تفاوت کودکان کار در گذشته و اکنون

حضور در جمع اين بچه‌ها، مثل هميشه، روحيه‌بخش و نشاط‌آفرين است و انگيزه‌ها را براي ارائه خدمت بيشتر و منسجم‌تر به آنها تقويت مي‌كند.
 
در چند روز گذشته دو بار بین جمعی از كودكان بودم. بار اول در موسسه خیریه ایلیا كه مدرسه‌اي در منطقه شهر ري براي #كودكان_كار دارد و بار دوم در جشنی که سازمان خدمات شهرداري برای کودکان کار برگزار کرده بود.
 
 حضور در جمع اين بچه‌ها، مثل هميشه، روحيه‌بخش و نشاط‌آفرين است و انگيزه‌ها را براي ارائه خدمت بيشتر و منسجم‌تر به آنها تقويت مي‌كند.
در زمان كودكي ما، كار كردن بچه‌ها، نه تنها يك كمك اقتصادي به خانواده، كه جزيي از فرايند آموزش و كسب تجربه فرد بود و تعداد زيادي از بچه‌هاي نسل من با اين نوع از كار در ايام كودكي و مدرسه عجين بوده‌اند. كار ما، شايد آسيب‌هايي داشت، اما قوام‌دهنده جوهره شخصيت و تضمين‌كننده تلاش براي زندگي شرافتمندانه نيز بود؛ كاري كه از همان ايام تا امروز با آن عجين هستيم.
 
متاسفانه امروز، كار كودكان در جاهايي، به دليل مشكلات اقتصادي خانواده يا ناهنجاري‌هاي رفتاري والدين، به بيگاري و آسيبي جدي تبديل شده و مانع بزرگي بر سر آموزش و رشد شخصيتي آنها شده است.
 
براي سلامتي و سربلندي همه اين عزيزان دعا ميكنم و مژده مي‌دهم كه به فضل الهي در شرف آغاز طرحي هستيم كه كيفيت زندگي و آموزش اين كودكان را در تهران به نحو قابل قبولي متحول مي‌كند
 
توضيح: یکی از عکس‌های بالا مال دوران كودكي من و در سنين ابتداي مدرسه است.