4بازدید
۳۱
وقتی در بیمارستان هم کسی نگران حال بیماران نیست +فیلم
کافی است سری به نزدیک ترین بیمارستان در مجاورت خود زده و کمی دقیق شوید تا دریابید درباره چه چیزی سخن می‌گوییم؛ مراکزی که مملو از بیماران مختلف هستند و همواره امور عمرانی در بطنشان جریان دارد. با این ملاحظه که برای برخی شان مهم نیست که کار درمانی و عمرانی ممزوج شود!
آیا تا به حال چیزی درباره عفونت بیمارستانی شنیده‌اید؟ درباره آلودگی‌هایی که در بیمارستان‌ها به کمین بیماران نشسته، بر دردشان می‌افزاید و گاه مصداق از چاله درآمدن و به چاه افتادن می‌شود؟ چگونه می‌شود از این آسیب ها پیشگیری کرد و مسئول این پیشگیری کیست؟
به گزارش «تابناک»، به باور دولتمردان، از جمله مشکلاتی که گریبان طرح تحول نظام سلامت در کشور را گرفته و مانع از تحقق وعده های ایشان در این بخش می‌شود، کمبودهای فراوانی است که در بخش درمان وجود دارد و رفعشان، بسیار هزینه درد و زمان بر است؛ مثل کمبود تخت‌های بیمارستانی که به گفته وزیر بهداشت، با آهنگ فعلی، رفعشان به دست کم چهل سال زمان نیاز دارد.
درک کمبود بزرگِ مشخص شده در همین مثال کافی است تا ساخت و ساز انبوه بیمارستان در سراسر کشور و توسعه شتابان بیمارستان های فعلی را انتظار بکشیم و اگر جایی خلاف آن را مشاهده کردیم، آن را محل اشکال دانسته و بی توجهی مسئولان به نیازهای فراوان حوزه درمان را دستمایه انتقاد کنیم. اما آیا توسعه مراکز درمانی توجیهی برای بی توجهی به نیازهای بیماران خواهد بود؟
از این روی، این پرسش مطرح می‌شود که می‌بینیم بسیاری از مراکز درمانی کشورمان، بخش بزرگی از درآمدهای خود یا حتی بودجه سنواتی شان را صرف بازسازی و توسعه بخش های مختلف خود میکنند و تلاش دارند در کنار محقق نمودن استانداردهای وضع شده، بستر ارائه خدمات بیشتر به مراجهان را فراهم آورند.
رویکردی که موجب شده بسیاری از بیمارستان ها و مراکز درمانی در کشورمان، همیشه درگیر ساخت و ساز، نوسازی و پروژه های ساختمانی مختلف باشند و از بیل و کلنگ و گچ و سیمان گرفته تا رنگ آمیزی و دیگر امور ساختمانی و عمرانی، بخشی لاینفک از وجودشان باشد؛ پروسه ای تکراری که حتی در بیمارستان های نوساز نیز می‌توان آن را دید.
کافی است سری به نزدیک ترین بیمارستان در مجاورت خود زده و کمی دقیق شوید تا دریابید درباره چه چیزی سخن می‌گوییم؛ مراکزی که مملو از بیماران مختلف هستند و همواره امور عمرانی در بطنشان جریان دارد. با این ملاحظه که برخی شان تلاش میکنند این دو فازِ متضاد را جدا هم از نگه دارند و برای بعضی شان مهم نیست که کار درمانی و عمرانی ممزوج شود!
مثل این بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی در تهران که فیلم آن به پیوست آمده و گرد و خاک ناشی از کف سازی محوطه ای در مجاورت بخش جراحی و مراقبت های ویژه، اعتراض همراهان بیماران را به دنبال داشته است؛ اعتراضی که با تهیه طومار و امضای آن، به شکل رسمی تقدیم مسئولان نیز شده ولی بعید است منجر به نتیجه ای شود.
از این روی، باید به مثمر ثمر بودن این دست اعتراضات به دیده تردید نگریست که می‌بینیم انجام عملیات عمرانی و تولید گرد و غبار در بخشی که بیمارانِ مستعد عفونت در آن تردد میکنند یا حمل می‌شوند، هیچ گونه اعتراضی از جانب کادر درمانی بیمارستان به دنبال نداشته و به نوعی، طبیعی و ناگریز فرض شده است.
این در حالی است که میشد با تدابیری، مثل کار کردن در زمانی که بخش از تردد خالی شده یا تردد در آن بسیار اندک است (مثل نیمه های شب یا سحرگاه)، یا حتی استفاده از پرده ای حائل برای جدا کردن محل تردد بیماران با محل فعالیت کارگران ساختمانی، تلاش کرد بیماران را از معرض گرد و غبار دور نگه داشت.
نکاتی که یادآوری شان به کادر درمانی این بیمارستان و مسئولان و مدیران این مرکز، به زیره بردن به کرمان شباهت خواهد داشت و احتمالا برایشان خوشایند نخواهد بود، چون یادآوری وظایفشان تلقی می‌شود. وظایفی که فراموش شده اند و به چشم ناظران نیز نمی‌آیند که اگر غیر از این بود، بی شک شاهد تکرار این روند در شمار زیادی از بیمارستان ها در سراسر کشور نبودیم؛ بیمارستان هایی که در بطنشان نیز کسی نگران حال بیماران نیست!
درک کمبود بزرگِ مشخص شده در همین مثال کافی است تا ساخت و ساز انبوه بیمارستان در سراسر کشور و توسعه شتابان بیمارستان های فعلی را انتظار بکشیم و اگر جایی خلاف آن را مشاهده کردیم، آن را محل اشکال دانسته و بی توجهی مسئولان به نیازهای فراوان حوزه درمان را دستمایه انتقاد کنیم. اما آیا توسعه مراکز درمانی توجیهی برای بی توجهی به نیازهای بیماران خواهد بود؟
از این روی، این پرسش مطرح می‌شود که می‌بینیم بسیاری از مراکز درمانی کشورمان، بخش بزرگی از درآمدهای خود یا حتی بودجه سنواتی شان را صرف بازسازی و توسعه بخش های مختلف خود میکنند و تلاش دارند در کنار محقق نمودن استانداردهای وضع شده، بستر ارائه خدمات بیشتر به مراجهان را فراهم آورند.
رویکردی که موجب شده بسیاری از بیمارستان ها و مراکز درمانی در کشورمان، همیشه درگیر ساخت و ساز، نوسازی و پروژه های ساختمانی مختلف باشند و از بیل و کلنگ و گچ و سیمان گرفته تا رنگ آمیزی و دیگر امور ساختمانی و عمرانی، بخشی لاینفک از وجودشان باشد؛ پروسه ای تکراری که حتی در بیمارستان های نوساز نیز می‌توان آن را دید.
کافی است سری به نزدیک ترین بیمارستان در مجاورت خود زده و کمی دقیق شوید تا دریابید درباره چه چیزی سخن می‌گوییم؛ مراکزی که مملو از بیماران مختلف هستند و همواره امور عمرانی در بطنشان جریان دارد. با این ملاحظه که برخی شان تلاش میکنند این دو فازِ متضاد را جدا هم از نگه دارند و برای بعضی شان مهم نیست که کار درمانی و عمرانی ممزوج شود!
مثل این بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی در تهران که فیلم آن به پیوست آمده و گرد و خاک ناشی از کف سازی محوطه ای در مجاورت بخش جراحی و مراقبت های ویژه، اعتراض همراهان بیماران را به دنبال داشته است؛ اعتراضی که با تهیه طومار و امضای آن، به شکل رسمی تقدیم مسئولان نیز شده ولی بعید است منجر به نتیجه ای شود.
از این روی، باید به مثمر ثمر بودن این دست اعتراضات به دیده تردید نگریست که می‌بینیم انجام عملیات عمرانی و تولید گرد و غبار در بخشی که بیمارانِ مستعد عفونت در آن تردد میکنند یا حمل می‌شوند، هیچ گونه اعتراضی از جانب کادر درمانی بیمارستان به دنبال نداشته و به نوعی، طبیعی و ناگریز فرض شده است.
این در حالی است که میشد با تدابیری، مثل کار کردن در زمانی که بخش از تردد خالی شده یا تردد در آن بسیار اندک است (مثل نیمه های شب یا سحرگاه)، یا حتی استفاده از پرده ای حائل برای جدا کردن محل تردد بیماران با محل فعالیت کارگران ساختمانی، تلاش کرد بیماران را از معرض گرد و غبار دور نگه داشت.
نکاتی که یادآوری شان به کادر درمانی این بیمارستان و مسئولان و مدیران این مرکز، به زیره بردن به کرمان شباهت خواهد داشت و احتمالا برایشان خوشایند نخواهد بود، چون یادآوری وظایفشان تلقی می‌شود. وظایفی که فراموش شده اند و به چشم ناظران نیز نمی‌آیند که اگر غیر از این بود، بی شک شاهد تکرار این روند در شمار زیادی از بیمارستان ها در سراسر کشور نبودیم؛ بیمارستان هایی که در بطنشان نیز کسی نگران حال بیماران نیست!
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
درجواب دوست عزیزی که فرموده اند گرد وخاک عامل عفونت بیمارستانی نمیشود بایدعرض کنم اتفاقا گرد وخاک علاوه بر تشدید عفونتهای تنفسی وزخم های باز خود عامل انتقال بسیاری از عفونت های موجود در فضای بیمارستان به قسمت های دیگر هستند
بیمارستان اولین جائیست که در آن کسی نگران حال بیماران نیست
ظلم ظالم جور صیّاد
آشیانم داده بر باد
ای خدا ای فلک ای طبیعت
شام تاریک ما را سحر کن
ملک الشعرای بهار
و باز هم قصور پزشکی
دقیقا مصداق بارز بیمارستان تامین اجتماعی شازند. کلشو بهم ریختن . فاجعس. کنار اتاق عمل در حال بنایی. کل ساختمان شده اجر و رنگ و خاک کسی هم بداد نمیرسه. خود تابناک اگه راست میگی برو ببین و خبر بزن. روزهای تعطیل دکتر نداره. من نوزادم زردی داشت قبل تاسوعا. تا روز شنبه هیچ دکتری نبود. میگفتن برو خصوصی یا شنبه بیا. شنبه هم رفتیم گفتن نیومدن. یکشنبه . ی کرگر تامین اجتماعی با ماهی 800 حقوقم پول ندارم. چه کنم. اینا رو هم خونه همسایومون دارم تایپ میکنم. لیسانس دارم. خدایا هیچ امیدی به اینده ندارم
من در بیمارستان کودکان مشغولم . در طول هفده سالی که هستم کلا زیر و رو شده . چسبیده به بخش نوزادان و NICU بازسازی صورت گرفته و کودکان بیگناه هم بستری بودند اگر معمار اولیه یا نقشه کش اولیه این بیمارستان ،الان بیاید اینجا ، شوکه می شود تمام فضاههای نور گیر تبدیل به مکان استفاده یا بخش شده است پرسنل هم مدام در خاک و خل و بوی رنگ وول می خورند بیماران چند روز بستری هستند ولی ما همه ی سال درگیر نوسازی و باز سازی هستیم
تعریف عفونتهای بیمارستانی را می دانستید وبعد مقاله می زدید گچ وسیمان عفونت بیمارستانی ایجاد نمی کند گر چه با نظر شما موافقم که بایستی اقدامات عمرانی در شرایطی که اسیبی به سلامت بیماران وارد نیاورد انجام پذیرد
دربیمارستان محل کار من عفونت ناشی از ساخت وساز موجب مرگ حداقل سه بیمار آی سی یو شد ،مضاف براینکه گرد وخاک ناشی از ساخت وسازها موجب کاهش حساسیت دستگاههای سنجش آزمایشگاهی وبروز خطاهای مرگ بار درآنها شده است
تقصیر پزشکشه.. اخراج لطفا
عفونت بیمارستانی مشکل قرن نوزدهم فرانسه و انگلیس بود. در سریالی قدیمی به اسم قرن جراحان این موضوع نشون داده شده بود
و البته این ساخت و سازهای دائمی که اغلب نیز بی جهت است و بدون کار کارشناسی ، فقط برای پر کردن جیب عده ای مناسب است. در اصفهان در یکی از بیمارستانهای دولتی سالی 2 بار اتاق عمل! را تخریب و دوباره می ساختند، علت آن نیز روشن است ساخت و ساز همیشه درآمدزاست و برای همه افراد درگیر در آن نان دارد، لذا مکان مهمی مثل اتاق عمل که تجهیزات گران قیمتی هم دارد را مرتبا تغییر میدادند و مرتبا بازسازی می کردند!!!
خدا مرگم بده این چه حرفیه میزنید الان به یه عده بر می خوره
شب و نصف شب تو بيمارستان كار كنن؟ مريضا خواب ندارن؟ شما خودت اولين نفري كه باز يك گزارش ازش تهيه ميكني احتمالا
تابناک جان. گزارشات و خبر های متعدد شما نشان می دهد با پزشکی و پزشکان حسابی کج افتادی. عزیز من بیمارستان چه زمانی خلوت می شود؟ اگر خلوت می شد که نیاز به توسعه و بهسازی نبود! آیا از مشکلات بیمارستان ها خبر داری؟ آیا می دانی چتد وقت است مطالباتشات را از بیمه ها نگرفته اند و هیچ کس نگاه کج هم به بیمه ها نمی کند؟ آیا می دانی چقدر به سبزی فروش و مرغ فروش و غیره بدهکارند؟ بیمارستان ها متعلق به همین مردم هستند و مربوط به کره مریخ نیستند. اما چقدر توسط مسئولین ( بیمه ها ، شما رسانه ها و...) جهت ارائه خدمت به همین مردم حمایت می شوند؟ کمی زاویه نگاهتان را عوض کنید!!!!!!!
متاسفانه تمام بودجه طرح سلامت شد افزایش حقوق پزشکان . پزشکی که خودشو تافته جدا بافته میدونه مگه برا مریض دلسوزی میکنه شما هرکی چند ده برابر هم رده های خودش تو بقیه رشته ها حقوق بدی معلومه که خودشو نمیشناسه. الان یه متخصص پوست که تحصیلاتش برابر یه استاد دانشگاه هست حداقل چهل برابر یه استاد دانشگاه حقوق میگیره. متخصص پوست نداریم زیر دویست میلیون تومن درامدش باشه درصورتی که اغلب اساتید دانشگاه حقوقشون زیر 5 میلیون تومنه. شما اگه به استاد دانشگاه هم ماهی 200 میلیون تومن بدی اصلا به دانشجو نگاه نمیکنه چه برسه تدریس کنه. پزشکان رو تو کشور ما زیاده از حد بزرگ کرده اند الان همه دوباره کنکور شرکت میکنند پزشکی قبول شن
اين بيمارستانها به دروغ هزينه تراشي مي کنند و کاري که با 20ميليون تومان تمام مي شود به پيمانکارها که عمدتا براي مديران آنهاست به چندين برابر واگذار مي کنند اصلا کل مملکت همين است از شرکت نفت و خريد تجهيزات براي کليه کارخانه ها و مراکز توليدي گرفته تا سطح پايين همه اش رانتخواري بيداد مي کند وهرکسي مخالفت کند يا بايکوت است يا اخراج با اتهامهاي واهي. بالاخره هيچ کي به هيچ کي.
اینجا ایران است و آدما فقط به درد انتخابات می خورند
آیا درسته که ایرانیها پول پرستن نه خداپرست؟
بیمارستان منتظری نجف اباد از این هم بدتره دقیقا مثل کشتارگاه میمونه پسر عمه من توی همین بیمارستان به عفونت مبتلا شد و بعد از سه ماه فوت کرد ...متاسفانه جون مردم برای مسئولین و پزشکان ارزشی نداره
با این که میدونم تایید نمیکنی
من یک سال تو یکی از بیمارستان های خارج از کشور به عنوان پرسنل رادیولوژی کار میکردم.احترام زیادی مراجعین به پرسنل میگذاشتن .ولی تو ایران مراجعین(90درصد) فک میکنن با نوکر باباشون طرفن.بی احترامی به پرسنل بسیار زیاده.و این یه بی انگیزگی ایجاد میکنه.این حرف من به مذاق خیلی ها خوش نمیاد.ولی حقیقته. ومتاسفانه مسولین خود نمای کشور برای جلب رای همیشه حق رو به مراجعین میدن.من از هر کس که فک میکنه اشتباه میکنم دعوت میکنم فقط یه شیفت فقط یه شیفت با یه پرسنل بیمارستان همراه باشه.بعد اگه این مطلب خلاف واقع بود.نقد بکنه
میلاد خان وقتی مردم فرهنگشون رو از دست بدن فرقی نمیکنه که بیمارند یا دکتر. در هر صورت بی فرهنگن.
شما از ادبیات نوشتاری معلومه که اصلا برای مراجعه کننده احترامی قائل نیستی. در ضمن من در ایران زندگی نمی کنم اینجا بسیار به مراجعه کننده احترام می زارن ... یکی از رسم هاشون هم اینه که دکتر خودش وارده اتاق انتظار می شه اسم که کسی رو که نوبشته می گه سلام می کنه دست می ده و با هم داخل اتاق می شن... من نمی دونم شما کدوم کشور بودید آیا؟؟
خلایق هر چه لایق
در بیمارستان کسی به فکر بیمار نیس و از قبل هم بوده و تازگی نداشته
پزشکا که نوک بینی به رو به بالا فقط سقف بیمارستان رو میبینن و کلا بیمار و همراه بیمار رو در حد جواب دادن نمی دونن. پرستارا باز یکم بهتر ولی بی اعصاب و خسته
خدا گذر هیچ بنی بشری رو به بیمارستان وا نکنه
وطنم پاره تنم. ایرانه دیگه. همه چیمون باید به همه چیمون بیاد. خودت رو ناراحت نکن. دیدی آمار سکته در تهران بالاتر رفته.
اخه مدیراشون دکترهای نجومی هستند فرصت ندارند به مریها فکر کنند
ما همیشه در همین کشور زندگی کرده ایم.کشوری که در آن هر پروژه ای 200 تا فاز دارد!!!(مثلا بیمارستان ها) و همیشه هم به دلیل کمبود اعتبارات، در فاز دوم گیر کرده ایم و 198 تای دیگرش باقی مانده!!! بخاطر داشته باشید که در کشوری هستیم که ثروتمند ترین کشور جهان از لحاظ مجموع ذخایر نفت و گاز دنیاست. از نظر تنوع مواد معدنی جز 10 تای اول است و دارای مکان های باستانی بسیار برای جذب گردشگر .حالا معلوم نیست اگر اینگونه نبودیم دیگر چه میشد؟!!! احتمالا هر 100 سال فقط یک کلنگ میتوانستیم بزنیم.
اتفاقا اگر این گونه نبودیم بهتر بود دوست عزیز
هر چه میکشیم از همین نفت و گاز هست که ما را تنبل بار آورده است
تمام ضعف ها و کاهلی های خود را با پول نفت پر میکنیم
اگر نداشتیم راهی جز تلاش و پبشرفت پیش روی ما نبود
دقیقا مشابه این در بیمارستان علی ابن ابیطالب رفسنجان تقریبا هر روز در حال اتفاق افتادن است و بیمارانی که بیش از 6 ساعت گوشه ای افتاده اند و کسی پذیرای آنها نیست. طرح تحول برابر شده است با ساختمان سازی و رهاسازی بیماران. آیا کسی به درد بیماران می رسد؟
وضعيت بيمارستان ها واقعا بد است نياز به يك عزم ملي جهت تغيير در طرز تفكر و مديريت دارد. خدا كار هيچ كسي رو به بيمارستان نياندازد البته نبايستي منكر زحمات پزشكان و پرستاران بود اما برايند اين همكاري در قالب خدمات بيمارستاني مطلوب نيست
شما یک چیزی مشکوک را فراموش نکنید،،بازسازی ها خیلی ها لازم نیست و معمولا طوری بازسازی می کنند که دو سال بعد هم نیاز به بازسازی داشته باشد،،بودجه هایی که در این زمینه مصرف می شوند گزاف هستند و معمولا نظارتی هم نیست
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.