جهنم مهاجران در ترکیه؛ جوانان افغانستان در مثلث طالبان، قاچاقچیان و مرزبانان

به گزارش خبرنگار سرویس اجتماعی تابناک،  بر اساس اعلام رسانه های افغانستانی، اتفاقات عجیب و غریبی برای اتباع افغانستان در ترکیه رخ می دهد و کسی هم پی گیر موضوع نیست.

خبرگزاری جمهور افغانستان در گزارشی نوشت:« تصویری از ده‌ها جوان افغانستانی که در قسمت بار یک موتر باربری، فشرده و بدون ابتدایی‌ترین امکانات ایمنی جابه‌جا شده‌اند، تنها یک تصویر از مهاجرت نیست؛ این تصویر، سندی تلخ از فروپاشی امید در میان نسلی است که دیگر آینده‌ای برای خود در افغانستان نمی‌بیند.

 این جوانان نه برای تفریح، نه برای ماجراجویی و نه از سر خوش‌گذرانی، بلکه برای فرار از بیکاری، فقر، محرومیت، سرکوب و آینده مبهم، جان خود را به دست قاچاقچیان می‌سپارند. آنان از وطنی فرار می‌کنند که باید خانه امن‌شان باشد، اما تحت حاکمیت طالبان به جایی تبدیل شده که بسیاری از جوانان در آن نه شغل دارند، نه آزادی و نه چشم‌اندازی روشن برای فردا. 

در ادامه گزارش آمده است: طالبان باید پاسخ بدهند؛ چرا جوان افغانستانی به‌جای آن‌که در کشور خود کار کند، خانواده تشکیل دهد و برای آبادانی وطن تلاش کند، حاضر می‌شود در صندوق موتر، زیر بار موترهای باری، در کوهستان‌های سرد و مسیرهای مرگبار، زندگی خود را به قمار بگذارد؟ 

 حکومتی که جوانانش را به جاده‌های فرار سوق می‌دهد

این رسانه افغانستانی در ادامه گزارش خود،  نوشته است:  پس از تسلط طالبان، محدودیت‌های گسترده سیاسی و اجتماعی، حذف بخش بزرگی از فرصت‌های شغلی، بحران اقتصادی، محرومیت آموزشی و نبود آزادی‌های اساسی، زندگی را برای بخش بزرگی از جامعه افغانستان دشوارتر کرده است. نسلی که با هزاران آرزو تحصیل کرد، اکنون با درهای بسته روبه‌رو است. جوانی که مدرک دانشگاهی دارد، اما فرصت کار ندارد؛ جوانی که می‌خواهد آزادانه زندگی کند، اما با محدودیت‌های روزافزون مواجه است؛ و جوانی که حتی نمی‌تواند آینده خود را پیش‌بینی کند، سرانجام به این نتیجه می‌رسد که شاید تنها راه نجات، ترک افغانستان باشد. 

بیشتر بخوانید؛

هیچ نقطه پیشرفتی در ایران نیست که یک افغانستانی در آن نباشد!

به نوشته این سایت خبری، «کشوری که جوانانش را از دست می‌دهد، تنها نیروی کار خود را از دست نمی‌دهد؛ امید، تخصص، ظرفیت بازسازی و بخش مهمی از آینده‌اش را نیز از دست می‌دهد. اما تلخ‌تر آن است که جوان افغانستانی پس از فرار از این وضعیت، در مسیر رسیدن به امنیت نیز با تحقیر و خشونت مواجه می‌شود». 

مرزبانان ترکیه؛ از حفاظت مرز تا شکنجه اتباع افغانستان

بر اساس اعلام رسانه های افغانستانی، در روزهای اخیر، انتشار ویدیویی از مهاجران افغانستانی که گفته می‌شود پس از بازداشت در مناطق مرزی ترکیه برهنه و به‌شدت «لت‌وکوب» شده‌اند، بار دیگر موجی از نگرانی و خشم را برانگیخته است. 

بر اساس برخی گزارش‌ها در اول نوامبر ۲۰۲۶ منتشر شده است، شماری از مهاجران افغان پس از بازداشت در مناطق ماکو و چالدران، با بدن‌های برهنه، زخمی و کبود در ویدیو دیده می‌شوند. فرستنده ویدیو مدعی شده است که برخی از آنان با آب جوش نیز مورد آزار قرار گرفته‌اند. 

این نخستین‌بار نیست که اتهام شکنجه و بدرفتاری علیه نیروهای مرزبانی ترکیه مطرح می‌شود. گزارش تحقیقی بی‌بی‌سی در جون ۲۰۲۶ نیز روایت ۱۲ مهاجر افغان را منتشر کرد که می‌گفتند پس از بازداشت، برهنه و لت‌وکوب شده و در سرمای شدید در نزدیکی مرز ایران رها شده‌اند. در نتیجه سرمازدگی، شماری از اعضای این گروه دچار قطع عضو شدند. 

قاچاقچیان انسان؛ تجارت با خون و استخوان

 در سوی دیگر این فاجعه، شبکه‌های قاچاق انسان و گروه‌های اختطاف‌چی قرار دارند؛ کسانی که از فقر و درماندگی جوانان افغانستان تجارت می‌کنند. آنان با وعده رساندن مهاجران به اروپا، پول‌های هنگفت از خانواده‌های فقیر می‌گیرند، اما در بسیاری موارد مسافران را در کوهستان‌ها، بیابان‌ها و مسیرهای مرزی رها می‌کنند یا به گروگان می‌گیرند. 

گروهی از مهاجران با تهدید، شکنجه و اخاذی مواجه می‌شوند و خانواده‌های‌شان برای آزادی آنان مجبور به پرداخت مبالغ بیشتری می‌گردند. برخی نیز قربانی سرقت، خشونت جنسی، کار اجباری و سوءاستفاده‌های دیگر می‌شوند. 

رسانه جمهور نوشته است: به این ترتیب، جوان افغانستانی از یک جهنم فرار می‌کند، اما در مسیر رسیدن به زندگی بهتر، وارد جهنم دیگری می‌شود؛ جهنمی که در آن قاچاقچی انسان، مرزبان متهم به شکنجه و شبکه‌های اختطاف‌چی، هرکدام به شکلی از درماندگی او سود می‌برند. 

مثلث شوم 

به روایت رسانه های افغانستان،  آنچه در مرز ترکیه جریان دارد، نتیجه هم‌افزایی سه ضلع است: طالبان با بستن درهای امید و سوق دادن جوانان به جاده‌های فرار، قاچاقچیان با تبدیل رنج این نسل به تجارت خونین، و مرزبانانی که متهم‌اند مسیر عبور را به صحنه تحقیر و خشونت بدل کرده‌اند. این مثلث هر روز قربانیان بیشتری می‌گیرد و نسلی را که باید سرمایه‌ی بازسازی کشور باشد، در مرزها فرسوده و تحقیر می‌کند. 

جمهور افغانستان نوشته است: مسئولیت این فاجعه را نمی‌توان تنها به گردن قاچاقچیان یا مرزبانان انداخت. ریشه اصلی بحران را باید در شرایطی جست‌وجو کرد که جوانان را به ترک وطن سوق می‌دهد.

 پرسش تلخ این است: جوانی که در کشورش فرصت زندگی ندارد، در مسیر مهاجرت برهنه و شکنجه می‌شود و در چنگ قاچاقچیان به گروگان گرفته می‌شود، به کدام مرجع پناه ببرد؟ طالبان او را از امید به آینده محروم کرده‌اند، قاچاقچیان از درماندگی‌اش پول می‌سازند و مرزبانان متهم به شکنجه، دروازه‌های عبور او را به صحنه تحقیر و خشونت تبدیل می‌کنند. افغانستان امروز تنها با فرار جوانان مواجه نیست؛ با نسلی روبه‌رو است که برای زنده ماندن، وطنش را ترک می‌کند و در راه رسیدن به امنیت، حتی از حق برهنه‌نشدن، شکنجه‌نشدن و انسانی رفتار شدن نیز محروم می‌ماند.