خرمشهر قهرمان سرافكنده از پذيرايي راهيان نور
راهيان نوري که براي نخستين بار به خرمشهر ميآيند، آنچنان در شگفتي هستند که باور نميکنند، کشور و دولت مقتدر ايران، نتواند شهري را که شهر آسمانياش مينامند، به اندازههاي پيش از جنگ آن برگرداند. نخستين چيزي که در اين شهر، راهيان نور را شگفتزده ميسازد، بينظمي و کثيفي شهر است؛ جادههاي شخمزده در آستانه نوروز و ورود راهيان نور، اين پرسش را به ذهن ميآورد که چرا مسئولان براي اين شهر از خود تعهدي نشان نميدهند؟

کاروان راهيان نور، از اين همه آشفتگي و پريشاني در خرمشهر و مشکلات عديده مردم اين شهر، ابراز تعجب و تأسف ميکنند.
به گزارش خبرنگار «تابناك»، هماکنون خرمشهر به کانون حضور پرشور راهيان نور تبديل شده است. براي زايران سرزمين نور که بيشتر آنان را نوجوانان و جوانان نسل سوم انقلاب و يا پيشکسوتان جهاد و شهادت تشکيل ميدهند، خرمشهر شهر مقدسي است که يادآور مقاومت ملت بزرگ ايران در برابر متجاوزان صدام و حاميان آن از استکبار جهاني است. براي مردم ايران و کاروانهاي راهيان نور، خرمشهر نه يک شهر که قبلهگاهي است که در آن، افتخارات ديني و ملي خود را جستجو ميکنند.
مسجد جامع خرمشهر، از اين جهت براي آنان متبرک است که انفاس مردان حماسه ساز ملت ايران، در آن احساس ميشود. کوچه پس کوچههاي خرمشهر براي آنان يادآور جهانآرا، موسوي، بهروز مرادي، بهنام محمدي، شهناز محمدي، شهناز حاجي شاه، مهدي آلبوغبيش و صدها شهيد سرافراز ديگر است و اين براي کاروان راهيان نور که براي رسيدن به خرمشهر و شلمچه بيتابي ميکنند، پذيرفتني نيست، خرمشهر را آن گونه ببينند که شايسته ملتي بزرگ چون ايران نيست. آنان با ابراز تعجب از اين همه مشکلات در شهري که چندان بزرگ نيست، از خود ميپرسند، در بيست سال پس از جنگ، چرا سياستهاي بازسازي به شکست و بنبست رسيده است؟
راهيان نوري که براي نخستين بار به خرمشهر ميآيند، آنچنان در شگفتي هستند که باور نميکنند، کشور و دولت مقتدر ايران، نتواند شهري را که شهر آسمانياش مينامند، به اندازههاي پيش از جنگ آن برگرداند.
نخستين چيزي که در اين شهر، راهيان نور را شگفتزده ميسازد، بينظمي و کثيفي شهر است؛ جادههاي شخمزده در آستانه نوروز و ورود راهيان نور، اين پرسش را به ذهن ميآورد که چرا مسئولان براي اين شهر از خود تعهدي نشان نميدهند؟
شهر آکنده از زباله است و بازارهاي کثيف آن، که علامت رونق بيبهداشتي است، تنها اظهار تأسف را به ذهن کاروان راهيان نور ميآورد.
آب خرمشهر آنچنان شور شده که حتي براي استحمام و شستشو مناسب نيست. کاروانهاي راهيان نور که با پلاکاردهاي بزرگ «به زودي پروژه عظيم آب افتتاح ميشود» روبهرو شدهاند، اما آنچه خود ميبينند، حکايت از استمرار درد و رنج مردم خرمشهر است. خانههاي ويران شده از جنگ که همچنان پابرجاست و نماي نامطلوبي به شهر داده، اين پرسش را در ذهن متبادر ميسازد که چرا انگيزهاي براي بازگشت بسياري از هموطنانمان در شهر نيست؟
اين کاروانيان از گراني در اين شهر کوچک اظهار تعجب ميکنند و ميگويند: چرا اين شهر تنها يک خيابان دارد که بتوان از آن به مناطق عملياتي و نقاط اصلي شهر دسترسي پيدا کرد؟ ساختمانهاي بدقواره و کوچک و بزرگ در کنار هم نشان ميدهد که مسئولان شهري، برنامهاي براي زيباسازي شهرشان ندارند و از همه مهمتر، هيچ آثاري از شهدا و مقاومت خرمشهر به صورت تابلوهاي زيبا و ديوارنوشتهها به چشم نميخورد!
اينها در حالي است که تصاوير شهداي خرمشهر که چندين سال پيش بر ديوارهاي کشيده شده است، يا از بين رفتهاند و يا پشت مصالح ساختماني ناپديد شدهاند.
معطلي کاروانهاي راهيان نور، پشت تنها چراغ قرمز شهر، به آنها اين فرصت را ميدهد که ببينند خرمشهر، شهري است که مسئولان آن براي ايجاد نظم و رفاه مردم برنامهاي ندارند. آنان در رويارويي با مردم پاي درد دل فقر و بيکاريشان مينشينند و آنگاه است که پي ميبرند، در همين منطقه مالامال از درد و مشکلات، افرادي هستند که حقوقهاي پنج ميليون توماني ميگيرند و به عنوان مديران پروازي به منطقه تحميل شدهاند.
کاروانهاي راهيان نور، هماکنون پي بردهاند که برخي از مسئولان رده اول کشور، براي نزديکان خود پستهاي چند ميليون توماني فراهم کردهاند.
همچنين ساختار شکننده فرهنگي شهر، به خوبي ذهنهاي کاروانهاي راهيان نور را به خود متوجه ميسازد. آنان بر اين باورند که وضعيت خرمشهر، نشان دهنده آن است که مسئولان استان خوزستان و اين شهرستان حتي براي جذب گردشگر نيز تلاشي نميکنند. البته آنان نميدانند که بسياري از مشکلات خرمشهر در سينه سه نسلي است که به دليل بروز جنگ تحميلي و دفاع از ميهن اسلامي و سپس ناتواني حل اين مشکلات توسط مسئولان جايگاه غم و غصههايي است که برجاي مانده است.
بسياري از کاروانهاي راهيان نور، اعتقاد دارند که اگر دولت نميتواند مشکلات اين شهر را جمع کند، مردم ايران حاضرند در کمال اخلاص، دست کم به وضعيت شهر سر و ساماني دهند و از دردهاي مردم اين منطقه بکاهند. آنان نيز پي بردهاند که دستان دولت نهم نيز همانند دو دولت پيشين براي خرمشهر خالي است و دولتهاي يکي پس از ديگري حتي نتوانستهاند اوضاع را به پيش از جنگ بازگردانند، چه رسد که وضع را بهبود بخشند.
يک دانشجوي عضو کاروان راهيان نور که از خراسان رضوي به خرمشهر سفر کرده است، ميگويد: جاي شگفتي است که در مرکز شهر، در شهري که به خون شهدا آغشته است و بر ورودي آن نوشتهاند: با وضو وارد شويد، تصاوير آن رنگ و رو رفته و فراموش شده است و تبليغات رب گوجه فرنگي و ... در و ديوارها را پر کرده است.
او گفت، من در شگفتم آهنگهاي شنيع غربي در ميان چهار راه اصلي خرمشهر از بلندگوها پخش ميشود و ترانههاي غربي، دستاوردي از هرج و مرج فرهنگي در اين شهر است که به خوبي نشاندهنده بيتفاوتي مسئولان است.
وي به دلهاي مرده مردم اين شهر و اين که از اقدامات دولت نااميد شدهاند اشاره کرد و گفت: جاي تأسف است که ميبينيم جوانان بيکار اين شهر، حسرت درو ميکنند.
به گزارش خبرنگار «تابناك»، هماکنون خرمشهر به کانون حضور پرشور راهيان نور تبديل شده است. براي زايران سرزمين نور که بيشتر آنان را نوجوانان و جوانان نسل سوم انقلاب و يا پيشکسوتان جهاد و شهادت تشکيل ميدهند، خرمشهر شهر مقدسي است که يادآور مقاومت ملت بزرگ ايران در برابر متجاوزان صدام و حاميان آن از استکبار جهاني است. براي مردم ايران و کاروانهاي راهيان نور، خرمشهر نه يک شهر که قبلهگاهي است که در آن، افتخارات ديني و ملي خود را جستجو ميکنند.
مسجد جامع خرمشهر، از اين جهت براي آنان متبرک است که انفاس مردان حماسه ساز ملت ايران، در آن احساس ميشود. کوچه پس کوچههاي خرمشهر براي آنان يادآور جهانآرا، موسوي، بهروز مرادي، بهنام محمدي، شهناز محمدي، شهناز حاجي شاه، مهدي آلبوغبيش و صدها شهيد سرافراز ديگر است و اين براي کاروان راهيان نور که براي رسيدن به خرمشهر و شلمچه بيتابي ميکنند، پذيرفتني نيست، خرمشهر را آن گونه ببينند که شايسته ملتي بزرگ چون ايران نيست. آنان با ابراز تعجب از اين همه مشکلات در شهري که چندان بزرگ نيست، از خود ميپرسند، در بيست سال پس از جنگ، چرا سياستهاي بازسازي به شکست و بنبست رسيده است؟
راهيان نوري که براي نخستين بار به خرمشهر ميآيند، آنچنان در شگفتي هستند که باور نميکنند، کشور و دولت مقتدر ايران، نتواند شهري را که شهر آسمانياش مينامند، به اندازههاي پيش از جنگ آن برگرداند.
نخستين چيزي که در اين شهر، راهيان نور را شگفتزده ميسازد، بينظمي و کثيفي شهر است؛ جادههاي شخمزده در آستانه نوروز و ورود راهيان نور، اين پرسش را به ذهن ميآورد که چرا مسئولان براي اين شهر از خود تعهدي نشان نميدهند؟
شهر آکنده از زباله است و بازارهاي کثيف آن، که علامت رونق بيبهداشتي است، تنها اظهار تأسف را به ذهن کاروان راهيان نور ميآورد.
آب خرمشهر آنچنان شور شده که حتي براي استحمام و شستشو مناسب نيست. کاروانهاي راهيان نور که با پلاکاردهاي بزرگ «به زودي پروژه عظيم آب افتتاح ميشود» روبهرو شدهاند، اما آنچه خود ميبينند، حکايت از استمرار درد و رنج مردم خرمشهر است. خانههاي ويران شده از جنگ که همچنان پابرجاست و نماي نامطلوبي به شهر داده، اين پرسش را در ذهن متبادر ميسازد که چرا انگيزهاي براي بازگشت بسياري از هموطنانمان در شهر نيست؟
اين کاروانيان از گراني در اين شهر کوچک اظهار تعجب ميکنند و ميگويند: چرا اين شهر تنها يک خيابان دارد که بتوان از آن به مناطق عملياتي و نقاط اصلي شهر دسترسي پيدا کرد؟ ساختمانهاي بدقواره و کوچک و بزرگ در کنار هم نشان ميدهد که مسئولان شهري، برنامهاي براي زيباسازي شهرشان ندارند و از همه مهمتر، هيچ آثاري از شهدا و مقاومت خرمشهر به صورت تابلوهاي زيبا و ديوارنوشتهها به چشم نميخورد!
اينها در حالي است که تصاوير شهداي خرمشهر که چندين سال پيش بر ديوارهاي کشيده شده است، يا از بين رفتهاند و يا پشت مصالح ساختماني ناپديد شدهاند.
معطلي کاروانهاي راهيان نور، پشت تنها چراغ قرمز شهر، به آنها اين فرصت را ميدهد که ببينند خرمشهر، شهري است که مسئولان آن براي ايجاد نظم و رفاه مردم برنامهاي ندارند. آنان در رويارويي با مردم پاي درد دل فقر و بيکاريشان مينشينند و آنگاه است که پي ميبرند، در همين منطقه مالامال از درد و مشکلات، افرادي هستند که حقوقهاي پنج ميليون توماني ميگيرند و به عنوان مديران پروازي به منطقه تحميل شدهاند.
کاروانهاي راهيان نور، هماکنون پي بردهاند که برخي از مسئولان رده اول کشور، براي نزديکان خود پستهاي چند ميليون توماني فراهم کردهاند.
همچنين ساختار شکننده فرهنگي شهر، به خوبي ذهنهاي کاروانهاي راهيان نور را به خود متوجه ميسازد. آنان بر اين باورند که وضعيت خرمشهر، نشان دهنده آن است که مسئولان استان خوزستان و اين شهرستان حتي براي جذب گردشگر نيز تلاشي نميکنند. البته آنان نميدانند که بسياري از مشکلات خرمشهر در سينه سه نسلي است که به دليل بروز جنگ تحميلي و دفاع از ميهن اسلامي و سپس ناتواني حل اين مشکلات توسط مسئولان جايگاه غم و غصههايي است که برجاي مانده است.
بسياري از کاروانهاي راهيان نور، اعتقاد دارند که اگر دولت نميتواند مشکلات اين شهر را جمع کند، مردم ايران حاضرند در کمال اخلاص، دست کم به وضعيت شهر سر و ساماني دهند و از دردهاي مردم اين منطقه بکاهند. آنان نيز پي بردهاند که دستان دولت نهم نيز همانند دو دولت پيشين براي خرمشهر خالي است و دولتهاي يکي پس از ديگري حتي نتوانستهاند اوضاع را به پيش از جنگ بازگردانند، چه رسد که وضع را بهبود بخشند.
يک دانشجوي عضو کاروان راهيان نور که از خراسان رضوي به خرمشهر سفر کرده است، ميگويد: جاي شگفتي است که در مرکز شهر، در شهري که به خون شهدا آغشته است و بر ورودي آن نوشتهاند: با وضو وارد شويد، تصاوير آن رنگ و رو رفته و فراموش شده است و تبليغات رب گوجه فرنگي و ... در و ديوارها را پر کرده است.
او گفت، من در شگفتم آهنگهاي شنيع غربي در ميان چهار راه اصلي خرمشهر از بلندگوها پخش ميشود و ترانههاي غربي، دستاوردي از هرج و مرج فرهنگي در اين شهر است که به خوبي نشاندهنده بيتفاوتي مسئولان است.
وي به دلهاي مرده مردم اين شهر و اين که از اقدامات دولت نااميد شدهاند اشاره کرد و گفت: جاي تأسف است که ميبينيم جوانان بيکار اين شهر، حسرت درو ميکنند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
الا یا ایها الساقی ادر کاسا وناولها
که بازسازی اسان بود ولی افتاد مشکلها(خرمشهر ساخته شود یا بعنوان موزه جنگ نگهداری شود )ما مردمی در موزه هستیم
حالا ديگه همه مردم اين شهر فهميدن كه خرمشهريها فقط به اين خاطر توي اين شهر هستند كه مرز خالي نباشه و اين مهم نيست كه چه نيازهاي اوليه اي دارند كه فراموش شده البته به عمد. البته اين قانون دنياي ظالم ماست مثل بعضي از كشورهاي افريقايي معدن طلا دارند وگرسنه هستند. ما هم از نفت زير پامون آلودگيش رو داريم و بس البته خيلي نجيب هستيم و ساده دل كه هروقت مسئولي مياد و قولي ميده تا يك سال به اون دل خوشي زندگي ميكنيم. اگه باورتون نميشه بپرسيد بعد از آمدن خاتمي و احمدي نژاد به اين شهر قيمت خونه ها بخاطر قولهاي الكي به مردم چند برابر شد
فقط خرمشهر نيست كه محروم است حسابش را بكشيد هر از چند گاهي در تهران يك خط مترو افتتاح مي شود ولي شهر اهواز كه مركز خوزستان است هنوز يك جاده كمربندي ندارد . اين فقط يه مثال بود.
در پاسخ دوست عزيزي كه دولت هاي سازندگي و اصلاحات را زير سوال برده اند خواهش مي كنم پيام مرا چاپ كنيد.
برادر عزيز چرا فكر و ذهنمان سياسي شده و حقايق را نمي بينيم. آيا دولت سازندگي با نفت 12-13 دلار و دولت اصلاحات با نفت 18 دلار بيشتر از اين چكار مي توانست بكند. آيا از خودتان نمي پرسيد كه دولت اصول گرا با نفت 100 دلاري و دو بار سفر استاني به خوزستان چه گلي(با ضم گ!) به سر مردم خرمشهر زده. همه ما روزي پاسخگوي اعمال و گفتارمان هستيم. سال نو بر هم وطنان مبارك باد. يا علي(ع)
سلام.به نظرم اين خبرتون به شدت عكس كم داره.
كافيه يه كوچولو هزينه كنيد تا اعتبار خبرتون صد برابر بشه.
واقعیت اینکه دولتها نه برای خرمشهر و بم کم گذاشتند. از طرفی خرمشهر یک شهر توریستی بوده .با کشیدن عکس شهدا و یا کاروان راهیان نور آباد نمیشه .برای آبادی شهر باید توریست بره که پول خرج کنه ،امکانات رفاهی باشه .بعد خود مردم شهر را آباد میکنن. من 15 سال پیش در شهری نزدیک تهران دانشگاه قبول شدم . آن زمان آن واحد دانشگاهی تازه بود و در محلی قرار داشت که اطرافش خانه های قدیمی و کارگاها و یا مغازهای بسیار کوچک بودند که اجناس ارزان و بی کیفیت میفروختن.بعد از چهار سال در آن محله مغازها و غذاخوریهای بود که با محله های خوب تهران برابر بود ساختمانها نیز بازسازی با نوسازی شدن تا به دانشجویان اجاره داده بشن.آدم هرروز پیشرفت اقتصادی و فرهنگی مردم انجارا میدید.
کشور مادر عمل سرمایه داری است اما شعار اسلامی داریم .کاشکی در کشور ما فعلیت کوروش کبیر اعمال شود که همانا قانونمداری و احترام به انسان است و فعلیت بزرگان دین.
حضور عزیزان تابناکی : آلمان ده سال بعد از جنگ جهانی بازسازی و آلمان امروزی شد - ژاپن پانزده سال بعد از جنگ جهانی ژاپن امروزی شد ولی خرمشهر بیست سال بعد از جنگ هنوز به دوران قبل جنگش نیز برنگشته چه برسد به اینکه امروزی شود درد زمانی بیشتر می شود که شاهد عبور لوله های قطور نفت برای صادرات در منطقه ات باشی ؛ شاهد واردات کانتینرهای خارجی از بندرت برای شکوفائیی شهر های دیگر باشی ولی خود حسرت آب آشامیدنی و خیابانهای بدون چاله و چوله را داشته باشی؛ حسرت داشتن کاردرست و حسابی را داشته باشی و....
با سلام
گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من ....
براذران عزیز تابناکی , حتما کامنت مرا به یاد دارید و شاید هم در آرشیو باشد که خواسته بودم حداقل ماهیانه مطلبی از خرمشهر بنویسید . یادتان هست ؟.
مردم خرمشهر خودشان همت ندارند و به وضع موجود عادت کرده و به این موضوع راضی هستند . ناراحتی ما و شما و کاروان محترم راهیان نور بی مورد است !!!
مردم خرمشهر مردم نجیب و صبور و همیشه در صحنه هستند مثل خیلی جاهای دیگر کشور و مناطق دیگر جنگی , خبرنگار محترم شما و سایر دوستان چرا ناراحتند ؟.
دیروز از خرمشهر آمدم تهران و بر حسب اتفاق و برای راهنمایی آدرس مسجد جامع سوار پاترولی از کاروان راهیان نورشدم که از سپاه بجنورد آمده بود در فلکه الله از ماشین ایشان پیاده شده و خواهش کردم غیر از شلمچه به خیابانها و منازل مردم خرمشهر نیز سری بزنند .نمیدانم این کار را کردند یا خیر
به عنوان یک علاقمند به دوران طلایی دفاع مقدس و یادگارهای ان از شما میخواهم فقط یک حساب سرانگشتی بکنید می ببنید که مدیران کل استان چه لیست بلند بالایی را به خود اختصاص داده و حقوق اختصاص یافته به آنان (که اکثرا کار خاصی هم انجام نمیدهند) میتواند چه حجمی از مشکلات عمرانی شهر را حل نماید:
مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی
مدیر کل آب و فاضلاب
مدیر کل صدا وسیما
مدیر کل بهزیستی
مدیران کل وزارت نیرو
مدیر کل ثبت احوال
مدیر کل هواشناسی
مدیر کل هلال احمر
مدیر کل راه و ترابری و شهرداری،سازمان بنادر، گاز، پخش و پالایش فراورده های نفتی، آموزش و پروش ، بهداشت و درمان، پزشکی قانونی، مخابرات، فرمانداری، ... و هزار و یک معاون و قائم مقام و جانشین و ...
پس دولتهای سازندگی و اصلاحات بیش از یک دهه بعد از جنگ را چه کردند؟
اين جمله خيلي جالب بود" بسياري از كاروان راهيان نور اعتقاد دارند كه اگه دولت نمي تواند.........."
اين كاروانها كه ميان يه قلم جنسم از خرمشهر خريد نمي كنند كه يه كمكي به مغازه دارن شهر بشه .هر شهري كه توريست داشته باشه يه جورايي توريست يه منبع درامدي ميشه ولي براي خرمشهر چنين چيزي نيست تمام مايحتاج خودشون را با خودشون ميارن. تنها براي اين شهر شلوغي ميارن و وقتي هم ميرن فقط زباله هاي كه تمام شهر را فراگرفته باقي مي ماند.
باسلام من هم باشماهمراه وهم عقيده ام اينجانب ازرزمندگان وجانبازان 8سال دفاع مقدس هستم وازروزاول جنگ هم درخرمشهربوده ام واقعاخرمشهرقبل ازجنگ باالان قابل مقايسه نيست وجاي سوال است چرااين شهرهمانندسايرشهرهاي ايران توسعه وآبادنشده است .
خيلي ازشهرهاي ايران هنوزسينماندارنددرحاليكه خرمشهرازمعدودشهرهايي است كه قبل ازجنگ تعدادسينماهاي آن ازچندين شهربزرگ كنوني بيشترسينماداشته است .
اولين بتون ايران درخرمشهربناشده است (موزه كنوني جنگ )وخيلي ازاولينهادراين شهروشهرهمجواريعني آبادان ايجادشده است ولي الان جزوآخرين شهرهاست .
اي امام زمان اي امام شهدا اي شهدا اي جانبازان وايايثار گران اي رزمندگان دلسوخته واي مهاجران جنگ كه بعد از امام به شدت فراموش شديد تسليت ميگوييم
امام ره فرمودند بازسازي را چيزي شبيه به جنگ بدانيد اي مسوولان كدامتان عمل كرديد اگر مقداري انصاف داشتيد وامام را دوست داشتيد سر ي به خرمشهر ومردم مظلوم ان ميزديد اما نيك همه مي دانند اين بي اعتنايي چيزي جز نتيجه سياستهاي كلان نيست كه با اسلام وهرديني مردود است حتي نزد لاييكها
پس واي برما وشما در لحظه اي كه سر را روي خاك مي گذاريد ديگر هيچ كسي فرياد رس شما نيست نه هم حزبي نه ثروت ونه هيچ كس ديگر اين تعبير قران كريم است الله اكبر سبحان الله اين را براي ياد اوري گفتم شايد نفع بخشد خداوندا ان كم را از من بپذير
با تشكر از كاركنان محترم سايت تابناک چون كلام حق وكودك وپير زن وجوان بيكار خرمشهررا بر زبان رانديد خداوند ثواب شهداي خرمشهر را به شما عنايت فرمايد ان شاالله
من دو سال پیش به این مناطق رفتم دقیقا چیزی که دیدم شبیه شهری است که از سکنه خالی شده و ویرانه های آن باقی مانده (فکر می کنم در این مناطق شهردار و زیباسازی مفهومی ندارد)
یادم می آید همان اوائل ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد ایشان رفتند به خرمشهر و کمبود آب آشامیدنی و کیفیت بد آن یکی از موضوعاتی بود که قول رفع مشکل در زمان کوتاه داده شد و من خیلی خوشخال بودم که بالاخره مشکل رفع میشود ولی حالا بعد از سه سال و اندی حکایت همچنان باقیست
نردیک 20 سال هست که جنگ تمام شده یک دولتمرد دلسوز نیامد محکم و استوار از عراق خسارات جنگی را مطالبه نماید که از این همه مدت ما شاهد خرابیهای جنگ نباشیم مطلب دیگر اینکه دولت موقعی که نفت بشکه 140 دلار را میفروخت میتوانست قسمتی ازانرا برای باز سازی این شهر زخم خورده هزینه میکردد واقع ادم گریه اش میگیرد
جه عجب بالاخره يه يادي از ما مردم خرمشهري كرديد. راست مي گيد با افتتاح پروژه تصفيه خانه اب خرمشهر اب انقدر شور شده كه دستت را كه بشوري پس از خشك شدن ميتونيد نمك را مشاهد كنيد.گردو خاك را هم كه ديگه عادي شده.منطقه ازادخرمشهر هم تنها تعداد كمي از نيروهاش بومي هستند تازه انها هم تحت نظر پيمانكار سازمان با حقوق هاي حداكثر 300 هزار توماني ، جالب اينجاست كه نيروهاي غير بومي زير نظر سازمان و با حقوق هاي بسيار بالا....
اگر به خدا ایمان دارید ، اگر مسلمان هستید اگر ایرانی هستید و خرمشهری ها را هم ایرانی می دانید به فکر آب خرمشهر باشید . به خدای محمد قسم که آب خرمشهر دیگر حتی برای وضو مناسب نیست تازه به قیمت آب دیگر شهرها فرخته به مردم فروخته می شود . شماها که نسل به جا مانده از جنگ برایتان مهم نیست حداقل به فکر بچه های کوچک باشید . مطمئن باشید افرادی که می توانند کاری انجام دهند اما نمی خواهند ، از پل صراط گذر نخواهندکرد البته اگر به آن اعتقاد داشته باشند. برای کلیه مسولین شهر متاسفم که فقط به فکر منافع خودشان هستند . شما تابناکی ها هم لطفا این کامنت را سانسور نکنید
خدا پدرت را بیامرزد که حق را می گوئی .
ترا به خدا اين را درج كنيد
من واقعا متاسفم كه شمااين همه ناجوانمردانه و واقعا به قول بچه ها ضايع بازي در مي آوريد آخه مثل روز روشنه كه شما منظورتون چيست ما هم معتقديم كه شهرهاي جنگزده هنوز به حق خود نرسيده اند اما آيا واقعا اينطوره؟همه ميدانيم كه كارهاي زيادي انجام شده ومن خودم چند وقت پيش شلمچه بودم زماني كه خرمشهر آب خوردن نداشت مسئولان برنامه داشتند ولي حالا ندارند؟واقعا آدم شاخ در ميآورد.
خواهش ميكنم انعكاس دهيد
تا كي بايد از خرمشهر و آبادان و اهواز و خوزستان گفت و هيچ نديد!
خوزستاني كه دين خود را به اسلام ادا كرده ...
خوزستاني كه مردمانش كم توقع ترين مردمان روي زمين هستند...
خوزستاني كه هنوز جسم بعضي از شهيدانش بر نگشته ...
خوزستاني كه در گذشته و حال مورد بي مهري خودي و غيرخودي قرار گرفته ...
و خوزستاني كه جز صلابت ايرانش چيزي نمي خواهد.
خوزستان فقط يك چيز مي خواهد: صداقت
صداقت از همه كس و هم جا
فقط!!!
نگراني راهيان نور بيمورد است. مگر آنها در تهران برج ميلاد و مترو و ساختمانهاي عجيب و غريب را نمي بينند. مگر به شهرهای دیگر نرفته اند. خوب همين چند شهر كافي است. خوزستان نفت دارد كه توليد ميشود و در بقيه كشور پول آن خرج ميشود. خوزستان در جنگ دين خود را به اسلام ادا كرد. لذا ديگر نبايد به آن كاري داشت. اميدوارم چاپ شود.
با سلام خوشحالم از اینکه این جوانان غیور زمان حال و گذشته می آیند و وضعیت این شهر را می بینند و تاسف می خورم که نمی توانیم آنطور که فرهنگ مهمانپذیری این منطقه است از آنها پذیرایی نماییم جالب اینکه جزیره ای در آبادان می باشد که حد فاصل پل ایستگاه هفت و پل تانکی ابوالحسن می باشد و تا کنون فاقد آب و برق و امکانات رفاهی می باشد با تشکر اگر این موارد را کامل منعکس نمایید و مانند قبل حذف ننمایید
از سایت بازتاب در انعکاس گزارش این دانشجوی عزیز تشکر می کنم. بنده دو بار در فاصله اسفند 85 و 86 به خرمشهر و مناطق عملیاتی جنوب به عنوان راهیان نور اعزام شده ام. واقعا تاسف بار است نمی دانم آقای احمدی نژاد که چندین بار به منطقه خوزستان بازدید داشته اند، چرا توجه ننموده اند.!!
اينها همه به خاطر اين است به جاي ساكنين با فرهنگ اصيل ايراني كه در خرمشهر بودند ، عربهاي بي فرهنگ و وحشي مرز نشين غيرايراني وعده يي هم عراقي به خاطر بي احساس مسوليتي مامورين و ... جايگزين شده اند
مسئولين خودشان را درگير حاشيه ها ميكنند ولي وقتي جوانان به علت سهل انگاري و بي توجهي راه خود را انتخاب مي كنند يا درست يا غلط ، همه داد ميزنند واي تهاجم فرهنگي و... دشمن بيكار نمانده تا شما غفلت كنيد افكار جوانان ما را ميبرندو آنطور كه دلشان بخواهد ميسازند و ....، بيكاري، نداري،و دهها معضل ديگه.
از اول هم معلوم بود چون برای هر شهری یک شهر معین تعین کردند از شانس بد خرمشهر شهر معین انجا تهران تعین شد تهرانیها هم که فقط دست بگیر دارند
اين مطلب عين حقيقت است و بسيار تاسف بار. ولي تا بازسازي غزه مطرح است؛ خرمشهر جايي ندارد.
سلام .اينقدر هم بي انصاف نباشيد
خوزستان نسبت به 5 سال پيش كه از طرق ستاد مي آمديم خيلي آباد تر شده است.
ای کاش خوزستانيها ، لبنانی ، فلسطينی و يا آفريقايي وآمريکای جنوبی بودند. دولت مردان ايران را سلامت باشد، که برای نام شخصی خود چه کنفرانس ها وچه سفرهای پر هزينه ای که هيچ سودی برای مردم ايران ندارد، خرج ميکنند ولی برای مردم خوزستان هيچی. بفرموده شما حال که صدام آنرا خراب کرده ، خودش بيايد و آنرا درست کند. معنيش اينست.
همه خوزستان اينگونه است. بياد جاده هاي شخم زده ماهشهر و كوچه هاي پر از فاضلاب رو ببينيد. در خوزستان شهرداري وجود ندارد. مردم خوزستان مي گويند عمدي است.
دوستان عزیز
خدا وکیلی خودتون بگید بعد از 20 سال از جنگ هنوز اثرات گلوله و خرابی های شهر باقی مونده
یک هزینه ای برای بازسازی این شهر نمیکنن
چطوری شهرهای دیگر این طوری جلو میرن اما خوزستان باید هنوز عقب بمانه؟
ضمن اینکه امیدی ندارم نظر اینجانب در سایت شما منعکس گردد با اینحال بایستی اشاره کنم که تنها روزی که مسولین کشور گوشه چشمی باین شهر در سال میاندازند روز آزادی خرمشهر است انهم فقط با یکسری شعار محض و نثار چند دسته گل.همین و بس.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.