بویی که 20 سال در مغز می ماند!

افراد محدودی دچار اختلال بویایی هستند.

عمرانی متخصص گوش و حلق و بینی گفت: اصولاً از دست رفتن یا به عبارت دیگر به دست نیاوردن کامل حس بویایی روندی اکتسابی یا مادرزادی دارد.

آنوسیما نام علمی این بیماریست. بیماری‌های ژنتیکی بیماری‌هایی هستند که در رشد عصب بویایی و هدایت عصب بویایی اختلال ایجاد می‌کنند.

عصب بویایی در سقف بینی و در کف بخش پیشین مغز است که در مقایسه با سایر عصب‌ها حساس‌تر است و در واقع یکی از قوی‌ترین حس‌های انسان حافظه بویایی است.

حافظ‌ی بویایی انسان در برخورد با یک بو حتی می‌تواند تا 20 سال دوام داشته باشد.

وی در ادامه عنوان کرد: برخی از بیماری‌های ژنتیکی باعث عدم رشد یا شکل گرفتن عصب بویایی و ارتباط آن با هسته‌های مغز و بویایی می‌شوند.

در مواردی که بویی اکتسابی باشد شایع‌ترین علت بسته شدن کامل بینی یا تصادف و ضربه‌هایی است که به پیشانی،‌ ریشه‌ی بینی و میان دو ابرو وارد می شود که این عوامل سبب قطع عصب بویایی فرد می‌شوند.

همچنین وی افزود: شایع‌ترین علت گرفتگی بینی پولیپ است که می‌تواند راه اعصاب بویایی را مسدود کند، توده‌های بینی بویژه در ناحیه عصبی کف  مغز می‌توانند آسیب جدی وارد کرده و سبب تخریب حس بویایی شوند.

وی در پایان خاطر نشان کرد: هر کدام از این عوامل درمان ویژه خود را دارد و درحال حاضر پزشکان نمی‌توانند به خوبی این عصب را ترمیم کنند. پس افراد مبتلا به کربویی سعی کنند خود را در معرض خطر قرار ندهند.