چرا در رقابت جدید در عراق ممکن است بازنده شویم!؟
حال باید از خودمان بپرسیم، ما (ایران) در کجای این رقابت قرار داریم؟ دولت عراق چه سهمی برای ما در نظر گرفته است؟ آیا سهم ایران تنها کمک های بلاعوض به دولت عراق خواهد بود!؟ آیا قرار است بار دیگر در رقابت های اقتصادی عقب بمانیم و چیزی عایدمان نشود؟

ژوئن سال 2014 میلادی را به یاد بیاوریم؛ زمانی که داعش به صورت گسترده ای شهرهای عراق را درنوردید و در کوتاه ترین زمان ممکن، یکی از مهم ترین شهرهای عراق یعنی موصل را به تصرف خود درآورد و در ادامه نیز با استفاده از هم گسیختگی و ضعف ارتش عراق، شهرها و استان های دیگری این کشور را نیز تحت کنترل خود درآورد.
به گزارش «تابناک»؛ در این زمان، دولت عراق دست یاری به سوی بسیاری از کشورها برای مقابله با داعش در این کشور و پیشروی های گسترده آن دراز کرده است. جمهوری اسلامی ایران نخستین کشوری بود که به درخواست کمک دولت عراق پاسخ مثبت داد و تاکنون نقش بی بدیلی در شکست داعش و اعاده حاکمیت عراق بر مناطق از دست رفته داشته است.
اکنون داعش در عراق شکست خورده و رقابت جدیدی در این کشور آغاز شده است. رقابت برای کمک و سرمایه گذاری جهت بازسازی این کشور؛ رقابتی که صرفا جهت کسب منافع اقتصادی دنبال نمی شود و ملاحظات و منافع سیاسی و امنیتی زیادی نیز در آن نهفته است.
حیدرالعبادی، نخست وزیر عراق گفته است، برای بازسازی ویرانی های به جای مانده از داعش، عراق به 100 میلیارد دلار سرمایه نیاز دارد. در همین راستا نیز بغداد دیپلماسی فعال و چندجانبه ای را برای جذب این سرمایه هنگفت آغاز کرده است و در پاسخ به این تلاش های دولت عراق، شصت کشور برای حضور در کنفرانس کمک به بازسازی عراق اعلام آمادگی کرده اند.
در میان این اشتیاق بین المللی برای سرمایه گذاری در عراق، آمریکایی ها نخستین بازیگری بودند که برای بازسازی عراق اعلام آمادگی کردند. آن ها نخستین کسانی بودند که طرح مدونی برای بازسازی این کشور و کسب منافع اقتصادی حاصل از آن ارائه دادند.
چند ماه پیش دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا طرحی را به مجلس نمایندگان با نام «بازسازی عراق در برابر نفت» پیشنهاد داد. رئیس جمهور آمریکا اصرار زیادی بر اجرای این طرح دارد که براساس آن، واشنگتن در قبال کمک برای بازسازی عراق، قانونی عواید زیادی از نفت این کشور به دست خواهد آورد. در عین حال این کار سبب می شود که بعضی شرکت های امریکایی در عراق فعالیت داشته باشند و در بازسازی اقتصادی این کشور سهیم شوند.
این طرح اولویت بازسازی را به مناطق آزادشده از دست داعش به اضافه مناطق بیابانی می دهد تا از آنها برای بهره برداری صحیح استفاده شود، تمرکز بازسازی نیز بیش از همه در بخش های اسکان و بیمارستانی و هتل داری خواهد بود.
این تلاش ها برای کسب منافع اقتصادی در عراق پسا داعش فقط به آمریکا منحصر نمی شود و همان طور که رجب طیب اردوغان روز گذشته اعلام کرد، ترکیه نیز آماده مشارکت گسترده برای بازسازی عراق است.
به غیر از تلاش آمریکا و ترکیه، عربستان سعودی نیز بی سابقه گام هایی برای سرمایه گذاری در عراق برداشته و در سفر چند روز پیش العبادی به عربستان نیز مذاکرات و توافقاتی میان دو کشور برای مشارکت عربستان در بازسازی مناطق ویران شده عراق که عمدتا نیز سنی نشین هستند حاصل شد. ریاض نیز اشتیاق وافر خود را برای مشارکت در بازسازی عراق اعلام کرد.
حال باید از خودمان بپرسیم که ما (ایران) در کجای این رقابت قرار داریم؟ دولت عراق چه سهمی برای ما در نظر گرفته است؟ آیا سهم ایران تنها کمک های بلاعوض به دولت عراق خواهد بود!؟ آیا قرار است بار دیگر در رقابت های اقتصادی عقب بمانیم و چیزی عایدمان نشود؟
باید گفت، هرچند هیچ کشوری جز ایران در سال 2014 حاضر نشد، هزینه های تأمین امنیت عراق و مبارزه با داعش در این کشور را بپردازد، اکنون همگی برای کسب منافع اقتصادی به بهانه بازسازی مناطق آسیب دیده این کشور قدم برداشته اند.
دولت عراق نیز بدون در نظر گرفتن ملاحظه ای، از همه کشورها برای سرمایه گذاری در عراق دعوت کرده است. در واقع، دولت عراق بر خلاف مسائل امنیتی، می خواهد یک فضای رقابتی اقتصادی را در عراق پسا داعش برای بازسازی این کشور ایجاد کند.
بنابراین اگر تصورمان این باشد که سهمی را جداگانه برای ایران در نظر گرفته است، سخت در اشتباهیم. باید به صورت جدی دیپلماسی اقتصادی مان را در عراق را فعال کنیم تا از رقابت عقب نمانیم. عقب ماندن از این رقابت، نه تنها هزینه هایی را که در سالیان اخیر برای امنیت عراق پرداخت کرده ایم، جبران نمی کند، بلکه هزینه های سیاسی و امنیتی بیشتری را بر ما تحمیل خواهد کرد.
باید یادآور شد که واردات عراق از کشورهای دنیا ۶۵ میلیارد دلار است، اما ایران حدود ۶ میلیارد و ۱۰۰ میلیون دلار به عراق صادرات دارد و سهمی اندک از این بازار را از آن خود کرده است. در مقابل، ترکیه در امر صادرات به عراق موفق عمل کرده و میزان صادرات آن پنج برابر ایران است. ترکیه به دلیل حضور سنتی اش در بازار عراق طی پانزده سال گذشته، همچنان در رتبه اول تجارت با عراق حضور داشته و ۲۲ درصد سهم این بازار را به خود اختصاص داده است.
از ترکیه که با فاصله زیاد عقب هستیم. حال عربستان نیز در حال تلاش برای وارد شدن به رقابت اقتصادی در عراق است. نیاز کنونی دولت عراق این اجازه را به عربستان می دهد که در این مسیر رقابتی جایگاه خود را به دست آورد و ما نیز اگر به مانند گذشته، راهبرد مشخصی برای رقابت اقتصادی نداشته باشیم، شکست سختی در عراق خواهیم خورد!
باید متوجه باشیم که عراق پسا داعش بسیار متفاوت از آن چیزی که تصور می کنیم. مردم و مسئولان این کشور، از شیعه و سنی و ترکمن و کرد، می خواهند زیرساخت های ویران شده کشورشان و خانه و کاشانه تخریب شده خود را خیلی زود آباد شده ببینند؛ بنابراین، آن کشوری که زودتر وارد میدان شود و انتظارات آنها را برآورده کند، جایگاه سیاسی و قدرت نرم افزون تری را از آن خود خواهد کرد. حال این کشور ایران، عربستان، آمریکا و یا ترکیه باشد تفاوتی ندارد.
این موضوع وقتی اهمیت بیشتری پیدا می کند که انتخابات پارلمانی عراق نیز در پیش است و بازیگران منطقه ای و بین المللی تلاش دارند با استفاده از این فرصت و تجهیز و تقویت احزاب و جریانات سیاسی طرفدار خود، زمینه های نفوذ بیشتر در محیط سیاسی عراق را فراهم کنند. در همین زمینه، بسیاری از ناظران نیز بر این باورند که حیدرالعبادی نیز قصد دارد با فراهم آوردن فرصت سرمایه گذاری برای حضور عربستان جهت بازسازی عراق، حمایت اهل تسنن از خود و حزب متبوع اش را به وجود آورد.
چگونه از رقابت عقب نمانیم؟ چه باید بکنیم؟
طبیعی است که دولت عراق از ظرفیت و توان اقتصادی همه بازیگران منطقه ای و بین المللی برای بازسازی این کشور استفاده کند و شاید ما نیز نباید انتظار داشته باشیم که آن ها سهم ویژه ای را به ما در این رقابت اختصاص بدهند.
حال تا جایی که به خودمان مربوط می شود، چگونه میتوان با رقبا در این بازار رقابت کرد؟ عمده ترین سیاستی که باید در پیش بگیریم این است که بخش خصوصی و شرکت های ایرانی را برای این رقابت تقویت و تجهیز کنیم. بدون شک اگر ما نیز به مانند دولت های ترکیه و عربستان مبالغی در اختیار شرکتهای خودمان قرار دهیم تا در بازسازی عراق مشارکت کنند، مطمئنا در این بازار سهم بزرگتری خواهیم داشت. در حال حاضر بانک جهانی، صندوق بینالمللی پول، آمریکا و انگلیس و... مبالغی برای بازسازی در اختیار عراق قرار دادهاند، به شرطی که این کشور از شرکتهایی خرید انجام دهد که این مراکز معرفی میکنند.
از سوی دیگر، باید ظرفیت ها و فرصت های اقتصادی موجود در عراق را شناسایی کرد و برای سرمایه گذاری در آنجا، تعاملات و مذاکراتی عمده ای با دولت عراق آغاز شود. نکته مهم اینکه سرمایه گذاری در عراق نباید صرفا منحصر به مناطق شیعه نشین شود و نواحی سنی نشینی که بیشترین آسیب را از حضور داعش در این کشور متحمل شدند نیز باید مورد هدف برای سرمایه گذاری باشند.
با این حال باید در نظر داشت که بافت فرقه ای (سنی-عربی) مناطق آسیب دیده نیز چالش هایی پیش روی جمهوری اسلامی ایران برای سرمایه گذاری و حضور در این مناطق قرار خواهد داد و این مناطق در معرض سیاست های ایران هراسی آمریکا و عربستان قرار دارند. اما با مذاکره و تعامل با دولت عراق و مقامات سنی مذهب این کشور می توان بر این چالش فائق آمد.
در نهایت باید به این نکته توجه کرد که مشارکت در بازسازی عراق صرفا از بعد اقتصادی اهمیت ندارد، بلکه ابعاد امنیتی و سیاسی قابل توجهی نیز خواهد داشت، چون یکی از مهم ترین اهداف بازیگرانی مانند عربستان سعودی بیش از آنکه کسب منافع اقتصادی باشد، نفوذ سیاسی و امنیتی در عراق و به ویژه در مناطق سنی نشین است. به همین جهت به جرأت می توان گفت، هر بازیگری که سهم بیشتری در این رقابت اقتصادی به خود اختصاص دهد، می تواند اثرگذاری بیشتری در تحولات آینده عراق داشته باشد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
ابتدا باید شبکه گسترده و پیچیده جاسوسان اقتصادی و صنعتی را در کشور نابود کرد تا مجالی برای عرض اندام شرکتهای ایرانی فراهم گردد
تابى جون به جاى مقاله نال وار يه چيزى بنويس اين جونا تشوق بشن به سازندگى و صادرات.
روحيه مردم و ضعيف نكن
البته حضور ما در عراق به دليل جلوگيري از تسلط داعش بر عراق بود كه اگر اتفاق مي افتاد امنيت مرزهاي ما شديدا به خطر مي افتاد
فقط شما بفرمائید ما کجا بازنده نبودیم
تا وقتی خرشون رو پله پرچم ایران را می گذارند روچشم
ولی وقتی خرشون از پل گذشت ...
و در این مدت مردم بی نوای ایران بچه ها و جوانان معصوم و بدبخت ایران هستند که تاوان می دهند و ظلم می کشند و وقتی کسی لب می گشاید زود برچسب می چسبانید و خفه اش می کنید و پاداش ایرانی بودنش می دهید.
دمت گرم با جوابت
فقر و بدبختي چندين ساله .
عزیز من اون زمانی که کمک نظامی و لجستیکی کردیم چزا از اونها هزینه اش رو طلب نکردیم.
الان کارش راه افتاده دیگه به ما احتیاجی نداره.
این همه بحث وجدل برا چی
واقعا باید به حال نویستده این مقاله تاسف خورد که تمام سرمایه گذاری را خلاصه در مسائل اقصادی کرده است...
تنها راه ایران فاصله گرفتن از آرمان گرایی و نگاه محض به منافع ملی است .
م""""ما فقط نقش نیروی مزدور جنگی رو داریم
یک میلیارد مثبت
عراقو ولش کنید
متأسفانه ما ساختار اقتصادیمان برپایه واردات استوار است تا صادرات
چقدر خوبیم ما!
کمک بلاعوض به کشوری که فقط کمک ما را می خواهد و سهمی از بازار خود برای ما قائل نیست.
من از عراقی ها دل خوشی ندارم. چه شیعه و چه سنی
حالا وقتشه اگه بتونیم چندمیلیارد دلاری از خسارت جنگ عراق با ایران را بگیریم و در خود عراق برایشان هزینه کنیم تا در رقابتهای مد نظر عقب نمونیم
هر روز يه خونه رو سر اهوازي ها بدبخت به خاطر بافت فرسوده و عدم توانايي مالي براي بإزسازي خراب ميشه بعد به فكر سرمايه گذاري تو عراق هستيم
منابع انرژی در اینده تغییر خواهند کرد و سوخت فسیلی بسیار ارزان خواهد شد نفت را حراج و ایران رابسازید تا شرکتهای پیمانکار بیکار نمانند
کشور ویران خودمان را بسازید عراق و بقیه پیشکش
وضع اقتصادی خراب وضع صنعتی نامناسب صادرات نفت پایین ، با چه توانی میخواهیم در مقابل رقبا منطقه ای و جهانی دست به رقابت بزنیم.
این همه هزینه در دخالت در کشورهای منطقه با توهم برد وباخت !!!
واقعا آیا از تاریخ درس نگرفته اید که این اعراب اگر قرار به انتخاب باشد ، ایران انتخاب آنان نیست و نمک می خوردند و نمکدان می شکنند
نمونه اش همین سوریه و با آن تیم فوتبالش که از اسرائیلی ها بدتر رفتار کردند با ایران و ایرانی
ول کنید این حرفهای بی ارزش و دل به اعراب بستن را
الان ما کلی محصولات کشاورزی به عراق صادر میکنیم و بخش بزرگی از درامدهای کشاورزی صادراتی به عراق میباشد
مساله اینجاست آیا شرایط اقتصادی ما اجازه آباد کردن یک کشور با این خجم عظیم خرلبی و جمعیت رو بتنهایی میده؟ چرا نباید وافع بین باشیم؟ خوب مثلا کسی از کشور تاجیکستان انتظاز داره توی عراق سرمایگذاری عظیم بکنه یا از کشوری مثل فرانسه یا عربستان بدلیل داشتن سرمایه های مالی؟؟ البته عراق به هیچ وجه نمیتواند به ما پشت کند و نیاز به ما دارد ولی نباید بعنوان یک استان خودمان به اون نگاه کنیم و انتظار داشته باشیم با هرکشوری ما اجازه بدهیم ارتباط داشته باشد
خوبه بفرمایید کجا موفق بودیم ، توی چالش خلیج فارس توی چالش سهم خواهی دریای مازندران ، توی فروپاشی جمهوری های تازه استقلال یافته ، توی چه چیزی ، جذب جوانان ، نخبگان ، جامعه زنان ؟؟؟؟توی چی ؟؟؟؟؟ فقط خوب تاوان میدیم و هزینه اونم گزاف برای هیچ .
فعلا که ما منفعتی از عراق ندیدیم که بخاطرش تو رقابت ببازیم یا ببریم فرقی نمیکنه بیشتر این عراقی ها هستند که از ما منفعت گرفتتد متاسفانه واقعییتی تلخ ودردناک هشت حمله و تجاوز و حالا هم بار امنیت و ابادی کشور عراق.
جان؟
با سلام
از دوستان عزیزی که دید منفی دارن می پرسم ایا کشورهایی که اعلام امادگی کردن ایا دوستان واقعی امریکا هستن اونها امروز بخاطر سود خوبی که در بخش عمران هست وارد شدن و حتی براشون مهم نیست دولت عراق اونها رو دوست داره یا نه فقط برای پول میان انها اولین دشمن عراق هستن و خودشون عراق را با برنامه به دست داعش ویران کردن اگر عراق بدست داعش می افتاد پیروز بودن و حالا که ویران شده دوباره سود باز سازیشو خودشون میبرن . دولت نباید اونجا پولی سرمایه گزاری کنه فقط باید از سرمایه گزارهای بخش خصوصیش حمایت کنه. من خودم شرکت عمرانی دارم و قبل از داعش هم توی عراق کار کردم اگه کسی سرمایه گذاری کنه سود خوبی داره.
این بخش خصوصی ماست که باید با شجاعت واردبشه
خیلی ساده بازنده ایم ؟
البته بهره برداری از موقعیت بازسازی عراق مهم است اما مهمتر از آن جلوگیری از تشکیل دولت تروریست ها در همسایگی ایران بود.ناامنی در مرزها به داخل کشور کشیده می شد و ما را درگیر می کرد.ایران سنگر مبارزه با تروریست ها را در سوریه و عراق قرار داد و نقشه دشمن برای ناامن کردن کشور را بهم زد.
اگروضعیت واقعی کار،معیشتو بهداشت ورفاه اجتماعی مردم ایران را گزارش کنید سیل کمکهای بشر دوستانه به ایران سرازیر میشه ، ایران در همه زمینه ها از عراق محتاج تره ، خوبه تحقیق کنید بهره بانکی در عراق از کردستان تا بصره چقدر است بعد ببینید در ایران چقدر است؟ ای کاش این کارشناسها قدری به واقعیتها نگاه میکردند . شما برو توی روستا ها ببین چند خانوار نان نسیه میخرند تا سربرج که با یارانه تسویه کنند آقای کارشناس کدوم کشور برای خرید نان پول نداره ، این همون در آمد سرشاری هست که آقای روحانی وعده داد.
اکنون زمان باز سازی عراق و رقابت دولت ها برای نفوذ در بازارهای اقتصادی عراق شروع شده است. همه به فکر بردن سهم از این بازارند.
اما ما داریم به چی می اندیشیم؟ در یکی از برنامه های تلویزیونی داشتند به این فکر می کردند که خب غرب برای منطقه بعد داعش چی تدارکی دیده است!!!!!!!!!!!!!
کلا ما ........................
به نظر من سیاست خارجی ما اصلا هیچ هدف و برنامه ای ندارد. نگاه کنید متوجه می شوید. الان دیگر داعش نیست. تقریبا به طور کامل در عراق نابود شده است ما هنوز داریم راجع به داعش و این که بعدا به کجا می ره برنامه میذاریم. در صورتی که همه کشورها اکنون به دنبال بازسازی اقتصاد عراق برای کسب ثروت و درامدند.
جهت اطلاع هموطنان عزیزم، هم اکنون که هنوز مشکلات امنیتی عراق به پایان نرسیده و ایران در حال کمک رسانی به عراق میباشد، تعرفه صادرات فولاد به عراق برای هر تن فولاد ایرانی حدود 52 دولار، برای عربستان 15 دلار و فولاد وارداتی از اکراین صفر می باشد، جالب است که بازار فولاد عراق در کنترل جریانهای صدر و حکیم می باشد ، اگر بازار عراق برای کارخانه های فولاد گروه ملی و کاویان که در اهواز قرار دارند ، بازار پر رونقی بود، این شرکتها از ورشکستگی نجات پیدا می کردند، در حالیست که جوانان ایران در این کشور جانشان را برای حفظ این کشور فدا میکنند
ما همیشه بدبخت و بیچاره بوده و هستیم. همیشه گل زده ایم به خودمان اما فکر کردیم که برده ایم.
متاسفانه جنگیدن و خون دادن و هزینه دادن برای ما، سود اقتصادیش برای بقیه.
ما شکست خورده ایم.
الان دیگر داعش در عراق ازبین رفته و زمان، زمان بازسازی عراق و رقابت دولت ها برای شرکت در این بازار اقتصادی است. ما ببینیم برنامه ای داریم برای شرکت در این رقابت اقتصادی داریم؟ ایا اصلا توانایی شرکت در این گونه رقابت های اقتصادی پس از جنگ را داریم؟ اگر جواب بله هست یعنی ما می توانیم بگوییم برنده جنگ بوده ایم. اگر جواب منفی هست متاسفانه بازنده جنگ بوده ایم و فقط هزینه مالی و جانی باقی گذاشت برایمان.
ما باید برای یک بار و برای همیشه این سیاست خارجی مان را کنار بگذاریم و لحظه ای درنگ کنیم. ببینیم در کجای کاریم.ببینیم اصلا قصد و هدفمان از حضور در این جنگ ها و کمک های بلاعوض چیه؟ هدف مان از این همه تلفات جانی و مالی دادن چیه؟ ایا برنامه ای برای بعد از جنگ و باز گردانندن این هزینه ها داریم؟ حالا که داعش ازبین رفته برنامه ای داریم اصلا؟ یا نه داعش ازبین رفت و کلی هزینه جانی و مالی برای مان رو دست مون باقی گذاشت؟
ببین آمریکا برای جنگ عراق و ازبین بردن صدام در عراق، ملیاردها دلار هزینه کرده است این هزینه ها بی هدف نبوده است. الان آمریکایی ها برای عراق بر نامه دارند و بر اساس همون برنامه پیش می روند. آنها به دنبال دولتی برای عراق اند که دموکراسی سرش بشه. حقوق اقلیت ها را به رسمیت بشناسه. و در واقع به دنبال یک دولت نزدیک به غرب اند. و همه اون هزینه ها را هم بر می گردانند. انها مرد عمل اند.
آنها مثل ما اقلیت گرا نیستند. انها همه را با یک دید می بینند.
متاسفانه ماها فقط بلدیم بمیریم و خون مان را پایمال کنیم.
بی هدف و برنامه ایم.
کسانی که نفت کرکوک را از کردها گرفتند و تقدیم اعرابی کردند که 8سال سرسختانه علیه ایران جنگیدند چه تضمینی می دهند که عراق پول همین نفت را در راستای سیاست های ضد ایرانی سعودی و ترکیه خرج نکند؟
مسولان ايراني لطف كنن غرامت جنگي كه سازمان ملل در ان زمان 100 ميليارد دلار براورد كردن با سودش بگيرن هنر كردن تا كي مثل نوكران ملت ايران واسه اين و اون كار كنه خرج كنه خون بده جون بده اخرش عربستان وهابي بياد جلوتر از ما بيسته
اين يعني بازي دوسر باخت واسه ما برد واسه عربستان
حکمرانی یک کشور امانتی است که به یک عده واگذار شده
با اين رويكرد هميشه و همه جا بازنده هستيم
اقایان دولت مردان ، حکومت کنندگان فکری به حال مردم خودمان کنیم ، برسنی، سودان سوریه عراق ، کومور ......... همه را با سرمایه های این مردم ساختیم و موقع چیدن میوه به دامان عربستان رفتند، والله ظلم به خودتان میکنید
مردم ایرانو فراموش نکنید
خدایا خودت کمک کن
باسلام
همانگونه که دربوسنی موفق نبودیم همانگونه که درافغانستان موفق نبودیم و.......... ما درزمان جنگ ومشکلات تلاش وازخودگذشتگی میکنیم برای هرملتی که نیازمندباشد واین اثبات شده شاید بدون چشم داشت ولی موقع بهره برداری سودش را دیگران می برند شاید دردیپلماسی باید دلیلش را جستجو کرد البته مردان دیپلماسی مان شایسته ولایق وکاربلد باشند بهرحال رقیبان بدخواهان ابزارهای پیشرفته دراختیاردارند وسبقت می گیرند
سلام
شد ما یه روز بیدار بشیم و خبری از اختلاس نباشه
عریستان ترکیه و آمریکا مردمش مثل ایران تو شرایط بد زندگی نمیکنند اونا حق دارند تو رقابت باشند چون به همون دینی که دارند بهشون اجازه اختلاس نمیده اجازه نمیده مردم کشورش تو شرایط بد باشند و پولی که حق مردم خودشه را برای کشوری دیگه هزینه کنه
ما باید بریم با افغانستان و ونزوئلا رقابت کنیم توی اختلاس و تورم مارو چه به این این کشور های جهان اولی
از عراق تا بحال بجز شر و بدبختی و مدیران نادان و سود جو ، چیزی نصیب ایران نشده و نخواهد شد .
دولت باید بودجه کشور را صرف استانهای محروم خودمان کند و با ارتقا رفاه و دانش ،مردم را شاد و سلامت و امانت دار سرزمین نگه دارد . و همه مقاماتی را که متولد عراق و یا دو تابعیتی هستند از پست های مهم خارج کند.
حرف دل ما را زدی.اگه اینطری بشه که ملت جشن میگیرند.
چی واسه خودت بلغور میکنی چه سهمی چه کشکی اینهمه ثروت مردم ایران رو خرج این اعراب کردین بس نبوده حالا پر رو پرو اومدی میگی سریعتر دست به کار شید برید تو عراق باز اتیش بزنید به ثروت مردم ایران خجالت هم نمیکشید اینهمه خرج عراق کردین از ساخت نیروگاه برق بگیر تا جاده کشی بیمارستان سازی وابرسانی به شهر ها چی شد نتیجه اش عراق حتی حاضر نشد ویزای رو برای اربعین لغو کنه برا هر فرد 40 دلار میگیره
خخخخخخ
اینها میروند تو اوگاندا بیمارستان می سازند در حالیکه شهر ما ۱۴۰کیلومتری تهران با ۳۰هزار جمعیت فاقد بیمارستان هست بعد توقع دارید از عراق دست بردارند خیر تا میتوانند از کیسه این مردم هزینه می کنند تا مثلا ابراز قدرت کرده باشند البته ما ملت همیشه در صحنه حقمان هست
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.