10بازدید
۹
معمای ازدواج سوم یک زن
سه شکایت برای نفقه در سه نقطه مختلف، مرد میانسال را به دادگاه کشانده بود تا حکم تجمیع را از قاضی بگیرد و از دست زنی که برای سومین بار ازدواج کرده رها شود.
به گزارش ایران، خلاصه داستان ازدواج و طلاق «ایرج» تنها این چند کلمه نیست، او به خاطر دل دادن به دختری که 15 سال پیش جلوی مغازه نجاری‌اش دید، مرارت‌های زیادی تحمل کرد و حتی کارش به زندان هم کشید، اما با این حال هنوز پرونده‌اش بسته نشده است.
ایرج مردی 41 ساله با اندامی درشت و صورتی آفتاب سوخته بود. جلوی مجتمع قضایی خانواده ونک در انتظار مادرش بود تا دستور قاضی را بیاورد. خودش آمده بود بیرون و داشت زیر آفتاب گرم مرداد ماه سیگار دود میکرد. همانجا خاطرات زندگی مشترک‌اش مثل یک فیلم یا پرده‌ای از یک نمایش تراژیک در ذهنش مرور می‌شد.
ماجرا از سال‌ها پیش شروع می‌شد. در یک روز بهاری مشغول کار در نجاری پدرش بود که دختری جوان مسیر زندگی‌اش را تغییر داد. دو سه سالی می‌شد که از سربازی آمده بود و عجله‌ای هم برای ازدواج نداشت اما دختر جوان او را به زندگی مشترک علاقه‌مند کرد. دختر آمده بود پایه صندلی را تعمیر کند. چند کلمه‌ای بین شان رد و بدل شد و چند روز بعد هم آمد و از ایرج خواست مدارک شناسایی‌اش را امانت نگه دارد. بهانه‌اش این بود که از شهرستان آمده، مهمان خانه خواهرش شده و دنبال کار است اما نمی‌خواهد شوهرخواهرش از این موضوع بویی ببرد. چند روز بعد هم آمد و مدارک را پس گرفت. ایرج که حتی نگاهی به مدارک دختر نینداخته بود؛ اسمش را پرسید که او خودش را «مهناز» نامید.
مهناز چند باری به بهانه‌های مختلف به نجاری آمد و در جریان گفت‌وگوهایش اعتراف کرد پیش از این با پسرعمویش عقد کرده اما در دوره نامزدی از هم جدا شده‌اند. اما این موضوع برای ایرج چندان اهمیتی نداشت، حتی اینکه مهناز سه سال هم از او بزرگتر بود برایش اهمیت نداشت. پس از پدر و مادرش خواست برایش آستین بالا بزنند، اما آنها مخالف این وصلت بودند، دلیلشان هم نداشتن شناخت کافی از مهناز بود. با این حال ایرج همچنان اصرار کرد و بالاخره جشن عروسی برپا شد. آن هم با مهریه 180 سکه‌ای و یک جشن مفصل. او آنقدر همسرش را دوست داشت که راز ازدواج قبلی مهناز را هم فاش نکرد اما دلخوشی‌های ایرج یک سال هم دوام نداشت چرا که از تماس‌های پنهانی مهناز با پسربچه‌ای باخبر شده بود. اوایل موضوع را جدی نگرفت و در سفرهای مشترک به زادگاه مهناز هم متوجه مورد مشکوکی نشد. اما تلخی واقعیت بالاخره زیر دندان ایرج رفت و سال بعد فهمید، مهناز پسر خردسالی داشته که از همه پنهان کرده و حالا نزد مادربزرگش در شهرستان زندگی میکند.
نخستین مجادله لفظی آنها نیز بر سر همین موضوع بود. مهناز موضوع را انکار نکرد و گفت چاره‌ای جز این نداشته است. پس ایرج برای آنکه مورد سرزنش پدر و مادرش قرار نگیرد، خانه‌ای در حوالی تهران خرید و به آنجا نقل مکان کردند. زن می‌خواست فرزندش را به این خانه بیاورد اما مرد موافق نبود. موضوع وقتی برای ایرج سخت تر شد که دست به تحقیق زد و فهمید مهناز بعداز نخستین طلاق دوباره ازدواج کرده و این پسر حاصل ازدواج دوم از شوهر مرحوم اوست. در مجادله بعدی وقتی به همسرش اعتراض کرد که چرا درباره ازدواج دومش پنهانکاری کرده، زن پایش را در یک کفش کرد که باید پسرش را نزد خودش بیاورد.
ایرج همچنان مخالف بود و بر سر همین موضوع کارشان به دادگاه خانواده کشید اما نخستین برگه احضاریه که به دست ایرج رسید مطالبه مهریه 180 سکه‌ای بود، اما از آنجا که به دلیل پرداخت وام خانه قادر به پرداخت اقساط مهریه نشد به زندان افتاد و مهناز توانست حکم توقیف ماشین و مصادره خانه را بگیرد. ایرج در نهایت با قرض و کمک از فامیل توانست مهریه را یکجا پرداخت کند و از حبس بیرون بیاید. وقتی از زندان بیرون آمد چهره‌اش چروک خورده و موهایش سفیدتر شده بود. پیش پدر و مادرش سرافکنده شده و بدهی بالا آورده بود. حتی نتوانست دختر تازه متولد شده‌اش را هم درست و حسابی ببیند. مهناز از یک طرف او را به خانه راه نمی‌داد و از طرف دیگر تمکین هم نمی‌کرد.
ایرج مستأصل و درمانده، دوباره به نجاری پدر بازگشت و شبانه روز کار میکرد تا از شرمندگی بدهی‌ها و قرض‌های فامیل درآید. اما ماجرا به همین جا ختم نشد چرا که چندی بعد برگه احضاریه‌ای به دستش رسید که درباره مطالبه نفقه فرزندش بود. ایرج گوشه پیاده رو میدان ونک ایستاده و نگاهش به مراجعان دادگاه خانواده خیره مانده بود. او مثل قطعه آهنی شده بود که در کوره زندگی آبدیده شده باشد. دلش می‌خواست یک جوری تجربه‌اش را به دیگران منتقل کند. او یک‌بار برای نفقه ایام مشترک زندگی رقم قابل توجهی پرداخته بود. بار دوم برای نفقه فرزندش مبالغ زیادی واریز کرده بود و حالا برگه جدیدی درباره نفقه ایام زندگی از دادگاهی دیگر دریافت کرده بود. ایرج 14 سال پیش با دختر آرزوهایش ازدواج کرده بود، حتی نیمی از این مدت را زیر یک سقف سپری نکرده بودند. او همه مراحل طلاق را طی کرده بود، اما دادخواست نفقه از دادگاه‌های خانواده سه مجتمع مختلف او را نزد قاضی شعبه 248 مجتمع قضایی خانواده ونک کشانده بود تا همه مطالبات نفقه را تجمیع کند و پرونده زندگی مشترک و پرونده جدایی‌اش را ببندد.
بالاخره مادر ایرج از راه رسید و برگه را به او نشان داد. مادرش زنی آرام و متین بود که چهره‌اش نشان می‌داد سرد و گرم روزگار را چشیده، سر حال‌تر از پسرش به نظر می‌رسید. ایرج دست مادرش را گرفت، لحظه‌ای درنگ کرد و بر آن بوسه زد.
مادر لبخندی زد و گفت؛ «خدا را شکر، تنت سالم است و هنوز جوانی». بعد راهشان را کشیدند و در میان عابران، آرام آرام دور شدند.
به گزارش ایران، خلاصه داستان ازدواج و طلاق «ایرج» تنها این چند کلمه نیست، او به خاطر دل دادن به دختری که 15 سال پیش جلوی مغازه نجاری‌اش دید، مرارت‌های زیادی تحمل کرد و حتی کارش به زندان هم کشید، اما با این حال هنوز پرونده‌اش بسته نشده است.
ایرج مردی 41 ساله با اندامی درشت و صورتی آفتاب سوخته بود. جلوی مجتمع قضایی خانواده ونک در انتظار مادرش بود تا دستور قاضی را بیاورد. خودش آمده بود بیرون و داشت زیر آفتاب گرم مرداد ماه سیگار دود میکرد. همانجا خاطرات زندگی مشترک‌اش مثل یک فیلم یا پرده‌ای از یک نمایش تراژیک در ذهنش مرور می‌شد.
ماجرا از سال‌ها پیش شروع می‌شد. در یک روز بهاری مشغول کار در نجاری پدرش بود که دختری جوان مسیر زندگی‌اش را تغییر داد. دو سه سالی می‌شد که از سربازی آمده بود و عجله‌ای هم برای ازدواج نداشت اما دختر جوان او را به زندگی مشترک علاقه‌مند کرد. دختر آمده بود پایه صندلی را تعمیر کند. چند کلمه‌ای بین شان رد و بدل شد و چند روز بعد هم آمد و از ایرج خواست مدارک شناسایی‌اش را امانت نگه دارد. بهانه‌اش این بود که از شهرستان آمده، مهمان خانه خواهرش شده و دنبال کار است اما نمی‌خواهد شوهرخواهرش از این موضوع بویی ببرد. چند روز بعد هم آمد و مدارک را پس گرفت. ایرج که حتی نگاهی به مدارک دختر نینداخته بود؛ اسمش را پرسید که او خودش را «مهناز» نامید.
مهناز چند باری به بهانه‌های مختلف به نجاری آمد و در جریان گفت‌وگوهایش اعتراف کرد پیش از این با پسرعمویش عقد کرده اما در دوره نامزدی از هم جدا شده‌اند. اما این موضوع برای ایرج چندان اهمیتی نداشت، حتی اینکه مهناز سه سال هم از او بزرگتر بود برایش اهمیت نداشت. پس از پدر و مادرش خواست برایش آستین بالا بزنند، اما آنها مخالف این وصلت بودند، دلیلشان هم نداشتن شناخت کافی از مهناز بود. با این حال ایرج همچنان اصرار کرد و بالاخره جشن عروسی برپا شد. آن هم با مهریه 180 سکه‌ای و یک جشن مفصل. او آنقدر همسرش را دوست داشت که راز ازدواج قبلی مهناز را هم فاش نکرد اما دلخوشی‌های ایرج یک سال هم دوام نداشت چرا که از تماس‌های پنهانی مهناز با پسربچه‌ای باخبر شده بود. اوایل موضوع را جدی نگرفت و در سفرهای مشترک به زادگاه مهناز هم متوجه مورد مشکوکی نشد. اما تلخی واقعیت بالاخره زیر دندان ایرج رفت و سال بعد فهمید، مهناز پسر خردسالی داشته که از همه پنهان کرده و حالا نزد مادربزرگش در شهرستان زندگی میکند.
نخستین مجادله لفظی آنها نیز بر سر همین موضوع بود. مهناز موضوع را انکار نکرد و گفت چاره‌ای جز این نداشته است. پس ایرج برای آنکه مورد سرزنش پدر و مادرش قرار نگیرد، خانه‌ای در حوالی تهران خرید و به آنجا نقل مکان کردند. زن می‌خواست فرزندش را به این خانه بیاورد اما مرد موافق نبود. موضوع وقتی برای ایرج سخت تر شد که دست به تحقیق زد و فهمید مهناز بعداز نخستین طلاق دوباره ازدواج کرده و این پسر حاصل ازدواج دوم از شوهر مرحوم اوست. در مجادله بعدی وقتی به همسرش اعتراض کرد که چرا درباره ازدواج دومش پنهانکاری کرده، زن پایش را در یک کفش کرد که باید پسرش را نزد خودش بیاورد.
ایرج همچنان مخالف بود و بر سر همین موضوع کارشان به دادگاه خانواده کشید اما نخستین برگه احضاریه که به دست ایرج رسید مطالبه مهریه 180 سکه‌ای بود، اما از آنجا که به دلیل پرداخت وام خانه قادر به پرداخت اقساط مهریه نشد به زندان افتاد و مهناز توانست حکم توقیف ماشین و مصادره خانه را بگیرد. ایرج در نهایت با قرض و کمک از فامیل توانست مهریه را یکجا پرداخت کند و از حبس بیرون بیاید. وقتی از زندان بیرون آمد چهره‌اش چروک خورده و موهایش سفیدتر شده بود. پیش پدر و مادرش سرافکنده شده و بدهی بالا آورده بود. حتی نتوانست دختر تازه متولد شده‌اش را هم درست و حسابی ببیند. مهناز از یک طرف او را به خانه راه نمی‌داد و از طرف دیگر تمکین هم نمی‌کرد.
ایرج مستأصل و درمانده، دوباره به نجاری پدر بازگشت و شبانه روز کار میکرد تا از شرمندگی بدهی‌ها و قرض‌های فامیل درآید. اما ماجرا به همین جا ختم نشد چرا که چندی بعد برگه احضاریه‌ای به دستش رسید که درباره مطالبه نفقه فرزندش بود. ایرج گوشه پیاده رو میدان ونک ایستاده و نگاهش به مراجعان دادگاه خانواده خیره مانده بود. او مثل قطعه آهنی شده بود که در کوره زندگی آبدیده شده باشد. دلش می‌خواست یک جوری تجربه‌اش را به دیگران منتقل کند. او یک‌بار برای نفقه ایام مشترک زندگی رقم قابل توجهی پرداخته بود. بار دوم برای نفقه فرزندش مبالغ زیادی واریز کرده بود و حالا برگه جدیدی درباره نفقه ایام زندگی از دادگاهی دیگر دریافت کرده بود. ایرج 14 سال پیش با دختر آرزوهایش ازدواج کرده بود، حتی نیمی از این مدت را زیر یک سقف سپری نکرده بودند. او همه مراحل طلاق را طی کرده بود، اما دادخواست نفقه از دادگاه‌های خانواده سه مجتمع مختلف او را نزد قاضی شعبه 248 مجتمع قضایی خانواده ونک کشانده بود تا همه مطالبات نفقه را تجمیع کند و پرونده زندگی مشترک و پرونده جدایی‌اش را ببندد.
بالاخره مادر ایرج از راه رسید و برگه را به او نشان داد. مادرش زنی آرام و متین بود که چهره‌اش نشان می‌داد سرد و گرم روزگار را چشیده، سر حال‌تر از پسرش به نظر می‌رسید. ایرج دست مادرش را گرفت، لحظه‌ای درنگ کرد و بر آن بوسه زد.
مادر لبخندی زد و گفت؛ «خدا را شکر، تنت سالم است و هنوز جوانی». بعد راهشان را کشیدند و در میان عابران، آرام آرام دور شدند.
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
دقیقا شوهر من این بلا رو سرم آورد دو تا زن طلاق داده بود.و ۱۵ سال هم با یه زن شوهر دار بود بعد سر من با دروغ و کلک آوار شد.هنوزم مریض شکاک .
یعنی چی؟؟؟ مگه ایرج گوسفند بود؟ تو شناسنامه زنش اسم همسران قبلی و اسم فرزند رو ندیده بود؟؟؟؟ چرا به دادگاه شکایت نکرد که زنش شیاده و حقیقت زندگی قبلی رو بهش نگفته؟؟؟؟ هر چی زنش خواسته از مهریه و نفقه و دروغ و دغل؛ ایرج هم قبول کرده. حالا چرا شاکی شده؟؟؟؟؟
انشاالله سر به تن یه همچین زنهایی که چشم بمال مرد دوختنه اند نباشه این آقا هم اگه با پدرومادرش قبل از ازدواج مشورت میکرد به دام چنین شیاد عفریته ای نمیافتاد
از تمامی خواهران و برادران جوان خودم خواهش می کنم، التماسشان می کنم، و به خواهش جلوی آن ها زانو میزنم که لطفا پیش از گذاشتن قرار ازوداج بین خودتان، حتما این موضوع را با والدین عاقل یا دست کم بزرگتر عاقلی که با شما نسبت دارد مطرح کنید. ای کاش واژه ها این امکان را به من می دادند تا توضیح دهم که هیچ پدر و مادری ولو والدینی که عقلانیت باایی هم ندارند، حاضر نیستند سر زندگی فرزند عزیزشان، مخاطره کنند. این فرشتگان بی بدیل زمینی، حتی مخلفت خود را هم با خون جگر بیان می کنند و مطمئن باشید وقتی یه این یقین می رسند که انتخاب فرزندشان مناسب نیست، این تصمیم را با مشقت فراوان عنوان می کنند. معمولا ما جوانان به خاطر تشعشع عشق جوانی هرگز متوجه گرما و عمق این دلسوزی نمی شویم.
این قوانین مسخره ازدواج مثل نفقه ومهریه که تماما به نفع زوجه وعلیه زوج هست باید حل شود وگرنه آمارازدواج ازاین هم پایینتر میاد.
اینطورها هم نیست.
دوستی دارم که همسرش به او خیانت کرده فقط به دلیل آنکه آدم سرشناسیست و وکیل زرنگی گرفته 3 سال است به انحای مختلف خانم را آزار روحی می دهد (به خصوص با تهمتهای اخلاقی) و چند بار تا سرحد مرگ او را کتک زده. حتی فرزندش را از او جدا کرده در حالیکه از نظر اخلاقی صلاحیت سرپرستی فرزند را ندارد.آن خانم مهریه را به اجرا گذاشته و در حالیکه آقا دارای درآمد بیش از 10 میلیون در ماه است و اموال گوناگونی دارد، توانسته حکم عدم توانایی پرداخت مهریه بگیرد و آن را قسط بندی کرده اند. هر چند وقت یک بار خانم را تهدید میکند که از مهریه بگذر وگرنه فرزندت را شکنجه میکنم. خانم از نظر مالی توانایی گرفتن وکیل ندارد. ظاهرا قانون برای همه یکسان نیست و آنجا که به زنی ظلم میشود اگر دستش به جایی بند نباشد فقط باید به ستم کشی ادامه دهد
ايرج،اين همه عدالت رو از قانون بى قانونمون داريم.كلاهبردارى مثل مهناز در سايه ى اين قوانين روزگار ميگذرانند.
این داستان، آینده حداقل نیمی از مردان این سرزمین است
اگر این داستان واقعی باشه چرا این مرد از زن به جرم دروغ و کتمان حقیقت شکایت نکرد تا مجبور به تحمل اینهمه هزینه نشه؟؟؟؟
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.