130 هزار میلیارد تومان در کوزه و گردش دولت گرد جهان
در حالی رئیس جمهور کشورمان، حسن روحانی روز گذشته عباراتی را در خصوص تحریم ها و تأثیر آنها بر اقتصاد کشور و حتی آب خوردن مردم بیان کرده که گویا برای حل مشکلات اقتصادی کشور نیاز چندانی هم به طی طریق های طولانی و پر دردسر نیست. به عبارتی بهتر، گنجینه ای از سرمایه و پول در دست دولت و کل نظام است که چنانچه راهی برای استخراج آن به دست داده شود، بخش اعظمی از مشکلات اقتصادی کشور در فاصله ای کوتاه حل و رفع خواهد شد.

به گزارش «تابناک»، روز گذشته حسن روحانی رئیس جمهور در آیین دهمین دوره جایزه ملی محیط زیست گفت: این که میگوییم تحریم ظالمانه از بین برود، برخی چشم خود را بیخود نچرخانند، تحریمها باید از بین بروند تا سرمایه گذار به کشور بیاید و سرمایه گذاری انجام شود؛ از مشکل آب خوردن مردم تا مشکلات مالی و بانکی مردم حل شود. کسانی که تحریم را بر ملت ایران تحمیل کردند، ظلم بزرگی کردند؛ اما عده ای بودند که نمی دانستند این تحریم چیست و همچون تبی است که به مریضی شدید تبدیل می شود.
بدون هیچ شک و شبهه، میتوان این سخنان رئیس جمهور در خصوص آثار تحریم های ظالمانه بر اقتصاد ایران را دید و حتی نقد وی به کسانی که این آثار را دست کم گرفته بوده و میگیرند نیز صحیح است.
اما نکته اساسی در این سخنان رئیس جمهور وجود دارد که این تأکید بر آثار تحریم ها به هیچ وجه نباید منجر به نادیده گرفتن آن شود؛ به عبارت بهتر، این تأکید بر آثار تحریم در اقتصاد کشور، این روزها به حدی از سوی دولت و شخص رئیس جمهور به شکل مکرر بیان میشود و از هر فرصتی هم برای آن ابراز آن استفاده میشود که نتیجه آن این شده که حتی برای آب خوردن، نیاز به رفع تحریم ها باشد. پرسش اینجاست که آیا آب خوردن مردم در ایران، راهی دیگر به جز رفع تحریم ها ندارد؟
پاسخ به این پرسش را باید در سخنان اخیر رئیس سازمان امور مالیاتی کشور جستجو کرد. ارائه آمار وحشتناک و در عین حال اسفناک از فرار مالیاتی در کشور که از سوی حسن وکیلی ارائه شده، جای هیچ شک و تردید نمیگذارد که اگر دولت فعلی و دولت های قبلی و مجموعه نظام فکری به حال این سیستم مالیاتی از هم گسیخته میکردند، نه تحریم و نه هیچ شرایط دیگری این گونه فشار مضاعف بر اقتصاد ایران وارد نمیکرد.
حسین وکیلی در گفتوگوی ویژه خبری شب گذشته به صراحت عنوان کرد که سالیانه 120 تا 130 هزار میلیارد تومان فرار مالیاتی در کشور داریم. وی نبود اطلاعات کامل را از جمله مشکلات سازمان امور مالیاتی کشور برای جلوگیری فرار مالیاتی اعلام کرد و افزود: بطور مثال می توان با بررسی حساب های بانکی به اطلاعات خوبی دست یافت؛ اما این اطلاعات نشان نمی دهد همه این اطلاعات شامل درآمد افراد و شرکت ها می شود یا خیر.
وی اشاره جالبی در گفتوگوی خود داشت و گفت: برای نمونه، سازمان امور مالیاتی کشور آمار اطلاعات املاک و خودروهای عمومی مشمول مالیات را ندارد، زیرا دستگاههای ذیربط از ارائه آن به این سازمان خودداری می کنند. در شرایط کنونی اگر دستگاهها و سازمانها اطلاعات لازم را در اختیار ما قرار ندهند، هیچ راهکاری برای برخورد با آنها پیش بینی نشده است، ولی در اصلاحیه این قانون، این مشکل برطرف می شود.

چند نکته اساسی در همین بخش از سخنان وکیلی وجود دارد.
نخست، برای آنکه به اهمیت رقم اعلام شده از سوی وکیلی یعنی 130 هزار میلیارد تومان در سال فرار مالیاتی پی ببرید، کافی است نگاهی به آمار فروش نفت کشور در بودجه داشته باشیم. طبق بودجه سال 93 رقم پیش بینی شده برای فروش نفت ایران مجموعا۷۵ هزار میلیارد تومان بوده است. در سال 94 نیز پیشبینی ها حاکی از آن است که با رقم دلار 2850 تومان و فروش هر بشکه نفت به بهای 72 دلار، کل در آمد سالیانه نفت ایران برابر با 87 هزار میلیارد تومان خواهد بود.
به خوبی مشخص است، فروش نفت چیزی حدود 40 تا 45 درصد از رقم فرار مالیاتی را تشکیل میدهد.
این در حالی است که چندی پیش، جعفر قادری عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس گفته بود، دولت سالیانه برای پرداخت یارانه اگر به روند سالیان گذشته عمل کند، در سال 17 هزار میلیارد تومان کسری بودجه خواهد داشت. در همین حال، غلامعلی جعفر زاده عنوان کرده که دولت برای حل مشکلات مالی ناشی از هدفمندی یارانه ها باید یارانه حداقل 10 میلیون نفر را قطع کند.
پرسش اینجاست که چگونه دولت درآمدی 130 هزار میلیارد تومانی از مالیات را که بسیار هم دم دست است، رها کرده و برای حل مشکلات اقتصادی ایران، فقط دست به دامان رفع تحریم شده و به دنبال آن است که برای حل مشکلات هدفمندی یارانه ها و کسری بودجه ناشی از این بخش، یا یارانه ها را قطع کند و یا بهای سوخت را افزایش دهد؟ در حالی که این رقم 130 هزار میلیاردی که اگر بیش از این نباشد، تقریبا دو برابر درآمد نفت و 7.5 برابر کسری بودجه ناشی از پرداخت یارانه را جبران میکند.
نکته دیگری که در سخنان وکیلی باید به آن توجه کرد، این است که بدون شک این رقم 130 هزار میلیارد تومان نمیتواند ناشی از فرار مالیاتی آحاد جامعه باشد، زیرا بخش اعظمی از پرداخت کنندگان مالیات در کشور، کارمندان و کارگران و صاحبان کسب و کارهای خصوصی و خرد هستند، که دولت همین رقم مالیاتی که اکنون در بودجه چشم به آن دوخته را از همین قشر به دست می آورد.
در بودجه سال 94 86 هزار میلیارد تومان درآمد مالیاتی پیش بینی شده که48 درصد آن يعني حدود 42 هزار ميليارد تومان مالیات مستقيم و 52 درصد يعني حدود 44 هزار ميليارد تومان مالیات غير مستقيم است. از مجموع اين مالياتها حدود 25 هزار ميليارد تومان ماليات ارزش افزوده است.
حال فرار مالیاتی 130 هزار میلیارد تومانی که به نظر بخش اعظمی از آن از سوی دستگاهها و سازمانها و نهادهاست (آن گونه که از فحوای کلام وکیلی برمی آید) به این رقم اضافه کنید تا متوجه شویم دولت چگونه گنج بزرگی را که دم دست است، رها کرده و به دنبال کسب درآمد از رفع تحریم و حذف یارانه ها میگردد.
البته نباید در این بین فراموش کرد، جلوگیری از فرار مالیاتی و اصلاح ساختار مالیاتی در کشور، تنها کار دولت نیست و مجلس، قوه قضائیه و سایر نهادهای اصلی نظام باید برای این اصلاح دست به دست هم بدهند؛ اما هنوز این پرسش پا برجاست که چرا دولت این همه اصرار و تأکید را بر رفع تحریم و حذف یارانه ها قرار داده است، در حالی که میتواند با یک فشار اساسی و تأکید مکرر، درآمدی بسیار بیشتر از این روش ها داشته باشد؟
ضمن آنکه نباید فراموش کرد همه کشورهای توسعه یافته دنیا و اقتصادهای بزرگ، بخش اعظمی از درآمدهای خود را مستقیم از دریافت مالیات به دست می آورند و از این جهت هم میتوان مقایسه ای با وضعیت ایران با اسیر کشورها داشت.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
1
مالیات بر املاک و مستقلات یکی از بزرگترین منابع درآمد های مالیاتی در همه کشور ها است.
سهل الوصول است
عادلانه است
زیاد است
....
اما به دلایلی آمدند قانون مالیاتی را تغییر دادند به گونه ای که این بند از قانون مالییات های مستقیم حذف شد:
فصل اول – مالیات سالانه املاک
ماده 3 الی 9 حذف شد.
فصل دوم - مالیات مستغلات مسکونی خالی
ماده 10 و 11 حذف شد.
فصل سوم – مالیات بر اراضی بایر
ماده 12 الی 16 حذف شد.
ب
روید و یقیه آن که پیشنهاد داد و آنکه تصویب کرد را بگیرید و مردم را مضحکه نکنید.
مسئله این است که در اداره دارایی قانون مشخصی وجود ندارد و تمامی کارها براساس سلیقه فرد ممیز انجام می شود مثلا اگر فرد ممیز تشخیص دهد که این مالیات احراز شده درست نیست خودش همینطوری یه مالیاتی رو برای اون شرکت تعیین می کند بخاطر همین به بعضی از شرکتها اجهاف می شود و برخی از شرکتها که راههای فرار و قوانین رو بلدند از زیر بار مالیاتی فرار میکنن که بازهم هم اگه دقیق توجه کنیم میبینیم با توجه به اینکه بعضی از شرکتها جور شرکتهای دیگر رو میکشن این رقم نباید رقم درستی باشه چون اگه از اونایی که بیشتر میگیرن کم کنن و به اونایی که فرار میکنن اضافه کنن نباید این رقم بشود.
ما این مشکل رو در سازمان گمرکات هم داریم که هیچکس به آن توجه نمیکنه.
ابتدا باید یه قانون درست با اصول و قواعد مانند کشورهای پیش رفته گذاشته بشه بعدش بررسیهای لازم رو انجام بدیم یعنی اینکه ابتدا اداره دارایی یه سوزن به خودش بزنه بعد یه جوالدوز به دیگران
این عدد 130 هزار میلیاردی به اصطلاح فرار مالیاتی اگر از شرکتها و نهادهای زیربط اخذ بشه مستقیما با هزینه های جانبی شامل عدم انتفاع و غیره مجددا از مصرف کنندگان که مردم هستند دریافت و در سیستم معیوب و کم بازده و اختلاسگر هزینه میشه پس در نهایت و به عبارت ساده تر دولت 130 هزار میلیارد از مردم میخواد کسب درامد کنه
به عنوان يك كارمند كه سر ماه حقوقش با كسر ماليات واريز ميگردد. از قانونگذاران ،مجريان و يا هر كس ديگري كه با كوتاهي در انجام وظيفه اش موجبات فرار مالياتي به اين گستردگي را فراهم كرده اند را نخواهم بخشيد.
و به خدا قسم مسئولين بايد يك لنگ پا روزي ايستاده و پاسخگوي چنين اعمالي باشند.
بی مسئولیتی مسئولین هزارن بار بد تر از تحریم ها است.
پول نفت ماله ای بود بر این بی مسئولیتی.
اولین تحریم را خودمان اعمال کردیم. تحریم خودمان از انسان های نخبه و باهوش
رتبه های 1 تا 10 کنکور در تمامی رشته ها در این چند دهه کجا هستند. چند نفرشان وزیر یا حد اقل معاون وزیر هستند. چند نماینده رتبه زیر 10 داریم
فقط شعار دادیم که:
اقتصاد را از نفت مستقل می کنیم
کار و رفاه ایجاد می کنیم
آبیاری قطره ای می کنیم
بیابان زدایی می کنیم
و ....
اما نه تنها درجا نزدیم بلکه عقب رفت کردیم
انگار همه، افعال معکوس بودند ما نمیفهمیدیم.....
نصف این فرارهای مالیاتی توسط خود ارگانهای دولتی مثل ...، ...و.... است
احسنت
به خدا گل گفتی.
همیشه زورشون به کارگر و کارمند میرسه.
روحانی با این حرفا می خواد بگه غربی ها رو باید هر جور شده راضی کرد حتی با موافقت بازرسی از مراکز نظامی و...
خب قربونت برم معلمه دیگه چرا آمار ها رو نمبدن .چون گند کار در میاد و معلوم میشه ماشینها و خونه های ملیاردی مال کیه. معلوم میشه زمینهای بزرگ و باغات چند ده و چند صد ملیاردی متعلق به چه کسانی است. معلوم میشه که ثروتهای بادآورده و غیرقانونی در دست چه کسانی است والبته خیلی چیزهای دیگر
خیلی جالبه که از کارمندان تحت هر عنوان مالیات کم میشود ولی دلالان که گردش مالیشان در روز میلیاردی میباشد، یک ریال هم مالیات نمیدهند. اینجاهاست که مشخص میشود یک دولت تدبیر دارد یا نه، البته از نظر دولت یازدهم هم چیز به تحریمها ربط دارد، حتی آتش سوزیهای گسترده در جنگلهای کشور در چند روز اخیر !!!!!!!!!!!!
بیخود شعار ندهید . همه میدانیم که همان آب خوردن هم اگر برایمان تسویه اش نکنند خودمان نمیتوانیم کاری بکنیم
یا خدا چه قدر زیاد از جیب مملکت میره
تازه بدون احتساب اختلاس
سلام. عزیز دل تولید خدمات توزیع سالم در یک جمله اقتصاد باید چرخش روشن وشفاف داشته باشد که بتوان مالیات گرفت همین مقدار هم که اخذ میشود بخش زیادی از ان زور و اجحاف است.البته سهوی است و از نبود سیستم و اطلاعات کافی است
من یه سوال از نویسنده محترم دارم. وقتی تولید نباشه از کی مسخوان مالیات بگیرند دقیقا؟
مشکل کارخانه ها نیست مشکل موسسه های مثلا غیر مجازه
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.