بی‌اعتباری تجار ایرانی در افغانستان‌

کجا اعتبار داریم؟

همه چيزمان به همه چيزمان مي آيد!

اول مدیریت بر جهان بعد افغان کی می خواهید این را بفهمید

ایا این گونه بی اعتباریها ریشه در رفتار ایران با برادران مهاجر افغانی در ایران ندارد .یکی از این برادران به من تعریف می کرد که وقتی به یکی از ادارات دولتی می رفته انگار با یک مجرم صبحت می کنند و در نیروی انتظامی هم این چنین « اگر این برادر به کشور بر میگردد . شما بگویید ایا این موافق ایران می شود یا مخالف ایران خوب است که سیاست مدران این بجای اینکه بروند به ونوزئلا و کشور هایی هزاران کیلومتر با ما فاصله دارند خوب سرمایه گزاری در کشور های همسایه انجام دهند که صد در صد ارزش ان از نظر دینی واقتصادی 1000 برابر کشور های لاتین است

به نظر ما باید ایران رفتار خود را با مردم مهاجر در ایران اصلاح کند که این نیز در برخورد مردم با تجار و وسایل ایرانی در افغانستان تاثیر بسزایی دارد
چشم در برابر چشم

افسوس نمی خوریم زیرا ما کشور دوست وبرادر با آن توان وقدرتمندی را تحویل گرفته ایم(کشور عظیم: گویان)وشک نکنید که مواد غذایی ایران به لحاظ ارزانی در آنجا خریدار دارد والا این نیز راه بدانجا نداشت

من توی یک کارخونه کار میکردم همون موقع که ایران کلی موتور سیکلت صادر میکرد به افغانستان مام صادر میکردیم اما بجای اینکه جنس مرغوب بزنیم جنس درجه دو مینداختیم به این بدبختا
تجار و صنعت گرای ما آینده نگر نیستند فقط تا جلوی دماغشون میبینند وگرنه کالای خوب میدادیم پول خوب در مدت زیاد می گرفتیم مثل آلمان و ژاپن و ایتالیا... همه چی داریم نظارت و آینده نگری نداریم

شرکت های صادراتی و تاجران ایرانی متاسفانه متوجه نیستند که افغانستان به عنوان یک کشورا کاملاٌ وارد کننده از سیستم رقابت در بازار آراد استفاده می کند و ایران با تمام مزایای نسبی چون یکسانی فرهنگی و ذائقه ای و زبانی که دارد به جای اینکه به منطق رقابت که عبارت است از افزایش کیفیت و کاهش قیمت توجه کند، اجناس بی کیفیت تر از تولیدات داخلی خود را در افغانستان عرضه می کند مثل اینکه آنجا هم بازار های قم، ملایر و آستانه اشرفیه است که غیر از تولیدات داخلی چیزی به دست مردم نمی رسد.
با اینکه ایران چند سال پیشتر در مواد شوینده و غذایی و لبنی و فرش مثل موکت بسیار پیشتاز بود، امسال تابستان که من افغانستان رفته بودم فرش های روسی و شوینده های ترکیه ای و مواد غذایی هندی و پاکستانی و قزاقستانی بازار های افغانستان را تسخیر کرده بود و اجناس چینی هم که جای خود را داشت.
کریمی

جالبه ، هر زماني كه ما كشوري رو به حساب هم نمياريم زماني فرا مي رسه كه بايد التماسشون بكنيم . اين هم هز غرور بابجت و نادرست ما ايراني ها اسه متاسفانه و متاسفانه .بهتره برگرديم به عقب و خودمان رو اصلاح كنيم كه متاسفانه امكان پذير نيست. در دنياي امروز خيلي از جوامع با فرهنگ هاي خيلي متفاوت هي دارن به هم نزديك مي شوند ولي با كمال تاسف ما از نزديكترين ملت و فرهنگ به خودمون روز به روز با رفتارهاي ناپسند و خود برتر بيني فاصله مي گيريم. به اميد...

متاسفانه در بخش افغانستان تجار و بازرگانان به سود های انی دل بسته اند و این بازار نیز مانند بازار اسیای میانه تا چند وقت دیگر از دست ایران خارج خواهد شد . دستگاه های نظارتی مانند گمرک نیز بدلیل تبانی تجار و کارکنان ازمایشگاه های استاندارد نمی توانند درست نظارت کنند . دلیلش هم همین که تاجر تلفنی از ازمایشگاه استاندارد نامه کیفیت محصولش را میگیرد و ارزیاب گمرک نیز ناچار است بر اساس نامه استاندارد اجازه ترخیص کالا را صادر نماید .


این را به عنوان یک کارمند گمرک می گویم اگر شما به پایانه های صادراتی کالا مراجعه نمایید می بینید که کالا ها با کیفیت بسیار نازل ولی دارای نامه استاندارد می باشند البته فقط برای صادرات چون اگر همین کالا در بازار داخلی عرضه شود خیلی راحت همه مردم می فهمند که در ازمایشگاه های استاندارد چه می گذرد . لطفا قسمت اخر را منتشر نکنید . فقط گفتم که پیگیری نمایید .

به به ! مدیرت جهان ! شکوفایی اقتصادی ! ایران توسعه یافته!
به به

بابا بی عرضه هستیم اگه نتوانیم در بازار افغانستان بمانیم پس به چه دردی میخوریم انوقت ادعای مدیریتت جهان داریم
افغانستان از نظر فرهنگی نزدیک ترین کشور به ما از نطر جغرافیایی همسایه . از نظر مالی عدم توانایی برای خرید محصولات غربی. از نظر زبان عدم مشکل برای تجار وو.... معلوم است تجار ما هوش کافی و پشتکار لازم را ندارند

پس ما پيش افغاني ها هم اعتبار نداريم ؟بريم سراغ بوركينافاسو

بهتره جمله را اینطوری اصلاح کنید.
بی اعتباری مردم ایران در دنیا