پول های مربیان و بازیکنان نجومی بگیر، کجا سرازیر می شود؟
دستمزدهای میلیاردی فوتبالی های ایران در تجارت رستوران و کافی شاپ +ویدیو
ستاره های فوتبال ایران، تیپ زدن و نشستن در رستوران شیک را به سروکله زدن به مشاغل حرفه ای و دشوار و البته پر از گردوخاکی چون کارخانه داری و تولید ترجیح می دهند و این روزها هر گوشه ای از تهران نام یکی از این ستاره ها روی تابلوهای بزرگ رستوران به جای بوتیک های لباس دردهه قبل دیده می شود. البته همین که این سرمایه ها از کشور خارج نشود، خودش جای شکر دارد، ولی رستوران داری اغلب فوتبالی ها بعد از مدت کوتاهی شکست خورده است.
سال هاست تجارت و صنعت فوتبال در دنیا به یکی از پرسودترین سرمایه گذاری ها بدل شده و این رشته محبوب ورزشی به واسطه گرایش و علاقه مردم، به پولسازی خود ادامه می دهد.
به گزارش «تابناک ورزشی»، فوتبال ایران اما در مقایسه با بقیه جهان در این زمینه متمایز است. در ایران به جای اینکه فوتبال حرفه بازی کنند تا پول دربیاورند و درآمدزایی کنند، چندصدمیلیارد از جیب مردم خرج و هزینه می شود تا فوتبال، بازی شود! در واقع در کشور ما، نه تنها دولت و بخش خصوصی عایدی از فوتبال ندارند بلکه از بیت المال ولخرجی می کنند تا این رشته سرپا بماند.
سوژه این گزارش البته پیدا کردن دلیل این زیان هنگفت نیست، بلکه می خواهیم بدانیم آنهایی که سر این سفره رنگین نشسته اند و از پشم فوتبال دولتی برای خودشان کلاهی بافته اند، پول هایشان را به کجا برده اند و در چه کاری هزینه کرده اند؟ در نگاه اول باید خوشحال شد اگر این مبالغ و دستمزدها در همین جامعه خودمان بماند و از طریق حوالجات به آمریکا و دوبی و کشورهای اروپایی منتقل نشود؛ اما این مقدار کافی نیست و بد نیست این شاهین های بخت و اقبال که در شهرت و پول غرق شده اند، بدانند که از موقعیت شان چطور در راه توفیق بیشتر خودشان و جامعه استفاده کنند.
برزیل به عنوان بزرگترین صادرکننده فوتبالیست به لیگ های مختلف دنیا، درآمد ارزی هنگفتی بابت فروش بازیکن در اقتصاد خود به دست می آورد و از ستاره های باتکنیک این کشور تا بازیکنانی که حتی کیفیت چندان بالایی ندارند و تنها با مارک تجاری برزیل ترانسفر می شوند، با عایدی خود به وطنشان بازمی گردند و بخش عمده ای از پول هایشان را در صنایع این کشور در حال توسعه سرمایه گذاری می کنند.
آیا مربیان و بازیکنان ایرانی هم چنین کاری می کنند یا بیشتر درآمدشان را صرف خرید کالاهای لوکس کرده و به صورت ماشین و منزل به مصرف می رسانند؟
برای پاسخ به این پرسش جالب، زحمت چندانی متحمل نشدیم چرا که این روزها با سری به صفحات اجتماعی این ستاره های داخلی، متوجه می شویم که علاقه اغلب آنها به کدام جهت کشیده شده است!
عاشق زرق و برق بجای گردوخاک تولید
با نگاهی گذرا می توان دریافت که بخش اعظم ستارگان فوتبال در ایران ترجیح می دهند، با پولشان مغازه داری کنند تا اینکه آنها را در بورس یا سرمایه گذاری هزینه کنند. آنها با تقلید از روی دست یکدیگر به جای سرمایهگذاری در بخش تولید، ترجیح می دهند با خرید و افتتاح واحدهای تجاری به کسب و کار بازار ورود کنند.

در میان انواع تجارت های ممکن در این قسمت هم رستوران داری محبوب ترین شغل فوتبالی هاست. یک مراسم گشایش شیک و پرسروصدا با کلی عکس و حضور هنرمندان و ورزشکاران سرشناس، به علاقه مشترک اکثر میلیاردرهای فوتبالی تبدیل شده است.
ستاره های فوتبال ایران تیپ زدن و نشستن در رستوران را به سروکله زدن به مشاغل حرفه ای و دشوار و البته پراز گردوخاکی چون کارخانه داری و تولید ترجیح می دهند و این روزها هر گوشه ای از تهران را که می بینید، نام یکی از این ستاره ها را روی تابلوهای بزرگ سر در مغاره ها می بینید. البته مصایب تولید و خطرات ناشی از ورشکستگی واحدهای تولیدی در این گرایش بی تأثیر نیست، ولی مسیر جایگزین هم چندان سودآور نبوده است.
در این میان البته دسته ای هم علاقه بی حدوحصری به خریدو فروش ماشین و به اصطلاح بنگاه داری دارند که علی کریمی سرآمد آنهاست و سال هاست که مشغول معامله و واسطه گری ماشین های خارجی است. گروهی هم ساخت و ساز را دوست دارند که نمونه های زیادی برای آن وجود دارد. مثلا رضا ترابیان بازیکن سابق پرسپولیس به همراه عده ای دیگری از بازیکنان نظیر مهدوی کیا، عباس آقایی و ... در شمال برج سازی کرده اند و البته به دوران طولانی رکود این شغل خورده اند.
در این میان، کریم باقری، افشین پیروانی و دو سه رفیق هم نسل دیگر مدتی در کار واردات خودروهای سنگین و ترانزیت بوده اند که در نوع خود منحصر به فرد بود؛ اما هیچ یک از این مشاغل به پای گستردگی رستوران داری برای فوتبالی ها نرسید.
تبدیل ساندویچی های کوچک به رستوران های لوکس
اولین رستوران داران فوتبالی تهران به داشتن یک دهنه مغازه ساندویچی یا پیتزافروشی قانع بودند اما حالا و با بیشتر شدن صفرهای قراردادها به کمتر از یک رستوران بزرگ با انواع غذاهای سنتی ایرانی رضایت نمی دهند.
البته در این راه تعداد کمی از این فوتبالی ها موفق شده اند رستورانی سودده و معروف داشته باشند چرا که اداره همزمان فعالیت های ورزشی - چه بازیکن و چه مربی- با شغل تمام وقت رستوران داری با هم جور در نمی آید و زمان لازم برای جذب و حفظ مشتری صرف نمی شود.

احمدرضاعابدزاده جدیدترین ستاره بازنشسته فوتبال ایران است که با توجه به محبوبیتش کاری پرریسک انجام داده و رستوران باز کرده! البته عقاب سابق آسیا درآمد چشمگیری از دوران بازی اش به دست نیاورد و همین رستوران را هم با کمک اطرافیانش افتتاح کرده است.
او که تا همین چند سال پیش در خیابان شریعتی یک مغازه فست فود را اداره می کرد و اغلب خودش هم پشت باجه می ایستاد، یکی از نخستین ورزشکاران فعال در این عرصه است. غیر از او فرشاد پیوس و چند بازیکن نسل دهه 60 و 70 هم ساندویچی داشتند، ولی امروز اثری از آنها نیست.
در این میان، زرق و برق صنعت رستوران داری ستاره های زیاد دیگری را هم فریب داد که پس از مدتی ناچار شدند رستوران هایشان را با کلی ضرر جمع کنند. مجتبی جباری در نیاوران، افشین پیروانی در فرحزاد. گلمحمدی در میدان هفتم تیر و البته امیر قلعه نویی در خیایان ونک از این دسته اند؛ هر چند بخشی از آنها پس از جمع کردن رستوران، به حرفه کافه داری روی آورده اند تا قافیه را هم کامل نبازند.
امیرقلعهنویی که همزمان با افتتاح رستوران شاندیز، بدترین نتیجه اش را گرفت و با استقلال در لیگ تا رده ششمی پایین رفت، بیش از همه این موضوع را درک کرده است؛ هرچند جانشین او علیرضا منصوریان در استقلال این روزها حسابی در این شغل بروبیا پیدا کرده و مدام شعبه افتتاح می کند.


محسن فروزان، گلر سابق استقلال هم یکی از تاره ترین مشتریان این نوع کسب و کار است که با همسرش مشغول رستوران داری شده، ولی برای چندمین بار طی دوسه سال اخیر تیم عوض کرده و یکجا بند نمی شود.
فود کورت؛ جدیدترین نسخه فوتبالی ها
به این ترتیب ثابت شده که مدیریت رستوران وسط تیمداری و تمرینات فشرده فوتبال، چندان منطقی و عملی نیست و فوتبالی ها باید پول خود را از این کسب و کار سخت بیرون بکشند و راه دیگری را پیدا کنند. آنها که تا دهه گذشته بوتیک داری و فروش لباس را به عنوان حرفه غالب خود برگزیده بودند، به نظر می رسد در حال یک چرخش تاریخی دیگر هستند.
اما چهره بزرگ فوتبال ایران یعنی علی دایی هم که استاد بیزنس موفق لقب گرفته، در کنار دهها کاسبی و تجارتی که داشته به این حرفه علاقه مند شده و چندی است با پروژه های عظیم فودکورت، به موفقیت در این عرصه چشم دارد.
از مشاغل مرتبط در این باره می توان به سفره خانه داری هم اشاره کرد که دیگر از مد افتاده؛ اما دود قلیان ها اجازه نمی دهد صاحبان آن دست از کار بکشند.
به گزارش «تابناک ورزشی»، فوتبال ایران اما در مقایسه با بقیه جهان در این زمینه متمایز است. در ایران به جای اینکه فوتبال حرفه بازی کنند تا پول دربیاورند و درآمدزایی کنند، چندصدمیلیارد از جیب مردم خرج و هزینه می شود تا فوتبال، بازی شود! در واقع در کشور ما، نه تنها دولت و بخش خصوصی عایدی از فوتبال ندارند بلکه از بیت المال ولخرجی می کنند تا این رشته سرپا بماند.
سوژه این گزارش البته پیدا کردن دلیل این زیان هنگفت نیست، بلکه می خواهیم بدانیم آنهایی که سر این سفره رنگین نشسته اند و از پشم فوتبال دولتی برای خودشان کلاهی بافته اند، پول هایشان را به کجا برده اند و در چه کاری هزینه کرده اند؟ در نگاه اول باید خوشحال شد اگر این مبالغ و دستمزدها در همین جامعه خودمان بماند و از طریق حوالجات به آمریکا و دوبی و کشورهای اروپایی منتقل نشود؛ اما این مقدار کافی نیست و بد نیست این شاهین های بخت و اقبال که در شهرت و پول غرق شده اند، بدانند که از موقعیت شان چطور در راه توفیق بیشتر خودشان و جامعه استفاده کنند.
برزیل به عنوان بزرگترین صادرکننده فوتبالیست به لیگ های مختلف دنیا، درآمد ارزی هنگفتی بابت فروش بازیکن در اقتصاد خود به دست می آورد و از ستاره های باتکنیک این کشور تا بازیکنانی که حتی کیفیت چندان بالایی ندارند و تنها با مارک تجاری برزیل ترانسفر می شوند، با عایدی خود به وطنشان بازمی گردند و بخش عمده ای از پول هایشان را در صنایع این کشور در حال توسعه سرمایه گذاری می کنند.
آیا مربیان و بازیکنان ایرانی هم چنین کاری می کنند یا بیشتر درآمدشان را صرف خرید کالاهای لوکس کرده و به صورت ماشین و منزل به مصرف می رسانند؟
برای پاسخ به این پرسش جالب، زحمت چندانی متحمل نشدیم چرا که این روزها با سری به صفحات اجتماعی این ستاره های داخلی، متوجه می شویم که علاقه اغلب آنها به کدام جهت کشیده شده است!
عاشق زرق و برق بجای گردوخاک تولید
با نگاهی گذرا می توان دریافت که بخش اعظم ستارگان فوتبال در ایران ترجیح می دهند، با پولشان مغازه داری کنند تا اینکه آنها را در بورس یا سرمایه گذاری هزینه کنند. آنها با تقلید از روی دست یکدیگر به جای سرمایهگذاری در بخش تولید، ترجیح می دهند با خرید و افتتاح واحدهای تجاری به کسب و کار بازار ورود کنند.

ستاره های فوتبال ایران تیپ زدن و نشستن در رستوران را به سروکله زدن به مشاغل حرفه ای و دشوار و البته پراز گردوخاکی چون کارخانه داری و تولید ترجیح می دهند و این روزها هر گوشه ای از تهران را که می بینید، نام یکی از این ستاره ها را روی تابلوهای بزرگ سر در مغاره ها می بینید. البته مصایب تولید و خطرات ناشی از ورشکستگی واحدهای تولیدی در این گرایش بی تأثیر نیست، ولی مسیر جایگزین هم چندان سودآور نبوده است.
در این میان البته دسته ای هم علاقه بی حدوحصری به خریدو فروش ماشین و به اصطلاح بنگاه داری دارند که علی کریمی سرآمد آنهاست و سال هاست که مشغول معامله و واسطه گری ماشین های خارجی است. گروهی هم ساخت و ساز را دوست دارند که نمونه های زیادی برای آن وجود دارد. مثلا رضا ترابیان بازیکن سابق پرسپولیس به همراه عده ای دیگری از بازیکنان نظیر مهدوی کیا، عباس آقایی و ... در شمال برج سازی کرده اند و البته به دوران طولانی رکود این شغل خورده اند.
در این میان، کریم باقری، افشین پیروانی و دو سه رفیق هم نسل دیگر مدتی در کار واردات خودروهای سنگین و ترانزیت بوده اند که در نوع خود منحصر به فرد بود؛ اما هیچ یک از این مشاغل به پای گستردگی رستوران داری برای فوتبالی ها نرسید.
تبدیل ساندویچی های کوچک به رستوران های لوکس
اولین رستوران داران فوتبالی تهران به داشتن یک دهنه مغازه ساندویچی یا پیتزافروشی قانع بودند اما حالا و با بیشتر شدن صفرهای قراردادها به کمتر از یک رستوران بزرگ با انواع غذاهای سنتی ایرانی رضایت نمی دهند.
البته در این راه تعداد کمی از این فوتبالی ها موفق شده اند رستورانی سودده و معروف داشته باشند چرا که اداره همزمان فعالیت های ورزشی - چه بازیکن و چه مربی- با شغل تمام وقت رستوران داری با هم جور در نمی آید و زمان لازم برای جذب و حفظ مشتری صرف نمی شود.

او که تا همین چند سال پیش در خیابان شریعتی یک مغازه فست فود را اداره می کرد و اغلب خودش هم پشت باجه می ایستاد، یکی از نخستین ورزشکاران فعال در این عرصه است. غیر از او فرشاد پیوس و چند بازیکن نسل دهه 60 و 70 هم ساندویچی داشتند، ولی امروز اثری از آنها نیست.
در این میان، زرق و برق صنعت رستوران داری ستاره های زیاد دیگری را هم فریب داد که پس از مدتی ناچار شدند رستوران هایشان را با کلی ضرر جمع کنند. مجتبی جباری در نیاوران، افشین پیروانی در فرحزاد. گلمحمدی در میدان هفتم تیر و البته امیر قلعه نویی در خیایان ونک از این دسته اند؛ هر چند بخشی از آنها پس از جمع کردن رستوران، به حرفه کافه داری روی آورده اند تا قافیه را هم کامل نبازند.
امیرقلعهنویی که همزمان با افتتاح رستوران شاندیز، بدترین نتیجه اش را گرفت و با استقلال در لیگ تا رده ششمی پایین رفت، بیش از همه این موضوع را درک کرده است؛ هرچند جانشین او علیرضا منصوریان در استقلال این روزها حسابی در این شغل بروبیا پیدا کرده و مدام شعبه افتتاح می کند.


فود کورت؛ جدیدترین نسخه فوتبالی ها
به این ترتیب ثابت شده که مدیریت رستوران وسط تیمداری و تمرینات فشرده فوتبال، چندان منطقی و عملی نیست و فوتبالی ها باید پول خود را از این کسب و کار سخت بیرون بکشند و راه دیگری را پیدا کنند. آنها که تا دهه گذشته بوتیک داری و فروش لباس را به عنوان حرفه غالب خود برگزیده بودند، به نظر می رسد در حال یک چرخش تاریخی دیگر هستند.
اما چهره بزرگ فوتبال ایران یعنی علی دایی هم که استاد بیزنس موفق لقب گرفته، در کنار دهها کاسبی و تجارتی که داشته به این حرفه علاقه مند شده و چندی است با پروژه های عظیم فودکورت، به موفقیت در این عرصه چشم دارد.
از مشاغل مرتبط در این باره می توان به سفره خانه داری هم اشاره کرد که دیگر از مد افتاده؛ اما دود قلیان ها اجازه نمی دهد صاحبان آن دست از کار بکشند.

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
به نام خدایی که امید هیچ بنده ای رو ناامید نمی کنه
سلام
لطفا به حرفای دل این حقیر توجه نموده و الطاف خودتان را شامل حال و تقاضای بنده نمایید.
من ایمیل هیچ یک از ثروتمندان ایران رو نتونستم پیدا کنم از شما تقاضا دارم درخواست بنده رو تو سایتی قرار دهید که بتونم کمک بگیرم.
9 سال است که ازدواج کرده ام شوهرم وضعیت مالی مناسبی نداشت برا همین مجبور شدیم خونه پدرشوهرم زندگی کنیم منو همسرم به خدا خیلی سعی کردیم با خونوادش کنار بیایم تا بتونیم راحت زندگی کنیم اما دیکتارتوری و دخالت های سرسام آور و اذیتهای خواهرا (کفش تازمو قیچی می کنن)و مادر شوهرم گند زد به تمام زندگیم
مفت میخورند و به ریش ملت میخندند فوتبالیست های دوزاری!
به نظرم باید چند سالی کلن فوتبال رو تعطیل کنن.چون فوتبالیای امروزی به تنها چیزی که فکر نمیکنن فوتباله.حیف این پولای بیت المال که داره توی این فوتبال حیف و میل میشه.به نظرتون اگه تعطیل کنن فوتبالو چرخ زندگی مردم آسیبی میبینه یا فقط این حیف و میل و از جیب ملت خرج کردن از بین میره
ببخشید پسر خاله کریس
خخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخ
در زمینه تجارت, فوتبالیستهای ما انگشت کوچیکه کریس رونالدو هم نمیشن
اینا کل دارایی و املاکشون رو بفروشن عمرا بتونن اون آپارتمانی که رونالدو توی برج ترامپ خرید رو بخرن
ببخشید پسر خاله کریس
خخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخ
چه ربطی داره ببم؟
تابناک جدیدا مقاله های انتقادی عجیبی منتشر میکنی از جمله اون مقاله پرخاشگرایانت راجع به خیابانی گزارشگر
آخه اهالی فهیم فوتبال علم ودانششان درحداداره رستوران هم به زورمیرسه (اگه مردی ایناسانسورنکن)
با پول مردم بدبخت رستوران میزنن با پول بیت مال خوش می گذرونن همش پول نفت گاز بعدشم یکی مثل رونالدو تیمش کسب درامد می کنه از رو تبلیغ رونالدو کلی پول زده نه مثل تیمای ما از صفر تا صد از پول بیت مال می دن بعد حقوق گارگر بدبخت نمی دن
در ایران هیچ آدم عاقلی سرمایه اش را صرف تولیدات جدی نمی کند.
از طریق فوتبال همه کاری میکنند . اما کسی صدایش در نمی اید چرا.چون درامدش در جیب ..... میرود.
حداقل بروند و در صنعت ورزش سرمایه گذاری کنند و این صنعت را رونق بدهند.
واقعا خجالت داره یک عده مفت خور مثل زالو دارنند خون این مردم را میفروشند و بعد هم چنان ازشان تعریف میکنید اینکار چکار کردنند متخصص هستند یا مخترع تابناک بس کن برو یکبار هم شده از اونایی گزارش تهیه کن که همه مردم بهش بدهکارنند
اختلاس که نمیکنن
پول دولتی را میلیاردی به فوتبال لیستها می دهند به نظرتان از مصادیق حقوق نجومی نیست؟
پول حروم رو اگه جای حلال سرمایه گذاری کنی پاک نمیشه
دستمزدهای میلیاردی؟
درآمد یه هفته این رستوران ها هزینه یه فصل بازیکنهای تیمشون را تامین میکنه
یعنی رستورانش هفته ای 50 میلیارد تومن درآمد داره ؟ شیشه میزنی یا کراک ؟
مملکت بی سوادان هم اینجاست
سلام
اگر اندكى از پول بيت المال رو بجاى اينكه صرف فوتبال كنند به افراد نخبه اين مملكت ميدادند الان همون نخبه ها به جاى كار در كشورهاى خارجى و درآمدهاى زياد، توى همين مملكت مى ماندند و مشغول خدمت بودند. فقط كافيه مقايسه اى داشته باشيد بين مغزهايى كه از كشور تنها به دليل مشكلات مالى مهاجرت كرده اند و فوتباليست هايى كه پول هاى نجومى مى گيرند !! كدام بايد مى ماند و كدام بايد مى رفت ؟؟؟؟
خوب خدا خیرتون بده باز پول را در ایران سرمایه گذاری می کنند و ایجاد اشتغال برای جمع کثیری می کنند ، مثل حکومتیان نیستند با دزدی و اختلاس و ادعای مسلمانی پول ملت بدبخت را خرج عیاشی ها و.... در خارج از کشور بکننند.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.