نگاهی به تاریخ تحول حافظههای دیجیتالی + اینفوگراف
باور کنید یا نه، زمانی بوده که ابزارهای ذخیره دادهها، تنها قابلیت ذخیره چند کیلوبایت داده را داشتهاند. اکنون شاید شما یک USB 16 یا ۳۲ گیگابایت را در جیب خود داشته باشید. هیچ نیازی به صحبت از فضای نامحدودی که فن آوری Cloud میتواند در اختیار شما بگذارد هم نیست؛ اما آیا تاکنون گمان کردهاید از کجا به اینجا رسیدهایم؟


همه اینها در نوع خود جالب توجه است. در این مسیر بعضا به مواردی برخورد میکنیم که ظهور آنها را میتوان به مانند نقطه عطفی در این تاریخ نگاه کرد؛ همانند فلاپی دیسکت و CD یا حافظههای Flash.
در این مطلب با کمک یک اینفوگراف، این تاریخچه را مختصر برای شما ترسیم نمودهایم؛ اما قطعا در این اینفوگراف مواردی وجود دارد که بسیاری از ما با آنها بیگانه هستیم؛ بنابراین، برخی از مهمترین موارد را با هم مرور میکنیم.

Punch Card یا کارت پانچ: در سال ۱۷۲۵ یک کارگر نساج به نام «باسیل بوشون» این کارت را برای کنترل دستگاه بافندگی ابداع کرد. با استفاده از این کارت وی قادر به کنترل دستگاه به شکل خودکار برای بافت از روی الگو شد. این کارت در سال ۱۸۹۰ برای نخستین بار برای خواندن اطلاعات و دادهها از روی رایانه توسط «هرمان لولریث» مورد استفاده قرار گرفت.
لامپ یا تیوب ویلیامز: نخستین حافظه دیجیتالی با دسترسی اتفاقی.
حافظه درام: پدر بزرگ دیسک سخت در دوران معاصر بوده است.
IBM 350: نخستین دیسک سخت مدرن با پنجاه دیسک ۲۴ اینچ و سرعت ۱۲۰۰ دور در دقیقه.
فلاپی دیسک: نخستین حافظه دیجیتالی که به شکل انبوه مورد استفاده قرار گرفت. از این ابزار حتی برای بارگذاری سیستم عاملهایی همچون DOS استفاده میشد.
IBM 3380: نخستین حافظه ای که به ظرفیت گیگابایت دسترسی یافت.
DAT یا نوار صوتی دیجیتال: فرمت اولیه آن برای ذخیره سازی طولانی موسیقی بود، اما بعدها به عنوان حافظه برای رایانه ها مورد استفاده قرار گرفت.
CD: که هنوز هم به وفور استفاده می شود و ظرفیت بالاتر و بهای پایین تر آن منجر به از میدان به در شدن فلاپی دیسک شد.
مینی دیسک Mini Disk: تلاشی از سوی شرکت سونی برای زنده کردن فلاپی دیسک بود؛ اما بهای آن بسیار بالا بود و همچنین حضور Zip Disk یا دیسکت فشرده پایانی تلخ برای این ابزار رقم زد.
Zip Disk یا دیسکت فشرده: بسیار مناسب برای فایل های مستند و گرافیکی سنگین بود که گاه به شدت بر CD ارجحیت داشت زیرا قابل رونویسی یا Re-writable بود.
حافظه SD: به هنگام معرفی، به شدت از آن استقبال شد، به ویژه برای دستگاههایی مانند گوشیهای هوشمند و دوربینهای عکاسی دیجیتال. قطر باریک و اندازه کوچک آنها بسیار کاربردی بود و این ابزار هیچ محدودیتی برای اندازه ندارند.
فناوری Cloud : منجر به آن شده است که کاربران قادر به دسترسی به حافظه ای تقریبا نامحدود باشند که از همه جای قابل دسترسی است.
SSD یا Solid State Drive:
بدون هیچ قطعه مکانیکی و با سرعت خواندن و نوشتن فوق العاده بالا و همچنین اشغال
فضای اندک، این حافظهها اکنون محبوبترین حافظههای فیزیکی موجود هستند.
در اینفوگراف زیر، میتوانید نگاهی سریع به تاریخ تحول حافظههای دیجیتال داشته باشید:
1

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
عجب خاطره ای داریم با این فلاپی 5.1/4 اینچ . باید در محل کارگاه بیرون نمی بردیم و با همین فلاپی حافظه کامپیوتر بوت می شد. و صفحه مانیتور هم تک رنگ بود. بعضی از مانیتورها رنگ سبز داشت. اگر خم می شد. سکتورهایش خراب می شد. چون کاغذی بود. بعد فلاپی 1/4 اومد. که 10 تا از این فلاپی ها نیاز بود برای نصب ویندوز 3.1
نقل قولي از يكي از دانشمندان ناسا : اگر پيشرفتي كه در 30 سال گذشته در علم الكترونيك بدست آمده را علوم فضايي بدست آورده بودند ، اينك بشر ميتوانست آخر هفته ها را در مريخ بگذراند و بازگردد.تصويري از اولين هارددرايو 5 مگابايتي دارم كه با ابعادي در حد يك متر مكعب ، با ليفتراك آنرا در هواپيما ميگذارند.اين تصوير مربوط به سال 1956 است . احتمالا ميتوانيد آنرا در اينترنت جستجو كنيد
در عکس پیوست ظرفیت فلاپی 5 اینچی به اشتباه 5 مگابایت ذکر شده ، بالاترین ظرفیت آن 720 کیلوبایت بود
سال 1370 یه کامپیوتر286 خریدم با 2مگ RAM و 80مگ هارد
2مگ RAM دیگه بهش اضافه کردم به قیمت کل 45000تومان(سکه حدود 25000تومان بود) تا بتونم 11تا دیسکت ویندوز 3 یا 3.1 رو نصب کنم.
مونیتور سیاه و سفید SVGA که اون موقع محشر بود با رزولوشن 720در 480
تو خوابگاه طرشت دانشگاه این کامپیوتر تک بود.
بقیه 8086 با مونیتورCGA بودند(فکر کنم 320 در 280میشه)
به قول دوستمون با فلاپی 5.25اینچ خودمون رو باد میزدیم
یادش به خیر دستور های DOS مثل دستور خفن FDISK یا *.* DEL
با انتراپت های بایوس مستقیما هرجای حافظه که دلمون میخواست مینوشتیم
ولش کن
باز به قول اون یکی دوستمون خیلیا حالا نمیدونن راجع به چی داریم حرف میزنیم
حسسسس نوستالژیکیه
فلاپی های بزرگتر از پنج ونیم اینچ بودند که سایز دقیق آن یادم نیست تقریبا نصف یک کاغذ آ4.
البته نوار های پانچ شده هم بودند از جنس کاغذ و در نوع مرغوبتر از جنس مایلار و بیشتر در ماشین های صنعتی استفاده می شدند.
یه زمانی حجم ایمیل های دریافتی و ارسالی با هم از 5 مگابایت بیشتر میشد ایمیلت غیر فعال میشد تا بری حجم اضافی رو پاک کنی
زمان ما 2 مگ بود
البته به این لیست باید حافظه های هیبریدی رو هم اضافه کنیم که جدیدترن نوع حافظه هستند و ترکیبی از دیسک های سخت و حافظه ای ssd هستند با قیمت مناسب.
ممنون مهندس جان
کیفیت اینفو چرا این طوریه ....همون داده نما را می گم
اشتباه منفی دادم. جدا از کیفیت پایین و بی سلیقگی در طراحی، اشتباه اطلاعاتی هم وجود داره (حجم لامپ سلکترون اولیه، 4096 بیت و نوع کوچکترش 256 بیت بوده، نه 400 کیلو بایت!!)
یک نمودار زمانی (گانت) که در اون هر کدوم از این تکنولوژی ها با محدوده حجمی شون نشان داده میشد، اطلاعات خیلی بیشتری میتونست بده. حالا ایشالا دفعه بعدی.
داده نما = اينوگراف
اون فلاپی های 5.1/4 که دوستمون بالا گفتن خیلی باحال بودن، ظرفیت خفی هم داشت، 360 کیلوبایت! نسل دهه 50 و 60 اونا رو دیدن، دهه هفتادی ها اصلا نمی دونن راجع به چی صحبت می کنیم.
سلام؛
هم دسته کارت پانچ پروژه بزبان کوبال و چندین دیسک 5.1/4 اینچی با قاب مخصوصش(فکر نکنم اینو کسی داشته باشه!!!) از پروژهام و 3.1/2 اینچی و هم مادر برد 8088 اولین دستگاهی را که 25 سال پیش خریدم را بعنوان خاطره دارم و دیسکتهای لینوکس ورژن 1.1 و win 3.1 , dos 5 را هم دارم متاسفانه درایور 5.1/4 ندارم برنامه شطرنج دارم برنامه نویس یک چینی است با حجم کمش عالی بازی میکرد و خیلی قوی و سریع بود....
منو بردین به اون روزا....
"کاش مثل دو تا از دوستانم میرفتم دندانپزشکی میخوندم الآن برای خودم کسی شده بودم!!!!!"
.یا حق.
داداش منم همینطور اگر بجای درس خوندن رفته بودم تو کار دلالی و خرید و فروش الان ...
پول دندونپزشکی حلال نیست، همان بهتر که مهندس کامپیوتر شدی، Bill Gates رو نگاه کن ببین کدام دندونپزشکی در جهان می تونه به پاش برسه! عمرا
کمودور 64 ، اسپکتروم 128
یک هارد داشتم فکر کنم بیش تر از 1 کیلوگرمی وزن داشت و ظرفیتش 256 مگابایت بود.
به شخصه فلاپی های 5 و ¼ را بیشتر می پسندیدم. چون نمیشکست و در ضمن بادبزن هم بود.
این فلاپی 5 و یک چهارم را خیلی ها ندیده اند . توی دستگاه که میگذاشتیمش درش را هم قفل می کردیم ! قاب آن هم کاغذی بود و نمی شکست . برنامه نویسی داس را با خریدن یکی از این ها شروع کردم . یادش به خیر !
یکی از دوستان من هم یک فلش داره که ظرفیتش یا 2 یا 4 گیگ باشه فکر کنم، خیلی زیاده، می گفت می تونه حتی یک فیلم رو هم کامل روش بریزه. علم خیلی پیشرفت کرده انصافا.
داداش الان فلش 128 هم اومده اندازه بند انگشت کوچیکه
عجب شگفت انگیزه، این فلش رو بدید به موزه نگهداری کنه ازش!
عه! فک کنم تاریخ این نظر 1383 بوده؟! فلش 2 یا 4 گیگ که مال خیلی وقت پیشه!
تکنولوژی حافظه، بی شک یکی از معجزات علم نوین می باشد.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.