آیا به زنان شاغل هم باید نفقه پرداخت شود؟
برخی بر این باورند که در جامعه کنونی و به جهت اشتغال طیف گستردهای از بانوان این سرزمین، مقررات مربوط به نفقه نیز دستخوش تغییر شده و عرف زنان شاغل را مستحق نفقه نمیداند. در این خصوص توضیحاتی ارائه میشود.

مطمئنا در دنیای پرتلاطم امروزی، یکی از موضوعاتی که می تواند جوامع بشری را از اختلافات شخصی و جمعی در امان بدارد، «آشنایی با حقوق متقابل افراد با یکدیگر و قانون» است که مهمترین اثر این آشنایی و آگاهی را می توان در پیشگیری از وقوع بسیاری از مشکلات حقوقی دانست؛ بنابراین، امروز تلاش داریم تا موضوع «پرداخت نفقه به زنان شاغل» را بررسی کنیم.
برخی بر این باورند که در جامعه کنونی و به جهت اشتغال طیف گستردهای از بانوان این سرزمین، مقررات مربوط به نفقه نیز دستخوش تغییر شده و عرف زنان شاغل را مستحق نفقه نمیداند. در این خصوص توضیحاتی ارائه میشود.
اول آن که طبق ماده ۱۱۰۲ قانون مدنی همین که نکاح به طور صحیح واقع شد، روابط زوجیت بین طرفین موجود و حقوق و تکالیف زوجین از قبیل: مهر، نفقه، حسن برخورد و معاشرت و تمکین، در مقابل یکدیگر برقرار میشود. هم چنین وفق ماده ۱۱۰۶ همان قانون، در عقد دایم نفقه زن برعهده شوهر میباشد. صرف برقراری رابطه زوجیت مرد را مکلف به پرداخت نفقه مینماید و در این باب تمکین شرط استحقاق زن نسبت به نفقه نیست. اما در صورتی که زن از تمکین خوداری نماید و به عبارت دیگر ناشزه محسوب شود حق او بر نفقه، معلق بر تمکین خواهد شد. در نتیجه هرگاه به تشدید مبانی خانواده و حسن برخورد با همسر اهتمام ورزد، نفقه وی نیز دوباره برقرار خواهد شد. قبل از ورود به بحث شرایط تعلق نفقه به زن شایسته است که تعریفی مختصر از نفقه ارائه دهیم و مصادیق آن را برای روشن شدن جنبههای مختلف موضوع بیان نماییم.
نفقه به لحاظ قانونی عبارت است از همه نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن از قبیل: مسکن، البسه، غذا، اثاث منزل، هزینههای درمانی، بهداشتی و خادم در صورت عادت یا احتیاج به واسطه نقصان یا مرض. در واقع کلیه مایحتاج زندگی خانم در محدوده پذیرفته شده عرف و متناسب با شان زن، توسط مرد تحت عنوان نفقه میبایست پرداخت شود. البته برخی هزینهها مانند هزینه جراحیهای زیبایی، کلاسهای آموزشی نه چندان ضروری از موضوع نفقه خارج است و مرد از بابت عدم تادیه چنین هزینه هایی مستنکف از پرداخت نفقه شناخته نخواهد شد. ملاک میزان پرداخت نفقه نیز شان و وضعیت زندگی زن میباشد و ملائت و توانایی مرد و یا وضعیت خانواده پدری زن ملاک عمل برای تعیین میزان نفقه نیست.
از آنجا که طبق قانون و شرع زنان ممنوع از اشتغال نیستند و تمام درآمد ایشان مختص به خود بوده و تکلیفی به پرداخت هزینههای زندگی مشترک ندارند، و از طرف دیگر سیاق ماده ۱۱۰۶ قانون مدنی که به طور مطلق تمامی زنان در عقد دائم را مشمول حکم عام نفقه قرارداده است و در این خصوص در هیچ جایی قایل به تفکیک و یا تخصیص نشده است، میتوان گفت که قطع به یقین زنان شاغل همچنان مانند زنان خانه دار مستحق نفقه میباشند.
ضمانت اجرای عدم پرداخت نفقه در قانون حمایت خانواده ذیل ماده ۵۳ عنوان شده است که هرگاه مرد علی رغم داشتن استطاعت مالی و فقدان شرایطی که زن را از نفقه محروم میکند (نشوز)، نفقه همسر خود را تادیه نکند، در صورت شکایت زن، به شش ماه تا دوسال حبس محکوم میشود.
در پایان باید گفت که هرچند وجود قوانین حمایتی برای زنان و حفظ زندگیهای مشترک ضروری ایست و فقدان آنها مشکلات زیادی را به بار میآورد؛ و حتی همین میزان قوانین موجود در برخی موارد خلاءها و کاستیهای خود را در مرحله اجرا به همراه دارد؛ اما زندگی زناشویی در درجه اول بر پایه مهر و محبت و علاقه زوجین به هم، قوام و استحکام مییابد. خط کشی و مرزبندیهای قانونی چندان شایسته یک خانواده اصیل و یک زندگی مشترک به معنای واقعی نیست. همیشه حفظ چارچوبهای اصول و قواعد نیکو است، اما در بحث خانواده خروج ازین چارچوبهای خشک قانونی و جایگزینی عاطفه عوض تبصره و ماده، گاهی به پربارتر شدن زندگیهای مشترک میانجامد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
از نظر قانون زنی که بدون اجازه شوهرش اقدام به تخلیه لوازم زندگی از منزل نماید واز طرفی تمکین ننماید به هیچ وجه مستحق دریافت نفقه نمیباشد
ما فقط اسما حرف از برابری زن و مرد می زنیم، هرگاه برای گرفتن یک پست دولتی یا ورود به ورزشگاه باشد، همه فریاد برابری زن و مرد سر می دهند، اما وقتی به مسایل اصلی می رسد مانند تامین هزینه زندگی، مسکن، مهریه، نفقه و غیره، بکباره همه سنتگرای متدین می شوند
بله باید پرداخت شه
این قوانین با فرض مظلومیت اکثریت زنها وضع شده بوده که در واقع شاید تا 50 سال پیش هم اینگونه بوده است. اما اکنون چنین زنهایی بسیار اندکند. من در تمام بستگان، دوستان و آشنایان فقط یه زن این گونه سراغ دارم. در شهرها به ندرتند در روستاها تعدادشان اندک. اما بسیارند مردانی در خانواده ها که تحت فشار زیاد زن سالاری زندگی می گذرانند. قوانین باید متعادل شود و راه سواستفاده افراد چه زن و چه مرد بسته شود. زنان اکنون از اهرمهایی نظیر نفقه و مهریه افساری برگردن مردنشان انداخته و انها را به هر سو که می خواهند میکشند. نتیجه آن هم نسلی بی هویت از فرزندان شده است. البته این بی هویتی عوامل گوناگون دارد که مهمترین آن نابودی جایگاه پدر در خانواده است.
بله. تازه نفقه بر اساس شان یک زن تعیین میشه. یعنی اگه حقوقم داشته باشه چون شانش بالاتره نفقش بیشتره. اما خب کاش اقایون قبل از اعمال قانون وظایف خودشونو انجام می دادن.
کاش نفقه زنان شاغل راکمک در کارهای خانه از طرف مرد تعیین می کردند
به عبارت دیگر نفقه نمی خوایم تو کار خونه همکاری کنند
پول ازمون نگیرند ، نفقه نخواستیم
یکی منو روشن کنه لطفا
مرد باید مهریه بده که اکثرا مقدارش هم بالاست نفقه هم که باید بده خوب حقشه بعد از سالها تلاش خونه هم میخره که خانمها اصرار عجیبی دارن حد اقل نصفش به نامشون بشه.مشکلی پیش بیاد هم مهریه - نفقه- نصف اموال مرد غیر از نصف ملکی که بنامش زده شده باید به زن داده بشه.
چرا مرد باید ازدواج کنه اصلا؟ وقتی تو زندگیش آرامشی هم نباشه؟
کاش موارد زیر را نیز بررسی می کردید:
1- تکلیف بانوان شاغلی که حقوقش در خانه خرج می شود
2- بانوانی که حتی چک حقوقشان هم از سوی همسران گرفته می شود
3- بانوان غیرشاغلی که تمام وقت در خانه مشغول به کارند!!! و خود اشتغال
به زنان نباید چیزی تعلق بگیرد.
من يه خانم شاغلم با كمال ميل و خوشحالي تمام درآمدم رو تو زندگي شخصيم با همسرم هزينه ميكنم من به عنوان يه انسان بالغ از كسي توقع ندارم بهم پول توجيبي بده يا هزينه هامو بپردازه باور بفرمايين دوره اين بحث نفقه خيلي وقته گذشته
برابري به اين معني تو تمام مسائل توقع برابري داشته باشيم نه فقط تو قسمتهاي خوبش
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.