با فانوس شجاعت در پی امثال دادکان

یکی از راهکارهایی که می‏تواند منجر به برجسته شدن عملکرد پنهان و دور از نظر یک مدیر سابق نزد افکار عمومی شود، بهره‏گیری از سیاست ناقص و فلج کننده با چاشنی مدیرانی ضعیف نسبت به مدیر سابق در همان حوزه شود که باعث می‏شود با توقف یا ضربه وارد شدن به سیستم، خدمات پیشینیان در خاطره‏ها زنده شود.

فدراسیون فوتبال کشورمان نمونه‎‏ای کامل برای چنین تعبیری است که با یک گذر بر عملکرد مدیریت پیشینش و مدیریت فعلی حاکم بر آن می‏توان به عمق خدمات مدیریت‏های گذشته پی برد و این عمق زمانی آشکارتر شد که تیم ملی ایران به سادگی از صعود به جام جهانی بازماند و حسرت بر دل دلسوزان فوتبال کشورمان برجای نهاد.

تیم ملی فوتبال با توماری ادعا و انواع مختلف مانورهای تبلیغاتی و تغییر چندباره مربیانش که در نوع خود بی‏نظیر بود و سطح ثبات تصمیم‏گیری یا تصمیم‎‏سازی را در فدراسیون فوتبال را نیز مشخص ساخت، لنگان لنگان در گروهی ساده پیش رفت و در آخر میان پنج تیم، چهارم شد و تنها امارات با یک امتیازی که از ایران تحصیل کرده بود، پس از ایران و در انتهای جدول قرار گرفت.

این نوع عملکرد فدراسیون فوتبال که تیم ملی ایران را از صعود به جام جهانی آفریقای جنوبی محروم کرد، منجر به آن شد که بار دیگر یاد و خاطره مدیران گذشته علی‏الخصوص دادکان که در حقش دو دسته تعمداً و غیرتعمدی جفا کردند، زنده شود و هم‏اکنون آنهایی که در پی حذفش بودند، وااسفایشان آسمان را بشکافد اما چه فایده که تصمیمات مدیران لجوج، فوتبال ایران همچون بسیاری دیگر از بخش‏های ورزش را دیگر زمین‏گیر کرده است و آه و افسوس دردی دوا نمی‏کند.

یادآوری با افسوس تلاش یک تنه رئیس سابق فدراسیون فوتبال که برای صعود تیم ملی به جام جهانی، همواره جور تیم ملی و عواملش را کشید و از آنها تا سر حد ممکن حمایت کرد تا تیم ملی با هدایت برانکو با آرامش به جام جهانی صعود کند و مقایسه آن دوره با ماه‏های اخیر که آقایان صاحب منصب در فدراسیون پشت مربیان تیم ملی را خالی کردند تا همچنان روی کرسیهای مدیریتی‏اش لم داده باشند، خود به خوبی نشان می‏دهد تفاوت از کجا تا به کجاست.

با این حال اگرچه اهل فن نمی‏توانستند مدیریت اصولی سابق حاکم بر فدراسیون فوتبال را به چالش بکشند اما متاسفانه هنگامی که منافع نامشروع عده‏ای تامین نشد، رئیس فدراسیون سر بریده شد، فوتبال ایران تعلیق شد، شخص مد نظر خائز اکثریت آراء شد و جای رئیس سابق را گرفت و پس از آن نیز زمام امور که با خروج رئیس سابق از حالت معمول خارج شده بود، با بی‏توجهی مدیر جدید آنچنان از هم گسیخته و ناپایدار شد که پس از تحقیر فوتبال باشگاهی کشورمان در سطح قاره آسیا، فوتبال ملی ایران نیز دیگر حرفی برای گفتن نداشته باشد.

حال که دیگر چیزی برای از دست دادن باقی نمانده و فنای این رشته مردمی در ایران تقریباً به وقوع پیوسته و باید پس از بازنگری کلی در مدیریت ورزش، سراغ فوتبال نیز آمد و با فانوسی مشتعل از حس شجاعت و تعهد، دیگر بار در پی امثال دادکان رفت و صراحتاً به مدیران سابق بگوییم که برادر ما این کاره نبودیم و بیا و خودت چرخ امور را بچرخان.