تقويت ديپلماسي فرهنگي، يك ضرورت

بايد اذعان كرد كه نقش سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي طي ماههاي اخير و در عرصه فعاليت هاي ديپلماتيك فرهنگي، بسيار پررنگ و تاثير گذار بوده است. يكي از دلايل اين توفيق،تلاش براي هماهنگي ميان دستگاههاي فعال در حوزه فعاليت هاي فرهنگي بين المللي مي تواند باشد.

در واقع همواره انتظار اين بوده كه اين سازمان به عنوان مرجع رسمي روابط فرهنگي در خارج از كشور، مديريت راهبردي روابط و فعاليتهاي فرهنگي ـ تبليغي، در عرصه هاي ديپلماسي رسمي و عمومي را نيز عهده دار باشد. اتفاق مهمي كه در آغاز سال جاري رخ داد و كمتر مورد توجه رسانه ها قرار گرفت، برنامه ريزي مشترك فعاليتهاي فرهنگي سال 88 نهادهاي فرهنگي فعال در خارج ازكشور بود.

 در واقع سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي براي ايجاد انسجام و هماهنگي در فعاليتهاي فرهنگي ـ بين‌المللي براي نخستين بار درسه دهه گذشته، موفق شد در يك تعامل مثبت با ديگر دستگاههاي فرهنگي، نسبت به تنظيم سياست هاي فرهنگي روابط خارجي ايران در سال 88 اقدام نمايد. دستاورد مهم اين اقدام، رسيدن به عزم و اراده جمعي دستگاههاي فرهنگي، براي جلوگيري از فعاليت هاي موازي و نمايش اراده براي اصلاح الگوي حاكم بر فعاليت هاي فرهنگي در گذشته بود. البته اين واقعيت وجود دارد كه به دليل تفاوت و تنوع رويكرد و نظام هاي برنامه ريزي در دستگاههاي فرهنگي و عدم وجود تجربه كافي در جهت انجام فعاليت هاي هماهنگ، تحقق اهداف مورد نظر، يك روند تدريجي اما رو به جلو خواهد داشت.

 در اين ارتباط ضرورت دارد،شخصيتهاي فرهنگي و رسانه هاي جمعي با نقد سازنده و حمايتي، از سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي بخواهند در اجراي اهداف ماموريت ذاتي خود و در چارچوب مهندسي روابط فرهنگي بين‌المللي در يك اقدام مشترك با ساير دستگاهها، برنامه مشترك سال 1389 را كامل تر و اجرائي تر از قبل تدوين و ارائه نمايد.

در جهان كنوني تحولات سريع و چشمگيري كه در تمام زمينه‌ها از جمله در وسائل ارتباط جمعي، رقابتهاي جهاني، تعامل تمدنها، فرهنگها و اديان در حال وقوع است، اثرات مهم و قابل توجهي بر عرصه فرهنگ دارد. در اين عرصه توجه به فعال سازي ديپلماسي فرهنگي و يافتن راهكارهاي مناسب براي بهره گيري از ظرفيت فرهنگ و تمدن غني و عميق اسلامي و ايراني مي بايست در دستور كار قواي مجريه و مقننه قرار گيرد.

آثار مثبت اعمال ديپلماسي فرهنگي توسط سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي، كه با حضور در عرصه هاي بين المللي نظير اجلاس ايسسكو و ارتباط با سران فرهنگ ساز جهان نظير رهبران واتيكان، كليساي ارتدكس، يهوديان ضد صهيونيسم و فعاليت در جهت تقويت وحدت اسلامي، نمود يافته، نشان مي دهد كه در كنار ظرفيت هاي سياسي و اقتصادي، بهره گيري از ديپلماسي فرهنگي مي تواند اهداف سياست خارجي نظام اسلامي را بهتر از گذشته محقق سازد.