عمر مفید دندانهای ترمیم شده ۶ سال است
عضو هیأت مدیره انجمن دندانپزشکی ایران گفت: عمر ترمیمها و روکشها بیش از هر چیز دیگر به رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان بستگی دارد؛ اگر چه عمری در حدود 7-6 سال برای ترمیمها و کمتر از 10 سال برای روکشها ذکر کردهاند.
به گزارش فارس، مصطفی فاطمی اظهار داشت: بافت دندان برخلاف پوست و مخاط تجدیدناپذیر است و در مواردی که به واسطه روشهای ترمیمی و روکش قسمتی از نسج دندان حذف میشود این نسج به هیچوجه قابل بازگشت نیست.
عضو هیئت مدیره انجمن دندانپزشکی ایران گفت: با توجه به این امر هرچه میزان تخریب دندان بیشتر باشد، جایگزینی نسج از دست رفته مشکلتر است و بقای این ترمیم کمتر خواهد بود.
عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی تصریح کرد: جدا از عواملی که باعث تخریب دندان شدهاند، پوسیدگی، بهداشت بد دهان و رژیم غذایی نامناسب بر روی دندان ترمیم شده تأثیرات خود را دارند و نسبت به دندان دست نخورده، به عود پوسیدگی حساستر خواهند بود.
فاطمی افزود: این مسئله در خصوص درمانهای وسیعی همچون روکش نیز صادق است.
عضو هیئت مدیره انجمن دندانپزشکی ایران گفت: برخی بیماران تصور میکنند با درمان وسیعی چون روکش، نسج دندان در برابر پوسیدگی و امثالهم کاملاً مقاوم است اما باید ذکر کرد که این امر به هیچوجه صحیح نیست.
فاطمی ادامه داد: سطح تماس روکش با دندان که معمولاً توسط یک سمان چسبانده که اصطلاحاً چسب روکش نامیده میشود به دندان متصل میشود که این محل به سادگی مجرای ورود باکتریها و شروع پوسیدگی بعدی دندان خواهد بود.
عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی تصریح کرد: با توجه به مسائل ذکر شده میتوان نتیجه گرفت که عمر دندانهای ترمیم شده و روکشها بیش از هر چیز دیگر به رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان بستگی دارد؛ اگر چه عواملی مثل وسعت و محل ترمیم و عواملی چون فلور میکروبی دهان، کیفیت و میزان بزاق و غیره نیز مؤثر است.
عضو هیئت مدیره انجمن دندانپزشکی ایران ادامه داد: به سختی میتوان عمر مفید و مشخصی برای ترمیم و روکشها معین کرد اگر چه عمری در حدود 7-6 ساله برای ترمیمها و کمتر از 10 سال برای روکشها ذکر کردهاند.
به گزارش فارس، مصطفی فاطمی اظهار داشت: بافت دندان برخلاف پوست و مخاط تجدیدناپذیر است و در مواردی که به واسطه روشهای ترمیمی و روکش قسمتی از نسج دندان حذف میشود این نسج به هیچوجه قابل بازگشت نیست.
عضو هیئت مدیره انجمن دندانپزشکی ایران گفت: با توجه به این امر هرچه میزان تخریب دندان بیشتر باشد، جایگزینی نسج از دست رفته مشکلتر است و بقای این ترمیم کمتر خواهد بود.
عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی تصریح کرد: جدا از عواملی که باعث تخریب دندان شدهاند، پوسیدگی، بهداشت بد دهان و رژیم غذایی نامناسب بر روی دندان ترمیم شده تأثیرات خود را دارند و نسبت به دندان دست نخورده، به عود پوسیدگی حساستر خواهند بود.
فاطمی افزود: این مسئله در خصوص درمانهای وسیعی همچون روکش نیز صادق است.
عضو هیئت مدیره انجمن دندانپزشکی ایران گفت: برخی بیماران تصور میکنند با درمان وسیعی چون روکش، نسج دندان در برابر پوسیدگی و امثالهم کاملاً مقاوم است اما باید ذکر کرد که این امر به هیچوجه صحیح نیست.
فاطمی ادامه داد: سطح تماس روکش با دندان که معمولاً توسط یک سمان چسبانده که اصطلاحاً چسب روکش نامیده میشود به دندان متصل میشود که این محل به سادگی مجرای ورود باکتریها و شروع پوسیدگی بعدی دندان خواهد بود.
عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی تصریح کرد: با توجه به مسائل ذکر شده میتوان نتیجه گرفت که عمر دندانهای ترمیم شده و روکشها بیش از هر چیز دیگر به رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان بستگی دارد؛ اگر چه عواملی مثل وسعت و محل ترمیم و عواملی چون فلور میکروبی دهان، کیفیت و میزان بزاق و غیره نیز مؤثر است.
عضو هیئت مدیره انجمن دندانپزشکی ایران ادامه داد: به سختی میتوان عمر مفید و مشخصی برای ترمیم و روکشها معین کرد اگر چه عمری در حدود 7-6 ساله برای ترمیمها و کمتر از 10 سال برای روکشها ذکر کردهاند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
هنوز دیدگاهی منتشر نشده است.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.