درسهایی از سریال جومونگ
حسن .ش

سریال افسانه جومونگ نیز به پایان خود نزدیک می شود و احتمالا بیش از 4 تا 5 قسمت دیگر از این سریال باقی نمانده است. راستی آیا تا به حالا شده به این مطلب فکر کنیم که هدف سازندگان این اثر چه بوده است.به نظر می رسد سریال افسانه جومونگ از جمله تولیدات هنری است که اهدافی فراتر از بعد اقتصادی را دنبال می کندوآن محکم کردن ریشه ها وبنیان های فرهنگی و هویتی ملت کره جنوبی است.
این سریال سعی دارد با استفاده از امکانات و ابزار های جدید به بازسازی آداب و رسوم واهداف بلندو والای گذشتگان این منطقه جغرافیایی بپردازدو از آن در جهت ایجاد پشتوانه محکم فرهنگی وتمدنی برای این کشور بهره برداری کند.
استقبال گسترده از این سریال در کشورهای مختلف جهان به ویژه ایران خود حکایتگر موفقیت سازندگان آن است.به نظر می رسداین اثر از جهات بسیاری توانسته اهداف متعددی را همزمان برآورده سازدوبه نتایج مطلوبی دست یابد.
مهم ترین دستاورد آن را می توان در بازسازی فرهنگ و تمدن مردم این منطقه و ایجاد یک هویت مشترک ملی از طریق یادآوری حماسه ها و تاریخ سراسر غرور آفرین برای مردم و کشور کره جنوبی دانست.
دومین دستاورد سریال "افسانه جومونگ" را، بازسازی فرهنگ شرقی این منطقه در قالب آداب و رسوم ملی،آداب احترامات اجتماعی ،نحوه پوشش و قوانین حاکم برروابط اجتماعی طبقات مختلف شبه جزیره کره می توان نامید که به به شیوه ای جذاب برای یک جوان کره ای ترسیم نموده وزیبایی های آن را برای این قشر موثر بازگومی کندتا خود عاملی برای جذب جوانان به فرهنگ بومی بوده و از فریفته شدن به مظاهر فرهنگی غرب جلوگیری شود.
سومین نتیجه را می توان در معرفی کشوری به نام کره جنوبی با فرهنگ و تاریخ والایش در بین سایر ملل (به ویژه مناطقی که این فیلم اکران شده است)برشمردکه این امرتوان و قدرت این کشور را در محافل سیاسی- اجتماعی وبه ویژه اقتصادی بسیارارتقا می دهد.
چهارمین نتیجه را می توان درآمدهای مستقیم و غیرمستقیم اقتصادی از طریق فروش فیلم و تبلیغات مختلف آن از طریق البسه، اسباب بازی، لوازم التحریر و ... نامید.
اما در اینجا یک سوال مهمتری به ذهن می رسد وآن این است که ما پس از دیدن حدود 80 قسمت از "افسانه جومونگ" چه نتیجه ای گرفته ایم؟به عبارت دیگر ما از صرف وقت زیادی برای تماشای این سریال وبحث کردن در مورد آنها و دل مشغولی ذهنی در خصوص آن چه به دست آورده ایم؟آیا صرفا برای خوشگذرانی پای تماشای این سریال می نشینیم و یا اینکه از پیام های آن هم استفاده کرده و در زندگی خود سعی می کنیم بکار بگیریم؟ نکات آموزنده ای که توجه به آنها می تواند راهگشای برخی مشکلات جامعه کنونی ما باشد.از نگاه نگارنده می تواند موارد زیر باشد:
مهم ترین نکته قابل تامل در این سریال را می توان در اهمیت منافع ملی برای همه اقشار وگروهها وافراددانست.منافع ملی خط قرمز تمامی صاحب منصبان لشگری و کشوری در این فیلم است.مقامات حاضرند دست به هر اقدامی در جهت منافع خود بزنند الا و مگر سرزمین خود "بویو"که اصلا قابل معامله کردن نیست.
چقدر جالب است که حتی کودتای سران کشوری و لشگری هم در راستای منافع "بویو"قابل تحلیل و بررسی است.حتی وزیر اعظم این فیلم که در مقاطعی شاهد رفتارهای خلاف منافع ملی وخودسرانه "تسو"(که درمقطعی به زور مقام امپراطور ی را غصب کرد) بود/ برای اقتدار "بویو" تسو را کنار زد و با وی همراهی نکرد.
در یکی دیگر از قسمتهای این سریال "یونگ فو"که برادر تسو است یک خادمی دارد که اصالتا چینی است وی پیشنهاد می کند که با امپراطوری هان(چین)متحدشود و علیه "بوبو"اقدام کندکه "یونگ فو" با وجود اینکه از برادر خود "تسو" وتحقیرهای وی کینه ای سنگین در دل دارد اما به سرعت خادم خود را سرزنش می کندو این گزینه را کنار می گذارد.
در جای دیگر نیز هرگاه چنین گزینه ای مطرح می شود آن را به شدت نفی می کندوخود را در عمل خواهان پیشرفت و توسعه سرزمین "بویو" نشان می دهد و این اقدامات وپیشنهادات راخیانت به سرزمین مادری خود قلمداد می کند.
توجه به همین یک نکته می تواند گره گشای بسیاری از مشکلات کنونی ما باشد.اینکه ما بیاموزیم منافع فردی,گروهی, جناحی, سازمانی, اداری و تشکیلاتی خود را برمنافع ملی ترجیح ندهیم و همواره خط قرمز همه امور سیاسی, فرهنگی, اجتماعی و اقتصادی خود را منافع ملی قرار دهیم.
صبرواحترام متقابل را از نکات قابل تامل دیگر در این سریال می توان برشمرد.صبر بر مصائب ومشکلات و تحمل سختی ها برای رسیدن به اهداف تعیین شده در جای جای این سریال قابل مشاهده است.نقش اول این سریال (جومونگ)برای رسیدن به هدف خود از زن و فرزند و در مجموع خانواده خود می گذرد و برای رسیدن به هدف والای خود مشقات زیادی را متحمل می شود و در نهایت هم به هدف خود می رسد.این در حالی است که بسیاری از مشکلات و مصائب مردم و مسئولان کشورما در وظایف خود, ناشی از عجولانه عمل کردن و صبرپیشه نکردن در امور است.
احترام به دیگران ـ حتی به دشمنان و مخالفان ـ از نکات مهم دیگری است که عمل به آن رفتارهای ما را عقلانی تر و منطقی تر و از همه مهمتر اخلاقی تر می کند.در این سریال بارها و بارها اتفاق می افتد که بین دو مسئول و مقام لشگری و کشوری مشاجراتی درمی گیرد اما هیچ گاه مشاهده نشد که پا را از حد متعارف فراتر بگذارند و در بدترین حالت یعنی دشمنی نیز از به جا آوردن احترامات متقابل کوتاهی کنند.
نکته قابل تامل دیگر در روحیه مشورت "جومونگ" و بقیه امپراطوران در برنامه ریزی ها و تصمیم گیریهاست.اینکه امپراطور اگرچه در نهایت خود تصمیم گیری می کند اما در هیچ شرایطی خود را بی نیاز از مشورت با صاحبان فن در زمینه های مختلف نظامی,سیاسی و غیره نمی داند وهیچ امری مانع از آشنایی با سایرتفکرات و اندیشه ها نمی شود.
جالب توجه اینکه مشاوران ومقامات لشگری و کشوری نیز در نهایت ادب و احترام تمامی احتمالات و نظرات را بدون هیچگونه محدودیتی مطرح می کنند و سرانجام نیز برتصمیم گرفته شده توسط امپراطوران گردن می نهند وچون و چرا نمی کنند.
در پایان بایدگفت رعایت نکاتی که در بالا آمد همگی و بسیار بیشتر و دقیق تر در آموزه های دین مبین ما اسلام ذکر شده است حال اینکه چرا نسبت به آنها بی تفاوت شده ایم خود موضوع یادداشتی دیگر است.
بی شک مقدمه پیشرفت و توسعه یک کشور در دنیای کنونی پیش از هرچیز اجماع نخبگان یک کشور در جهت دستیابی به اهداف مشترک و از پیش تعیین شده است.
به امید آنروزکه همه نخبگان سیاسی-اجتماعی و فرهنگی کشور همه با یک چشم انداز مشترک (والبته با سلایق متفاوت درجزئیات)کشور خود را به سرمنزل مقصود رهنمون شوند.
این سریال سعی دارد با استفاده از امکانات و ابزار های جدید به بازسازی آداب و رسوم واهداف بلندو والای گذشتگان این منطقه جغرافیایی بپردازدو از آن در جهت ایجاد پشتوانه محکم فرهنگی وتمدنی برای این کشور بهره برداری کند.
استقبال گسترده از این سریال در کشورهای مختلف جهان به ویژه ایران خود حکایتگر موفقیت سازندگان آن است.به نظر می رسداین اثر از جهات بسیاری توانسته اهداف متعددی را همزمان برآورده سازدوبه نتایج مطلوبی دست یابد.
مهم ترین دستاورد آن را می توان در بازسازی فرهنگ و تمدن مردم این منطقه و ایجاد یک هویت مشترک ملی از طریق یادآوری حماسه ها و تاریخ سراسر غرور آفرین برای مردم و کشور کره جنوبی دانست.
دومین دستاورد سریال "افسانه جومونگ" را، بازسازی فرهنگ شرقی این منطقه در قالب آداب و رسوم ملی،آداب احترامات اجتماعی ،نحوه پوشش و قوانین حاکم برروابط اجتماعی طبقات مختلف شبه جزیره کره می توان نامید که به به شیوه ای جذاب برای یک جوان کره ای ترسیم نموده وزیبایی های آن را برای این قشر موثر بازگومی کندتا خود عاملی برای جذب جوانان به فرهنگ بومی بوده و از فریفته شدن به مظاهر فرهنگی غرب جلوگیری شود.
سومین نتیجه را می توان در معرفی کشوری به نام کره جنوبی با فرهنگ و تاریخ والایش در بین سایر ملل (به ویژه مناطقی که این فیلم اکران شده است)برشمردکه این امرتوان و قدرت این کشور را در محافل سیاسی- اجتماعی وبه ویژه اقتصادی بسیارارتقا می دهد.
چهارمین نتیجه را می توان درآمدهای مستقیم و غیرمستقیم اقتصادی از طریق فروش فیلم و تبلیغات مختلف آن از طریق البسه، اسباب بازی، لوازم التحریر و ... نامید.
اما در اینجا یک سوال مهمتری به ذهن می رسد وآن این است که ما پس از دیدن حدود 80 قسمت از "افسانه جومونگ" چه نتیجه ای گرفته ایم؟به عبارت دیگر ما از صرف وقت زیادی برای تماشای این سریال وبحث کردن در مورد آنها و دل مشغولی ذهنی در خصوص آن چه به دست آورده ایم؟آیا صرفا برای خوشگذرانی پای تماشای این سریال می نشینیم و یا اینکه از پیام های آن هم استفاده کرده و در زندگی خود سعی می کنیم بکار بگیریم؟ نکات آموزنده ای که توجه به آنها می تواند راهگشای برخی مشکلات جامعه کنونی ما باشد.از نگاه نگارنده می تواند موارد زیر باشد:
مهم ترین نکته قابل تامل در این سریال را می توان در اهمیت منافع ملی برای همه اقشار وگروهها وافراددانست.منافع ملی خط قرمز تمامی صاحب منصبان لشگری و کشوری در این فیلم است.مقامات حاضرند دست به هر اقدامی در جهت منافع خود بزنند الا و مگر سرزمین خود "بویو"که اصلا قابل معامله کردن نیست.
چقدر جالب است که حتی کودتای سران کشوری و لشگری هم در راستای منافع "بویو"قابل تحلیل و بررسی است.حتی وزیر اعظم این فیلم که در مقاطعی شاهد رفتارهای خلاف منافع ملی وخودسرانه "تسو"(که درمقطعی به زور مقام امپراطور ی را غصب کرد) بود/ برای اقتدار "بویو" تسو را کنار زد و با وی همراهی نکرد.
در یکی دیگر از قسمتهای این سریال "یونگ فو"که برادر تسو است یک خادمی دارد که اصالتا چینی است وی پیشنهاد می کند که با امپراطوری هان(چین)متحدشود و علیه "بوبو"اقدام کندکه "یونگ فو" با وجود اینکه از برادر خود "تسو" وتحقیرهای وی کینه ای سنگین در دل دارد اما به سرعت خادم خود را سرزنش می کندو این گزینه را کنار می گذارد.
در جای دیگر نیز هرگاه چنین گزینه ای مطرح می شود آن را به شدت نفی می کندوخود را در عمل خواهان پیشرفت و توسعه سرزمین "بویو" نشان می دهد و این اقدامات وپیشنهادات راخیانت به سرزمین مادری خود قلمداد می کند.
توجه به همین یک نکته می تواند گره گشای بسیاری از مشکلات کنونی ما باشد.اینکه ما بیاموزیم منافع فردی,گروهی, جناحی, سازمانی, اداری و تشکیلاتی خود را برمنافع ملی ترجیح ندهیم و همواره خط قرمز همه امور سیاسی, فرهنگی, اجتماعی و اقتصادی خود را منافع ملی قرار دهیم.
صبرواحترام متقابل را از نکات قابل تامل دیگر در این سریال می توان برشمرد.صبر بر مصائب ومشکلات و تحمل سختی ها برای رسیدن به اهداف تعیین شده در جای جای این سریال قابل مشاهده است.نقش اول این سریال (جومونگ)برای رسیدن به هدف خود از زن و فرزند و در مجموع خانواده خود می گذرد و برای رسیدن به هدف والای خود مشقات زیادی را متحمل می شود و در نهایت هم به هدف خود می رسد.این در حالی است که بسیاری از مشکلات و مصائب مردم و مسئولان کشورما در وظایف خود, ناشی از عجولانه عمل کردن و صبرپیشه نکردن در امور است.
احترام به دیگران ـ حتی به دشمنان و مخالفان ـ از نکات مهم دیگری است که عمل به آن رفتارهای ما را عقلانی تر و منطقی تر و از همه مهمتر اخلاقی تر می کند.در این سریال بارها و بارها اتفاق می افتد که بین دو مسئول و مقام لشگری و کشوری مشاجراتی درمی گیرد اما هیچ گاه مشاهده نشد که پا را از حد متعارف فراتر بگذارند و در بدترین حالت یعنی دشمنی نیز از به جا آوردن احترامات متقابل کوتاهی کنند.
نکته قابل تامل دیگر در روحیه مشورت "جومونگ" و بقیه امپراطوران در برنامه ریزی ها و تصمیم گیریهاست.اینکه امپراطور اگرچه در نهایت خود تصمیم گیری می کند اما در هیچ شرایطی خود را بی نیاز از مشورت با صاحبان فن در زمینه های مختلف نظامی,سیاسی و غیره نمی داند وهیچ امری مانع از آشنایی با سایرتفکرات و اندیشه ها نمی شود.
جالب توجه اینکه مشاوران ومقامات لشگری و کشوری نیز در نهایت ادب و احترام تمامی احتمالات و نظرات را بدون هیچگونه محدودیتی مطرح می کنند و سرانجام نیز برتصمیم گرفته شده توسط امپراطوران گردن می نهند وچون و چرا نمی کنند.
در پایان بایدگفت رعایت نکاتی که در بالا آمد همگی و بسیار بیشتر و دقیق تر در آموزه های دین مبین ما اسلام ذکر شده است حال اینکه چرا نسبت به آنها بی تفاوت شده ایم خود موضوع یادداشتی دیگر است.
بی شک مقدمه پیشرفت و توسعه یک کشور در دنیای کنونی پیش از هرچیز اجماع نخبگان یک کشور در جهت دستیابی به اهداف مشترک و از پیش تعیین شده است.
به امید آنروزکه همه نخبگان سیاسی-اجتماعی و فرهنگی کشور همه با یک چشم انداز مشترک (والبته با سلایق متفاوت درجزئیات)کشور خود را به سرمنزل مقصود رهنمون شوند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
منم حالا که فهمیدیم هدف اینا چی بوده از ساخت چنین سریال افسانه ای پشیمون شدم از وقت دوران نوجوانیم و حساسم که گذاشتم پای این سریال. علت دیگه موفقیت اینا و حتی سریال های ترکیه ای استفاده از بازیگران جذاب و بهترین کیفیت فیلم برداری و... بوده. وگرنه واسه خودشون پول و شهرت بوده.
فیلم قشنگی بود من تا دوسال پیش میگفتم فیلم کره ای چیه
به نظرم فیلم بسیار جالب و جذابی بود
همان بهتر که در مورد کورش و آریو برزن و سورنا و ... اثری ساخته نمی شود که اگر ساخته می شد سرنوشتی چون محصولات بی هویت سطحی چون یوسف و چهل سرباز داشت.
سازندگان این سریال کره ای موفقیت خود را باید مدیون عملکرد افرادی چون ضرغامی مسول سیما بدانند که به خاطر عملکرد فوق ضعیفش در جذب مخاطب استانداردهای سلیقه مردم را به شدت تنزل داده است.
البته بیشتر مردم ماهواره دارند و از جذاب شدن برنامه های سیما قطع امید کرده اند
ما ممكن است مشكلي با عربها نداشته باشيم ولي بخاطر داشته باشيم كه آنها هميشه با ما مشكل داشته و دارند و اين يعني يك طرف معادله مشكل دارد و نمي توان با اين جماعت به صرف اينكه مسلمانند و عربي صحبت مي كنند و پيامبر اسلام را قبول دارند.تعامل جدي داشت.چون زاويه ديد آنها به ما ايرانيان بسيارمنفي است .
ایرانی باید به داریوش وکورش وآرش خود بنازد حکمرانانی که ایران را ابرقدرت کردند ودر عن حال عدالت اجتماعی ورفاه مردمشان را هرگز فراموش نکردند
من يك معلمم و متاسفانه به چشم خود شاهد تاثير باور نكردني اين سريال روي نوجوانان مان بوده ام.
اشتباه نكنيد من با نكات اخلاقي اين مجموعه مخالف نيستم و معتقدم اگر به اين مجموعه از اين ديدگاه نظري بياندازيم خواهيم ديد كه علاوه بر نكاتي كه شما ذكر كرديد موارد بسيار آموزنده ديگري نيز قابل تامل اند،مانند اهدافي كه شخصيت هاي داستان براي خود ترسيم ميكنند و جالب آنكه اهدافي به واقعيت مي پيوندد كه از منافع شخصي بالا تر مي رود و بويژه جنبه انصاف وايثار به خود مي گيرد. و نكات ديگري از اين دست...
آنچه براي من ناراحت كننده است اين است كه دانش آموزان با نوعي از خود بيگانگي ،شيفته آداب ورسوم ،سنتها،پوشش هاو حتي گذشته اين كشور شده اند.
نمي دانم علت اين پيشامد ناگوار چيست؟
اگر نوجوانان اين مرز وبوم با مجموعه اي به همين جذابيت از گذشته دور ايران بزرگ آشنا مي شدند،باز هم وجود شان ظرفي براي اشباع از عشق نياكان كره اي ها مي شد؟!
اگر اطلاعات فرزندان ما در مورد نياكانمان محدود به كتب وساعات كسل كننده درس تاريخ درمدرارس است مقصر كيست؟
درسي كه از امپراطورهاي اين سرزمين بزرگ تنها چهره اي ظالم براي آنها مجسم كرده واز مرم متمدن آن قومي بدبخت و خائن.
نميدانيد كه وقتي در مورد عظمت ايران باستان و وسعت آن برايشان سخن ميگويم و وقتي ميشنوند كه در دوره اي نزديك به زمان جومونگ ،كره ی وحشي مانند مردابي بود در برابر اقيانوس عظيم و وسيع سرزمين پدري ما چه طور اشك در چشم هايشان حلقه ميزند .
و زماني كه از تمدن ايران وتعلق حقيقي آنچه كرهاي ها به خود نسبت داده اند به ايرانيان متمدن برايشان مي گويم خوشحالي در چهره هايشان جلوه گر مي شود.
به راستي مقصر واقعي كيست و چه انديشه اي است كه اين چنين
كينه توزانه به ايران پيش از اسلام نگاه ميكند و سعي در فراموشي و نابودي و دگرگون جلوه دادن آن دارد؟
چرا در كشور ما هيچ مجموعه اي براي معرفي اين كهن دژ سرفراز و عظيم به فرزندانمان ساخته نمي شود .
چه كسي باور دارد كه خورشيدی به فروزندگي ايران وايراني تا ابد در پس نقاب شب باقي ميماند؟
کاش بجای دیدن جومونگ و دیدن فیلم های شرقی فیلم رستم و داستان های شاهنامه را می ساختیم.
بسی رنج بردم در این سال سی.........
سریالش عالیه اموزنده میسازند نه وقت تلف کن ومسخره ادم یه چیزی یاد میگیره
همانطور که اشاره شد این مجموعه اهدافی فراتر از اهداف اقتصادی و چهره سازی شخصیت های افسانه ای را دنبال می کند و جای افسوس است که کشوری مثل ایران با پیشینه درخشان تر از کشورهایی چون کره هیچ اقدام فرهنگی در این زمینه انجام نمی دهد. مجموعه های تلویزیونی ما روز به روز به سمت بی محتوایی و بی هدفی پیش می روند؛ حا آنکه کشور ما علاوه بر آنکه دارای داستان های حماسی قوی تری در این زمینه هاست، دارای یک پشتوانه مذهبی قوی نیز می باشد که شخصیت های آن در واقعیت دارای مکارمی هستند که سریال جومونگ با داستان پردازی و افسانه گری سعی در ایجاد چنین شخصیت هایی دارد. جای تاسف است که علی رغم همه انتقاداتی که در این زمینه می شود، اقدامی صورت نمی گیرد و ما منتظریم تا دیگران بیایند و درباره گذشته ما فیلم 300 را بسازند.
شخصیتی برای یک زن در یک کشور شرقی که فعلا خودر ا جلو تر و سرآمدتر از بسیاری از کشورهای مدعی تمدن جلوه نشان داده است که بسیار حیرت آور شده است که چقدر به سوسانو ابعاد میدهد که لازم است مردان هنری ایران زمین هم بهای بیشتر ی در نمایش های خود به این مقوله بدهند که حتما زنان ما گرچه کمتر نیستند که چه بسا جای بیشتری برای نمایاندن دارند.
با سلام
در خصوص اين سريال يك مطلب هم در سايت الف چاپ شده كه متاسفانه در ستوني نيست كه نظرم را در همان سايت اعلام كنم .
متاسفم كه در جامعه ي ما هر كسي هر برداشتي كه از يك فيلم و يا .... دارد به خود اجازه ميدهد كه به هرنحوي كه دلش ميخواهد به خورد مردم بدهد . به نظراتي كه در اين مطلب داده شده توجه فرمائيد تا صحت گفته ي من اثبات شود .
نويسنده سريال را با معني كردن الفاظ و اسمها و نام مكانها و نسبت آنها با يهود و صهيونيسم و بعد كشاندن آن به بحث هسته اي و ..... سعي در بي اهمين جلوه دادن و كم اثر كردن اين سريال دارد و جوري مطالب و نظرات خود را نوشته كه انگار فقط همين يك نفر متوجه اين همه مسائل شده و بقيه دست اندركاران در اين نظام كه اين سريال را خريده ، موشكافي كرده ، دوبله كرده و .... هيچ يك متوجه نشده اند يا خداي نخواسته از روي عمد و همراي با صهيونيست اين فيلم را به نمايش در آورده اند .
خدا عاقبت همه ي ما را ختم به خير گرداند . انشاالله
لطفا اين نظر را انعكاس دهيد . با تشكر
مردم ایران برای زنده موندن تلاش میکنند وقتی که یک آدم بیکار ، فرزندش در تب میسوزد و نه بیمه دارد ونه پول درمان ، دیگر او به هویت نمی اندیشد . هویت و اصالت تاریخی برای مجریان تلویزیون مطرح است که ماهی 1میلیون حقوق میگرند.
مثل اينكه برخي اظهار نظر كننده ها سوراخ دعا را گم كرده اند جان من هويت ملي ما مركب است از هويت اسلاميبعلاوه هويت ايراني منها كردن اين دو خيانت است
اقسانه جومونگ مثل افسانه رستم و سهراب خودمان است
میگم رستم و سهراب کوروش کبیر سهراب سیاوش و منیژه و آرش ما با اینها چه کرده ایم؟
جون مادرتون دست بردارید همه چی شده سیاست بابا مردم امریکا وکشورهای متمدن اینقدر که ماها درمورد سیاست صحبت می کنیم حرف نمی زنند کارا بر عکسه سیاستمدارای ما سیاستمدار نیستند ومردم ما مردم نیستند از موقعی که سیاستی شدیم بدبختی به جون ما افتاد بابا به من چه ربطی داشت پیکان جزو صنایع مونتازه یا به ما ماهیگیری یاد بدهید ما ماهی را می خوردیم وعشق میکردیم حالا سی ساله گشنگی می کشیم
,وقتي خودمون ميريم تو تخت جمشيد ميگيم ايجا نماد ظلم هست چه انتظاراتي داريم..........
بد نیست یه نگاهی به شاهنامه بندازین
اتفاقا چیزی که اون موقع هم قابل معامله نبود ایران بود. تمام نکات مثبتی که ارزیابی کردین در اسطوره های خودمون قوی تر و زیباتر وجود دارن.
در قسمت های آخر می بینیم که چطور سوسانو با تفرقه افراد سود جو برخورد میکند و مصلحت هدف بزرگ را برامیال شخصی مقدم میدارد تا باشد درسی برای نخبگان سیاسی
مردم ایران برای زنده موندن تلاش میکنند وقتی که یک آدم بیکار ، فرزندش در تب میسوزد و نه بیمه دارد ونه پول درمان ، دیگر او به هویت نمی اندیشد . هویت و اصالت تاریخی برای مجریان تلویزیون مطرح است که ماهی 1میلیون حقوق میگرند.
از شما میبرسم کدامیک از سریالهای این دوران هویت ملی داشت آن همه هزینه که صرف این سریالها از جمله حضرت یوسف شد نتیجه اش چه بود
ما به نوعی دوآلیسم دچار گشتهایم نه عربیم و نه فارس آثار گذشتگان را در موزههای بیگانه با جست
برادر یا خواهر عزیزم؛پیامبر مکرم اسلام می فرماید: ان اکرمکم عندالله اتقاکم. یعنی بهترین شما نزد خدا،با تقواترین شماست.پس فرقی بین عرب و عجم وجود ندارد .اگر ما به فضایل اخلاقی عمل کنیم نه تنها در پیش خداوند متعال گرامی هستیم بلکه در نزد مردم هم گرامی خواهیم بود.پس بیایید در این ماه مبارک،ماه مهمانی خدا کینه ها را کنار گذاشته و به ریسمان الهی چنگ بزنیم.
نویسنده محترم این مطلب هیچ به ماهیت صهیونیستی این سریال در کنار پیام های اخلاقی ظاهری آن توجه کرده اند؟
مشروع نشان دادن حمله و سلطه بریک سرزمین به این بهانه که سرزمین اجدادی ماست که ما را از آن بیرون کرده اند، قطعا یکی از اهداف اصلی این سریال است که در لفافه پیام های اخلاقی و رنگ و لعاب های عاشقانه بسیار بهتر به خورد مخاطبان گسترده این سریال در کشور های مختلف می رود.
دل خوش سیری چند؟ مردم ملتهای دیگه واسه داشتن هویت تلاش میکنن ما از هویت خودمون فرار می کنیم.
ای اقا کیه که گوش کنه
تحلیل بسیار هوشمندانه و جالبی از این مجموعه بود. موفق باشید.
بسیار خوب بود من هم با شما موافقم. ما که از داشته های فرهنگی اسلامی و ایرانی خود درس نمی گیریم...ای کاش حداقل از این سریال درس می گرفتیم.
بسیار خوب بود من هم با شما موافقم. ما که از داشته های فرهنگی اسلامی و ایرانی خود درس نمی گیریم...ای کاش حداقل از این سریال درس می گرفتیم.
تحلیل جالب و خوبی بود . اما کجاییم ؟ ما حتی کم کم هویت خود را میخواهیم انکار کنیم وخود را به عربها بچسبانیم . اگرهنرمندان ما از کورشها ، داریوشها، آریو برزنها، سورناها و.... فیلم ساخته بودند آیا باز هم فیلم سیصد ساخته میشد یا پس از ساخته شدن میتوانست تاریخ پر افتخار ایران را زیر سوال ببرد ؟ آیا فیلم سازان و هنرمندان ما خوابند ؟ یا دستشان یسته است؟.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.