشویم و باید پاسخگو بشیم نباشه میشه همینیکه دکورمان اسلامی و گفتارمون تزیینی و اعمالمان تضیع حقوق بیت المال و خلاصه با کوله باری از حق الناس مسافر دیار باقی میشه !!!
اگه هر کسی در هر سمتی که هست توجه داشته باشه که از این دنیا به قبر سرازیر میشه و اگه حق حتی یکنفر را ضایع کرده باشه و ا مصیبتا شاید کمتر تصمیمات غیر منطقی گرفته میشد و وضع بهتر
این دنیا دار مکافات است کسی که آگاهانه ستم می کند و یا کاری را به عهده می گیرد که بلد نیست یا نمی تواند انجام دهد مطمئن باشد در دنیا و آخرت بازخواست و مجازات می شود.
اگر شرکتهای خودروساز داخلی قیمت واقعی خودرو را اعلام می کردند متوجه می شدید که حکومت و دولت بخش زیادی از این سود را به جیب خود می ریخت بنابراین روشنه که با ساخت وسایل نقلیه عمومی از قطار گرفته تا اتوبوس شرکت واحد و مترو مخالف باشه و زیرآبشو بزنه. مشکل همینه.
ما جایگاه خودمان را در دنیا نشناخته ایم، به خاطر گزاف گویی برای خود دشمن ساخته ایم و آسیب هایی که می بینیم را بی خیال می شویم و حالا به چه بهایی ، چون هیچکس پاسخگو نیست، بابت بلایی که سر ملت می آید،ارزشی قائل نیستیم. فقط خدا رحم کند.
مشکل اساسی که مملکت ما دارد این است که مسئولین درقبال تصمیم گیری های و کارهایشان ، پاسخگو نیستند، فقط جلوی پای خودشان را می بینند و افق درنظرشان محو است. فقط با حرف های بی اساس نظیر طبق کارشناسی های صورت گرفته ( حالا کارشناس کی بوده!) و طبق قانون و . . . کار را پیش می برند و بعد هم نه کسی به کسیه و نه هیچی به هیچی، خدا رحم کند.
چون افراد به ظاهر متدين مسئوليت ها را در قبضه خود دارند
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.