جمهوري يك نفره هتاكان!
دكتر غلامعلي رجايي

قصد نداشتم در باب حرفها و جسارتهايي كه اخيراً همسر وزير دادگستري دولت نهم كه ارادت تام و تمامي به پدر بسيار فاضل وي ـ استاد علامه دواني ـ و برادران فرهيختهاش داشته و دارم در يادداشتي كه در مورد دو شخصيت روحاني برجسته انقلاب هاشمي و خاتمي نوشته پاسخي بدهم كه اي كاش قلمي كه خدا در حرمت آن در كتاب خود به آن سوگند ميخورد، اينگونه به حرمت شكني و بيحرمتي اهل دين آلوده نميشد و آنچه از آن صادر شده و ميشود، تشابهي به توليدات اهل كين نمیداشت.
اما مصلحت را به رغم پرهيز و هشدار برخي مشفقان ناصح به من كه ايشان وقتي به بزرگاني مانند هاشمي رفسنجاني كه امام براي بازگشت سلامتمندانهاش از يك سفر خارجي ـ هند ـ نذر قرباني كرده بود، آنگونه جفا ميكند و شخصيت او را كه در فضيلت تقوا حداقل اين مقدار است كه نزديك به سه دهه است او را امام جمعه مردم شريف تهران كردهاند، سياه و آمريكايي ميبيند، يا كساني امثال خاتمي را مهره سوخته آمريكا دانسته و خون اين سيد فرزند پيامبر را فارغ و آسودهبال از سياست و عقوبتهاي ناشي از ترور ميداند كه بايد پناه برد به خدا از اينگونه تندرويهايي كه امثال اين خواهر مخدره البته در بيابان آرامش و امني كه بعضي راضيان به اينگونه نارواها و ستمها براي او و امثال ايشان فراهم كردهاند، به پس ميتازند.
اما مصلحت را در اين ديدم تا به اين بهانه به مسائلي كه اين تندرويها، فرعي از آن هستند اشارهاي داشته باشم. به هتاكيها و بيحرمتيهاي اين چند ساله وي و امثال وي با خطابي و سخني برادرانه البته اگر من و امثال مرا كه در زمره اهل ايمانيم بر اساس آيه قرآن كه مومنين را برادر ميداند، برادر بدانند؛ از اين جهت اين درد نوشته را پاسخي به كسي و جسارتي نميدانم چه، حرمت قلم و وقت خوانندگان محترم را بسيار شريفتر از آن ميدانم كه به آلودگي پاسخ به چنين راه و رسمي مبتلا شوند.
به گمان اين كمترين اين گونه مواضع و تندرويها و عدم تعادلها كه از بعضي مومنين درباره برخي ديگر صادر ميشود ريشه در مباني نظري و اعتقادي آنها داشته باشد.
آداب عرصه نقد، انتقاد، نصيحت، ارشاد، تذكر و در نهايت امر به معروف و نهي از منكر بر اهل آن پوشيده نيست و ادبيات خود را مي طلبد كه هر ناقدي حتماً بايد بدانها توجه داشته باشد. درست مانند يك نفر كه ميخواهد در مسير پر تزاحمي رانندگي كند و نميتواند به قوانين و مقررات آن در حفظ و رعايت حقوق كساني كه در كنار او هستند، بياعتنا باشد.
ما را چه ميشود؟ كي ميخواهيم از خودزني و ديگرتراشيمان دست برداريم؟ چرا به اصول و مباني دين آموخته و رهنمودهاي بزرگان و اولياي دين توجهي نميكنيم؟ چرا و چرا و چرا به يكباره در اوج بيظرفيتي اساس و مباني را فراموش ميكنيم و با طرح مسائل و مشكلاتي كه ما آنها را مشكل ميدانيم، اساس را بر ميافكنيم؟
به نمونهاي توجه كنيد: يادمان نرفته وقتي شهرداري تهران با انتشار روزنامه «همشهري» نخستين روزنامه رنگي را در ايران منتشر كرد، چه طعنهها و مسخره كردنها كه از اصحاب اصولگراي مطبوعاتي روزنامههای فعلي كيهان و رسالت و روزنامه مستقل جمهوري اسلامي و .. در طعن و رد و تخطئه اين رويه معمول در داخل و خارج ـ كه البته الحمدلله الان حضرات آقايان همه زنده و در قيد حيات هستند و روزنامه رنگي منتشر ميكنند و در مخالفت با رويه سابق خود نشريه رنگي منتشر ميكنند ـ نثار دست اندركاران اين روزنامه و مدير مسئول آن جناب كرباسچي نشد؛ البته آن موقع كه بعضي تعبير رنگين نامه را به جاي روزنامه رنگي در يادداشتهاي اين روزنامهها ميديدند، اين احتمال را ميدادند كه مشكل رنگ روزنامه نيست مشكل كرباسچي و طيف همفكران اوست كه حق ندارند در جهت تنوير افكارشهروندان تهراني و غير تهراني يك روزنامه داشته باشند.
دليل درستی اين استدلال هم اين بود كه بعد از او و با فاصلهاي در زمان احمدينژاد روزنامه همشهري رنگي در ميآمد و آب از آب هم تكان نميخورد و حالا هم كه اين قاليباف طرقبهاي كه قالي بافي نميداند، نه يك روزنامه كه روزنامهها دارد و نه يك سايت كه سايتها و شتابان به دنبال تسخير مسند مجريه است از سكوي شهرداري تهران؛ درست مانند سلف خود دكتر احمدينژاد.
گمان من اين است كه ما بايد به جاي نقد افراد، رويههاي آنها را نقد كنيم و الاّ راه به جايي نميبريم. همين چند هفته پيش كه يك روز از اعلام آمادگي خاتمي براي حضور در انتخابات نفسگير و شايد نفسبند رياست جمهوري سال آينده گذشت، يك نماينده مجلس در اعتراض به برخي آرا و انديشههاي اين سيد، با تمسخر به رنگ شكلاتي عباي او ميپرداخت كه انصاف بايد داد؛ اينگونه سخن گفتن در شأن يك نماينده آن هم از نوع روحاني آن نبود.
يكي ديگر از اين آسيبهاي ما در روشهاي نقدمان آن است كه در مقطعي بر اجرا و تحقق آنچه را حق ميدانيم تا نهايت ممكن پافشاري ميكنيم ولي عرصه كه به ما ميرسد، انگار نه انگار ما نبودهايم كه آنگونه اصرار ميكردهايم. به نمونهاي ديگر توجه كنيد:
يادمان رفته است در دولت خاتمي چه جنجالي درست شد كه چرا جناب احمدي نژاد شهردار وقت تهران نبايد مثل جناب كرباسچي در هيات دولت حضور يابد و خاتمي او را به كابينه خود راه نميدهد؟ كه به نظر ميرسيد حرفي منطقي بود. و البته من استدلال رئيس دولت را در مخالفت با اين ورود نميدانم و نميشود قضاوتي يك سويه در اين باره كرد. خوب حالا كه احمدينژاد سه سال است رئيس جمهور است، چه ميداني به شهردار تهران آقاي قاليباف داده است؟
مثل اينكه مقاله دارد خيلي به نفع شهردار، تبليغاتي ميشود! اگر باید شهردار تهران هركس و منسوب به هر خط و سليقه و گرايش و حزب و رسته و فرقه و گروه كه باشد، عضو كابينه باشد. بگذريم كه اين امر قانون ندارد و بر اساس سليقه رئيس دولتها شكل گرفته و يا ميگيرد و صرفاً ابتكار و سليقه آقاي هاشمي و خاتمي بود، چرا در دولت نهم از اين رويه خبري نيست.
لابد جناب رئيس جمهور، كلان شهر تهران را حداقل به اندازه بعضي از اعضاي مشاوريني كه حضورشان در كابينه كم خاصيت و تقريباً نمايشي است، مهم نميدانند كه بر اين رويه صحيح دولتهاي پيشين خط بطلان كشيدهاند؟
اگر اين رويه درست است، چرا جناب ايشان آن همه در دوره خاتمي صحبت و مصاحبه در ضرورت حضور خود به عنوان شهردار كلان شهر تهران در جلسات دولت داشتند؟ آيا الان تهران كلان شهر نيست؟ آيا مسائل و مشكلات گوناگون آن با وزارتخانههاي مختلف آن برطرف شده است و اصولاً براي برنامههاي آينده نيازي به استمرار هماهنگيهاي كابينه با شهرداري نيست؟ در غير اين صورت معناي آن حرفها چه بود و هدف از اتخاذ اين رويه چيست؟
هر چند مطلب معلوم است از نظر آقايان، قاليباف و در گذشته احمدينژاد خودي نيستند و نبايد در جلسات دولتها حاضر باشند، حالا هر چقدر حضور آنها در اين زمينه مهم باشد. امان از اين يكدستي در اداره امور كشور؛ چه در كابينه و چه در غير كابينه. چرا طيف خط امام و اصلاح طلبها در اين همه ائمه جمعه كشور اعم از موقت و غير موقت اين همه حضوري كمرنگ دارند؟ مگر همه نمازگزاران تهراني فقط از يك خط فكري هستند؟
چرا ستاد نمازجمعه تهران براي خالي نبودن عريضه هم كه شده، يكي از حضرات آقايان را كه بعضي از آنها به لحاظ تجربه و سابقه خدمت به امام و مبارزه و سوابق علمي و مسئوليتهايي كه از امام گرفتهاند در برتري نسبت به بعضي ائمه جمعه موقت تهران قابل مقايسه نيستند ـ را به اين منصب دعوت نميكند؟ آيا آيتالله توسلي، يار پنجاه ساله امام نميتوانست امام جمعه موقت تهران باشد؟ چرا با تحقير ديگران و با به حساب نياوردن ديگران، در عمل اين همه خودمان را تحقير ميكنيم؟
چرا اينگونه شدهايم و اينقدر تنگ ميانديشيم و تنگ ميبينيم و بر همديگر تنگ ميگيريم...؟
اخيراً كه به دبيرستان مفيد كه مسئولان آن ميگويند همه ساله در كنكور سراسري 97 درصد قبولي در دانشگاههاي دولتي دارد، براي سخنراني در باب تبيين سيره و انديشههاي امام دعوت شده بودم، شنيدم قبل از من دريادار علي شمخاني متواضعانه و سنت شكنانه و فارغ از هرگونه فيس و افاده و تشخص و جبروتهاي ساختگي، بعضي امرا و حكما و غيرهم به اين موسسه رفته و براي دانش آموزاني كه از فرزندان وي سالها كوچكترند، صميمانه حقايقي را در ميان گذاشته و از جمله با لحني معنادار در انتقاد از نحوه طرح تبليغاتي و رسانهاي وزير دفاع و رئيس دولت در بهرهبرداري از پرتاب ماهواره اميد براي دانش آموزان سخن گفته و اظهار نموده است كه در دوران وزارت وي، در دوره هاشمي و دوره خاتمي، اين پروژه مطالعاتش چنان مخفيانه آغاز شد كه حتي وزير محترم فعلي دفاع كنوني دولت نهم هم ـ كه در ردههاي مياني مسئولان اين وزارت بود، از آن خبر و اطلاعي نداشت، چه رسد به آقاي احمدينژاد كه در آن زمان به دليل مسئوليتش، در جريان اين كارها اصلاً نبود. اما در سخنراني جناب رئيس جمهور دريغ و صد دريغ از اين ناديده انگاري خدمات گذشتگان. ايشان در اين سخنراني به گونهاي در اين زمينه سخن گفت كه انگار اين پروژه هيچ ربط و ارتباطي به دورههاي پيش از او نداشته است.
اين كمترين در راهپيمايي 22 بهمن شاهد صحبتهاي رياست محترم دولت در اين زمينه و تشريح جزئيات و نكات فني ساخت و پرتاب و هدايت آن بودم ـ و البته متعجب كه پرداختن به اين بحثهاي فني آن هم به اين صورت جزئي در يك راهپيمايي مردمي سالانه چه ضرورتي دارد ـ و با كمال حيرت از مطالب جناب ايشان كه دقايق ممتدي را در اين باره كه حقيقتاً از افتخارات كم نظير ما ايرانيهاي پس از انقلاب است و مخالفان انقلاب را در ادامه سياستهاي تحقير و تضعيف ايران و دولتهاي زحمتكش آن كاملاً به استيصال كشانده است سخن گفت و هيچگونه اشارهاي هر چند ضعيف به خدمات دولتهاي قبلي و مبدعان آن پروژه نكرد كه از ايشان انتظار نميرفت.
انصافاً كجاي سياستهاي دولت به هم ميخورد اگر آقاي احمدي نژاد از خدمات دولتهاي قبلي در اين باره ذكري ميكردند و از خدمات ديگران در اين زمينه نامي ميبردند؟ اين نام بردنها توسط رئيسجمهور چه از محبوبيت ايشان ميكاست؟ و چه بر محبوبيت آنها ميافزود؟
مگر دل و ذهن اين ملت بازيچه اين نام نبردنها و بزرگ كردنها و كوچك كردنهاست؟ مگر اين ملت دست پرورده آن امام بيمثال نيستند كه رئيس سازمان صدا و سيما و مديران مسئول سه روزنامه آن زمان يعني كيهان، اطلاعات و جمهوري اسلامي را به حضور خود خواند و با ناراحتي در حالي كه دست راست خود را به كف دست چپش ميزد به آنها با عتاب و گله و شكايت گفت اين چه وضعيتي است كه من هر وقت تلويزيون را باز ميكنم عكس و فيلم و تصوير و خبر من است و روزنامهها هر روز درصفحه اول عكس مرا ميزنند و با ناراحتي ادامه دادند: من كي را بايد ببينم كه به او بگويم من از اين روند و رويه خوشم نميآيد كه در اين تلويزيون و روزنامهها هر روز عكس من و خبر من در صفحه آنها و در صدر خبرهاي آنها باشد.
آيا توقع رعايت اين گونه انصاف و تعادل در روش از كساني مانند رياست محترم دولت كه اين همه بر طبل عدالت و عدالت گستري ميكوبد انتظار زيادي است؟ من در اين مقال قصد تبرئه دولتهاي قبلي را در اين گونه مسائل ندارم كه يقيناً آنها هم در اين روند و در ناديده گرفتن زحمات دولتهاي قبل از خود كم و بيش دچار افراط و تفريط ميشدهاند ولي به شهادت همه انسانهاي منصف بايد گفت دولت نهم در ناديده گرفتن خدمات ديگران انصافاً در بيانصافي ركورد شكني كرده است. مشاوران رسانهاي جناب رئيس جمهور چه مشورتي به ايشان ميدهند ـ اگر داده باشند ـ آيا اين قدر از محيط پيرامون خود و افكار عمومي جامعه و حساسيت رسانهها بيگانه هستند؟
چرا اينگونه شدهايم؟ قدر و منزلت آيتالله هاشمي با آن سوابق روشن در دورانهاي قبل و بعد از انقلاب و بعد از امام بر چه كسي پوشيده است؟ منزلت او در نزد مردم و نخبگان قوم كه با رأي آنها با وجود مخالفت و كراهت دوستان قديم و رقباي جديدشان بر كرسي رياست مجلس مهم خبرگان رهبري تكيه زد كه وظيفه و رسالت خطير آن نظارت برعملكرد رهبري و مجموعههاي تابع وي هستند (و اين شاهكار قانون اساسي ماست كه در آن رهبر از يكسو ولايت مطلق دارد ولي اين مطلقه بودن اختيارات و حدود وي هرگز مانع از آن نيست كه خود و مجموعههاي مرتبطش از طرف نمايندگان خبره ملت مورد ارزيابي و سوال و پرسش قرار نگيرند) و به گمان بسياري با برخورداري از تجربه نزديك به پنجاه سال كار سياسي و مديريتي درخشان و غير درخشانش كمك كار و مشاور و ياور بسيار ارزشمندي براي رهبري است. آشكار است بر هتاكان اين روزها كه دركمال آسودگي ازتعقيب قضايي در حاشيه امني نشسته و قلم ميرانند و سخن به هتك نوه امام، هاشمي، خاتمي و... گشوده و ميگشايند پوشيده است يا نه مسائل ديگري در ميان است كه جاي طرح آنها در اين مقال به مصلحت نيست.
بعضي كه به تكرار اينگونه هتكها روي ميآورند و ديگراني كه در برابر اين روند ساكت، خاشع، خاضع، خرسند و راضياند كه رضايتشان از عدم برخوردشان با خاطيان هويداست، از تكرار اين هتكها و ستمهايي كه پايههاي اخلاقي نظام و جامعه اسلامي ما را نشانه گرفته است، چه هدفي دارند و چه بهرهاي ميبرند؟
و عجيبتر از عجيب سكوت ناپسند ستاد نماز جمعه تهران است كه در اين ميانه حتي يك اعلاميه چند خطي نداد و از حريم امام جمعه تهران كه او را حضرت آيتالله و مفسر عاليقدر و خطيب مجاهد مينامد دريغ ورزيد و صد عجب از جامعه روحانيت مبارز تهران كه هاشمي از بنيان گذاران و اعضاي كليدي آن است كه در برابر اين گونه هتاكيها به ساحت اين مجاهد فرزانه ـ كه البته مانند هر شخص ديگري كه از جنس بشر است رفتار و رويه او قابل و بلكه واجب النقد است و اتفاقاً اين نقدها بيشتر به درد خود ايشان و امثال ايشان ميخورد تا بدانند با جامعهاي كه براي آن تلاش ميكنند و بر آن مسئوليت و امانت و ولايت دارند چگونه بايد تعامل داشته باشند ـ اين همه از خود حوصله و تسامح به خرج داده و ميدهد و عملاًدفاع از آبروي هاشمي را به چيزي نميانگارد و هكذا مجمع روحانيون مبارز كه در دفاع از خاتمي كه عضو مؤثر و كليدي آن است در اين زمينه همانند جامعه روحانيت مهر سكوت بر لب زده است و لابد به توصيه مرحوم سعدي مبني بر اندر فوائد خاموشي گوش فرا داده است!
البته شايد دليل آنها مانند خيلي ها اين است كه اين هتاكيها امري صد درصد باطل است و باطل باترك آن و عدم پرداخت به آن ميميرد و از بين ميرود و فراموش مي شود. كه اين درست ولي تكليف بر هم زدن افكار عمومي جامعه و آسيبهايي كه در اثر عدم مقابله با اين هتاكيها به آن وارد مي شود با كيست؟ گيرم كه اينها از هتاكان شكايت نكنند كه نميكنند مدعي العموم تكليفي ندارد؟ پس مدعي كدام عموم است؟
آيا اين هاشمي كه لابد به تعبير همسر وزير دادگستري چون از خاتمي مهره سوخته آمريكا در ايران دفاع و حمايت مي كند لابي آمريكا در تهران است، همان نيست كه از زمان امام و با حكم امام و رهبري از منبر و مسند امامت جمعه تهران ـ اين عبارت موقت هم عجب صيغهاي شده است به يك مسوليت بيست و چند ساله ائمه جمعهاي ـ ميليونها انسان مومن نمازگزار را كه به وي اقتدا ميكنند دعوت به تقوا و صلاح ميكند؟ آيا او آنقدر براي اين نظام خطر دارد كه به تعبير اين خانم : «جامعه روحانيت بايد بدون هراس از هواداران تروريست اين دو ـ هاشمي و خاتمي ـ بايد براي آنها تكليفي اتخاذ و تعيين نمايد.»
لابد بايد كار را به خلع لباس و طرد آنها از جمع خود بكشاند تا دل ايشان خنك شود.
چرا كسي تكليف برخورد با اين تندروها و تندرويها را مشخص نميكند؟
اگر اين گفتهها واقغیت دارد، چرا هاشمي هنوز امام جمعه موقت تهران است و بايد رياست مهم مجمع تشخيص مصلحت كه رئيس سه قوه عضوي از آن و تحت مديريت وي هستند و رياست مجلس خبرگان رهبري را عهده دار شده باشد؟ اگر اين حرفها، هجوهاي ناجوانمردانه و زشتي بيش نيست چرا قانونمداران و مهرگستران و داعيه داران ارزشها و اصول دولت عدالت خواه نهم و وزارت عدليه آن اينگونه در تخطئه آنان ساكت و ساكن ماندهاند؟ نكند هاشمي وخاتمي و... از نظر آنان حتي از كمترين حق شهروندي برخوردار نيستند تا اين حق آنها قابل دفاع باشد.
رييس محترم دولت بر اساس سوگندي كه در مجلس كرده است تا از حقوق شهروندان اين آب و خاك دفاع و از حریم و حرمت قانون اساسی قانون اساسي پاسداري كند. در اين ميانه چه ميكند و چه جوابي براي منتقدين و افكار عمومي دارد؟
من اگر جاي رئيس دولت و وزير دادگستري شيرين بيان آن بودم ـ كه خوشبختانه نيستم ـ حتي براي يك بار هم شده سنت شكني ميكردم و در ترك رويه فعلي شان كه نقل و نقد آنها حجم اين مقاله را هم وزن تاريخ بيهقي و طبري ميكند در حركتي خداپسندانه با صدور اطلاعيهاي در تخطئه اين هتاكيها و دردفاع ازحرمت دو مومن معمم محبوب كه از افتخارات نظام هستند و عبارات امام و رهبري در ستايش آنها در دسترس همگان است، تيغ از نيام مصلحت و منفعت بيرون ميكشيدم و مصلحت را در پاي حقيقت ذبح ميكردم و آب رفته را به جوي باز ميگرداندم و راه را بر تكرار ميبستم و حداقل مابقي آبروي خود را نگاه مي داشتم.
مگر آقايان شأنشان از امام بالاتر است كه يك بار در اعلام قاطعي در قبال متخلفين از قانون و مجرمين اعلام كرد كه والله اگر احمد كه عزيزترين افراد در نظر من است جرمي مرتكب شود از او نخواهم گذشت؟ چرا از اين ستمهاي منسوبان و غير منسوبان خود اعلام برائتي آشكار نميكنند؟
هنوز از سي امين سال پيروزي انقلاب اسلامي يك ماه نگذشته است شما را به خدا روزهاي شيرين اين مردم را در اوج اين همه دشمنيها و عداوتهايي كه با آنان مي شود در اين دوران نوراني و استثنايي كه امام و شهدا با پيروزي انقلاب و تأسيس جمهوري اسلامي كه بعضي آن را خلافت و حكومت اسلامي ميپسندند با نثار جان و هستي خود براي آنان به ارمغان آوردند بيشتر از اين تلخ نكنيد. شك ندارم كه با اتخاذ رويه سكوت و عدم برخورد با خاطيان و هتاكان هر كه باشند خدا امام و شهدا ما را نخواهند بخشيد.
آيا اين همه حرمت شكني در منظر عام از دو مؤمن معتقد به اسلام و نظام و مورد علاقه مردم و نخبگان حداقل شايسته يك نهيب علني بزرگان قوم به خاطيه و خاطيان قبل و بعد نبوده و نيست؟
اجازه ندهيم ساحت مقدس اين جمهوري كه آينه گردان حق و حقيقت و صفا و مهر در جهان بشريت ستم زده امروز است عرصه هتاكان و پرده دران و ستمگران داخلي چه وابسته به حاكميت و چه غير آن قرار گيرد آيا اگر يك شهروند معمولي نه در سايت كه در يك معبر عمومي چنين هتكهايي را به شخصیتهای نظام اظهار كند همين رويه مماشات در قبال او خواهدشد؟
اجازه ندهيم در اين جمهوري، جمهوري يك يا چند نفره هتاكان تشكيل شود و تخم ستم و ظلم را در كشور بپراكند. دوران جزيرهاي عمل كردن در اين جمهوري گذشته است، آن جمهوري كه امام به ما امانت داد جمهوري حفظ حرمتها و كرامتها و سخن گفتن و نقدهاي منصفانه و غير مبالغه آميز است، چرا اجازه ميدهيم با اتخاذ اينگونه رويههاي قطعاً غير ديني و غير متشرعانه كه از بعضي متشرعان سر زده و ميزند حريم جمهوري اسلامي هتك شود؟
در اين جمهوري امام ساخته، نباید كمترين جايي براي هتاكان به حريمها وجود داشته باشد و كمترين كار برداشتن ساحلها و حواشي امن براي هتاكان است. در اين گير و دار، اگر حتي انسانهاي ستمديده و حرمت شكسته از چنين هتاكان بيمقداري حق خود رامطالبه ننمايند كه نمينمايند چه براي آنان حتي ارزش پاسخي قائل نيستند، هرگز وظيفه و مسئوليت خطير مسئولان قواي سه گانه نظام در برخورد با اين رويه تعطيل شدني نيست و نخواهد بود.
شك ندارم اگر امام بود هرگز اين هتاكي را به ساحت اين دو عزيز بر نميتافت و در برابر اين ستم آشكار از خود واكنش شديد نشان ميداد. بر همين روال شك ندارم دل رهبري نيز از اين هتاكي به درد آمده و تذكري داده است، اما چرا در جامعه حساس ما كه شاهد اين هتكهاي مكرر است هيچ اثر و نشانهاي از اين نهيبهاي در محيط پنهان به هتكهايي كه علني شده است ديده نميشود؟
خدايا به حرمت نفسِ اولياي تو كه در ميان ما گمنام هستند و همنفسي آنها، غبطه فرشتگان تو در آسمانها و زمين توست، ما را از شر خودمان حفظ کن و اين جمهوري مبارك را از گزند و آسيب ما در امان بدار.
اما مصلحت را به رغم پرهيز و هشدار برخي مشفقان ناصح به من كه ايشان وقتي به بزرگاني مانند هاشمي رفسنجاني كه امام براي بازگشت سلامتمندانهاش از يك سفر خارجي ـ هند ـ نذر قرباني كرده بود، آنگونه جفا ميكند و شخصيت او را كه در فضيلت تقوا حداقل اين مقدار است كه نزديك به سه دهه است او را امام جمعه مردم شريف تهران كردهاند، سياه و آمريكايي ميبيند، يا كساني امثال خاتمي را مهره سوخته آمريكا دانسته و خون اين سيد فرزند پيامبر را فارغ و آسودهبال از سياست و عقوبتهاي ناشي از ترور ميداند كه بايد پناه برد به خدا از اينگونه تندرويهايي كه امثال اين خواهر مخدره البته در بيابان آرامش و امني كه بعضي راضيان به اينگونه نارواها و ستمها براي او و امثال ايشان فراهم كردهاند، به پس ميتازند.
اما مصلحت را در اين ديدم تا به اين بهانه به مسائلي كه اين تندرويها، فرعي از آن هستند اشارهاي داشته باشم. به هتاكيها و بيحرمتيهاي اين چند ساله وي و امثال وي با خطابي و سخني برادرانه البته اگر من و امثال مرا كه در زمره اهل ايمانيم بر اساس آيه قرآن كه مومنين را برادر ميداند، برادر بدانند؛ از اين جهت اين درد نوشته را پاسخي به كسي و جسارتي نميدانم چه، حرمت قلم و وقت خوانندگان محترم را بسيار شريفتر از آن ميدانم كه به آلودگي پاسخ به چنين راه و رسمي مبتلا شوند.
به گمان اين كمترين اين گونه مواضع و تندرويها و عدم تعادلها كه از بعضي مومنين درباره برخي ديگر صادر ميشود ريشه در مباني نظري و اعتقادي آنها داشته باشد.
آداب عرصه نقد، انتقاد، نصيحت، ارشاد، تذكر و در نهايت امر به معروف و نهي از منكر بر اهل آن پوشيده نيست و ادبيات خود را مي طلبد كه هر ناقدي حتماً بايد بدانها توجه داشته باشد. درست مانند يك نفر كه ميخواهد در مسير پر تزاحمي رانندگي كند و نميتواند به قوانين و مقررات آن در حفظ و رعايت حقوق كساني كه در كنار او هستند، بياعتنا باشد.
ما را چه ميشود؟ كي ميخواهيم از خودزني و ديگرتراشيمان دست برداريم؟ چرا به اصول و مباني دين آموخته و رهنمودهاي بزرگان و اولياي دين توجهي نميكنيم؟ چرا و چرا و چرا به يكباره در اوج بيظرفيتي اساس و مباني را فراموش ميكنيم و با طرح مسائل و مشكلاتي كه ما آنها را مشكل ميدانيم، اساس را بر ميافكنيم؟
به نمونهاي توجه كنيد: يادمان نرفته وقتي شهرداري تهران با انتشار روزنامه «همشهري» نخستين روزنامه رنگي را در ايران منتشر كرد، چه طعنهها و مسخره كردنها كه از اصحاب اصولگراي مطبوعاتي روزنامههای فعلي كيهان و رسالت و روزنامه مستقل جمهوري اسلامي و .. در طعن و رد و تخطئه اين رويه معمول در داخل و خارج ـ كه البته الحمدلله الان حضرات آقايان همه زنده و در قيد حيات هستند و روزنامه رنگي منتشر ميكنند و در مخالفت با رويه سابق خود نشريه رنگي منتشر ميكنند ـ نثار دست اندركاران اين روزنامه و مدير مسئول آن جناب كرباسچي نشد؛ البته آن موقع كه بعضي تعبير رنگين نامه را به جاي روزنامه رنگي در يادداشتهاي اين روزنامهها ميديدند، اين احتمال را ميدادند كه مشكل رنگ روزنامه نيست مشكل كرباسچي و طيف همفكران اوست كه حق ندارند در جهت تنوير افكارشهروندان تهراني و غير تهراني يك روزنامه داشته باشند.
دليل درستی اين استدلال هم اين بود كه بعد از او و با فاصلهاي در زمان احمدينژاد روزنامه همشهري رنگي در ميآمد و آب از آب هم تكان نميخورد و حالا هم كه اين قاليباف طرقبهاي كه قالي بافي نميداند، نه يك روزنامه كه روزنامهها دارد و نه يك سايت كه سايتها و شتابان به دنبال تسخير مسند مجريه است از سكوي شهرداري تهران؛ درست مانند سلف خود دكتر احمدينژاد.
گمان من اين است كه ما بايد به جاي نقد افراد، رويههاي آنها را نقد كنيم و الاّ راه به جايي نميبريم. همين چند هفته پيش كه يك روز از اعلام آمادگي خاتمي براي حضور در انتخابات نفسگير و شايد نفسبند رياست جمهوري سال آينده گذشت، يك نماينده مجلس در اعتراض به برخي آرا و انديشههاي اين سيد، با تمسخر به رنگ شكلاتي عباي او ميپرداخت كه انصاف بايد داد؛ اينگونه سخن گفتن در شأن يك نماينده آن هم از نوع روحاني آن نبود.
يكي ديگر از اين آسيبهاي ما در روشهاي نقدمان آن است كه در مقطعي بر اجرا و تحقق آنچه را حق ميدانيم تا نهايت ممكن پافشاري ميكنيم ولي عرصه كه به ما ميرسد، انگار نه انگار ما نبودهايم كه آنگونه اصرار ميكردهايم. به نمونهاي ديگر توجه كنيد:
يادمان رفته است در دولت خاتمي چه جنجالي درست شد كه چرا جناب احمدي نژاد شهردار وقت تهران نبايد مثل جناب كرباسچي در هيات دولت حضور يابد و خاتمي او را به كابينه خود راه نميدهد؟ كه به نظر ميرسيد حرفي منطقي بود. و البته من استدلال رئيس دولت را در مخالفت با اين ورود نميدانم و نميشود قضاوتي يك سويه در اين باره كرد. خوب حالا كه احمدينژاد سه سال است رئيس جمهور است، چه ميداني به شهردار تهران آقاي قاليباف داده است؟
مثل اينكه مقاله دارد خيلي به نفع شهردار، تبليغاتي ميشود! اگر باید شهردار تهران هركس و منسوب به هر خط و سليقه و گرايش و حزب و رسته و فرقه و گروه كه باشد، عضو كابينه باشد. بگذريم كه اين امر قانون ندارد و بر اساس سليقه رئيس دولتها شكل گرفته و يا ميگيرد و صرفاً ابتكار و سليقه آقاي هاشمي و خاتمي بود، چرا در دولت نهم از اين رويه خبري نيست.
لابد جناب رئيس جمهور، كلان شهر تهران را حداقل به اندازه بعضي از اعضاي مشاوريني كه حضورشان در كابينه كم خاصيت و تقريباً نمايشي است، مهم نميدانند كه بر اين رويه صحيح دولتهاي پيشين خط بطلان كشيدهاند؟
اگر اين رويه درست است، چرا جناب ايشان آن همه در دوره خاتمي صحبت و مصاحبه در ضرورت حضور خود به عنوان شهردار كلان شهر تهران در جلسات دولت داشتند؟ آيا الان تهران كلان شهر نيست؟ آيا مسائل و مشكلات گوناگون آن با وزارتخانههاي مختلف آن برطرف شده است و اصولاً براي برنامههاي آينده نيازي به استمرار هماهنگيهاي كابينه با شهرداري نيست؟ در غير اين صورت معناي آن حرفها چه بود و هدف از اتخاذ اين رويه چيست؟
هر چند مطلب معلوم است از نظر آقايان، قاليباف و در گذشته احمدينژاد خودي نيستند و نبايد در جلسات دولتها حاضر باشند، حالا هر چقدر حضور آنها در اين زمينه مهم باشد. امان از اين يكدستي در اداره امور كشور؛ چه در كابينه و چه در غير كابينه. چرا طيف خط امام و اصلاح طلبها در اين همه ائمه جمعه كشور اعم از موقت و غير موقت اين همه حضوري كمرنگ دارند؟ مگر همه نمازگزاران تهراني فقط از يك خط فكري هستند؟
چرا ستاد نمازجمعه تهران براي خالي نبودن عريضه هم كه شده، يكي از حضرات آقايان را كه بعضي از آنها به لحاظ تجربه و سابقه خدمت به امام و مبارزه و سوابق علمي و مسئوليتهايي كه از امام گرفتهاند در برتري نسبت به بعضي ائمه جمعه موقت تهران قابل مقايسه نيستند ـ را به اين منصب دعوت نميكند؟ آيا آيتالله توسلي، يار پنجاه ساله امام نميتوانست امام جمعه موقت تهران باشد؟ چرا با تحقير ديگران و با به حساب نياوردن ديگران، در عمل اين همه خودمان را تحقير ميكنيم؟
چرا اينگونه شدهايم و اينقدر تنگ ميانديشيم و تنگ ميبينيم و بر همديگر تنگ ميگيريم...؟
اخيراً كه به دبيرستان مفيد كه مسئولان آن ميگويند همه ساله در كنكور سراسري 97 درصد قبولي در دانشگاههاي دولتي دارد، براي سخنراني در باب تبيين سيره و انديشههاي امام دعوت شده بودم، شنيدم قبل از من دريادار علي شمخاني متواضعانه و سنت شكنانه و فارغ از هرگونه فيس و افاده و تشخص و جبروتهاي ساختگي، بعضي امرا و حكما و غيرهم به اين موسسه رفته و براي دانش آموزاني كه از فرزندان وي سالها كوچكترند، صميمانه حقايقي را در ميان گذاشته و از جمله با لحني معنادار در انتقاد از نحوه طرح تبليغاتي و رسانهاي وزير دفاع و رئيس دولت در بهرهبرداري از پرتاب ماهواره اميد براي دانش آموزان سخن گفته و اظهار نموده است كه در دوران وزارت وي، در دوره هاشمي و دوره خاتمي، اين پروژه مطالعاتش چنان مخفيانه آغاز شد كه حتي وزير محترم فعلي دفاع كنوني دولت نهم هم ـ كه در ردههاي مياني مسئولان اين وزارت بود، از آن خبر و اطلاعي نداشت، چه رسد به آقاي احمدينژاد كه در آن زمان به دليل مسئوليتش، در جريان اين كارها اصلاً نبود. اما در سخنراني جناب رئيس جمهور دريغ و صد دريغ از اين ناديده انگاري خدمات گذشتگان. ايشان در اين سخنراني به گونهاي در اين زمينه سخن گفت كه انگار اين پروژه هيچ ربط و ارتباطي به دورههاي پيش از او نداشته است.
اين كمترين در راهپيمايي 22 بهمن شاهد صحبتهاي رياست محترم دولت در اين زمينه و تشريح جزئيات و نكات فني ساخت و پرتاب و هدايت آن بودم ـ و البته متعجب كه پرداختن به اين بحثهاي فني آن هم به اين صورت جزئي در يك راهپيمايي مردمي سالانه چه ضرورتي دارد ـ و با كمال حيرت از مطالب جناب ايشان كه دقايق ممتدي را در اين باره كه حقيقتاً از افتخارات كم نظير ما ايرانيهاي پس از انقلاب است و مخالفان انقلاب را در ادامه سياستهاي تحقير و تضعيف ايران و دولتهاي زحمتكش آن كاملاً به استيصال كشانده است سخن گفت و هيچگونه اشارهاي هر چند ضعيف به خدمات دولتهاي قبلي و مبدعان آن پروژه نكرد كه از ايشان انتظار نميرفت.
انصافاً كجاي سياستهاي دولت به هم ميخورد اگر آقاي احمدي نژاد از خدمات دولتهاي قبلي در اين باره ذكري ميكردند و از خدمات ديگران در اين زمينه نامي ميبردند؟ اين نام بردنها توسط رئيسجمهور چه از محبوبيت ايشان ميكاست؟ و چه بر محبوبيت آنها ميافزود؟
مگر دل و ذهن اين ملت بازيچه اين نام نبردنها و بزرگ كردنها و كوچك كردنهاست؟ مگر اين ملت دست پرورده آن امام بيمثال نيستند كه رئيس سازمان صدا و سيما و مديران مسئول سه روزنامه آن زمان يعني كيهان، اطلاعات و جمهوري اسلامي را به حضور خود خواند و با ناراحتي در حالي كه دست راست خود را به كف دست چپش ميزد به آنها با عتاب و گله و شكايت گفت اين چه وضعيتي است كه من هر وقت تلويزيون را باز ميكنم عكس و فيلم و تصوير و خبر من است و روزنامهها هر روز درصفحه اول عكس مرا ميزنند و با ناراحتي ادامه دادند: من كي را بايد ببينم كه به او بگويم من از اين روند و رويه خوشم نميآيد كه در اين تلويزيون و روزنامهها هر روز عكس من و خبر من در صفحه آنها و در صدر خبرهاي آنها باشد.
آيا توقع رعايت اين گونه انصاف و تعادل در روش از كساني مانند رياست محترم دولت كه اين همه بر طبل عدالت و عدالت گستري ميكوبد انتظار زيادي است؟ من در اين مقال قصد تبرئه دولتهاي قبلي را در اين گونه مسائل ندارم كه يقيناً آنها هم در اين روند و در ناديده گرفتن زحمات دولتهاي قبل از خود كم و بيش دچار افراط و تفريط ميشدهاند ولي به شهادت همه انسانهاي منصف بايد گفت دولت نهم در ناديده گرفتن خدمات ديگران انصافاً در بيانصافي ركورد شكني كرده است. مشاوران رسانهاي جناب رئيس جمهور چه مشورتي به ايشان ميدهند ـ اگر داده باشند ـ آيا اين قدر از محيط پيرامون خود و افكار عمومي جامعه و حساسيت رسانهها بيگانه هستند؟
چرا اينگونه شدهايم؟ قدر و منزلت آيتالله هاشمي با آن سوابق روشن در دورانهاي قبل و بعد از انقلاب و بعد از امام بر چه كسي پوشيده است؟ منزلت او در نزد مردم و نخبگان قوم كه با رأي آنها با وجود مخالفت و كراهت دوستان قديم و رقباي جديدشان بر كرسي رياست مجلس مهم خبرگان رهبري تكيه زد كه وظيفه و رسالت خطير آن نظارت برعملكرد رهبري و مجموعههاي تابع وي هستند (و اين شاهكار قانون اساسي ماست كه در آن رهبر از يكسو ولايت مطلق دارد ولي اين مطلقه بودن اختيارات و حدود وي هرگز مانع از آن نيست كه خود و مجموعههاي مرتبطش از طرف نمايندگان خبره ملت مورد ارزيابي و سوال و پرسش قرار نگيرند) و به گمان بسياري با برخورداري از تجربه نزديك به پنجاه سال كار سياسي و مديريتي درخشان و غير درخشانش كمك كار و مشاور و ياور بسيار ارزشمندي براي رهبري است. آشكار است بر هتاكان اين روزها كه دركمال آسودگي ازتعقيب قضايي در حاشيه امني نشسته و قلم ميرانند و سخن به هتك نوه امام، هاشمي، خاتمي و... گشوده و ميگشايند پوشيده است يا نه مسائل ديگري در ميان است كه جاي طرح آنها در اين مقال به مصلحت نيست.
بعضي كه به تكرار اينگونه هتكها روي ميآورند و ديگراني كه در برابر اين روند ساكت، خاشع، خاضع، خرسند و راضياند كه رضايتشان از عدم برخوردشان با خاطيان هويداست، از تكرار اين هتكها و ستمهايي كه پايههاي اخلاقي نظام و جامعه اسلامي ما را نشانه گرفته است، چه هدفي دارند و چه بهرهاي ميبرند؟
و عجيبتر از عجيب سكوت ناپسند ستاد نماز جمعه تهران است كه در اين ميانه حتي يك اعلاميه چند خطي نداد و از حريم امام جمعه تهران كه او را حضرت آيتالله و مفسر عاليقدر و خطيب مجاهد مينامد دريغ ورزيد و صد عجب از جامعه روحانيت مبارز تهران كه هاشمي از بنيان گذاران و اعضاي كليدي آن است كه در برابر اين گونه هتاكيها به ساحت اين مجاهد فرزانه ـ كه البته مانند هر شخص ديگري كه از جنس بشر است رفتار و رويه او قابل و بلكه واجب النقد است و اتفاقاً اين نقدها بيشتر به درد خود ايشان و امثال ايشان ميخورد تا بدانند با جامعهاي كه براي آن تلاش ميكنند و بر آن مسئوليت و امانت و ولايت دارند چگونه بايد تعامل داشته باشند ـ اين همه از خود حوصله و تسامح به خرج داده و ميدهد و عملاًدفاع از آبروي هاشمي را به چيزي نميانگارد و هكذا مجمع روحانيون مبارز كه در دفاع از خاتمي كه عضو مؤثر و كليدي آن است در اين زمينه همانند جامعه روحانيت مهر سكوت بر لب زده است و لابد به توصيه مرحوم سعدي مبني بر اندر فوائد خاموشي گوش فرا داده است!
البته شايد دليل آنها مانند خيلي ها اين است كه اين هتاكيها امري صد درصد باطل است و باطل باترك آن و عدم پرداخت به آن ميميرد و از بين ميرود و فراموش مي شود. كه اين درست ولي تكليف بر هم زدن افكار عمومي جامعه و آسيبهايي كه در اثر عدم مقابله با اين هتاكيها به آن وارد مي شود با كيست؟ گيرم كه اينها از هتاكان شكايت نكنند كه نميكنند مدعي العموم تكليفي ندارد؟ پس مدعي كدام عموم است؟
آيا اين هاشمي كه لابد به تعبير همسر وزير دادگستري چون از خاتمي مهره سوخته آمريكا در ايران دفاع و حمايت مي كند لابي آمريكا در تهران است، همان نيست كه از زمان امام و با حكم امام و رهبري از منبر و مسند امامت جمعه تهران ـ اين عبارت موقت هم عجب صيغهاي شده است به يك مسوليت بيست و چند ساله ائمه جمعهاي ـ ميليونها انسان مومن نمازگزار را كه به وي اقتدا ميكنند دعوت به تقوا و صلاح ميكند؟ آيا او آنقدر براي اين نظام خطر دارد كه به تعبير اين خانم : «جامعه روحانيت بايد بدون هراس از هواداران تروريست اين دو ـ هاشمي و خاتمي ـ بايد براي آنها تكليفي اتخاذ و تعيين نمايد.»
لابد بايد كار را به خلع لباس و طرد آنها از جمع خود بكشاند تا دل ايشان خنك شود.
چرا كسي تكليف برخورد با اين تندروها و تندرويها را مشخص نميكند؟
اگر اين گفتهها واقغیت دارد، چرا هاشمي هنوز امام جمعه موقت تهران است و بايد رياست مهم مجمع تشخيص مصلحت كه رئيس سه قوه عضوي از آن و تحت مديريت وي هستند و رياست مجلس خبرگان رهبري را عهده دار شده باشد؟ اگر اين حرفها، هجوهاي ناجوانمردانه و زشتي بيش نيست چرا قانونمداران و مهرگستران و داعيه داران ارزشها و اصول دولت عدالت خواه نهم و وزارت عدليه آن اينگونه در تخطئه آنان ساكت و ساكن ماندهاند؟ نكند هاشمي وخاتمي و... از نظر آنان حتي از كمترين حق شهروندي برخوردار نيستند تا اين حق آنها قابل دفاع باشد.
رييس محترم دولت بر اساس سوگندي كه در مجلس كرده است تا از حقوق شهروندان اين آب و خاك دفاع و از حریم و حرمت قانون اساسی قانون اساسي پاسداري كند. در اين ميانه چه ميكند و چه جوابي براي منتقدين و افكار عمومي دارد؟
من اگر جاي رئيس دولت و وزير دادگستري شيرين بيان آن بودم ـ كه خوشبختانه نيستم ـ حتي براي يك بار هم شده سنت شكني ميكردم و در ترك رويه فعلي شان كه نقل و نقد آنها حجم اين مقاله را هم وزن تاريخ بيهقي و طبري ميكند در حركتي خداپسندانه با صدور اطلاعيهاي در تخطئه اين هتاكيها و دردفاع ازحرمت دو مومن معمم محبوب كه از افتخارات نظام هستند و عبارات امام و رهبري در ستايش آنها در دسترس همگان است، تيغ از نيام مصلحت و منفعت بيرون ميكشيدم و مصلحت را در پاي حقيقت ذبح ميكردم و آب رفته را به جوي باز ميگرداندم و راه را بر تكرار ميبستم و حداقل مابقي آبروي خود را نگاه مي داشتم.
مگر آقايان شأنشان از امام بالاتر است كه يك بار در اعلام قاطعي در قبال متخلفين از قانون و مجرمين اعلام كرد كه والله اگر احمد كه عزيزترين افراد در نظر من است جرمي مرتكب شود از او نخواهم گذشت؟ چرا از اين ستمهاي منسوبان و غير منسوبان خود اعلام برائتي آشكار نميكنند؟
هنوز از سي امين سال پيروزي انقلاب اسلامي يك ماه نگذشته است شما را به خدا روزهاي شيرين اين مردم را در اوج اين همه دشمنيها و عداوتهايي كه با آنان مي شود در اين دوران نوراني و استثنايي كه امام و شهدا با پيروزي انقلاب و تأسيس جمهوري اسلامي كه بعضي آن را خلافت و حكومت اسلامي ميپسندند با نثار جان و هستي خود براي آنان به ارمغان آوردند بيشتر از اين تلخ نكنيد. شك ندارم كه با اتخاذ رويه سكوت و عدم برخورد با خاطيان و هتاكان هر كه باشند خدا امام و شهدا ما را نخواهند بخشيد.
آيا اين همه حرمت شكني در منظر عام از دو مؤمن معتقد به اسلام و نظام و مورد علاقه مردم و نخبگان حداقل شايسته يك نهيب علني بزرگان قوم به خاطيه و خاطيان قبل و بعد نبوده و نيست؟
اجازه ندهيم ساحت مقدس اين جمهوري كه آينه گردان حق و حقيقت و صفا و مهر در جهان بشريت ستم زده امروز است عرصه هتاكان و پرده دران و ستمگران داخلي چه وابسته به حاكميت و چه غير آن قرار گيرد آيا اگر يك شهروند معمولي نه در سايت كه در يك معبر عمومي چنين هتكهايي را به شخصیتهای نظام اظهار كند همين رويه مماشات در قبال او خواهدشد؟
اجازه ندهيم در اين جمهوري، جمهوري يك يا چند نفره هتاكان تشكيل شود و تخم ستم و ظلم را در كشور بپراكند. دوران جزيرهاي عمل كردن در اين جمهوري گذشته است، آن جمهوري كه امام به ما امانت داد جمهوري حفظ حرمتها و كرامتها و سخن گفتن و نقدهاي منصفانه و غير مبالغه آميز است، چرا اجازه ميدهيم با اتخاذ اينگونه رويههاي قطعاً غير ديني و غير متشرعانه كه از بعضي متشرعان سر زده و ميزند حريم جمهوري اسلامي هتك شود؟
در اين جمهوري امام ساخته، نباید كمترين جايي براي هتاكان به حريمها وجود داشته باشد و كمترين كار برداشتن ساحلها و حواشي امن براي هتاكان است. در اين گير و دار، اگر حتي انسانهاي ستمديده و حرمت شكسته از چنين هتاكان بيمقداري حق خود رامطالبه ننمايند كه نمينمايند چه براي آنان حتي ارزش پاسخي قائل نيستند، هرگز وظيفه و مسئوليت خطير مسئولان قواي سه گانه نظام در برخورد با اين رويه تعطيل شدني نيست و نخواهد بود.
شك ندارم اگر امام بود هرگز اين هتاكي را به ساحت اين دو عزيز بر نميتافت و در برابر اين ستم آشكار از خود واكنش شديد نشان ميداد. بر همين روال شك ندارم دل رهبري نيز از اين هتاكي به درد آمده و تذكري داده است، اما چرا در جامعه حساس ما كه شاهد اين هتكهاي مكرر است هيچ اثر و نشانهاي از اين نهيبهاي در محيط پنهان به هتكهايي كه علني شده است ديده نميشود؟
خدايا به حرمت نفسِ اولياي تو كه در ميان ما گمنام هستند و همنفسي آنها، غبطه فرشتگان تو در آسمانها و زمين توست، ما را از شر خودمان حفظ کن و اين جمهوري مبارك را از گزند و آسيب ما در امان بدار.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
من در حیرتم آقای الهام با آن شخصیت و تیپ دوست داشتنی چگونه رغبت میکند..
آفرین بر رجایی
دانشمند گرانقدر ، جناب آقای دکتر رجایی، بسیار متشکریم. این حرف دل خیلی هاست ولی از ترس موقعیت و وابستگی های دنیایی جرات بیان واقعیات را ندارند.
اصل مطلب درست است اما اینکه همه این مطلب در پاسخ به سخنان همسر وزیر دادگستری نوشته شده عجیب است. مگر قرار است هرکس هرچیزی گفت بلافاصله ستاد نماز جمعه و جامعه روحانیت اعلامیه بدهند. وبلاگها پر از چرندیاتی همچون مطالب خانم رجبی است. قرار نیست که مرتب به آنها پاسخ داده شود. شما هم ای کاش مطلب را به بهانه دیگری می نوشتید.
درتاييدحرف خواننده اي كه نوشته اميدواراست اين شجاعت مثال زدني كار دست رجايي ورجاييها ندهد بايدعرض كنم داده وميدهد.
من يكي از كارمندان سازمان فرهنگ وارتباطات هستم وبنوعي همكار دكتر رجايي.باكمال تاسف شنيدم ايشان كه از محدود كارشناسان زندگي امام وتاريخ انقلاب است ومورد علاقه امام باوران در دهه فجرامسال بنابود براي ايراد سخنراني به فيليپين كه از اودعوت شده بودبرود ولي مثل ممانعت ازسفرسخنراني ايشان به دانشگاه ميلان ايتاليا در سالگرد امسال امام براي ارائه مقاله حكومت اسلامي از منظرامام خميني در شوراي اعزام سازمان بابهانه هاي خنده آوري جلوي سفر علمي اين مبارززندان شاه رفته جنگ ديده و استاددانشگاه راگرفتند.
آقاي الهام وزير عدليه ما دراين سه سال لا اقل يك عذرخواهي عمومي ازاين هتاكيهاي خانمتان نسبت به بزرگان نديديم.شما كجا عمل به عدالت را يادگرفته ايد ماهم سري به آنجابزنيم؟
شوخي دكتر رجايي بااقاي قاليباف كه قاليبافي نمي داند يكي از شگردهاي نويسندگي است كه براي استراحت كوتاه دادن به ذهن خواننده آمده وبعضي آن را جدي و تضعيف اوگرفته اند
درپاسخ به اقايي كه به دكتر نوشته استدعادارم هرگز جانبدارانه موضع نگيرندميگم آقاي عزيز ايشان حتي از خاتمي هم بدليل عدم اجازه ورودبه شهردار تهران كه احمدي نژاد بود درجلسات كابينه اش نقدي آورده
خدايي به اين ميگن نقد. ماشائالله به اين تيزبيني دكتر. آخه آقاجون ميشه كسي بيست هفت سال عنوان مسوليت موقت امام جمعه اي داشته باشه؟
تاانجا كه من مطالب دكتر رجايي را درسايتهاميخوانم ايشان نه تنهابا قاليباف مشكلي ندارد بلكه بيش از يكساله درسايت فردانيوز كه به طيف ايشان بستگي دارد مقاله اختصاصي هم ميدهد.
من نفهميدم آقاي رجايي با كدام عبارت به قاليباف توهين كرده بر عكس باذكر مثال به او مايه داده وزيركانه با عبارت مثل اينكه اين مقاله دارد خيلي بنفع او تبليغاتي ميشود.ازاين اتهام فاصله گرفته است.
عالی بود، بسیار عالی.
فقط ای کاش حرمت آقای قالیباف هم حفظ میشد. ولی در هر حال، نوشته ای مستدل و بی طرفانه ای بود.
شما دائم دم از ولایت و امام و رهبری و ... میزنید. در حالی که آنها را وسیله ای کردید برای به کرسی نشاندن نظرات و عقاید خودتان.
برادر عزیز شما یادتان رفته که الان رئیس جمهور قانونی این مملکت احمدی نژاده و طبق گفته ی امام و رهبری همه ی باید از آن حمایت کنند و حتی اگر هم میخواهند انتقاد کنند، باید تضعیف در کار نباشد. این نوشته های شما در مورد احمدی نژاد بویی از انتقاد سازنده برده بود یا زیر سوال بردن بود.
کمی به خودتان بیایید ، این دوره ها تمام میشود و همه ی ما باید جوابگوی خون شهدا باشیم.
شما که اینگونه سر از پا نشناخته و به بهانه ی گفته های همسر وزیر دادگستری اینگونه از پایین تا بالای نظام را آب کشیده اید و هر کس را که خواسته اید تقدیس و تمجید کرده اید و هر کس را که خواسته اید، زیر سوال برده اید، آیا ولایتی عمل کرده اید.
شما به ائمه ی جمعه هم رحم نکردید. آقای هاشمی احترامش واجب و خاتمی هم جزو خدمت گزاران. اما شما اینگونه هم که تعریف کرده اید ، بدون اشتباه نبوده اند، همانطور که احمدی نژاد هم بی اشتباه نیست.
یک بار دیگر فرمایشات مقام معظم رهبری در مورد انتقادات به دولت را بخوانید و بعد این مقاله را هم بخوانید تا بدانید که آیا ولایتی عمل کرده اید یا نه؟
خدا همه ی ما را به راه راست هدایت فرماید.
اگر تحمل یک نظر مخالف را دارید لطفا این بار دیگر حذف نکنید.
با تشکر از دکتر غلامعلی رجایی
آن فراز سخن در باره جناب آقای قالیباف بخشی شوخی است قسمتی هم که در باره روزنامه و سایتهای ایشان و فکر تسخیر قوه مجریه است به دلیل لیاقت ایشان متعرض نشده هم مایه ای از شوخی با خود دارد قسمت سوم هم که پشتیبانی از ایشان و تذکر سنگینی مسئولبت ایشان به دولت. دوستان سخت نگیرید این بچه های جبهه و جنگ باهم ندارند و شوخیهای زیادی با هم دارند اگر دقت کنید ایشان با دیگران با این ادبیات روبرو نشده و نمی شوند جز با دوستان و محرمان، شاید باور نکنید هر دوطرف از این دیالوگها لذت می برند.
اما خدا را شکر که مردم ایران از هتاکی بیزارند و بدین جهت با انتشار مطلبی سخیف از خانم رجبی در یک روزنامه منتقد، مسولین با شناخت از انعکاس منفی آن علیه منسوبین دولتی این خانم به آن نشریه اخطار دادند.
در هر صورت این ظلم به انقلاب و شخصیتهای انقلاب باید پایانی داشته باشد اگر خوب دقت کنیم نوع تهمتها و شیوه نگارش هتاکانه و تهییجی مانند نشریات منافقین است با این تفاوت که آنها خود را مخالف امام و انقلاب معرفی می کردند ولی اینان با ظلمی مضاعف به نظام و ولایت فقیه این رفتارها را عین تبعیت از ولایت قلمداد می کنند و آقایان روحانی باید مشخص کنند که آیا این گفتار می تواند شاخصه ای برای ولایی بودن فرد باشد. تا عده ای هر چند معدود به دلیل جوانی و تهییج شدن راه به بیراهه نبرند و نیز ارتباط« ولایت و اخلاق»حتی نسبت به دشمنان را تبیین کنند تا دچار پلوراریسم در فهم ولایت پذیری نبوده و قواعد و اصول و اخلاق آن قابل تفسیرهای گوناگون نباشد. و این به مراتب از پلوراریسم دینی خطرناکتر است چرا که آن یکی در بین عموم مردم پذیرش ندارد. ولی این یکی با حفظ قالب و ظواهر معنای دین و ولایت را وارونه می کند. آن یکی دشمنی بیرونی است و این یکی دشمنی درونی آن پلوراریسم خارج از دین این یکی پلوراریسمی از درون و التقاطی که پوسته و ظاهری ازدین دارد و باطنی مخالف اخلاق و سیره نبوی.
خدا پدرتان را بیامرزد که بالاخره پس از ماهها که از این لجن پراکنی ها میگذرد بالاخره یک حرکتی نشان دادید .مشکل همین است که .... وای به روزی که بگندد نمک ....وقتی همسر وزیر دادگستری که قرار است دادگستر جامعه باشند و سخنگوی دولتی که ادعای عدالت پروری دارد اینگونه دهها خط سرخ سبز و آبی و گلابی را یکی پس از دیگری میشکنند و مدعی العموم هم که فقط صدایش برای مخالفین دولت فخیمه نهم بلند هست و بس ؟ چه انتظاری از بقیه اش دارید
با تشکر مقاله ی خیلی جالب ، جامع و شفافی بود ، امید که این شجاعت مثال زدنی کار دست رجایی و رجایی ها ندهد.
چرا اينگونه شدهايم و اينقدر تنگ ميانديشيم و تنگ ميبينيم و بر همديگر تنگ ميگيريم...؟
جناب دکتر این تنگی ها از جای دیگری است
بهتر بود ايشان كه مدافع حق طلبي و مخالف توهين و افترا هستند شخصيت آقاي قاليباف را مخدوش نمي كردند.
سلام-بدون شک شیعه اموزهایش فراتر چیزی است که ما میبنداریم.شیعه تجسم سکوت مولا است در جایی که حق ولایتش را سلب کردند و به خاطر حفظ اسلام ناب محمدی صبری عظیم وفراتر از صبر ایوب نبی را در بیش گرفت.شیعه را ما در علما بزگ اندیشی چون امام راحل .شیخ صدوق .علامه حلی.امام موسی صدر و هزاران فراخ اندیش علم تشیع میبینیم.شیعه یعنی مسلم بن عقیل که خلاف جوانمردی دانست که از بشت بر ابن زیاد حمله برد چرا که در مکتب ما هدف وسیله را توجیه نمی کند حتی اگر هدف استقرار عدالت باشد
میدانم این نظر را درج نمیکنید ولی مینویسم. راجع به آن اقای نماینده روحانی مجلس و افرادی امثال ایشان باید بگویم توقع زیادی دارید. زیرا شرط اولیه برای تکیه زدن بر مسند مسئولیت داشتن علم و تخصص است و البته تعهد. راجع به تعهدش که شما گفتید و همه دیده اند و راجع به علم و تخصص هم خوب است کسی از ایشان بپرسد آیا سطح حوزه را تمام کرده اند. و اصولا با اینهمه مشغله کاری(برای خراب کردن دیگران) ایا وقتی و زمانی برای درس خواندن داشته اند. البته بنده خود میدانم که این کامنت با روح مقاله اقای رجایی سازگاری ندارد. ولی دلم میخواهد یک نفر پیدا شود و از این اقای نماینده این سوال را بپرسد.
مگر مقام معظم رهبری نمی توانند همان طور که در برابر سکولارها موضع آشکار و عمومی می کنند و راه را بر آنها می بندند در برابر این هتاکی ها هم آشکارا اعلام موضع کنند تا شائبه ای در موضع ایشان میان مردم به وجود نیاید.
کم کم دارم به نوشته های دکتر علاقه مند می شوم . خیلی بی طرفانه می نویسد ... عالی است ... ادامه دهید که انگار بعضی ها که مسئولیتی دارند در خواب هستند !
آقاي رجايي! دعا مي کنم همچنان که هستيد، خداوند به شما کمک کند که با انصاف بمانيد. اما مقداري تند با قاليباف برخورد کرده بوديد. البته من طرفدار قاليباف نيستم. من طرفدار افکار خاتمي ام. ولي در رابطه با اينکه نوشته ايد: نمي دانم چرا سياسيون اینجوري (بي انصافانه)برخورد مي کنند!؟ بايد به عرض برسانم چه بپذیرید چه نپذیرید؛ ماهيت قدرت همین است و بس. پس لطفا تعجب نکنید از این بی وجدانی ها. شش قرن مطالعه و کنکاش بشر این واقعیت را تایید می کند.
جناب آقای رجایی با سلام و خسته نباشید. مقاله نسبتا خوبی بود ولی انصافا بیطرفانه نوشته نشده بود. در رابطه با این مقاله به مطالب زیر اشاره می کنم:
1- نصب و عزل ائمه جمعه سراسر کشور بر عهده مقام معظم رهبری است.
2- امیدوارم یادتان نرفته باشد که رویه تخریب بزرگان را برادران مشارکتی در انتخابات مجلس ششم باب کردند که در نهایت جناب آقای هاشمی از انتخابات انصراف داد. اگر ما خود را به فراموشی بزنیم! تاریخ فراموش نخواهد شد.
3- هتاکی و تخریب کار درستی نیست و هر انسان عاقلی آن را رد می کند. بنابراین نیازی به دفاع این و آن از آقای هاشمی رفسنجانی نیست. موقعیت و جایگاه ایشان خود دلیل بر شخصیت محترم ایشان میباشد.
4- امیدوارم روزی مقاله ای از در مورد نقض مسلم قانون اساسی در انتخابات ریاست جمهوری نهم(حمایت روشن از یک کاندیدا)، توسط آقای خاتمی بنویسید.
5- امیدوارم که خداوند به شما توفیق بدهد که مقالات بهتر و رساتری بنویسید. عاجزانه استدعا دارم که تحت هیچ شرایطی حتی ذره ای جانبدارانه مقاله ننویسید.
5- رهبری نظام انصافا مظلوم است. همه با هم در خط رهبری در جهت رشد و توسعه همه جانبه کشور حرکت کنیم.
6- جناب آقای رجایی من پست و مقام و
مسئولیت شما را نمی دانم اما از نوشته شما برداشت میشود که درد انقلاب و نظام را دارید من شما را نمی شناسم ولی این حالت خود را حفظ کنید و گرفتار خط و خط بازی های رایج و غیر منصفانه موجود نشوید.
اقای رجایی همه مطالب شما درست است به جز قسمت اخر .
شک نکیند که اگر می خواستند می توانستند جلوی این هجمه را بگیرند پس رهبری هیچ تذکری نداد ه اند و الا با یک نهیب امام گونه بساط این گونه اهانت ها برای همیشه برچیده می شد مگر نمی گویید خامنه ای خمینیه می دانم که هنوز شهامت درج این گونه نظرات را ندارند اما برای اطلاع اقای رجایی نوشتم
آفرین آفرین آفرین چیزی برای گفتن نداریم درد دل همه دلسوزان نظام را در قالب زیباترین الفاظ بیان کردی درود بر نفس سلیم آقای رجایی عزیز نویسنده این مقاله
ازمقاله ونوشتار منصفانه و حق طلبانه شما من هم روحیه گرفتم که خداوند نعمت وجود انسانهای مومن و حقگوی را هنوز ازما نگرفته است .چنین خدارا سپاس
آفرین آفرین آفرین چیزی برای گفتن نداریم درد دل همه دلسوزان نظام را در قالب زیباترین الفاظ بیان کردی درود بر نفس سلیم آقای رجایی عزیز نویسنده این مقاله
احسنت.من بعنوان یک زن مقید به احکام دین از این خانم ظاهرا متدینه اظهار برائت میکنم. البته این بار اولشان نبوده که چنین هتاکی کرده و اگر از همان ابتدا قلم شیطانیش شکسته میشد کار به اینجاها نمیکشید. آری خداوند فرموده:
«وقل لعبادی یقول التی هی احسن ان الشیطان ینزغ بینهم ان الشیطان کان للانسان عدوا مبینا»
این خانم که البته در هتاکی و وقاحت تالی تلو آقای ...است بعقیده من تا بر این رویه خود هستند از جنود .. هستند. آنان شايد اعتقادی به روز حساب ندارند که باید در آن روز هولناک در برابر پروردگار خود و دیگر شاهدان اعمال حساب جملات و کلمات خود را پس دهند. وای بر آنان و امثالشان و وای بر مدعیانی که با سکوت رضایت آمیز جلو این تفرقه افکنیهای شیطانی را نمیگیرند.
منهم امیدوارم که عقلای باتقوا این گروهبندیها را کنار بگذارند و باهم متحد شوند تا راه را بر دین ستیزان متدین نما ببندند.
بارک الله درود خدای بزرگ برآن قلم بدستان متعهدی که منش ورفتار امام و صحابه او را به مردم وبه ویزه به جوانان نشان میدهند همه باید این هتاکیها رامحکوم کننند بخصوص روحانیت که همیشه جلودار بوده است رسانه ها ومسولین متعهد کوتاه نیایند
به نام خدا
احسنت دردل همه دلسوزان انقلاب را بیان نمودید
اقوام روز گار به اخلاق زنده اند -
قومی که نیست پیرو اخلاق ، مردنی است.
با نهادینه کردن نفرت و بی حرمتی در کشور، اینده خوبی برای فرزندان مان نمی بینم. چه شده که در سیاست خارجی ما ، و به طبع در روزنامه ها و تریبون های دولتی "بی تربیتی و فحاشی " به صورت افتخار ملی در آمده است.
به زبان رایج مردم توجه کنید نفرت را نهادینه نکنید.
معلوم نیست بچه های خود شما در این جامعه در آینده در موقعیت مصون و بی خطر خودتان قرار داشته باشند، و آن ها هم هدف همین بی فرهنگی ها و نفرت ها قرار خوهند گرفت.
به بچه های خودتان رحم کنید.
جزاكالله خيرا انشا الله
دل ما كه خون شده بود از اين هتاكيها
با لا خره يكي پيداشد جلو اين خانوم هتاك را بگيره خدائيش انصافه به اين دو معمم اين قدر هتاكي بشه مي ترسم اين هارا مانند شيخ فضل الله نوري آخرش اعدام كنن
جناب اقاي رجائي درود به شرف و غيرتتان دردي را گفته ايد كه سالها است جان را مي آزرد و دل را مي فشارد.من و خيلي هاي ديگر براي دادن پاسخ دندان شكن و آزاد منشانه كه هم شده بر خلاف ميل اوليه در عدم شركت در انتخابات خواهيم آمد و حتما حتما به صاحب عباي شكلاتي راي مي دهيم تا سره از ناسره حتي به پهناي تار موئي تميز و عدالت ولو به اندازه ارزني جاري و ساري شده و بدانديشان و دگم نظران بدانند هتاكي و حرمت شكني از مسئولين بلند پايه انقلاب و كشور كه از حسن بخت مورد تائيد آن پير سفركرده هم بودند شديد"بر خلاف اخلاق حسنه اين مردم بوده و هتاكان و حرمت شكنان هيچ مامن و پناهي نزد عموم ندارند .باشد كه آناني كه بايد مقابل اين هجمه ناجوانمردانه موضع گرفته و بي ادبان را تاديب نمايند، از خواب غفلت و تجاهل بيدار شوند كه :آسياب به نوبت....
ای کاش جناب رجایی روزنامه های زنجیره ای طرفداران آقای خاتمی را از یاد نبرد که از بر هر چه تاختند از هاشمی رفسنجانی تا مصبح یزدی ..از نفی ولایت فقیه تا استقلال ملی وو....
جناب رجایی عزیز . ای ناصح مشفق کجا بودید؟
حالا همه ی نوشته های شما تقریبا علیه دولت و احمدی نژاد است ؟
همه میدانند که پروژه ای مثل پرتاب ماهواره جزو کارهای زمانبر است اما اینکه احمدی نژاد به خاطر این از دولتهای گذشته تشکر نکرده آسمان که به زمین نیامده عزیز من .مگر طرفداران خاتمی در مجلس نبودند که با امضای بیش از صد نماینده نامه ای به رهبری نوشتند و جام زهر تعارف نکردند ؟
دوست من ! خاتمی یا هاشمی یا احمدی نزاد اگر خدمتی کرده اند وظیفه شان بوده و هست در مقابل مسوولیتی که بر عهده داشتند و دارند. و قرار نیست که منتی بر ملت داشته باشند....
البته همه میدانند که تابناکیان عزیز فقط پیامهای مورد نظر خود را منتشر میفرمایند!
میبینید که همه پیامها هم علیه احمدی نژاد است .
پسرم
اگر وزير دادگستري شمشير بكشد واز زنش برائت بجويد شب چطوربخانه برود؟ جان دل
اجرشمابانازل کننده آیه شریفه " ن والقلم وما یسطرون "
باسلام
اميد كه سايت تابناك تابنده عمل كند ونظران حقير را منعكس نمايد.
اهانتهايي را كه مشاهده ميكنيم سرباز كردن زخمهاي كهنه وچركين انجمن حجتيه است كه ضربه هاي سختي از امام واطرافيان خورده اند وسالها جرات بيان عقيده خودرا نداشتند زيرا ميدانستند كه روش فكري امام در برخورد بااين منافقان متحجر همانند برخورد امام علي خواهد بود در جنگ خوارج لذا تا زمانيكه امام در قيد حيات بودند جرات حرف زدن وابراز عقيده نداشتند اما از زمانيكه امام از دنيا رفت اينها همانند.. خودرا اماده حمله كردند.
با رانت وهواداري از همين انجمن امروز وزير ومدرس دانشگاه شده اند اين از روي كار اوردن دولت عدالت گستر ومهرورز ومردمي هست. در كنف حمايت دولت هر بي نام ونشاني براي معروفيت ونام در كردن خود نام بزرگان را به بي ادبي ياد ميكند وان كسانيكه در زمان مبارزه در كنج خلوت به دعاگويي سران رژيم طاغوت مشغول بودند ودر دوران دفاع مقدس از ترس امام سكوت كرده بودند حال داعيه مبارزه دارند وچنين است كه اين خانم هم هوار سر ميدهد وخواهان ترور كساني هست كه مورد تائيد امام بودند .اري باخميني بودن وبا خميني زيستن و دنباله روي از خط خميني جرم سنگيني دارد كه همه دوستان وطرفداران خميني بايد بپردازند . البته به نوبت . خوش به حال ان منفعت طلباني كه براي اين چند روزه مقام دنيا سكوت كرده اند واز شنيدن توهين به فرزندان انقلاب از ترس از دست دادن مقام خود وزروومال خوشحالند . اما زياد طول نخواهد كشيد ونوبت شماهم فرا ميرسد.
بسم الله الرحمن الرحيم
در جواب اين خانم و امثال او بايد گفت :
و قرت في بيوتكن و لا تبرجن تبرج الجاهليه الاولي
با سلام بسیار با محتوا ومنطقی ودلسوزانه بود باور کنید اینها فقط به ظاهر طرفدار ولایت فقیه هستند همه ما ب اید به این بلوغ برسیم که از کسانی که در راه وطن تلاش میکنند حمایت کنیم چرا که ازهر جناح فعال در کشور دلسوزانی هم وجود دارنداما من تعجب کردم که چرا در خصوص اقای قالیباف کم لطفی شد به هر حال ایشان هم در حال خدمت هستند درپایان از سعه صدر همه خوشحالیم ایران مال ماست وهیچکس به اندازه خود ما نمیتواند در ابادانی ان موثر باشد
برادر گرامي بسيار متين فرموديد . فقط يكي مسئله فراموش شد . دادستان تهران در مقام مدعي العموم به مسائل خارج از كشور توجه دارند اما دريغ از يك شكايت ، يا حداقل اعتراض به هتاكي هاي اين خانم . شايد از وزير محترم خيلي حساب مي برند .
جانا سخن ازدل ما گفتی
جواب این خانم باشد به قیامت درپیشگاه شهداو امام
آدم یاد حرفهای حقیقت جویانه پالیزدار می افته.این آقای الهام که فامیلی اصلیش عصا به دست و اصالتاً هم اندیمشکی هستند معلوم نیست چرا اینقدر نسبت به همسر گرامی شون مسامحه دارند؟
با تیتر افاضات خانم رجبی در کتاب معجزه قرنشون همه چیز معلوم میشه .اینکه مثلاً این همه علما و بزرگان دیگه اثری از معجزه و کرامت در زندگی ندارند و لی .... .
دولت آقای احمدی نژاد اگر هیچ برکتی برای ملت نداشت ولی یک نکته را در تاریخ انقلاب یاد آوری نمود و آن شناخت اسلام احساسی و مسلماناني بود که فکر می کنند می توان با احساسات اسلامی صرف جامعه را آباد نمود و همه را فقط با نیت خیر به بهشت فرستاد.
مثال این مردمان که چنین بی منطق و بی اساس به بزرگانی چون جنابان خاتمی و هاشمی بی حرمتی می کنند ، همان مصرع حافظ عزیز است که چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند و صد البته که این بسی خوش بینانه است و حقیقت و حرف دل حقیر مطلبی جز این است که این جماعت معاششان از طریق همین هتاکی ها و خوش خدمتی ها تامین می شود... سپاس از فکر و قلم خوبتان
سلام
بنام خدا
دوست گرامی
ایا به این فکر کرده اید که چرا مردم در قبال توهین به این بزرگان عکس العملی نشان نداده و گاها خوشحال میشوند. رای اکثریت مردم به اقای خاتمی ایا نشانگر نارضایتی از اقای هاشمی نبود. چرا صداقت در رفتار و کلام توسط بعضی فراموش شده است. مقصر از بین رفتن فضائل اخلاقی در بین مردم کیست. ایا کسانی که دم از اصولگرائی، اصلاحات، سازندگی میزنند واقعا به گفته خود معتقدند و از خدا میترسند. برادر گرامی ایا بهتر نیست به جای بت کردن افراد و ذکر مظلومیت انان ، روی فضائل اخلاقی و ارزشهای بر امده از مکتب اهل بیت تاکید کنیم تا همگان خود را با ان قیاس کنند. ایا واقعا کسانی که مدتها زمام امور را در دست داشته اند و اراده اشان حاکم بوده است مظلومند و نیازمند دفاع و دلسوزی. ایا به همان اندازه که نظرات این خانم نکوهیده است کارهای این بزرگان در بی رنگ کردن جامعه از اخلاق با عنوان سازندگی ، ازادی ، عدالت نکوهیده نیست.
همان امام بزرگوار مي فرمودند كه معيار حال افراد است
اجرکم عند الله
نام رجایی همواره خوش یمن بوده است و کلامش آرامش بخش. کاش سخنان رجایی و امثالهم که از دل برمی خیزد و لاجرم بر دل می نشیند ، می توانست در رسانه های جامعه ، از جمله رسانه ملی انعکاس بیشتری یابد. کاش برخی کوردلان این معنا را درمی یافتند که خاتمی و هاشمی ، سرمایه های ارزشمندی هستند که نباید به این سادگی در برابر توهین به آنان ، سکوت و انفعال پیشه کرد.
مقاله خوبی بود اما دو نکته. اول آنکه براستی نباید خزعبلات هر آدمی را که از نظر روانی کمبود دارد جدی گرفت و در مقام پاسخگویی برآمد. من فکر می کنم حتی خود آقای الهام هم به وضعیت روحی و بطلان حرفهای همسرشان واقفند. به همین خاطر دلیلی نمی بینند وقتشان را صرف نشان دادن واکنش به آنها کنند. نکته دوم اینکه بالاخره مردان هنوز این نگرانی را که ممکن است شب پشت در بمانند را دارند.
فقط میگویم شما بدینوسیله شکر گوشه ای از نعمت خدادادی که همان قلم رسا وشیوا یتان میباشد بجا آوردید احسنت
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.