دکتر محمدباقر صدوق درگذشت

من در سالهای کودکی و نوجوانی با محمد باقر علیشاهی (صدوق)عزیزمان و خانواده محترم و مهربانش نزدیک و صمیمی بودم. پدرشان را در سال 1340 شهید کردند (شهربانی قم ؟ ). مادرمرحومه و بزرگوار شان آیت مهر و عاطفه بود. اگر چه دهها سالست که از ایشان بی خبر بوده ام ، خبر در گذشتش مثل درفشی داغ دلم را پاره و کباب کرد. عزیزم ..... او از کودکی بهشتی بود . آیه ی صفا و نجابت و شکیبائی . نمیدانم چه بگویم. مرحوم پدرم خواهران محترمه اش را دیده بودند. منهم چندین سال قبل از در گذشت مادر شان ( اعظم خانم ) خبر شده بودم. او از کودکی به بیماری دیابت مبتلا بود. صبوریش در همان سالهای کودکی و نوجوانی عجیب بود . روانش در بهشت خداست. خدایا چقدر غم انگیز است که دیگر نیست . عزیزم .... عزیزم ..

درگذشت جانسوز استاد فقید و فرزانه دکتر صدوق دل ما شاگردانش را به دردآورد ، ان شاالله خداوندایشان را غریق رحمت الهی فرماید.

قطعا نام انسانهای بزرگ و اثرگذار ماندگار است.خدایش بیامرزد

به شخصه خیلی مدیون این مرد بزرگوار بودم و ایشان استاد من در دانشگاه بودند. یادم نمیره وقتی بیش از یک دهه پیش از آثار مخرب سدسازی های بی رویه در کشور برایمان سخن می گفتند و این روزها دارم تازه میفهمم ایشان چقدر دلسوزانه از روند تخریب محیط زیست کشورمان نگران بودند. روحش شاد

خداحافظ استاد.روحت شاد

سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز اینجانب به عنوان خبر نگار استان مرکزی از نزدیک با ایشان کار کردم به روح مقدسش قسم تا آخرین لحظه حضور در استان با بحث آلودگی هوا مبارزه کرد مریضی پارکینسون وی ناشی از استرس و نگرانی هایش در بحث محیط زیست بود. مدیر جسور و کارشناسی که در جلسات تمام قد از مباحث محیط زیست دفاع کرده و کوتاه هم نمی آمد. روحش شاد

خدا رحمتش کند . مرد بسیار پرتلاش و دلسوز و مدیری لایق بود

خدا ایشان را بیامرزد.از مصاحبت با این مرد بزرگ محیط زیست همیشه لذت می بردم.برای محیط زیست این کشور بسیار زحمت کشید.او برای خدماتش به ملک خدا آمرزیده شده است.روحش شاد.

خدا بيامرزتشون . واقعا انسان بزرگوار و دلسوز محيط زيست بودند.

واي بر ايران اين مرد بزرك هم رفت كي ميخواهد بفكر محيط زيست ايران باشد ؟؟؟