دلنوشته رئیس پس ازبرخواستن از بستر بیماری

دوستان عزیز سلام

خالق بی همتا را شکر می‌کنم. در روزهای اخیر، روند بهبودم، سرعت گرفته.  

دوری از غوغای روزگار،نوشدارویی بی همتاست.

جان همه روز از لگدکوب خیال

وز زیان و سود وز خوف زوال

نی صفا می‌ماندش نی لطف و فر

نی بسوی آسمان راه سفر

آهسته آهسته راه افتاده ام.لرزان لرزان قدم برمی دارم .کم کمک راه می روم . چه کشف شگفتی است، زیر آسمان خدا، دوباره قدم زدن و  این جهان شگرف و پر راز و رمز را دگر بار، از نو پوییدن ودیدن و شنیدن و بوییدن ... 

همین امشب، گوشی ام را که روشن کردم ، از مشاهده صدها پیام خجلت زده شدم.

خبر مهر و محبتتان را شنیده ام.احوال پرسی هایتان، دیروز و امروز به قلبم رسیده.پاسخ‌گويي به يكايك پيام هاي محبت آميزتان مقدور نيست. انگشت‌ها هنوز یاری نمی‌کنند.اين است که اینجا سر به احترام فرود آورده ،  می گویم:  بسيارشرمنده ام كرده ايد آدم های نازنین.

پزشکان گفته اند از هفته آینده می توانم کم کم راه بیفتم وکم کم دوستان عزیزم را ملاقات کنم.دستهای مهربانتان  رامي بوسم و به اميد ديدارتان لحظه شماري مي كنم.

ارادتمند   

محسن جلال پور