381بازدید
۳۴۴
چطور با فرد معتاد به شیشه زندگی کنیم؟
اعتیاد به مواد مخدر و محرک، کم بلایی نیست؛ اما آن چه این بلا را بیشتر و فاجعه بارتر می کند، برخورد اشتباه خانواده و اطرافیان با فرد معتاد است؛ برخوردهایی که موجب می شود خشونت پنهان در این افراد بیش از پیش بروز و ظهور داشته باشد.
به گزارش خبرآنلاین، این ها تنها بخشی از صفحه حوادث روزنامه ها و خبرگزاری ها در هفته ای که گذشت است و نکته ای که در تمام آن ها مشترک است، وقوع جنایت در اثر مصرف شیشه است. وقتی با تمامی مرتکبان صحبت می شود، می گویند که اصلا باور نمی کنند چنین کاری را کرده اند و اتفاقا فردی که به او آسیب رسانده اند را دوست داشته اند. بعضی ها هم به توهماتی اشاره می کنند که منجر به بروز جنایت شده و تعدایشان اصلا به یاد نمی آورند که چه کار کرده اند.
شیشه یک ماده محرک اعتیادآور است که بر خلاف تصور عامه، وابستگی شدید ایجاد می کند و عوارض متعددی هم دارد. این ماده به چهار صورت کشیدنی، استفاده از طریق بینی، خوردنی یا تزریق ممکن است مورد سوء مصرف قرار گیرد. برای کشیدن آن از پایپی شیشه ای که مخصوص اینکار است، لامپ، چراغ خودرو و .... استفاده می کنند.
علی رغم اخطارهای متعدد، این ماده با این توجیه که مورفین ندارد و اعتیاد نمی آورد، به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد که ارزان و قابل دسترس بودن آن هم در این افزایش مصرف بی تاثیر نیست.
اشتباه نکنید؛ شیشه مخدر نیست
یکی از تصوراتی که موجب سوق داده شدن افراد به شیشه می شود این است که شیشه مخدر نیست و به راحتی ترک می شود. همین تصور بوده که موجب شده حتی در برخی ورزشگاه ها و به منظور کاهش وزن از این ماده محرک استفاده شود. اما این که این ماده چون مخدر نیست ،کسی که به آن اعتیاد پیدا کرد به راحتی می تواند وابستگی اش را کم کند، اشتباهی بزرگ است.
دكتر محمدرضا قديرزاده، درمانگر اعتياد در این رابطه می گوید: این که شیشه یک ماده مخدر نیست درست است. شیشه روانگردان و محرک است و مکانیسم عملی آن با مواد مخدر متفاوت است. درصد توهم زایی و تحرک بخشی آن بالاست. در اصل سیستم مرکزی اعصاب را تحریک و تهییج می کند. شیشه هم روی سیستم سمپاتیک اثر می گذارد و هم روی ترشح ماده ای به اسم دوپامین. در نتیجه موجب کنش های شدید رفتاری می شود.
او ادامه می دهد: برخلاف مخدرهای افیونی مثل تریاک، که مصرف کننده را به سمت سکون و کندی می برند، شیشه معمولا فرد را به سمت پرتحرکی و رفتارهای خشونت امیز سوق می دهد. شیشه باعث افزایش انرژی در فرد و فعالیت بیش از حد می شود. بی خوابی، بالا رفتن درک و حس اعتماد به نفس، و همین ها باعث می شود که فرد احساس ایجاد قدرت بیش از حد در وجودش داشته باشد. در نتیجه احتمال پرخاشگری و دعوا و زد و خورد در این افراد بسیار بالا می رود.
این درمانگر اعتیاد در مورد عوارض مصرف شیشه می گوید: معمولا در بین مصرف کنندگان شیشه افزایش ضربان قلب، فشار خون، بالا رفتن درجه حرارت وجود دارد و در کسانی که مستعد بیماری های قلبی و مغزی هستند، احتمال سکته های قلبی و مغزی در آن ها وجود دارد.
به گفته قدیرزاده، مصرف شیشه موجب علائمی مثل اضطراب، افسردگی های شدید و پرخاشگری می شود. این افراد معمولا بعد از چندین مرتبه مصرف، به علت تحملی که در بدنشان ایجاد می شود مجبور می شوند شروع به مصرف بیشتر شیشه و کم کردن فاصله مصرف ها کنند و عوارض بیشتری به آن ها تحمیل می شود.
قدیرزاده می گوید: مصرف دوز بالای شیشه معمولا با رفتارهایی مثل خشونت، اضطراب، بیخوابی، اغتشاش شعور همراه است. مواردی را هم داشتیم که بعد از حتی یک مرتبه مصرف فرد دچار علائم روان پریشی و جنون شده است.
خشونت، امری رایج در بین شیشه ای ها
در مصرف درازمدت مت آمفتامین یا همان شیشه، علائم روان پریشی، بدگمانی، اختلالات خلقی، هذیان های فکری و توهمات ادراکی دیده می شود.
قدیرزاده، درمانگر اعتیاد در این رابطه می گوید: معمولا توهمات آن ها به صورت شنیداری، دیداری، و برخی مواقع به صورت توهمات پوستی یا حسی است. یعنی فکر می کنند یک حشره از زیر پوستشان دارد حرکت می کند و می خزد. در نتیجه شروع می کنند به سوراخ کردن پوستشان برای بیرون آوردن این حشره. زخم های باز و عفونت در دست های این ها وجود دارد. مصرف مداوم آن موجب سوءظن و خشونت می شود. کاهش شدید حافظه پیدا می کنند. توهم های شنوایی و بینایی دارند. افسردگی و اختلالات روانی دیگر را هم به دنبال دارد.
او با اشاره به این که مصرف شیشه طبق آمار ستاد مبارزه با مواد مخدر، دومین ماده مصرفی در کشور بعد از تریاک است می گوید: این شاید دلیل این باشد که ما رفتارهای خشونت آمیز در مصرف کنندگان شیشه را نسبت به مخدرها بیشتر می بینیم. یعنی کسانی که برای مثال تریاک مصرف می کنند، خشونت کمتری در آن ها به وجود می آید اما در بین شیشه ای ها توهم ها و هذیان ها خصوصا نسبت به همسر بسیار زیاد است.
قدیرزاده با اشاره به مورد اخیری که در خراسان پیش آمد و فرد همسر و فرزندانش را شکنجه کرد می گوید: متاسفانه این توهمات و هذیان ها نسبت به خانم ها بیشتر است و خیلی مواقع منجر به قتل های ناموسی شده است و می شود. یعنی فردی که شیشه می کشد فکر می کند که همسرش با فردی دیگر در ارتباط است و چون این مسئله برای خودش مسجل شده و فکر می کرده واقعیت دارد، همسرش را به بدترین شکل به قتل رسانده است.
اما دیلمی زاده، مدیرعامل موسسه تولدی دوباره به این که آمار جنایت در بین معتادان بیشتر از سایر افراد است اعتقاد ندارد. او به خبرآنلاین می گوید: من واقعا اعتقاد ندارم که اکثر جنایت ها را شیشه ای ها انجام می دهند. هیچ امار و مستندات علمی برای اثبات این موضوع وجود ندارد.
او ادامه می دهد: کلا رسانه ها عادت کرده اند که موضوع جنایت های مصرف کنندگان مواد مخدر را برجسته کنند؛ این نه تنها به حل مسئله اعتیاد کمک نمی کند بلکه مشکل جامعه ما را در حوزه اعتیاد بیشتر می کند. بعید می دانم اگر بخواهیم آمار زندانیان و جنایتکاران حوزه های مختلف را با مصرف کنندگان مواد مخدر مقایسه کنیم، تعداد کسانی که در اثر مصرف یک نوع ماده مخدر خلاف انجام داده اند بیشتر باشند. بنابراین از رسانه ها می خواهم در تغییر نگاهشان و آموزش پیدا کردند در حوزه اعتیاد و فهم موضوع اعتیاد تلاش کنند و سعی نکنند که انگ اعتیاد را برای معتاد بیشتر کنند.
راه و رسم نگهداری از معتاد
از آن جایی که اعتیاد تنها آثار فردی ندارد و خانواده و جامعه را هم درگیر می کند، توجه و تمرکز روی نقش خانواده و اطرافیان اهمیت زیادی دارد. با این که اعتیاد یکی از بزرگترین معضلات اجتماعی این روزهاست، اما برنامه ریزی دقیق و آموزش سازماندهی شده ای برای خانواده و اطرافیان فرد معتاد برای کنترل و هدایت او وجود ندارد.
محمدرضا قدیرزاده، درمانگر اعتیاد در این باره می گوید: متاسفانه خانواده ها نمی دانند با فرد شیشه ای چه کار کنند. اولا شاید قانون برای حمایت از این افراد برنامه ای ندارد. حتی اگر این فرد دستگیر شود، چه بسا بعد از یک ماه آزاد شود و به زندگی قبل برگردد. از آن طرف مراکز نگهداری برای این افراد تقریبا وجود ندارد. زندان ها تمایل ندارند که این افراد را نگه دارند. مراکز ماده 16 که معتادان را به اجبار نگهداری می کنند معمولا در شهرها کم است و بعضا مسائل و مشکلات اجرایی در آن ها وجود دارد.
او ادامه می دهد: همه این ها باعث شده که خانواده ها ندانند با این افراد چه کار کنند و این بار به این دلیل که خانواده نمی داند چه برخوردی باید با فرد داشته باشد، خشونت از جانب خانواده اعمال شود.
این درمانگر اعتیاد به اشتباهاتی که خانواده ها در برخورد با معتاد مرتکب می شوند اشاره می کند و می گوید: یکی از کارهایی که خانواده ها در این مواقع انجام می دهند، تماس با کمپ های غیرمجاز است. این کمپ ها به صورت اجباری افراد را نگهداری می کنندو عملا به این معناست که فرد می آید همسر یا فرزندش را زندانی می کند. این ها جزو حقایق کشور ماست و کمپ های اجباری بسیار زیادی داریم که بدون مجوز معتادان را نگهداری می کنند.
به گفته او، این راه ها، راه درمان نیست چرا که معمولا در این کمپ ها با فرد دارای اعتیاد رفتارهای بدی انجام می شود و آسیب های روانی و جسمی بسیاری به او تحمیل می شود. به گفته قدیرزاده حتی مواردی وجود داشته که در این کمپ ها بر اثر این خشونت ها فرد معتاد فوت شده و پرونده وارد سیستم قضایی شده است.
دیلمی زاده، مدیرعامل موسسه تولدی دوباره هم اظهارات دکتر قدیرزاده را تایید می کند و در پاسخ به این سوال که خانواده ها چه وظایفی در مورد بیمار معتادشان دارند می گوید: با یک مثال از نظریه بازی ها به این سوال پاسخ خواهم داد. بازی ابتدایی در نظریه بازی ها داریم که به آن بازی ترسو گفته می شود. دو خودرو به سمت هم حرکت می کنند، با سرعت تمام. هر لحظه ممکن است با یکدیگر برخورد کنند و هر دو راننده از بین بروند. با این بازی که بازی ترسو گفته می شود هر کسی که ترمز بزند و کنار بکشد، ترسو لقب می گیرد. این بازی می تواند شبیه سازی در خصوص معتاد و خانواده اش بشود. معتاد و خانواده اش دقیقا مثل یک بازیکنی هستند که پشت فرمان نشسته اند و به سمت هم با سرعت در حال حرکتند. هر کدام که ترمز بزنند، بازی را باخته اند. خانواده می خواهد بالاجبار، به زور و با فشارهای مختلف به معتادش بفهماند که تو معتادی و باید ترک کنی. در مقابل معتاد هم دچار انکار است و نمی خواهد این کار را انجام دهد.
او ادامه می دهد: در این بازی هر کدام فکر می کنند اگر ترمز کنند و کنار بکشند، بازی را باخته اند و ترسو هستند. نهایت این بازی فقط یک پاسخ دارد، هر دو نابود می شوند... دامن زدن به انگ اعتیاد خانواده و معتاد را وادار به شروع چنین بازی می کند. در حالی که راه حل اعتیاد این نیست. برای حل آن باید از جای دیگری شروع شود.
با بیمار شیشه ای مان چه کنیم؟
محمدرضا قدیرزاده، درمانگر اعتیاد در مورد راه های درمان معتاد به شیشه می گوید: اولین کاری که باید بکنیم این است که علائم مصرف شیشه را بشناسیم. خیلی وقت ها خانواده ها زمانی متوجه علائم اعتیاد می شوند که چندین سال از اعتیاد گذشته و این بسیار بد است. چرا که زمان ترک طولانی تر می شود و درمان سخت تر. علائم مصرف را باید بدانیم و همان اوایل به بحث درمان ورود کنیم.
او ادامه می دهد: دومین نکته مهم این است که خانواده ها برای بحث های پیشگیری بیشتر اقدام کنند. اگر واقعا می دانند جوانشان مستعد است که به سمت مواد برود، مثلا دارد سیگار یا قلیان می کشد، یا الکل می خورد، رفتارهای عجیب و غریب از او سر می زند، باید به او مشکوک شوند. هوای فرزندشان را داشته باشند، رابطه شان را بهبود ببخشند که اگر فرزند یا همسر در آستانه ورود به این دنیاست و تفننی مصرف می کند، زودتر متوجه شوند که او به این راه ادامه ندهد.
به گفته این درمانگر اعتیاد، هر چه این فاصله بیشتر شود و طول مدت مصرف بیشتر شود، درمان سخت تر می شودو او می گوید: این طور نیست که بگوییم اعتیاد به شیشه درمان ندارد و خوشبختانه خود من تعداد زیادی بیمار شیشه ای داشتم که درمان شدند اما هر چه مدت زمان مصرف بیشتر باشد و مصرف ترکیبی تر باشد و از آن طرف حمایت خانواده ها ضعیف تر باشد، درمان هم سخت تر شده است.
در این باره، دیلمی زاده معتقد است :برای خانواده معتاد خیلی سخت است که این جمله را درک کند که خودش دچار بیماری هم وابستگی است. نمی تواند درک کند که خودش در ابتدا باید برای درمان خودش و برای یادگیری خودش حرکت کند و قدم بردارد. چیزی که به آن گفته می شود "اول، خانواده".
او ادامه می دهد: در شرایطی که معتاد شیشه ای پرخاشگر داریم، گمان می کنیم که باید بالاجبار و به زور مجبور به ترک کنیم چون خشونت دارد و ممکن است به ما آسیب بزند و ممکن است آبروی ما را ببرد. و کاری که خانواده ها به اشتباه طی این سال ها دارند انجام می دهند، معتادشان را به یکی از مراکز اجباری سوق می دهند و بیمار را خشمگین تر می کنند و یک قدم ماشین پرسرعتشان به ماشین معتادشان نزدیک تر می شود. در حالی که خانواده معتاد باید بداند همین که بتواند در معتادش انگیزه ایجاد کند و معتاد را به سمت درمان سوق بدهد، مهم است و این یادگیری باید از خانواده شروع شود.
این کارشناس حوزه اعتیاد می گوید: ما مداخلات بسیار زیاد علمی را داریم که می تواند در جمع و بستر خانواده کمک کننده این باشد که انگیزه معتاد را به سمت درمان بالا ببرد و معتاد به صورت داوطلبانه گام بردارد. اگر از راهش وارد شویم، فرد معتاد با کمک یک مداخله گر متخصص برای ورود به درمان تسلیم می شود.
دیلمی زاده می افزاید: یک اشتباه بزرگ این است که همه تقصیرها را به سمت معتاد می بریم و می خواهیم راه حل را از معتاد شروع کنیم. در حالی که برای درمان و بهبود یک معتاد همه با هم از جمله خانواده و محیطی که معتاد در آن کار و زندگی می کند باید برای سیستم درمانی اقدام می کنند.
افزایش مصرف مواد مخدر و شیوع آن در بین جوانان از یک سو و ارتباط داشتن برخی خشونت ها و جنایات به عوارض مصرف این مواد از سوی دیگر زنگ خطر بزرگی را به صدا در می آورد که می بایست نهادهای کوچکتر فرهنگی اجتماعی آموزشی مثل خانواده و مدرسه علاوه بر امید داشتن به برنامه ریزی های کلان در مورد کنترل شیوع مواد مخدر و اقدامات بزرگ فرهنگی، خودشان برای پیشگیری از عوارض گسترده اعتیاد کمر همت ببندند.
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
اخه ادم مصرف کننده رو که قرنطینه نمیکنن اونیکه باید بره قرنطینه شمایی با فروشنده
شوهر من هم معتاد به شیشه ودرعین است هر روز آرزوی مرگش میکنم
من اونقدر بدبختیام زیاده که نمیتونم بگم ولی شیشه بدترین نوع مواد مخدره که اطرافیان رو بیچاره میگنه خواهش میکنم طرفش نرید
شوهر من ده سال هست که مواد میکشه همه جوره الان میره خودفروشی میکنه برا پول موادش حاضرم سر به تنش نباشه بره بمیره
خداریشه هرچی معتاده بکنه۵ساله آبروم وحثیتمودادم هیچ راهی نبودکه امتحان نکنم براخوب شدنش فقط آرزومرگشودارم
با سلام،من پسری هستم ۲۴ ساله که از ۱۴ سالگی اعتیاد داشتم و نزدیک ده سال درگیر اعتیاد،ترک یا لغزش دوباره بودم...
خانواده خوبی داشتم و تنها دغدغه کل خانواده و بستگان ترک کردنم بود اما همین خانواده خیلی اوقات با عدم آگاهی باعث افتادن من در سراشیبی و روی آوردن به مواد جدید و تجربه کردنه همه چیز انجامید،باید بگویم بمانندالتون جان من هم ماده مخدری در این کره خاکی نبود که مصرف نکرده باشم و همیشه برای های شدن حاظر بودم هر مخدری را تجربه کنم،
زمانی که از دانشگاه اخراج شدم و خانواده ام به من قطع امید کردن شروع کردن به ترک دادنه من به اجبار،تنها چیزی که باید در این باره بگویم این است که این یک جنایت در حق آن شخص است چرا که تا زمانی که فرد خسته نشده باشد و به اراده خدا گردن ندهد امکانش صفر است که بتواند ترک کند،بارها شکنجه های مختلف تویه یه خانواده نظامی رو تجربه کردم و از آن ها سرد شدم و بدنبال راحی برای فکر نکردن به شیشه روی آوردم،
این را بگویم که هیچ انسانی جز همدرد نمیتواند بفهمد که در دل این فرد بیمار که اغلب به آن به چشم جنایتکار نگاه میکنند چه میگذرد،بارها پیش آمد که هم زمان با مصرف کردنم باگریه از خدا میخواستم که ترک کنم و تغییر کنم جوری که حاظر بودم یک دستو پا نداشته باشم ولی مواد نکشم،این که یک معتاد کی به عجز خود برسد فقط و فقط اراده ی پروردگاره هعربانمان است،مگر شیشه ای ها خدا ندارند و مگر خدا نگفته که در هیچ حالتی از من رو برنگردان و ناامید نشو...
تنها یک فرد همدرد میفهمد که بیماری اعتیاد چیست و شمایی که میگویی این ها باید به دریا ریخته شوند واقعا صلاحیت قضاوت رو نداری چرا که فقط خدا میدانند این افراد عصبانی و تکیده در تنهاییشان چه میگذرد و فقط اوست که میتواند قضاوت گر باشد،
جاده ی بهبودی:
بالاخره بعد از تقریبا ده سال مصرف برای اولین بار خودم تصمیم به ترک گرفتم،نمیدانم دیگر چون هیچ چیز رنگو بویی نداشت همه چیز خاکستری بود و واقعا درمانده شده بودم،
در مورد ترک این ماده در وحله اول تمایل شخص مهمترین چیز است چرا که وسوسه ماده ای به مانند این سونامی به مانند وسوسه یک فرد تشنه است برای آب خوردن،
راه نجات فقط تغییر شکل مصرف است بطوری که نعشگی خداراهم تجربه کنی و فقط سعی کنی برای همین امروز یعنی یک روز دیگر پاک بمانی مثل تبلیغ شرکت پپسی...
تنها جایی که به این افراد کمک میشود و راه نجات دارند انجمن های دوازده قدمی است چرا که خدا در این جلسات حضور دارد و کمکشان میکند،باور کنید سالیانه سال دنبال راه سومی بغیر از جلسه رفتن یا مصرف پیدا کنم از مصرف کنترلی و دوقرصی یاهرچی ولی تنها جایی که توانست افکارم تا حدودی بهبود دهد اینجا بود برای افرادی قصد ترک کردن دارند باید بگویم که تنها چیزی که مهم است این است که سعی کنند همین امروز را مصرف نکنند و بغیر از امروزشان به چیزی فکر نکنند،جلسات مداوم شرکت کنندطبا همدردها ارتباط داشته باشن و از همه مهتر از خدا بخواهند خودش را به این بندگان رنجیده و دربو داغانش هم یک نشانی بدهد،برای خود هدف در نظر بگیرند مثلا من هدفم کمک کردن به امثاله خودم و همدردهامه و دوست دارم روزی خدا قدرتی به من بدهد که تعدادی از همدردانم را علاج کنم،تنها چیزی که پاکی را تضمین میکند همین خدمت کردن است چون خدا خوشش می آید و چه خوب است ما انسان ها هم کمی مهربان تر باشیم و گاهی خود را جای این قشر جامعه بگذاریم تا دردهایشان برایمان تداعی شود،تیغ محبت به شدت بر رنده تر از تیغ زور است،از هرکسی که تمایل به ترک دارد عاجزانه خواهش میکنم برای یکبار هم که شده به جلسه بیاید و ببیند همدردهایش چگونه با محبت اورا در آغوش میگرند و چه کسانی که توانسته اند تغییر کنند...
سلام حدود 13ساله که متوجه شدم پسرم شیشه مصرف میکنه در طی این 13سال 5مرتبه هرباربمدت 15تا 20روزدربیمارستان بستریش کردم حتی چند مرتبه شوک الکتریکی گرفته ودارو مصرف کرده یک دوره کامل 20روزه خودم پاهاش رفتم سر کلاسهای ماتریکس 5دوره 2ماهه و3دوره 4ماهه کمپ های مختلف بوده چند مرکز ترک اعتیاد هم ثبت نام کرده چندروزی دارو گرفته و نیمه کار رها کرده اینقدر مصرفش زیاده که تمام لوازمات زندگی را می‌بره میفرشه خلاصه جدا از آزار واذیت های ناگفتی که کرده ومیکنه همه کاری براش انجام دادیم خدایی فقط دلم برا زن و دوتا بچه ای که داره میسوزه وگرنه بود و نبود خودش دیگه برام اهمیت نداره
خدایا خودت به همه هم دردام نگاهی کن از سمت مواد دورشون کن
من سنی ندارم ولی میدونم که درگیر بیماری اعتیاد ام شمایی که میگید معتاد باید اعدام بشه نمیشه باهاش زندگی کرد فقط بدونید همونطور که شما خدا دارید مام خدا دارید مام وجدان داریم مام ادمیم کی از این زندگی خوشش میاد کی از رو خوشبختی مصرف میکنه؟ کلمات از زدن حرفای دلم عاجز ان همانطور که هرچی میخوام جمله ای سرهم کنم که خوانواده خودم درکم کنن ولی نمیتونم به شما هم نمیتونم بگم ولی تا با کفشای کسی قدم نزدید راه رفتنشو قضاوت نکنید ساده ترین ادما معتادان ادمه قالتاق هیچوقت سمت این چیزا نمیره ای خدا من و هم دردامو نجات بده ما بد نبودیم فقط بلد نبودیم...
اونایی ک ادای روشن فکرارو در میارن فقط ی مشت احمقن
سلام من ۲ساله با یک آقایی هستم خیلی همدیگرو دوست داریم و میخواستیم باهم ازدواج کنیم که متوجه شدم شیشه مصرف میکنه میخوام کمکش کنم الان ۱۰روزه دارم تو یک خونه باهاش زندگی میکنم ولی احساس تپش قلب و سرگیجه و بدن درد دارم ممکنه دود مصرف شیشه برای من هم اثر داشته باشه؟
همسر من ۱۰ساله شیشه مصرف میکنه هر دوسال یه بار ترک میکنه و بعد از یه ماه پاکی دوباره شروع میکنه، هیچوقت گردن نمیگیره ک معتاده و ب من میگه توهم زدم
سلام شوهر من حدود7سال شیشه میکشید3سال تر ک کرد باز دوباره شروع کرده نمیدونم چیکار کنم فقط دلم برا بچه هام میسوزه هر کاری میکنم هرجوری باهاش حرف میزنم اصلا گوش نمیده فقط دعا میکنم از خدا میخوام بخاطر بچه هام که هیچ گناهی نکردن ترک کنه خیلیخستم من یه زن28ساله کروحیم مثل یه پیرزن100ساله از درون خیلی داغونم خدایا کمک کن همه بنده هاتو
من شوهرم مصرف شیشه داره و مشکلم اینه دائم انکار میکنه
خدا خستم خیلی از دنیات از ادمات چرا باید شوهرم شیشه بکشه قرص مصرف کنه داغونم خیلی
من همسر یک فرد شیشه ای هستم خیلی بهم تهمت زد ولی خیلی مهربونه اینا انسان هستن ما باید کمکشون کنیم همیشه که اینطور نبودن روزهای خوشی هم داشتیم به خاطر ان روزها.شاید برای برادرهامون اتفاق بیافته ان موقع هم باید رها کنیمشون.
ادم شیشه فقط باید بمیره ۱۵ساله دارم ازدست همسرم زجه میرنم نمیدونم خدا چرا ازبین نمیبرش میدونمم امسال منم زیاده خداهم ک مارو نمیلینه مملکت بی صاحب داریم کسی ب دادمانمیرسه این چ زندگییه اخه
سخته رندگی با فرد شیشه ای ولی برای کمک به خودمون بابد بریم جلسات ال نان برای خانوادها خیلی خوبه من خیلی بهتر شدم با این جلسات چون میفهمیم که بابد چگونه با بیمار رفتار کنیم
با سلام.
منم شوهرم شیشه به همراه قرص متادون 40 مصرف می کنه خیلی سال میشه نزدیک به 15 سال ولی خب خیلی هم آدم خانوم باز هست اصلا به من و پسرم که 8 سالش اهمیت نمی ده چون پشت نداشتم موندم زندگی می کنم الان پنج سال کلا اخلاق و رفتارش عوض شده وقتی چند روز خیلی مصرف می کنه نمی خوابه حرکات از خودش درمیاره که ازش می ترسم مثل میمون ادا درمیاره کنترل روی دست و پا نداره ای کاش خدا کمکم کنه تا راحت بشم از دستش.
هرکسی دردشوخودش میدونه ولی بنظرم بایداتیششون زد
تمام کسایی که شیشه مصرف میکنن ویا خانواده فرد شیشه ای هستن راه درمان شیشه پیدا شده فقط کنگره ۶۰ من خودم درمان شده کنگره ۶۰ هستم امیدوارم حتی اگه باور ندارین فقط با کنگره ۶۰ اشنا بشید اگه این کامنت گذاشتم فقط احساس مسئولیت بود کنگره ۶۰ کاملا رایگانه.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.