رفتن به محتوای اصلی
آخرین خبرروسیه سفر به ایران را ممنوع کرد
4676بازدید
۴۵

محسن رضايي در يادداشتی اعلام نمود؛

با چنين دولت‌های ضعيفی نمي‌توانيم به اهداف بزرگ كشورمان برسيم

همه دولت‌هایی که تاکنون در ایران آمده‌اند، از یک ساختار بودجه مشابهی استفاده و در چهارچوب اقتصاد نفتی آن را تهیه و اجرا کرده‌اند، ناتوانی دولت‌ها کاملا در جامعه ما مشخص است. بیکاری و تورم و عقب ماندگی و پایین بودن بهره‌وری و اسراف همه جانبه از زمان گرفته تا منابع طبیعی و منابع انسانی، همه نتایج این ناتوانی مدیریتی است. سی سال مدت کمی نبوده است، اگر همین روند ادامه یابد تا پنجاه سال دیگر هم تحولی صورت نمی‌گیرد.

با چنين دولت‌های ضعيفی نمي‌توانيم به اهداف بزرگ كشورمان برسيم

دكتر محسن رضايي در يادداشتي كه برای «تابناك» فرستاده، با استفاده از مثال جالبي، دلايل پافشاري و اعتقاد عميق خود را به استفاده از دولت ائتلافي كارآمد و متعهد به عنوان بهترين راه برون‌رفت از شرايط دشوار و حساس کنونی بيان نموده است.

وي مي‌نويسد: ریاست جمهوری را می‌توان به رانندگی تشبیه کرد، با این تفاوت که ریاست جمهوری در کشورهای توسعه یافته همچون آمریکا و اروپا، رانندگی یک ماشین مدرن و تمام اتوماتیک است و در اتوبان‌های استاندارد صورت می‌گیرد و برای همین، رانندگی آن آسان است، ولی ریاست جمهوری در کشورهای در حال توسعه همچون ایران، رانندگی یک ماشین کهنه و فرسوده است که راننده باید سه تخصص همزمان داشته باشد؛ از يک طرف رانندگی بلد باشد و از سوی دیگر، بتواند تعمیرات انجام دهد. ضمن آنکه راه‌ها هم مناسب نیست و باید راه‌سازی هم بلد باشد.
رضايي با استفاده از همين مثال مي‌نويسد: در کشورهای در حال توسعه مثل ایران، دولتها باید هم توان مدیریتی طبیعی داشته باشند تا بتوانند کشور را اداره کنند و هم توانایی مدیریتی فوق معمولی داشته باشند تا بتوانند تعمیر و توسعه جامعه و دولت را انجام دهند و خوشبختی و پیشرفت و عدالت را برای ملتشان در مدت معقولی به ارمغان بیاورند، مشابه چین، مالزی، کره جنوبی و کشورهای آسیای جنوب شرقی.

رضايي آنگاه تلويحا به ضعف مديريت‌هاي كلان گذشته اشاره مي‌نمايد و آن اين كه دولتها در ایران طی سی سال اخیر در بعد رانندگی تا کنون تا 70 درصد موفق بوده‌اند، ولی در بعد تعمیراتی و توسعه، تا 30 درصد موفقیت داشته‌اند و بر این باور است، هرچند ترسیم چشم‌انداز آینده کشور و سیاست‌های اصل 44 راهسازی خوبی در سیاست صورت داده‌اند، ولی ماشین فرسوده ای دراختیار رانندگان قرار می‌گیرد. نمونه‌های این فرسودگی در سازمان اداری دولت و در مدیریت و فرهنگ جامعه دیده می‌شود.

دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام با اشاره به موضوع مهمي مثال خود را كامل مي‌نمايد: حجم دولت ایران دو برابر دولت ژاپن است، در حالی که جمعیت ایران نصف آن است. کارایی و بهره‌وری اداری ایران چند دهم ژاپن است. یا در جامعه ایران به اندازه یک کشور دويست میلیونی آب و برق و نفت و گاز و حتی نان مصرف می‌شود و یا سالانه هشت میلیون پرونده قضایی وجود دارد، همه اینها دلالت بر این دارد که رئيس جمهور در ایران، باید بتواند دولتی را به وجود آورد که هم کشور را اداره کند و هم آن را تعمیر و گسترش بخشد.

رضايي بر این باور است که مديريت طبيعي كشور، كار دشواري نيست و موارد زير را اصول آن در دولت مي‌داند:

تهیه لایحه بودجه، اداره جلسه هیأت دولت با وزرايي هماهنگ، دادن یک شعارهاي آرمانی براي جلب توجهات، اداره شورای عالی امنیت، و در نهايت سفرهای استانی و احترام به مردم و توزیع بخشی از ثروت خدادادی نفت به آنان.

رضايي تصريح مي‌كند: همه دولتهایی که تاکنون در ایران آمده‌اند، از یک ساختار بودجه مشابهی استفاده و در چهارچوب اقتصاد نفتی آن را تهیه و اجرا کرده‌اند. حتی با وجود آنکه قرار بوده دولت بودجه سال 1388 را در چارچوب سیاستهای اصل 44تهیه کند دولت این کار را نتوانسته انجام بدهد. البته دولتهای قبلی هم نتوانستند این کار را انجام بدهند."

او اشاره مي كند كه آنچه نياز امروز كشور است بيشتر توان مدیریتی فوق معمولی و یا توان مدیریتی تعمیر و توسعه است که موجب خواهد شد هم دولت نوسازی شود و هم جامعه ساخته شود.
کشوری مثل ایران که طی سیصدسال اخیر، فرهنگ و تمدن و اقتدارش فرو پاشید بدون توان مدیریتی فوق معمولی در مدت کوتاه بیست سال اینده در تمامی عرصه‌ها به خصوص در ابعاد اقتصادی واجتماعی و فرهنگی و علمی نمی‌تواند خود را بازسازی و نوسازی کرده و توسعه یافتگی را پشت سر بگذارد.

رضايي با اشاره به ويژگي‌هايي كه مديريت فوق معمولي داراست از جمله برخورداري از تیم پیشرو در توسعه و پیشرفت و ایده مناسب برای توسعه با برنامه‌ای جامع و دارا بودن اندیشه تحول و فرهنگ و اخلاق مناسب پیشرفت و توسعه و به ویژه روحیه کار جمعی، مشارکت و همراهي فعال نخبگان با دولت دوران مديريت حضرت امام را در انقلاب اسلامي و همچنين مديريت ايشان در جنگ تحميلي به عنوان بهترين مدل معرفي نموده و مي‌پرسد: کدام یک از دولتها و رؤسای جمهور تاکنون این توانایی را داشته‌اند و کدام یک از نامزدهای کنونی انتخابات این توانایی را دارد؟

رضايي سپس مدل دولت غير معمولي را نيز ذكر مي كند كه نخبگان در آن كاره‌ا‌ي نيستند و يا كشور به حال خود رها مي‌شود.

ايشان معتقد است، ما در كشور به يك «دولت كامل» نياز داريم؛ دولتي که هم توان طبیعی برای اداره کشور داشته باشد و هم توانایی تعمیر و توسعه و برای همین، باید از توان فوق معمولی هم برخوردار باشد و مي‌نويسد: ناتوانی دولتها در این بعد کاملا در جامعه ما مشخص است. بیکاری و تورم و عقب ماندگی و پایین بودن بهره‌وری و اسراف همه جانبه از زمان گرفته تا منابع طبیعی و منابع انسانی همه نتایج این ناتوانی مدیریتی است. سی سال مدت کمی نبوده است، اگر همین روند ادامه یابد تا پنجاه سال دیگر هم تحولی صورت نمی‌گیرد.

او نتيجه مي‌گيرد، توان تعمیر و توسعه در اغلب رؤسای جمهوری که تاکنون در ایران آمده‌اند، بسیار ضعیف بوده و در بیشتر نامزدهای انتخاباتی کنونی هم کمتر دیده می‌شود و هر کدام که رئیس جمهور شوند، نتیجه آن روشن است؛ یعنی رانندگی مي كنند يا آن را یاد می‌گیرند، ولی قادر به تعمیر و توسعه ماشین ایران نخواهند شد.
رضايي بر این باور است، با اين ترتيب، تحولی در کاهش بیکاری و تورم صورت نمی‌گیرد و بهره‌وری اقتصادی ایران هم افزایش چشمگیری نخواهد کرد.

متن كامل يادداشت دكتر رضايي را در ستون يادداشت «تابناك» بخوانيد.

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۲۱:۰۶

با نظر این دوست موافقم که میگوید:آقای رضایی اگر واقعأ غیرت و خون ایرانی در رگهایت داری پا به میدان بگذار و کشور را از این وضع اسفبار وناامید کننده نجات بده و این باند های ظلم و فساد را از ریشه بر کن.آقای احمدی نژاد میگوید لیست مفسدین در جیبم است ولی نمیگذارند بعد میبیند .... واقعا نمیدانیم قسم حضرت عباس را قبول کنیم یا دم خروس را، دکتر باید پا در میدان بگذاری.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۲۰:۵۱

ای برادر. محمود دکتر ترافیک بود چرا ماشین مشتی ممدلی که نه بوق داره نه صندلی بهش دادید که نتونه رانندگی بکنه بعد ...

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۲۰:۳۷

چند نکته :
الف ) مصونیت قدرتمداران از قانون . ما نمی بینیم اصحاب قدرت به محاسبه کشیده شوند ، محاکمه پیش کش . برخی از اتفاقات در دولت های اخیر رخ داده که علی القاعده باید منجر به سقوط وزیر یا وزاریی می شده !
ب) پیوند زدن مسولان با اسلام و جمهوری اسلامی ، گاهی آدم فکر می کند ، نعوذبالله به خدا و رسول اکرم غر زدن ، کم خطر تر از بد نگاه کردن به صاحبان قدرت است .
ج) نبود رسانه های آزاد و مستقل و خود سانسوری
د) مصونیت قضایی نا نوشته گروه ها و باندهایی خاص
هـ) قدرت طلبی و دعوا بر سر پست ها به هر قیمت ، به جای تفکر برای پيشرفت جمهوری اسلامی
بقیه اش فرصتی دیگر . . . اگر کسی نداند فکر می کند آقای رضایی تازه از سوييس تشریف آورده اند !!

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۸:۰۲

کاش این نفت را نداشتیم و مدیریت کلان مملکت ناچار به استفاده از شیوه های مدیریتی نوین می گشت و از تمام پتانسیلها و ظرفیتهای این کشور به نحو مطلوب بهره می گرفت و از کارشناسان و متخصصان بدون در نظر گرفتن گرایشهای جناحی و باندی استفاده می کرد!

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۷:۵۶

با سلام
حاج آقا محسن مطلب پر مغز و رسائي است ام كو گوش شنوا
به هر تقدير اميدوارم روزي بدست توانياي شما اين مشكلات حل شود.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۶:۵۱

جناب آقاي رضايي شما خود بهتر ميدانيدكه
ازابتداي انقلاب تاكنون يك سري چهره شناخته شده امور مملكت را دست بدست ميكنند،ازقول ملت حرف ميزنند،به هر نحو كه ميلشان بود عمل ميكنندوپاسخگو هم نيستند.يكبار وبراي هميشه بايد اين تابو شكسته شودافراد با صلاحيت ،توانمند ومتعهد زيادي در اين كشور زندگي ميكنندكه خارج از سيكل باند بازي ،حزب بازي وگروه بنديهاي فعلي زندگي ميكنند.
متاسفانه آن افراد شناخته شده كه ذكر آنها رفت بنحوي در هم آميخته وفاميل شده وپيوند ناگسستني سببي ومالي پيدا كرده اند كه پس از سي سال جنابعالي چنين بياناتي واضح ومبرهني كه بر همگان پوشيده نيست ابراز ميداريد.فقط ميتوان گفت :
دكتر جون نوكرتيم
ما كه واگذار كرديم به خدا واون دنيا

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۶:۳۱

بسمه تعالی آقای دکتر مطالبتان کاملا صحیح است و دولت های قبلی هم بامقداری کم یازیاد همین شعارها را داده اند ، اما در عمل چون اصلاح وتحول را به سیستم اداری موجود سپردند طبق مثل معروف که چاقو دسته خود را نمی برد ، نتوانستند کاری کنند وتحولی در ساختار اداری کشور که ام المصائب نظام مقدسمان می باشد بوجود آورند . بنابر این لازم است برنامه را با جزئیات توضیح دهید وبه چند سئوال از صدها سئوال پاسخ فرمائید . 1ـ چه گروه ویا چه کسانی مسئول تدوین برنامه خواهند بود ؟ 2 ـ اگر استاندارها وفرماندارها وشهردارها ،کارهای اجرائی را به عهده بگیرند ، وزارت خانه هایی مانند کار وبازرگانی وفرهنگ وتعاون ورفاه ونیرو ومخابرات و....چه کاره خواهند ؟ 3 ـ با پرسنل اضافه چه می کنید؟ 4 ـ چگونه فضای کسب وکار بسیار محدود فعلی را باز می کنید تا لااقل سرریز کارمندان دولت به آن جذب شود وسرمایه ها از کشور خارج نشود ؟ 5 ـ قطعا در راه تحول اقتصادی با موانع قانون اساسی مواجه خواهید بود ، برای اصلاح قانون اساسی فکر می کنید می شود کاری کرد ؟

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۵:۲۲

برادر عزيز جناب آقاي رضايي
در توانمندي شما شكي نيست واين را همه مي دانند ولي چرا پا پيش نمي گذاري دوره قبل آمدي ولي بين راه برگشتي و همه ما را نااميد كردي
درست است كه مصحلت بود ولي اگر واقعاٌ اينچنين است كه شما تصور مي كنيد بايد يك فكر انقلابي براي مديريت كشور كرد.
درهرصورت ما شما را قبول داريم بسم الله

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۵:۱۱

یارا سخن از زبان ما می گو یی اما دو صد گفته چون نیم گفتار نیست چه می شود کرد همه درد را می دانند اما دریغ از در مان

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۴:۳۰

بسیار عالی بود و احساس می شود برای کشور با دلسوزی حرفی زده شد. برای ارتقاء رفاه اجتماعی و توسعه سیاسی، فرهنگی و اقتصادی راهی جز مدیریت فوق معمولی وجود ندارد. از گزینه های موجود در صحنه انتخابات کدامیک دارای مدیریت فوق معمولی هستند؟ گزینه های مطرح شده در دولت ائتلافی هم چندان چنگی به دل نمی زنند. آقای ولایتی و لاریجانی چندان قوی جلوه نمی کنند و آقای رضایی هم با وجود امتحان خوبی که در عرصه مدیریت دفاع پس داده اند که الحق باید به ایشان آفرین گفت و برای همیشه از مساعی و مجاهدت ایشان تقدیر نمود، در صحنه مدیریت دستگاههای دولتی و اداره امور مردم تجربه ای را نشان نداده است، هر چند شخصاً اعتقاد دارم ایشان از تمام گزینه های دیگر در اداره امور دولت و مردم قویتر و دلسوزتر و فکورتر هستند ولی تلاش زیادی لازم است تا ایشان بتوانند رای بیاورند. به نظر اینجانب اگر دولتی تشکیل شود که ایشان در نقش معاون اول اختیار تام داشته باشند و مانند نخست وزیر عمل نمایند و کلیه اداره امور دولت به ایشان سپرده شود مملکت می تواند از ورطه روزمرگی فعلی و هدر دادن فرصت ها وشعر مسلکی های بی محتوا و تورم زا نجات پیدا کند.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۴:۲۶

برای توسعه کشور به سی هزار مدیر برجسته نیاز است .آیا در کشور ما این تعداد مدیر وجود دارد ؟

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۴:۲۱

جناب آقای رضایی ازشمابعید است که فقط مطرح کننده درد باشید نه درمان!!!

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۴:۱۹

تقريبا" نظر تمام كاربران به نوعي شبيه هم هستند. واقعا بايد از شعار به شعور تغيير رويه داد و از وعده هاي پوشالي براي گرفتن صندلي رياست جمهوري پرهيز كرد وگرنه چه فرقي با قبل از انقلاب هست؟ انشاا... چه آقاي رضايي و چه هر شخص ديگري پا به ميدان گذارد فقط و فقط جهت بهبود مملكت و ايران گام بردارد. واقعا ايران تنها و بي كس مانده و نياز شديد به دولتي دلسوز در همه زمينه ها دارد. به اميد آن روز

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۴:۱۲

سلام البته معمولا سايت تابناك 100 تا نظر موافق ويك نظر مخالف( براي اينكه زيادي ضايع نشود) را منعكس مي كند لكن دوست عزيزمان جناب دكتر رضايي با اين مقاله دستاورد 30سال مبارزه وجهاد را يكجا بردند زير سوال بخصوص در 4 سال اخير پيشرفت هاي كشور همه را بهت زده كرد مثل ماهواره يا.....من فكر مي كنم جناب رضايي اين صحبت هايش با دولت به اصطلاح ائتلافي مغاير وتفرقه افكنانه است

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۳:۵۳

تا وقتي در كشور همه انتقادها به چشم دشمني با اسلام و انقلاب و حكومت ديده شود و دموكراسي بر اساس نظرات مردم پياده سازي نگردد اين كشور نه 50 سال بلكه تا 100 سال آينده نيز همچنان عقب مانده و متكي بر همين نفت و گازي خواهد بود اگر تا اون موقع چيزي ازآن بماند.تنها راه نجات كشور همدلي و همراهي بين مسئولان و مردم و بين خود مسئولان ميباشد و با باند بازي به جايي نخواهد رسيد.در ضمن در تعامل با دنيا نيز بايد همه جانبه نگر بوده و مصلحت مردم و كشور را در نظر بگيريم.امام بزرگوار در اين گونه مسائل اول مصلحت مرذم را در نظر مي گرفتند .به طور يكه ايشان حتي حاضر به نوشيدن جام زهر شدند تا مردم از فلاكت و جنگ نجات پيدا كنند.حال ما نيز بايد به فر صتهاي ايجاد شده خوب فكر كنيم هميشه اين فرصتها با در نظر گرفتن مصلحت كشور بدست نخواهد آمد.مسئو لان اگر مصلحت مردم را ميخواهند بايد از تفرقه و دشمني بين خودشان دست بردارند و همه گروه ها و جنا هها در چهار چوب دمكراسي با هم همكاري نمايند و از افراط و تفريط در سياست و كشور داري جلو گيري كنند.در غير اينصورت كشور هيچ پيشرفتي نخواهد كرد و ما همان جهان سومي باقي خواهيم ماند.يا دمان باشد مالزي ،كره ،چين ،همه از ما عقب تر بودند اما حالا دارند جز قدرنهاي اقتصادي دنيا مي شوند.اگر ما ميخواهيم موفق شويم و حرفي براي گفتن داشته باشيم بايد بازارهاي اروپا و آمريكا را بدست بگيريم و گرنه چند تا كشور آ،فريقايي فقير و آسيايي ضعيف راه پيشرفت ما نخواهد بود.كشور ما واقعا پتانسيل بالقوه براي جهاني شدن و قدرتمند شدن در اقتصاد را دارد ولي بايد دولتمردان ما قدر اين منابع عظيم را بدانند و از نا بودي آن جلوگيري كنند.كشور آمر يكا منابع خود را نگه داشته تا روزي همه دنيا را استعمار كند اما ما فقط به فكر امروزيم و آينده را از ياد برده ايم.اين زنگ هشدار را هيچ كس نمي شنود.خدا مي داند در آينده چه بلايي بر سر اين مردم با كاهش منابع نفت و گاز بياييد.لذا مسئولان بايد به فكر چاره باشند.چون آينده خطرناكي براي حكومت در پيش خواهيم داشت .آينده اي كه الان داريم بدست خود خرابش ميكنيم.ويادمان باشد همه چيز در كشور داري اقتصاد است و بس.سياست جايگاه بعدي است.كه همه ما سياست زده شديم و فقط به اين مقوله فكر ميكنيم.حرفهاي آقاي رضايي حرف دل همه مردم است و به نظر همه مسئولان دلسوز به اين نتيجه رسيده اند كه وقت دارد ميگذرد و بايد چاره اي انديشيده شود.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۳:۵۲

آقاي دکتر پا به صحنه بگذراريد وعمل کنيد

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۳:۴۳

با سلام بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم جناب آقای سردار جنگ دیروز و دکتر اقتصاد امروز من به شما افتخار می کنم که بعد رسالت جهاد در سنگر علم و دانش با جدیت وارد شدید و همیشه بحث های شما را دنبال می کنم انصافا بحث های خوب و به موقع و متناسب با شرایط جامعه است و انتقادی هم به شما وارد میدانم چرا به صراحت و با مشخص کردن موضع شفاف خود وارد عرصه نمیشوید و برنامه هایتان را ارائه نمی کنید ؟

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۳:۳۵

نهادینه شدن حقوق مردم و توسعه دمکراسی تنها راه حرکت به سوی پیشرفت است.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۳:۲۷

در هیچ جای دنیا دولت ائتلافی با عقاید مختلف جواب مناسب نداده است.چون در دولت باید همیشه توانا ترین افراد انتخاب شوند و این افراد هرگز حاضر به همکاری با حزبی که از نظر روش انجام کار با آن بطور اصولی مخالف است، نخواهد بود. بنابراین مجبور به استفاده از افراد درجه 2 و 3 از هر جریان خواهید شد که آن هم اصولا نباید جواب دهد.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۳:۱۴

جناب رضایی: حرف ازمدل به میان می اورید واین کشور راباکشورهای دیگر مقایسه می کنید اگر قراراست دولت به معنای رییس جمهور وکابینه اش منشا تحول وحرکت روبه جلو در جامعه باشند وناکامی وکامیابی انهادرقیاس با کشورهای توسعه یافته ویا درحال توسعه سنجیده شود باید به تمام ویژگی های انها اعم از شرایط سیاسی - اقتصادی - اجتماعی -ساخت قدرت و... توجه شود که چنین قیاسی صورت پذیرد من فکر میکنم همه دولت های ما تا کنون توانسته اند ماموریت شان را بدرستی انجام دهند

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۳:۱۱

هميشه سخن از مشكلات وموانع توسعه و به قولي انتقاد كردن آسان تر از سازندگي و انجام امور است تقريباهمه نخبگان و كارشناسان و حتي مردم عادي مي دانند مشكلاتي در سيستم دولتي ومديريتي جامعه وجود دارد كه امكان پيشرفت مناسب و خوب را از ملت ايران گرفته اما كالبد شكافي دقيق اين مشكلات و تشخيص صحيح موانع رشد وسپس ترسيم نقشه راه ودر پايان مجموعه اي هماهنگ در دولت ومجلس كه هدف آنها از هر گروه وحزبي كه باشند توسعه وپيشرفت مملكت باشد مورد نياز است و اين مهم ايجاد نمي شود مگر اينكه ابتدا دولت مردان ما و مسئولين كشوري بدون جناح بندي وبدون اتهام بي ديني و وابستگي به بيگانگان به منتقدين و ساير گروه هاي خارج از دولت ومجلس با مشخص كردن خط قرمز واقعي كه همانا منافع ملي ما مي باشد با تعامل وهمكاري به سازندگي بپردازند و فرهنگ مصرف نيز با الگوي صحيح كه دولت خود با ارايه امكانات لازم «همچون توزيع لامپ هاي كم مصرف»به ايجاد آن كمك نمايد در جامعه تحقق پذيرد-و گرنه رياست جمهوري به تنهايي نمي تواند در اين مسير موفق شود-

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۳:۰۴

با سلام اقای محسن رضایی لطفا بفرمایید با مجمع تشخیص نظام ضعیف می توان به جایی رسید؟

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۲:۵۵

جناب آقای دکتر رضایی خیلی ببخشید اشکال از ضعف دولتها نیست اشکال از ضعف ساختار است که نمی تواند و نمی داند چه کسی را کجا بکار گیرد و یا اینکه اصلا کسی را ندارد که به کار گیرد. مثلا خود شما در سال 57 - 58 در جایگاه خودتان بودید. یا به هر دلیلی رفتید و در این جایگاه قرار گرفتید آیا واقعا شخصی بهتر از شما نمی توانست در این جایگاه قرار گیرد؟ این سیستم را تعمیم بدهید به کل جریان ببینید بهتر از این می توانید در بیاورید یا خیر.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۲:۵۰

باسلام و احترام به یادگار و طلایه دار ارزشمند فرماندهان دوران دفاع مقدس جناب آقای دکتر رضایی عزیز : سال نو مبارک. بنده به عنوان یک مخاطب کاملا با نظرات مطروحه شما موافقم. به نظرم آقای احمدی نژاد هم درهمین مسیر حرکت کرده است اصلاح ساختار اداری سازمان مديریت ، تغییر شوراهای مختلف اداری در دستگاهها ، ایجاد تغییرات در شکل تنظیم بودجه ، سهمیه بندی بنزین، سفرهای استانی و انتقال نوع سیاست گذاریهای کلان کشوری از درون یک اتاق بسته به سراسر کشور و... همه وهمه وبسیاری موارد دیگراز این دست مبین اهتمام ایشان برای « تعمیروتوسعه » مد نظر شماست. ضمن اینکه ایشان در مدیریت خود بر قوه مجریه توانمندیهایی داشته بخصوص در عرصه سیاست خارجی ، ایستادی در برابر زیادی خواهی های زیاد خواهان(بیرونی ودرونی) ، باز کردن حلقه مدیریت کشور ، پرهیز از ریخت وپاشها و ... که شاید اینها از عهده هرکس در شرایط کنونی برنیاید! امید است با حمایت همه جانبه از ایشان به این حرکتهای انقلابی روحی تازه ببخشیم. موفق باشید.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۲:۲۷

جناب آقای رضایی سلام بیست سال قبل اگر کسی این حرفهارا میزد شما اولین کسی بودی که مخا لفت می کردی. حالا هم که کسی به حرف شما نیست

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۱:۳۰

اقای رضایی واقها برای شما و سایتتان متاسفم برای هر کسی که سیاسی هم نباشد خواندن کینه نامه هایتان در سایت سیاسی بودن ان کاملا نشان میدهد. الحق که جنگ احزاب را به خوبی مدیریت میکنید. و اما در مورد فقط دو مورد از هزاران مورد باید بگویم اولا در دولت دکتر احمدی نژآد که با حذف تشکیلات عریض و طویل سازمان برنامه بودجه اقدام به کوچک سازی و چابک سازی دولت نمود جیغهای بنفش از سوی شما وامثالتان بلند شد. دوما انکار تغییر ساختار و حذف پیچیدگی های تو در تو در بودجه توسط دکتر احمدی نژاد کمال بی انصافی و ......... است. لطفا قبل از حذف به آقای رضایی نشان دهید.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۰:۵۰

برادر گرامی جناب آقای رضائی تا کی شعار- برنامه خودتان چیست ؟ آیا غیر از برنامه هائی که تاکنون در کشور داده شده است که در آن بقول شما ائتلاف نخبگان نقش داشته اند کم برنامه تدوین شده است. اولا بسیاری از برنامه ها غیر واقع بینانه است و ثانیا مشکل در اجراست که بایستی 3 میلیون مامور با مهارتها و سلیقه ها و تهد و اخلاق و سواد و فرهنگ باید آنرا اجرا و نظارت و...کنند. اگرطرحی دارید بگوئید که آیا در یک برنامه 20 ساله چگونه با این وضعیت می توان بصورت سیستماتیک پیشرفت نمود. خداوند به شما توفیق دهد. انشاالله.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۱۰:۳۹

دولتی می تواند موفق باشد که ضمن سر لوحه قراردادن مطالب بالا بامردم رو راست باشد تورم را مهارکند ومنابع ارزی را برای سازندگی ایران بمصرف برساند نه انکه انرا به کشور ونزوئلاو بولیوی و....سرازیر کند.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۰۹:۵۷

مشكل فعلي مديريت كشور عدم استفاده از مديريت سالم كم هزينه وبا تجربه و عملكرد مثبت طي سي سال گذشته و استفاده از نيروي پر هزينه و سياسي و نان به نرخ روز بخور است فقط شايسته سالاري در انتصابات ضامن بقاي نظام خواهد بود

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۰۹:۵۶

باز شروع انتقادات و پیشنهادات مثل سالهای قبل اگر کاندیداها شعار ندهند و عملکرد دیگران را زیر سئوال نبرند بهتر است تا انتقاد . و پس از گرفتن پست ریاست جمهوری همه چیز فراموش میشود آقای رضائی برنامه شما چیست ، چه تضمینی برای انجام این برنامه دارید و اکر شما هم شدید مثل دیگران چه؟

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۰۹:۴۶

تا زماني كه كار به دست كاردان نيفتد قدرت محدود نشود مسوليت معلوم نشود
وقانون حاكم نشود وضع همين است وقابل تغيير نيست
ولي خوب به نازم شجاعت وحق گرايي شما كاش خيلي هاي ديگه هم مثل شما ببينند و بگويند تا زمينه تغييرات مديريتي وتفكري حاكم بشه

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۰۹:۴۵

آقا محسن مردي خوب ، زحمت كش و دلسوز است .اخيرا هم زياد از دولت نهم انتقاد مي كند ولي شفاف صحبت نمي كند .

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۰۹:۲۱

وقتی ملاک مدیریت بجای شایسته سالاری جایش را به .... دهد 50 سال که سهل است تا 1000 سال دیگر هم وضعمان همین است.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۰۷:۵۵

آقای دکتر به چند دلیل ما را نباید با ژاپن مقایسه کنید:
در ژاپن هم نسبت هزینه آموزش و تحقیقات به ارزش افزوده 3 برا بر ایران است و هم ساختار حکومت در آن کشور قائم به فرد نیست و مشکل ساختاری در حکو مت ندارند.
با تشکر از شما

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۰۷:۵۱

در کشورهایی که احزاب جا افتاده اند همه موضعگیری هر حزب را می دانند و وقتی به نماینده حزب محافظه کار رای می دهند می دانند که یعنی چی. خوب است که دیدگاههای دولت ائتلافی هم الان اعلام شود. مثلا در زمینه اقتصادی دیدگاههای کلی آنها چیست؟ در زمینه قوانین و آزادیهای اجتماعی در مورد سیاست خارجی ؟ الان دیگر نیاز به بروشور و برگه هم نیست وی می توانند در همینجا اعلام کنند. هم این حرفها باقی می ماند هم مردم راحتتر تصمیم می گیرند.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۰۷:۴۱

مشكل ما اينست كه منافع ملي را در سياستمان اعمال نميكنيم فقط منافع شخصي و ...

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۵ ۰۷:۰۴

مشكل دادن كارها به افرادي است كه تصور مي كنيم متدين هستند ولي سواد و خلاقيت انجام كار را ندارند. تا زماني كه به علم در تمام سطوح كشور بها داده نشود اوضاع همينطور بدتر مي شود.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۴ ۲۳:۵۸

آقای دبیر مجمع از این حرفهای قشنگ و شیک در هنگام انتخابات زیاد از دلسوزان نظام زده میشه اما بعد .......

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۴ ۲۳:۲۱

اصل مشکل فقدان آزادی بیان و رسانه های آزاد است!یعنی همان رکن چهارم دموکراسی که ضامن عدم انحراف دولتها از شعارها است.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۴ ۲۲:۵۵

جناب آقای دکتر تا دموکراسی و شایسته سالاری در کشور نهادینه نشود وضع بدتر نشود بهتر نمیشود.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۴ ۲۲:۵۴

از دکتر رضایی عزبز بعید است تمام سی سال را مثل هم ببینند. هر کس نداند ایشان که می دانند در زمان جنگ چه هزینه سنگینی بر کشور وارد شده بود. وبدون نفت که قیمتی نیز نداشت ، کشور با چه مدیریتی اداره شد.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۴ ۲۲:۳۹

آقای رضایی اگر واقعأ مثل همان موقع که سردار جنگ بودی و اگر غیرت و خون ایرانی در رگهایت داری پا به میدان بگذار و کشور را از این وضع اسفبار وناامید کننده نجات بده.
اولین کاری که باید بکنی صدور نفت را نصف بکن تا این ملت مثل ملت ترکیه کمی بخود بیایند و از کار و تولید کشور را بسازند نه از فروش نفت و خرج کردن بی حساب و کتاب.
وای بر ماست اگر ده سال دیگر همینگونه ادامه دهیم.
ما ایرانیان باید خودمان را از نو بسازیم.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۴ ۲۲:۲۶

نمی دانم چرا موقع فصل انتخابات که می رسد، همه می دانند مشکل چیست، اما کسی نمی تواند آن را حل کند؟! ما مدام شاهد هستیم که هنگام انتخابات بسیاری می ایند و ضعف ها را ردیف می کنند و می گویند که قرار است تحول ایجاد کنیم، ولی تحولی هم ایجاد نمی شود. اقای احمدی نژا هم که آمد، همین حرفها را زد اما دیدیم که نشد! من سر در نمی آورم!

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۴ ۲۲:۰۹

Be nazare man hich dolati bedoone poshtvaneye ghavie mardomi hich kari nemitavanad anjam dahad. Dar salhaye akhir mardom be jahate feshar hayee ke be anha vared shode va neez be jahate bi etemadi be dolatmardani ke amaleshan ba goftareshan sadegh nist dochare bi tafavoti shodeh and va angizeyee baraye hich goone harekate mosbati nadarand. Dar halike ba farhang sazi va barangikhtan in nirooye azime mardomi va ehteram be khastehaye anan va rooye kar avardane modiran karamadi ke dozd nabashand va raftareshan olgoo bashad mitavan manshae harekat haye besyar sazande bood. Vaella dolat ba eteka be poole naft ba jamaati movajeh khahad shod ke anboohi az motalebat ra darand bedoone inke masoliati dar baravardane anha ehsas konand. harcheghadr dir in vagheiat ha ra bepazirim faseleman ba keshvarhayee ke aghaye Rezayee mesal zadeh and bishtar mishavad.

ناشناس۱۳۸۸/۰۱/۱۴ ۲۱:۰۸

جناب دکتر رضایی

با سلام
اصولا بعید به نظر میرسد افرادی با طرز فکرهای مختلف در یک دولت اتلافی بتوانند همکاری کنند و مسلما دولت ایتلافی در کشور نا کارامدتر خواهد بود. مثلا دولت آقای مهندس موسوی در واقع دولتی ایتلافی از نیروهای چپ و راست بود ولیکن کار ها خوب پیش نمی رفت و برخی از وزرا نا گزیر کابینه را ترک کردند.
به نظر میرسد بهتر آن است که شما برنامه خودتان را با جزییات منتشر کنید و به مردم آگاهی و توضیح دهید که برنامه پیش نهادی شما بهترین برنامه توسعه کشور است و این برنامه میتواند بیکاری و تورم را ازبین ببرد. مطمین باشید اگر برنامه تان دقیق و قابل اجرا به نظر برسد بلافاصله کارشناسان و مردم از برنامه شما حمایت کرده و اگر هم در انتخابات شرکت کنید شانس خوبی برای پیروزی خواهید داشت. مثلا من خود کارشناس اقتصادی هستم ولیکن از برنامه شما برای رشد و توسعه اقتصادی کشور و یا اداره بهتر آن چیزی نشنیده ام. به نظرم تا فرصت باقی است برنامه اقتصادی اجتماعی سیاسی خود را منتشر و آنرا با مسافرت به سرتاسر کشور معرفی و مطرح کنید در این صورت اگر برنامه شما واقعبینانه و درست باشد حتی اگر در انتخابات شرکت نکنید دولت آینده ناگزیر خواهد بود برنامه شما را اجرا کند و چه بسا از خود شما دعوت کنند برای اجرای برنامه پیشنهادی خود تصدی امور کنید.

با آرزوی توفیق الهی

نظر شما

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.