جسارت مثال زدنی فردوسی پور در 90

مازیار ناظمی مجری پرسابقه صدا و سیما در آخرین یادداشتش در وبلاگش با محوریت سری جدید برنامه‏های نود نوشت: نخستین برنامه نود بعد از ماهها خبرساز شدن، چندان خیره کننده نبود. دکور تقریبا جدید، میهمان، کارشناس، مسابقه پیامک، چند وله و پخش مسابقات لیگ برتر به همراه گزارشهای میدانی، همه سرمایه برنامه نود در نخستین برنامه سری جدیدش بود که دوشنبه شب روی آنتن رفت.

اگر بخواهیم در دو بخش فرم و محتوا نگاه کنیم، در فرم تقریبا همان قصه تکراری سال قبل بود، هر چند عادل وعده به آینده و تغییرات مهم می داد ولی در واقع اتفاق در خور توجهی نیفتاده بود و آنچه از همه بیشتر توی ذوق میزد نا هماهنگی عوامل در استودیو 11 بود.

مثلا در ارتباط تلفنی میهمانان، اولی (جاسمیان) که طی فرایند مشکوکی (به زعم مجری) روی خط نیامد ولی ارتباط دومی (اقای بهزادی) روی خط بود و صدای ایشان را بیننده شنید منتها مجری در استودیو نشنید! ظاهرا سونوی (صدارسانی) استودیو آماده نبوده و یا احتمال خطای صدابردار وجود دارد چون در چند مورد هم صدابردار خط میکروفون میهمانان (بخصوص انصاریفرد مدیر عامل سرخها) را اشتباه و دیر باز کرد.

نکته مهم دیگر ارتباط مجری با اتاق فرمان است، در سازمان که الی ماشاالله گوشی داریم حتما باید عادل از انها استفاده کند (به رغم انتقاد اقای مایلی کهن که معتقد بود شما را از بیرون کنترل میکنند ؟!) چرا که استفاده از گوشی یکی از ابزارهای اجراست و در برنامه نود دوشنبه شب بارها عادل به بیرون دوربین نگاه میکرد و صدای عوامل که به سوالات او جواب می دادند از دور شنیده میشد!

پیدا شدن آچار در پشت سر کریم باقری در وسط برنامه را هم به حساب نخستین برنامه نود بگذارید، هر چند مدیر صحنه ظاهرا دقت لازم را نداشته است، اما در بخش محتوا مهمترین ایرادی که میشود گرفت نداشتن اعتدال است، نکته ای که به دفعات مدیر عامل پرسپولیس، میهمان برنامه، به آن اشاره کرد، مثلا در هشت دقیقه ابتدای برنامه که عادل گذر و نظری بر وقایع چهار ماه اخیر فوتبال ایران داشت و به نوعی سرمقاله برنامه نود محسوب میشد، آنچه که از قلم طناز فردوسی پور گذشت آنقدر مستقیم و یکسویه بود که فرصتی برای قضاوت خود بیننده باقی نمیگذاشت ، گفته میشود در کار رسانه، خاکستری عمل کنید نه سیاه سیاه و نه سفید سفید ، البته جمله "علی‌ آبادی رفت تا سایه او‌ دیگر بر فوتبال نباشد، هرچند وزارت نیرو هم به او‌ نرسید" را باید به حساب جسارت فردوسی پور گذاشت، نکته ای که در بسیاری از برنامه های سرقفلی دار ! ورزش سیما نمی بینید.

به هرحال نود یکی از سرمایه های خوب صدا و سیماست که حاصل تلاش فراوان فردوسی پور و سرمایه گذاری منطقی شبکه سه در طی یازده سال اخیر است، منتها برای اینکه رونق گذشته را داشته باشد نیازمند طرحهای نوتر است تا همچنان در میان مخاطبان فراوان فوتبال ایران حرفش خریدار داشته باشد.