تعطیلات تابستانی در طول سال توزیع میشود
شهروند نوشت: آن وقتها یک تابستان بود و خیابان و کوچه و یک دنیا سرخوشی برای دانشآموزهای خسته از درس و کتاب. هنوز هم هست؛ هنوز هم خرداد که میآید، روزشماری دانشآموزان ایرانی هم شروع میشود برای تمام شدن امتحانها و شیرجه زدن در سه ماه تعطیلی که از آب هم گواراتر است؛ زمزمههای جدید آموزش و پرورشیها درباره طرحهای جدید برای کم کردن روزهای تعطیلات تابستانی مدارس اما اگر بگذارند.
دیروز و با منتشر شدن یک خبر درباره تقاضای سازمان گردشگری برای توزیع تعطیلات تابستانی در طول سال، برای یک دسته از ایرانیها روز خوبی بود و برای دستهای نبود؛ خیلی از دانشآموزان و معلمان ایرانی دیروز و با شنیدن این خبر از زبان «علی زرافشان»، معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش و پرورش نگران شدند و دستاندرکاران گردشگری و هتلدار، خبردار شدن از این پیشنهاد و موافقت ضمنی مسئولان آموزش و پرورش با آن، خوشحال.
آخرین بار، دیسال گذشته بود که «علیاصغر فانی»، وزیر آموزش و پرورش نظرش را که بیشتر مخالفت در آن بود تا موافقت، درباره کم کردن تعطیلات تابستانی و آوردن تعطیلات زمستانی به تقویم سال، صحبت کرد؛ حالا اما اینطور که پیداست معاون آموزش متوسطه او، یکی از بزرگترین موافقان کم کردن تعطیلات تابستانی و توزیع آن در روزهایسال است.
زرافشان دیروز گفت که سازمان گردشگری متقاضی این است که تعطیلات تابستانی در طولسال توزیع شود و این براساس تقویم جهانی آموزش است: «ساماندهی زمان آموزش و تقویم آموزشی وزارت آموزش و پرورش کشور باید طوری تنظیم شود که آموزش در طول ١٢ ماهسال باشد و تعطیلات هم در طولسال توزیع شود. تعطیلات زمستانی و تابستانی باعث میشود توزیع زمان صورت گیرد، مقاصد مسافران و گردشگری به تمام نقاط کشور توزیع شود همچنین باعث میشود سفرها در طولسال توزیع شود.»
اما حرفهای زرافشان فقط به اینها محدود نبود: «زمانی که حجم زیادی از مسافرت در یک زمان خاص ایجاد شود مراکز گردشگری و هتلها، امکان کمتری برای اسکان دارند و مردم مجبور میشوند از مراکز اقامتی دیگر استفاده کنند که برای این کار طراحی نشدهاند. بعضیها در عید نوروز امسال در فضای مجازی به ستادهای اسکان آموزش و پرورش ایراد میگرفتند اما اگر این مدارس نبودند این حجم از مسافران در بحث اسکان کجا باید میمانند و بنابراین اسکان آنها دچار مشکل میشد.
اگر تعطیلات مدارس در طولسال توزیع شود هر خانوادهای میتواند برای تعطیلات خود برنامه و زمان مشخصی را انتخاب کند، اقتصاد گردشگری در کل مناطق کشور توزیع شود و اشتغال شکل گیرد. در این صورت در کنار تمام سفرها بازارچههای خرید و فروش سنتی به وجود میآید و رستورانها و مشاغل بسیاری با تعادل اقتصادی فعال میشوند.»
معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش و پرورش ادامه داد: «سازمان گردشگری با نگاه گردشگری و توزیع فرصتهای سفر در طولسال و تمام کشور فعالیت میکند اما ما از منظر یادگیری به این موضوع نگاه میکنیم. فاصله زیاد تعطیلات برای دانش آموزان، یادگیری را دچار آسیب میکند اما در فاصله کم تعطیلات، یادگیری استمرار مییابد و میتوان تعطیلات را در طول یکسال توزیع کرد تا فاصله یادگیری دانشآموزان کم شده و یادگیری دچار آسیب نشود.»
زرافشان پیشنهادهای ویژهای هم دراینباره داشت: «برای مثال میتوان بعد از نیمسال اول دو هفته تعطیلات زمستانی داشت، دو هفته تعطیلات نوروزی و ٦ تا ٨ هفته تعطیلات تابستانی در نظر گرفت.»
اما این نخستینبار نیست که موضوع توزیع تعطیلات تابستانی در طولسال و به وجود آمدن تعطیلات زمستانی، خبرساز میشود. زمستانسال ٩٣ بود که «مسعود سلطانیفر»، رئیس سازمان گردشگری و میراث فرهنگی پیشنهاد طرح تعطیلات نوروزی را به دولت داد و دراینباره گفت: «ما به هیأت دولت پیشنهاد دادیم که از ١٦ تا ٢٢ بهمن تعطیلات نوروزی داشته باشیم تا توزیع سفر در ایام سال اتفاق بیفتد و فرهنگ سفر در زمستان هم ایجاد شود.
اما مشکل این است که آموزش و پرورش چندان موافق این طرح نیست چون به دلیل بدی هوا در برخی استانها، مدارس در خرداد تعطیل میشوند و در استانهای سردسیر اول تیر ماه؛ پس نمیتوان مدارس این استانها را با برنامه آموزشی تطبیق داد.» او آن زمان دراینباره گفت که «البته تعطیلی ادارههای دولتی در زمستان مشکلی ندارد، در دانشگاهها هم تعطیلات زمستانی با تعطیلی بین دو ترم همزمان میشود اما، وزارت آموزش و پرورش باید با این موضوع موافقت کند.»
اما بعد از آن و دیسال گذشته بود که وزیر آموزش و پرورش گفت تغییر تقویم آموزشی به راحتی امکانپذیر نیست و آموزش و پرورش روی این طرح مطالعه میکند: «شروع شدنسال تحصیلی در شهریورماه مغایر قانون مجلس است: اگر به تقویم آموزشی جدیدی برسیم که اجرای آن امکانپذیر باشد، حتما از مبادی ذیربط پیگیری خواهیم کرد. این موضوع که تعطیلات نوروزی کاهش یابد، در سالهای قبل تجربه شد و موفق نبوده است، اما ما درسال ۹۲ و ۹۳ تلاش کردیم کلاسهای درس را تا اواخر اسفندماه دایر نگه داریم. اگر بتوانیم به غیراز روزهای رسمی تعطیل، فضاها و مدارس را دایر نگه داریم، میتوان امیدوار بود که به مرز ۲۰۰ روز آموزشی در مدارس که مصوب شورایعالی است، برسیم.»
او آن زمان گفت که شرایط کشور متفاوت است و بعضی روستاها که کار کشاورزی انجام میدهند، تا پایان تابستان مشغول کار هستند و نمیتوان به راحتی کلاسهای درس را از شهریورماه شروع کرد: «مگر آنکه حاکمیت به این نتیجه برسد که انعطافی در تقویم مدارس داشته باشیم و آن را بومی کنیم که البته این موضوع هم چندان عملیاتی نیست. در هر صورت اصل موضوع را نفی نمیکنیم و درحال مطالعه بر روی آن هستیم.»
حالا و اینطور که به نظر میرسد، مطالعات آموزش و پرورش دراینباره نتایجی داشته که بیشتر به نفع طرح سازمان میراث فرهنگی و گردشگری دراینباره است تا نظر قبلی وزیر آموزش و پرورش؛ این از موافقت جدی معاون آموزش متوسطه وزیر آموزش و پرورش پیداست.
تجربه شکست طرح درسال ٧٥
نخستینبار سال ٣٦ بود که موضوع ایجاد تعطيلات زمستاني و كاهش تعطيلات تابستاني مدارس از سوي وزارت فرهنگ وقت مطرح شد؛ موضوعی که البته با آن موافقت نشد و داستان تاسال ٧٥ و زمان روی کار آمدن دولت «اکبرهاشمی رفسنجانی» و وزارت «محمدعلی نجفی» بر آموزش و پرورش مسکوت ماند. سال ٧٥ اما قرار شد مدارس ١٠ روز در ميانه زمستان تعطيل باشد و دانشآموزان ١٥ روز زودتر و در میانه شهريور به مدرسه بروند.
نجفي، وزير وقت آموزش و پرورش، آن زمان، هدف از اجراي این طرح را امكان مسافرتهاي زمستاني خانوادهها و ايرانگردي در اين فصل اعلام کرد اما در ادامه با مخالفت زیاد دانشآموزان و معلمان با آن، این طرح و با تصویب سه فوریتی مجلس، غیرقابل اجرا تشخیص داده شد.
پس از آن و سالها بعد، شوراي عالي آموزش و پرورش، پيشنهاد ساماندهي تعطيلات تابستاني دانشآموزان و احتمالا كاهش آن را مورد بررسي قرار داد و با ارسال نامهاي به پژوهشكده تعليم و تربيت خواست به مطالعه بيشتر درباره اين طرح بپردازد؛ طرحی که البته هیچ وقت به نتیجه نرسید.
معلمان مخالف هستند
محمدرضا نیکنژاد، که در زمان مطرح شدن این طرح درسال ٧٥ آموزگار بود هم از نارضایتی معلمان برای اجرای این طرح حکایت میکند، «دوران آقای نجفی، تعطیلات تابستونی تا حدودی کم شد. تا پایان خرداد بیشتر کلاس بود، از آن طرف ٢٠ شهریور، مدارس شروع میشد. در اولین سال که این طرح را اجرا کردند، پایان نیم ترم اول، تقریبا نزدیک کریسمس، مدارس دو هفته تعطیل شد که اسمش را تعطیلات زمستانی گذاشتند. بعد به انتهای تابستان رسیدیم و به دلیل اینکه بچهها باید ٢٠ شهریور به مدرسه میرفتند، صدای اعتراض معلمان و خانوادهها بلند شد، مجلس سه فوریتی را تصویب کرد و آموزش و پرورش را از شروع زود هنگام مدارس در شهریورماه منع کرد. برطبق مصوبه مجلس، مدارس باید از اول مهر باز شود.»
با وجود مخالفتهایی که در دهه ٧٠ با اجرای این طرح و کاهش تعطیلات تابستانی شده بود، نیکنژاد معتقد است که این طرح از نظر نظام آموزشی درست است، اما، اما و اگرهایی دارد. «سه ماه تعطیلی از نظر آموزشی زیانبار است. در ایران مدرسه خستهکننده بوده و معلمان و دانشآموزان از مدارس فراری هستند. اگر با همین ساختار خستهکنندهای که نظام آموزشی کشور دارد، تعطیلات را تغییر دهیم و بخواهیم، ساعات آموزش را با همین ساختار خسته کننده، پر کنیم زیان آموزشی این تغییر بیشتر خواهد بود.»
او مثالی میآورد و خستهکننده بودن مدارس در ایران را به نمایش میگذارد، «نظام آموزشی کشور براساس حفظیات و فشار آوردن به دانشآموزان است که این نظام با آموزش مدرن همخوانی ندارد. همکاری داشتیم که یکی از فرزندانش در سوئد و دیگری در ایران درس خوانده بود. میگفت، دخترش که در ایران درس خوانده همیشه با دعوا به مدرسه میرفت و در مقابل پسرش که در سوئد درس خوانده بود، هر روز زودتر برای رفتن به مدرسه آماده میشد.»
این نظام آموزشی خسته کننده، باعث شده تا نیکنژاد با قطعیت از مخالفت دانشآموزان با این طرح یاد کند، «استقبالی از این طرح نمیشود، دانشآموزان قطعا با آن مخالفت میکنند. اجرای آن در سالها پیش هم با اعتراض خانوادهها روبهرو شد و آموزش و پرورش را مجبور کرد تا برطبق مصوبه مجلس، مدارس اول مهرماه باز شوند.» نارضایتی معلمان از وضع شغلی، حقوقی و نظام آموزشی، دلیل دیگری است که این آموزگار برای عدم اقبال این طرح از آن حکایت میکند، «استقبال نمیشود چون معلمان به وضع کاری، حقوقی و آموزشی اعتراض دارند و از هر تعطیلاتی استقبال میکنند، چه بخواهیم چه نخواهیم. از طرف دیگر دانشآموزان را داریم که چه دولتی باشند چه غیردولتی، از هر فرصتی برای گریز از مدرسه استقبال میکنند. به نظر من اجرای این طرح با رضایت عمومی اجرا نخواهد شد.»
نیکنژاد با اشاره به تعطیلات مدارس در سایر کشورهای جهان، میگوید: «در کشورهای اسکاندیناوی یا آمریکا، تقریبا مدارس هر دو سه ماه ١٠ روز تعطیل هستند، غیراز کریسمس. میانگین روزهای آموزشی در سراسر جهان بین ١٨٠ تا ٢٠٠ روز است، روزهای تعطیلی در تمام ساختارهای آموزشی هم همین است و بین کشورها از این نظر هیچ فرقی نیست. ما هم روزهای آموزشی مان با وجود تعطیلی پنجشنبهها ٢٠٠ روز است، همچون ژاپن. ولی آمریکاییها هر چند ماه، یک هفته تعطیل هستند.»
از نظر نیکنژاد اگر امکانات آموزشی برای دانشآموزان فراهم شود و بتوان رضایت دانشآموزان را هم جلب کرد، اجرای آن مشکلی ندارد، اما بسیاری از معلمان میگویند، تعطیلات را کم کنند ولی حقوقمان را بالا ببرند.»
برای اجرای این طرح اگر امکانات آموزشی فراهم شود و بتوانند رضایت عمومی را به دست بیاورند از نظر آموزشی بهتر است، ولی ساختار آموزشی کشور خیلی گرفتارتر از این حرفهاست. «ما کلاسهای آموزشی در منطقه ١٢ کلاس داشتیم که حتی پنکه نداشت. همین پارسال، مثل سونا بود. در منطقه ١٢، حدود ٨٠درصد مدارس پیش از انقلاب ساخته شدهاند، ولی از نظر گرمایشی استاندارد نیستند. کلاسهای تابستانی راحت نیستند، دانشآموزان، از اول اردیبهشت با این مسائل مشکل دارند. این مرکز تهران است، وقتی دورتر شویم اوضاع بدتر هم میشود.»
تقسیم تعطیلات به نفع گردشگری کشور
داستان اجرای این طرح، در نظام آموزشی و بخش گردشگری کاملا متفاوت است. نارضایتی معلمان و مخالفت آنها با اجرای این طرح، با موافقت فعالان گردشگری، روبهرو میشود.
امیرهاتفی، نایبرئیس انجمن صنفی گردشگری استان تهران، معتقد است که اجرای چنین طرحی به تقسیم شدن سفر در ماههای مختلف سال منتهی میشود که این امر محاسن زیادی دارد. زیرا هتلی که قیمت اتاقش را به ١٢ ماه تقسیم میکند مجبور است قیمت آن را برای دو ماه به بالاترین قیمت موجود برساند تا برایش صرفه داشته باشد.
از طرف دیگر پروازی که در فصل کمبود مسافر، قیمت آن کاهش مییابد و مثلا ١٠٠ تومان است، در روزهای پیک سفر به اوج میرسد و چند برابر میشود. دلیل این امر هم این است که فصل سفر در ١٢ ماهسال تقسیم نشده. اگر تفاهمنامهای با آموزش و پرورش، آموزش عالی و ادارات و ارگانهای مختلف امضا شود، میتوان از امکانات گردشگری در ١٢ ماه سال استفاده کرد.»
او ادامه میدهد: «در خیلی از کشورها این اتفاق حاصل شده مثلا در چین، تعطیلات بین ادارات تقسیم شده است. مثلا وزارت بازرگانی در چین تعطیلاتش در اردیبهشت یا وزارت راه تعطیلاتش در مهر است. اینطوری هیچ وقت هتل و پرواز خالی. از آن طرف فشار نیست روی ماههای خاص برای سفر نیست.»
کاهش ترافیک جادهای و کاهش حوادث جادهای، دلیل دیگر هاتفی برای تقسیم تعطیلات در طولسال است. «قرار بر این بود که تعطیلات زمستانی برای مدارس در نظر بگیرند، مثلا تعطیلات نوروز که ٦ روز است درحالیکه ١٥ روز تعطیل هستیم را به هفت روز کاهش دهند و هفت روز هم در زمستان تعطیلی بگذارند. این یک حسن دیگر هم دارد برای اینکه هتل داران یا کسانی که خدمات سفر را ارئه میدهند، سراسرسال شاغل هستند.»
تجربه دیگر کشورها درباره تعطیلات سالانه نظام آموزشی، کفه تغییر تقویم آموزشی را سنگینتر میکند، زیرا بيشتر كشورهاي پيشرفته و درحال توسعه، تعطيلات سالانه را متعادل ساخته و از تعطيلات در يك فصل جلوگيري كردهاند. دانشآموزان آلمانی، ٢٣٥ روزسال یعنی از فروردين تا بهمن ماه را به مدرسه مي روند كه ١٧ روز در ٣ ماهه اول، ٢١ روز در سه ماهه دوم و ٦ هفته در سه ماهه سوم تعطيل هستند. مدارس انگلستان، ٢٠٠ روز درسال از شهريور تا تير داير هستند كه ٢١ روز در سه ماهه اول، ١٤ روز در سه ماهه دوم و ٦ هفته در سه ماه سوم به تعطیلات میروند.
سال تحصيلي در كشور ژاپن هم ٢٢٥ روز است که از ارديبهشت شروع و بهمن ماه تمام میشود كه ١٣ روز در سه ماه اول، ١٥ روز در سه ماه دوم و ٤٥ روز در سه ماه سوم تعطيلي دارند. همچنین در ايالات متحده مدارس ١٨٧ روز دایر هستند. سال تحصیلی از شهريور تا خرداد است كه تنها ٢١ روز در سه ماه اول و ١٤ روز در سه ماه دوم تعطيل میشوند.
دیروز و با منتشر شدن یک خبر درباره تقاضای سازمان گردشگری برای توزیع تعطیلات تابستانی در طول سال، برای یک دسته از ایرانیها روز خوبی بود و برای دستهای نبود؛ خیلی از دانشآموزان و معلمان ایرانی دیروز و با شنیدن این خبر از زبان «علی زرافشان»، معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش و پرورش نگران شدند و دستاندرکاران گردشگری و هتلدار، خبردار شدن از این پیشنهاد و موافقت ضمنی مسئولان آموزش و پرورش با آن، خوشحال.
آخرین بار، دیسال گذشته بود که «علیاصغر فانی»، وزیر آموزش و پرورش نظرش را که بیشتر مخالفت در آن بود تا موافقت، درباره کم کردن تعطیلات تابستانی و آوردن تعطیلات زمستانی به تقویم سال، صحبت کرد؛ حالا اما اینطور که پیداست معاون آموزش متوسطه او، یکی از بزرگترین موافقان کم کردن تعطیلات تابستانی و توزیع آن در روزهایسال است.
زرافشان دیروز گفت که سازمان گردشگری متقاضی این است که تعطیلات تابستانی در طولسال توزیع شود و این براساس تقویم جهانی آموزش است: «ساماندهی زمان آموزش و تقویم آموزشی وزارت آموزش و پرورش کشور باید طوری تنظیم شود که آموزش در طول ١٢ ماهسال باشد و تعطیلات هم در طولسال توزیع شود. تعطیلات زمستانی و تابستانی باعث میشود توزیع زمان صورت گیرد، مقاصد مسافران و گردشگری به تمام نقاط کشور توزیع شود همچنین باعث میشود سفرها در طولسال توزیع شود.»
اما حرفهای زرافشان فقط به اینها محدود نبود: «زمانی که حجم زیادی از مسافرت در یک زمان خاص ایجاد شود مراکز گردشگری و هتلها، امکان کمتری برای اسکان دارند و مردم مجبور میشوند از مراکز اقامتی دیگر استفاده کنند که برای این کار طراحی نشدهاند. بعضیها در عید نوروز امسال در فضای مجازی به ستادهای اسکان آموزش و پرورش ایراد میگرفتند اما اگر این مدارس نبودند این حجم از مسافران در بحث اسکان کجا باید میمانند و بنابراین اسکان آنها دچار مشکل میشد.
اگر تعطیلات مدارس در طولسال توزیع شود هر خانوادهای میتواند برای تعطیلات خود برنامه و زمان مشخصی را انتخاب کند، اقتصاد گردشگری در کل مناطق کشور توزیع شود و اشتغال شکل گیرد. در این صورت در کنار تمام سفرها بازارچههای خرید و فروش سنتی به وجود میآید و رستورانها و مشاغل بسیاری با تعادل اقتصادی فعال میشوند.»
معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش و پرورش ادامه داد: «سازمان گردشگری با نگاه گردشگری و توزیع فرصتهای سفر در طولسال و تمام کشور فعالیت میکند اما ما از منظر یادگیری به این موضوع نگاه میکنیم. فاصله زیاد تعطیلات برای دانش آموزان، یادگیری را دچار آسیب میکند اما در فاصله کم تعطیلات، یادگیری استمرار مییابد و میتوان تعطیلات را در طول یکسال توزیع کرد تا فاصله یادگیری دانشآموزان کم شده و یادگیری دچار آسیب نشود.»
زرافشان پیشنهادهای ویژهای هم دراینباره داشت: «برای مثال میتوان بعد از نیمسال اول دو هفته تعطیلات زمستانی داشت، دو هفته تعطیلات نوروزی و ٦ تا ٨ هفته تعطیلات تابستانی در نظر گرفت.»
اما این نخستینبار نیست که موضوع توزیع تعطیلات تابستانی در طولسال و به وجود آمدن تعطیلات زمستانی، خبرساز میشود. زمستانسال ٩٣ بود که «مسعود سلطانیفر»، رئیس سازمان گردشگری و میراث فرهنگی پیشنهاد طرح تعطیلات نوروزی را به دولت داد و دراینباره گفت: «ما به هیأت دولت پیشنهاد دادیم که از ١٦ تا ٢٢ بهمن تعطیلات نوروزی داشته باشیم تا توزیع سفر در ایام سال اتفاق بیفتد و فرهنگ سفر در زمستان هم ایجاد شود.
اما مشکل این است که آموزش و پرورش چندان موافق این طرح نیست چون به دلیل بدی هوا در برخی استانها، مدارس در خرداد تعطیل میشوند و در استانهای سردسیر اول تیر ماه؛ پس نمیتوان مدارس این استانها را با برنامه آموزشی تطبیق داد.» او آن زمان دراینباره گفت که «البته تعطیلی ادارههای دولتی در زمستان مشکلی ندارد، در دانشگاهها هم تعطیلات زمستانی با تعطیلی بین دو ترم همزمان میشود اما، وزارت آموزش و پرورش باید با این موضوع موافقت کند.»
اما بعد از آن و دیسال گذشته بود که وزیر آموزش و پرورش گفت تغییر تقویم آموزشی به راحتی امکانپذیر نیست و آموزش و پرورش روی این طرح مطالعه میکند: «شروع شدنسال تحصیلی در شهریورماه مغایر قانون مجلس است: اگر به تقویم آموزشی جدیدی برسیم که اجرای آن امکانپذیر باشد، حتما از مبادی ذیربط پیگیری خواهیم کرد. این موضوع که تعطیلات نوروزی کاهش یابد، در سالهای قبل تجربه شد و موفق نبوده است، اما ما درسال ۹۲ و ۹۳ تلاش کردیم کلاسهای درس را تا اواخر اسفندماه دایر نگه داریم. اگر بتوانیم به غیراز روزهای رسمی تعطیل، فضاها و مدارس را دایر نگه داریم، میتوان امیدوار بود که به مرز ۲۰۰ روز آموزشی در مدارس که مصوب شورایعالی است، برسیم.»
او آن زمان گفت که شرایط کشور متفاوت است و بعضی روستاها که کار کشاورزی انجام میدهند، تا پایان تابستان مشغول کار هستند و نمیتوان به راحتی کلاسهای درس را از شهریورماه شروع کرد: «مگر آنکه حاکمیت به این نتیجه برسد که انعطافی در تقویم مدارس داشته باشیم و آن را بومی کنیم که البته این موضوع هم چندان عملیاتی نیست. در هر صورت اصل موضوع را نفی نمیکنیم و درحال مطالعه بر روی آن هستیم.»
حالا و اینطور که به نظر میرسد، مطالعات آموزش و پرورش دراینباره نتایجی داشته که بیشتر به نفع طرح سازمان میراث فرهنگی و گردشگری دراینباره است تا نظر قبلی وزیر آموزش و پرورش؛ این از موافقت جدی معاون آموزش متوسطه وزیر آموزش و پرورش پیداست.
تجربه شکست طرح درسال ٧٥
نخستینبار سال ٣٦ بود که موضوع ایجاد تعطيلات زمستاني و كاهش تعطيلات تابستاني مدارس از سوي وزارت فرهنگ وقت مطرح شد؛ موضوعی که البته با آن موافقت نشد و داستان تاسال ٧٥ و زمان روی کار آمدن دولت «اکبرهاشمی رفسنجانی» و وزارت «محمدعلی نجفی» بر آموزش و پرورش مسکوت ماند. سال ٧٥ اما قرار شد مدارس ١٠ روز در ميانه زمستان تعطيل باشد و دانشآموزان ١٥ روز زودتر و در میانه شهريور به مدرسه بروند.
نجفي، وزير وقت آموزش و پرورش، آن زمان، هدف از اجراي این طرح را امكان مسافرتهاي زمستاني خانوادهها و ايرانگردي در اين فصل اعلام کرد اما در ادامه با مخالفت زیاد دانشآموزان و معلمان با آن، این طرح و با تصویب سه فوریتی مجلس، غیرقابل اجرا تشخیص داده شد.
پس از آن و سالها بعد، شوراي عالي آموزش و پرورش، پيشنهاد ساماندهي تعطيلات تابستاني دانشآموزان و احتمالا كاهش آن را مورد بررسي قرار داد و با ارسال نامهاي به پژوهشكده تعليم و تربيت خواست به مطالعه بيشتر درباره اين طرح بپردازد؛ طرحی که البته هیچ وقت به نتیجه نرسید.
معلمان مخالف هستند
محمدرضا نیکنژاد، که در زمان مطرح شدن این طرح درسال ٧٥ آموزگار بود هم از نارضایتی معلمان برای اجرای این طرح حکایت میکند، «دوران آقای نجفی، تعطیلات تابستونی تا حدودی کم شد. تا پایان خرداد بیشتر کلاس بود، از آن طرف ٢٠ شهریور، مدارس شروع میشد. در اولین سال که این طرح را اجرا کردند، پایان نیم ترم اول، تقریبا نزدیک کریسمس، مدارس دو هفته تعطیل شد که اسمش را تعطیلات زمستانی گذاشتند. بعد به انتهای تابستان رسیدیم و به دلیل اینکه بچهها باید ٢٠ شهریور به مدرسه میرفتند، صدای اعتراض معلمان و خانوادهها بلند شد، مجلس سه فوریتی را تصویب کرد و آموزش و پرورش را از شروع زود هنگام مدارس در شهریورماه منع کرد. برطبق مصوبه مجلس، مدارس باید از اول مهر باز شود.»
با وجود مخالفتهایی که در دهه ٧٠ با اجرای این طرح و کاهش تعطیلات تابستانی شده بود، نیکنژاد معتقد است که این طرح از نظر نظام آموزشی درست است، اما، اما و اگرهایی دارد. «سه ماه تعطیلی از نظر آموزشی زیانبار است. در ایران مدرسه خستهکننده بوده و معلمان و دانشآموزان از مدارس فراری هستند. اگر با همین ساختار خستهکنندهای که نظام آموزشی کشور دارد، تعطیلات را تغییر دهیم و بخواهیم، ساعات آموزش را با همین ساختار خسته کننده، پر کنیم زیان آموزشی این تغییر بیشتر خواهد بود.»
او مثالی میآورد و خستهکننده بودن مدارس در ایران را به نمایش میگذارد، «نظام آموزشی کشور براساس حفظیات و فشار آوردن به دانشآموزان است که این نظام با آموزش مدرن همخوانی ندارد. همکاری داشتیم که یکی از فرزندانش در سوئد و دیگری در ایران درس خوانده بود. میگفت، دخترش که در ایران درس خوانده همیشه با دعوا به مدرسه میرفت و در مقابل پسرش که در سوئد درس خوانده بود، هر روز زودتر برای رفتن به مدرسه آماده میشد.»
این نظام آموزشی خسته کننده، باعث شده تا نیکنژاد با قطعیت از مخالفت دانشآموزان با این طرح یاد کند، «استقبالی از این طرح نمیشود، دانشآموزان قطعا با آن مخالفت میکنند. اجرای آن در سالها پیش هم با اعتراض خانوادهها روبهرو شد و آموزش و پرورش را مجبور کرد تا برطبق مصوبه مجلس، مدارس اول مهرماه باز شوند.» نارضایتی معلمان از وضع شغلی، حقوقی و نظام آموزشی، دلیل دیگری است که این آموزگار برای عدم اقبال این طرح از آن حکایت میکند، «استقبال نمیشود چون معلمان به وضع کاری، حقوقی و آموزشی اعتراض دارند و از هر تعطیلاتی استقبال میکنند، چه بخواهیم چه نخواهیم. از طرف دیگر دانشآموزان را داریم که چه دولتی باشند چه غیردولتی، از هر فرصتی برای گریز از مدرسه استقبال میکنند. به نظر من اجرای این طرح با رضایت عمومی اجرا نخواهد شد.»
نیکنژاد با اشاره به تعطیلات مدارس در سایر کشورهای جهان، میگوید: «در کشورهای اسکاندیناوی یا آمریکا، تقریبا مدارس هر دو سه ماه ١٠ روز تعطیل هستند، غیراز کریسمس. میانگین روزهای آموزشی در سراسر جهان بین ١٨٠ تا ٢٠٠ روز است، روزهای تعطیلی در تمام ساختارهای آموزشی هم همین است و بین کشورها از این نظر هیچ فرقی نیست. ما هم روزهای آموزشی مان با وجود تعطیلی پنجشنبهها ٢٠٠ روز است، همچون ژاپن. ولی آمریکاییها هر چند ماه، یک هفته تعطیل هستند.»
از نظر نیکنژاد اگر امکانات آموزشی برای دانشآموزان فراهم شود و بتوان رضایت دانشآموزان را هم جلب کرد، اجرای آن مشکلی ندارد، اما بسیاری از معلمان میگویند، تعطیلات را کم کنند ولی حقوقمان را بالا ببرند.»
برای اجرای این طرح اگر امکانات آموزشی فراهم شود و بتوانند رضایت عمومی را به دست بیاورند از نظر آموزشی بهتر است، ولی ساختار آموزشی کشور خیلی گرفتارتر از این حرفهاست. «ما کلاسهای آموزشی در منطقه ١٢ کلاس داشتیم که حتی پنکه نداشت. همین پارسال، مثل سونا بود. در منطقه ١٢، حدود ٨٠درصد مدارس پیش از انقلاب ساخته شدهاند، ولی از نظر گرمایشی استاندارد نیستند. کلاسهای تابستانی راحت نیستند، دانشآموزان، از اول اردیبهشت با این مسائل مشکل دارند. این مرکز تهران است، وقتی دورتر شویم اوضاع بدتر هم میشود.»
تقسیم تعطیلات به نفع گردشگری کشور
داستان اجرای این طرح، در نظام آموزشی و بخش گردشگری کاملا متفاوت است. نارضایتی معلمان و مخالفت آنها با اجرای این طرح، با موافقت فعالان گردشگری، روبهرو میشود.
امیرهاتفی، نایبرئیس انجمن صنفی گردشگری استان تهران، معتقد است که اجرای چنین طرحی به تقسیم شدن سفر در ماههای مختلف سال منتهی میشود که این امر محاسن زیادی دارد. زیرا هتلی که قیمت اتاقش را به ١٢ ماه تقسیم میکند مجبور است قیمت آن را برای دو ماه به بالاترین قیمت موجود برساند تا برایش صرفه داشته باشد.
از طرف دیگر پروازی که در فصل کمبود مسافر، قیمت آن کاهش مییابد و مثلا ١٠٠ تومان است، در روزهای پیک سفر به اوج میرسد و چند برابر میشود. دلیل این امر هم این است که فصل سفر در ١٢ ماهسال تقسیم نشده. اگر تفاهمنامهای با آموزش و پرورش، آموزش عالی و ادارات و ارگانهای مختلف امضا شود، میتوان از امکانات گردشگری در ١٢ ماه سال استفاده کرد.»
او ادامه میدهد: «در خیلی از کشورها این اتفاق حاصل شده مثلا در چین، تعطیلات بین ادارات تقسیم شده است. مثلا وزارت بازرگانی در چین تعطیلاتش در اردیبهشت یا وزارت راه تعطیلاتش در مهر است. اینطوری هیچ وقت هتل و پرواز خالی. از آن طرف فشار نیست روی ماههای خاص برای سفر نیست.»
کاهش ترافیک جادهای و کاهش حوادث جادهای، دلیل دیگر هاتفی برای تقسیم تعطیلات در طولسال است. «قرار بر این بود که تعطیلات زمستانی برای مدارس در نظر بگیرند، مثلا تعطیلات نوروز که ٦ روز است درحالیکه ١٥ روز تعطیل هستیم را به هفت روز کاهش دهند و هفت روز هم در زمستان تعطیلی بگذارند. این یک حسن دیگر هم دارد برای اینکه هتل داران یا کسانی که خدمات سفر را ارئه میدهند، سراسرسال شاغل هستند.»
تجربه دیگر کشورها درباره تعطیلات سالانه نظام آموزشی، کفه تغییر تقویم آموزشی را سنگینتر میکند، زیرا بيشتر كشورهاي پيشرفته و درحال توسعه، تعطيلات سالانه را متعادل ساخته و از تعطيلات در يك فصل جلوگيري كردهاند. دانشآموزان آلمانی، ٢٣٥ روزسال یعنی از فروردين تا بهمن ماه را به مدرسه مي روند كه ١٧ روز در ٣ ماهه اول، ٢١ روز در سه ماهه دوم و ٦ هفته در سه ماهه سوم تعطيل هستند. مدارس انگلستان، ٢٠٠ روز درسال از شهريور تا تير داير هستند كه ٢١ روز در سه ماهه اول، ١٤ روز در سه ماهه دوم و ٦ هفته در سه ماه سوم به تعطیلات میروند.
سال تحصيلي در كشور ژاپن هم ٢٢٥ روز است که از ارديبهشت شروع و بهمن ماه تمام میشود كه ١٣ روز در سه ماه اول، ١٥ روز در سه ماه دوم و ٤٥ روز در سه ماه سوم تعطيلي دارند. همچنین در ايالات متحده مدارس ١٨٧ روز دایر هستند. سال تحصیلی از شهريور تا خرداد است كه تنها ٢١ روز در سه ماه اول و ١٤ روز در سه ماه دوم تعطيل میشوند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
اونوقت چطوری معلم ها برن تعطیلات چهارماهه؟ بچه ما که از اول خرداد تعطیل شده.
بزدفت
این روشها فقط جابجا کردن تعطیلیه و به درد گردشگری اونم تا حدی میخوره.
میدونید تیر و مرداد یا حتی شهریور تو خوزستان بخوای بری مدرسه یعنی چی؟؟؟ غیر ممکنه بچه ها گرما زده نشن
ایده ای از این بدتر نمیشه
انصافا این کاررو انجام بدین .خیلی بده ادم سه ماه هیچ کاری نکنه .مردیم از بیکاری
به نطر من اصلا خوب نی تعطیلات تابستان بچه ها قرار مقطع بالاتر برن ودرس وتکلیفی ندارن ولی تعطیلات بین سال مستلزم داشتن تکلیف که بچه ها بعد از تعطیلات گیج نزنن
اون وقت توی زمستان ما کجا چادر بزنیم تازه توی این تعطیلات وسط سال هم همه جا ازدحام می شه در حالی که تابستان مسافرتها توی سه ماه تقسیم می شود
چه کار باید بکنیم ما ،که کسی ایده و طرح جدید برای اموزش و پرورش ارايه نکنه؟
من دانش آموز هستم. کتاب های ابتدایی چرا اینقدر سختر شده .نمره ها توصیفی شده . نمرهی 20 با 17 فرقی ندارد هر دو بسیار خوب است. من پیشنهاد می دهم که کتاب های مان آسون تر شود.
بهترین روش تلاش شبانه روزی برای کسب علم به روز دنیاست با ایجاد طرح های ازمایشی تلاش نکردن را به دانش اموزان می اموزند
اگه پیشنهاد ما ارزش داره، پیشنهاد میشه هر استان تعطیلات رو خودش تعیین کنه و در سه بازه زمانی این تعطیلات قرار بگیره ، هر چهار ماه یه ماهش تعطیل باشه ولی هر جور تعطیل کنند ، هر استان خودش تعطیلات و تعیین کنه مثل نانوایی ها که هر کدام در یه محله تعطیلات خودشون رو دارند و تعطیلی شون پراکنده است
و همچنین برای ادارات هم میشه همچنین طرحی داشت یعنی تعطیلی چرخشی ، مثلا بانک ها دوشنبه تعطیل باشن، اداره ثبت سه شنبه، شهرداری ها مثلا چهارشنبه، و به همین منوال که هم کارهای اداریشون رو بتونن انجام بدن هم از الودگی کمتر بشه و هم در طول هفته تعطیلات هفتگی تقسیم بشه
تعطیلی ده روز در زمستان و شروع نیمه ی شهریور که منطقی به نظر می آمد.
تمام این داستان ها و توجیهات در صورتی درست است که در جیب مردم پول باشد تنها 5 تا 10 درصد جامعه می توانند هزینه هتل بپردازند
بقیه یا با چادر یا اصلا" قبد مسافرت را می زنند
این به درد مملکت ما که همش تعطیلیم نمیخوره!!!!!
سخت در تعجبم از اینکه طرح هائی که قبلا" امتحان شده و جواب نداده را دوباره می خواهند امتحان کنند !!!!
هرگز سیستم آموزشی ایران را با کشور هایی مانند ژاپن یا کشور های اروپایی با آن همه امکانات و تنوع درسی مقایسه نکنید . وقتی هر دانش آموز ژاپنی روی میزش یک لپ تاپ دارد و ورزش و موسیقی و گردش های علمی و زبان خارجی جزء جدا نشدنی مواد درسی است ، نمی توان توقع داشت دانش آموز ایرانی مثل دانش آموز ژاپنی محیط کسل کننده و غم انگیز و تکراری مدرسه اش را دوست داشته باشد .
البته من با نظر آقای زرافشان موافقم چون من خودم یک پسر کلاس 7 دارم اوضاع آموزش افتضاح از زمانی که دبستان نمره را برداشتند سطح سواد بچه ها پایین آمد. مدرسه از اول مهر باز میشود ولی یک ماه تق و لق است پسر من امسال تا آخر آبان بعضی درسها را معلم نداشن و ناظم و مدیر و معلم پرورشی برای اینکه بچه ها آزاد نباشند فقط در کلاس حضور داشتند. یک هفته قبل از عید تعطیل شدند با گفتن اینکه مدرسه باز است هر کی دوست داره بیاد امتحان میگیریم اگه نیاد 20 میگیره. (؟؟؟!!!!) یک هفته هم بعد از تعطیلات معلم نداشتند البته معلم ها میامدند ولی بدلیل پرداخت نکردن حق تدریس اعتصاب کرده بودند علنی یک ماه تعطیلی. حالا هم بخاطر ماه رمضان زودتر امتحانات شروع شد. این نکته جالبه که تو این گروه سنی کسی روزه نمیگیره اگه قراره تعطیل کنن دبیرستان و دانشگاه و کارمندان روزه میگیرند. الان 2 ساله ساعت ماه رمضان تغییر نکرده. چند ساله به بهانه های مختلف جام جهانی و ماه رمضان و ... بچه ها تا آخر اردیبهشت تعطیل میشوند امسال هم بیشتر مدارس دبستان زودتر از خرداد امتحان گرفتند بچه ها تعطیل شدند ولی اموزش و پرورش اعلام کرد تا فکر کنم 5 خرداد باید مدارس باز باشند. معلوم است آخر برای چه بچه ها باید بروند مدرسه؟؟؟؟؟
2- حالا اینها به کنار معلم ها همیشه معترض هستند. من هم کارمندم حقوقم وزارت کاری است و تمام سال هم کار میکنم. حالا معلم ها تابستان تعطیل- جدیدا بخاطر آلودگی هوا تعطیل- بخاط برف تعطیل- هر مناسبتی تعطیل - عید تعطیل تازه امکانات مسافرتی هم دارن خانه معلم مدارس جهت اسکان و جاهای دیگه رستوران فرهنگیان همیشه هم معترض هستند چه فرقی با من دارند؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
3- بچه ها در تابستان طولانی فقط درسها را فراموش میکنند. سطح سواد از قبل پاییت تر شده معلم ها هیچ دلسوزی برای یادگیری بچه ها ندارند. چه کسی باید رسیدگی کند؟؟؟؟؟؟؟
قبلش هم همچین چیز تاپ و زیادی یاد نمیگرفتیم. البته جدای از برخی اندک معلمان باسوادی که در کنار داشتن سواد، قدرت انتقال سواد خوبی هم داشتند
فقط در مدارس تیزهوشان خوب بوده ولی اون هم بیشتر به دلیل هوش بالای خود بچه ها بوده.
یه سری شغل کاذب هم این وسط که فقط حقوق میخورن مثل روانشناسانی که عملا هیچ کار خاصی انجام نمیدن
فدا شدن علم برای ثروت !!
ايده خيلي خوبيه. دانش آموزان بين 3 الي 4 ماه در تابستان تعطيل هستند و ارتباط شان با آموزش قطع ميشود.
من با پخش شدن تعطیلات موافقم اما نه به این دلیلی که شما فرمودید چون یفیت آموزش همچین چنگی هم به دل نمیزند که مشتاقانه در تابستان فرزندم را به مدرسه بفرستم. بلکه فقط برای گردشگری
لابد این آقا افشان هم تقلید کورکورانه از دیگر کشورها را دامن میزند آنها از نظر فرهنگی آب وهوا وجغرافیا با ما تفاوت دارند سطح زندگی آنها آنقدر خراب نیست که بچه هایشان درتابستان مجبور باشند به خاطر امرارمعاش دوشادوش پدرانشان درمزرعه و.... کارکنند و...
کاملا موافقم با پخش شدن تعطیلات مدارس در طول سال
درس فدای گردشگری
این توزیع تعطیلات زمانی قابل اجرا خواهد بود که مدارس کشور امکانات سرمایشی کافی در اختیار داشته باشند . در کشوری که دختران حجاب دارند و از نظر آب و هوایی در کشور بسیار گرمی زندگی میکنیم و امکانات لازم برای خنک کردن مدارس و کلاسهای درس وجود ندارد، چطور میتوان کودکان و نوجوانان رو در گرمای تابستان به کلاس درس کشاند؟؟؟ فکر سلامتی آنها را کرده اید؟؟؟؟!!!!
خيلي هم خوب
کسانی که توان رسیدگی به حیطه کاری خودشون و ندارند چطور میتونند گردشگری رونق بدند
ایران با وجود جوان بودن، مثل یک فرد کهنسال میمونه که هیچ تغییراتی رو قبول نمیکنه!!!!!!!!!!!
بنده از دبیرانی هستم که در تهران تدریس میکنم در پایتخت ایران خیلی از کلاس ها فاقد لوازم خنک کننده هستند چگونه می خواهند در گرمای 45درجه تا 50 درجه در مناطق محروم بدون وسایل خنک کننده ان هم در تابستان کلاس برگزار کنند
آخییییی
چرت سه ماهه جنابتان پاره می شود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
فقط این یکی مونده بود..نشه واسه درس کردن ابرو چشمش رو کور کنیم....
عاااااااالیه
مدارس امکانات سرمایشی برای تابستان دارند؟
تامین برق در تابستان مهمترین معضل وزارت نیرو هست همین الان حالا فکرش رو بکنید مدارس هم بهش اضافه بشن!
تصادفات در چند روز نوروز تو جاده هایی که بارندگی داره هزاران
کشته داده ٬ حالا روزهای برفی زمستان هم بهش اضافه بشه چی میخواد بشه؟!
خدا بخیر کنه.
این هم یک طرح کشکی دیگه
جون مادرتان دیگه به تعطیلاتش دست نزنیدتا این یکسال باقی مانده عمر دولتون سر بیاد
درستش اینه . مثلا اگر 2 هفته از تعطیلات تابستان را به زمستان اختصاص دهیم مناطق گرم جنوب هم از لحاظ توریست جان بیشتری میگیرند و شاهد هجوم مسافر در ایام نوروز به نقاط مختلف کمتر خواهیم بود . همه جای دنیا این طوره اما بهتره بخاطر اینکه احترامی برای اقلیت ها قایل شویم و اقتصادمان در اثر تعطیلی کمتر آسیب ببیند تعطیلی زمستان را با ایام کریسمس و سال نو هماهنگ تر کنیم .
اخه تو زمستون و برف و سرما همه برن شمال با زنجیر چرخ؟ قتل عام بشن؟
یعنی فقط باید رفت شمال؟؟؟؟؟
خوب چرا همه باید بروند شمال؟ مگه کل ایران تهران است که فقط بلد هستند بروند شمال؟ شهرهای جنوبی بهترین هوا را برای سفر در زمستان دارند
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.