به یاد «بهرام شفیع»، بهترین خاطراتتان از گزارش‌های او را با ما به اشتراک بگذارید

خاطره من از گزارشهاش:رونالدو....رونالدو....رونالدو....رونالدو(رونالدوی برزیلی البته)

در یکی از گزارش باشگاهی خارجی که همزمان کزارش گر عربی هم گزارش می کرد که مرحوم اطلاعات کافی از نام بازیکنان نداشت منتظر می ماند تا گزارشگر عربی اسم بازیکن رو بگه و ایشان هم بعد از آن اسم رو میگفت در یکی از صحنها توب به اوت میره ، اوت دستی به عربی رمیت تماس گفته میشه که گزارشگر عربی گفت رمیت تماس بازیکن شماره ۶ رفته بود اوت را پرتاب کنه مرحوم فکر می کرده که رمیت تماس اسم بازیکن شماره ۶ بوده می گفت پرتاب اوت توسط رمیت تماس بعد از چند دقیقه که شماره ۶ توپ را تصاحب کرد گزارشگر عربی اسمش را گفت که بلافاصله مرحوم گفتند به نظرم گزارشگر عربی اسم بازیکن شماره ۶ را اشتاه گفت اسمش رامیت تماس می باشد
خدا رحمتش کند خیلی دوستش دارم

بازی ایران کره جام ملتهای آسیا ۹۶：
ایران گل ششم رو که زد تلویزیون تصویر مربی کره رو نشون داد که خیلی حالش گرفته شده بود. بهرام شفیع： مربی کره اشک.تو چشاش حلقه زده!!

روانش شاد، تعجب من این بود با نسبت نزدیکی که با امام داشت، یعنی شوهر خاله شون میشدند، هرکز کسی ندید و نشنید که بخواد استفاده خاصی بکنه، البته دوستان گفتند ممنوع التصویر، اون مجری قبل از ایشون برنامه ورزش و مردم آقای مجید وارث بودند که هنوز هم هستند و جناب شفیع بجای ایشون اومدند، ضمنا سوکراتس واقعا دکتر پزشک بود و لقب رو مرحوم شفیع دانسته بکار میبرد. روحش شاد و طلب صبر برای بازماندگانش

روحش شاد ، یادمه یروز آقای فتح اله زاده مهمون برنامش و از موضوعی خیلی ناراحت بود و میگفت از ناراحتی تو خونه شب تا صبح راه رفتم که آقای شفیع گفتند خوبه خونتون بزرگه اگه من اینکار رو میکردم که دائم سرو کله ام با دیوار برخورد میکرد ، بهرحال انشاءالله روحشون شاد و قرین رحمت الهی باشند .

مرد خوش اخلاق و خوش تيپ و فكر مي كنم بچه پامنار بود خدا رحمش كند انشاالله

سلام خدمت مردم ايران
خاطر از خدا بيامرز ،برادر بزرگم يكي از قهرمان هاي موتور كراس در تهران بود سالهاي 60 تا 65 كه من خاطر هست مسابقات موتور كراس در پيست گيشا در تلويزيون خدا رحمت كند آقاي شفيع برنامه ورزش و مردم جمعه شب ها مسابقه برادر ما مي دييم و خيلي خوشحال مي شديم ان زمان دو شبكه بيشتر نبود

با سلام
خبر مرگ این مرد اخلاق با صدای خاصش واقعا برای من غیر منتظره بود. مرگ بعضی ها واقعا تأثر برانگیز است.
با چهره، صدا و برنامه پر سابقه این عزیز سفر کرده، حس ناستولوژی داشتیم، به ویژه در دهه شصت و هفتاد.
روحش شاد و غرق رحمت و یادش گرامی باد.
ع. مرزبان از تهران

سالهای ۷۲_۷۳ کلاس دوم دبستان بودم یک شنبه ها تا شب بیدار می موندم تا ورزش و مردم رو ببینم و ایشون هم مجری آن برنامه بود
یک قسمتی داشت به نام مصاحبه با بزرگان فوتبال با اجرای کارل هاینس رومینیگه که خیلی دوستش داشتم

یه اصطلاح خاص هم داشتند: کیپ تا کیپ ورزشگاه پر از تماشاگر شده...

گزارشگر دوست داشتنی حیف شد .خیلی بانمک بود.

انالله و انااليه راجعون ، خدا رحمتش كنه .

٨٦ مكزيك برزيل با فرانسه
ميگفتند اين بازي بيشتر به بسكتبال شبيه از بس توپ رو دروازه هاي هم ميفرستند....
دكتر سوكراتس زيكو. ادينهو.
خدا. رحمت كنه بهرام عزيز مان را
يكشنبه شب ها ورزش و مردم بدون جنجال
ورزش و مردم بدون افترا و بدون دروغ و بدون تهمت ....
ورزش و مردم دهه ٦٠

کاپتان دوووووونگا...دیوید بکام...
روحش جاودانه..مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ فکر کنم آخر بازی تیم ملی که گزارش کردند یک بازی مانده به آخر که ایران برنده شد جمله ای که چند بار تکرارش کردند....این بازی به هیچ وجه حکم صعود ما به جام جهانی نیست

51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 به دقیقه هفتاد و یکم میرسیم. باد به نفع ماست. عشق برزیل تمام بود

جام جهانى ٩٤ آمريكا بازيكنى داشت به اسم الكسى لالاس كه گيتاريست بود و مو و ريش بلندى داشت. تو گزارش توپ به لالاس رسيد و بهرام خان گفت الكسى لالاس با اون قيافه لالاسيش.

يك بار برنامه در مورد لومباردو بود و خيلى از لومباردو تعريف كرد. بعدش مسابقه بود و ايشان گزارش مى كرد. فكر كنم لومباردو با سر زد تو دروازه خودى. بهرام خان گفت اين قرعه به اسم لومباردوى عزيز ما افتاد.

هميشه مى گفت بازيكن چقر تيم حريف و يا اينكه مزمزه مى كنه بزنه يا نزنه

خدا بیامرزد برنامه ورزش و مردم با اجرای مرحوم شفیع از جاذبه بیشتری برخوردار بود و بیشترین جاذبه ای که خود ایشان داشتند اجرای خوب و بی حاشیه برنامه بود و بیننده را کسل نمیکرد روحش شاد

خدا رحمت کنه مرحوم شفیع رو.چقدر مرگ نزدیکه وقتی علی دایی بایرن مونیخ بود با جیووانی البر همازی بود.مهاجم تیم ملی برزیل. تو یه صحنه البر 4 نفرو از جمله دروازه بانو دریبل کرد اما یهو توپ از پاش جدا شد و توپ افتاد جلوی دایی. دایی هم دروازه خالی رو باز کرد. مرحوم شفیع گفت: کار را که کرد، آنکه تمام کرد. روحش شاد

بازی پرسپولیس و سوون سامسونگ کره نیمه نهایی آسیا تا آخر بازی هی میگفت دروازه بان یا دستاش خیلی درازه یا دستکش سفید داره اینجوریه

خدا رحمتش کنه توی یکی از بازیهای ایران و امارات گفت "حالا بازیکن اماراتی دست کریم باقری رو گزفته بهش میگه بیا بریم نمیدونم کجا میخواد ببره"

بیشترین چیزی که از مرحوم شفیع یادم میاد: گزارش بازیهای جام جهانی2002 هست که بعد از تحریم شبکه سه از کانال یک پخش میشد. همینطور جام جهانی98 با تلفظ بازیکنانی مثل دونگا-سزارسامپایو-یورگن کوهلر

دیکته ننوشته غلط نداره . باعث تاسف است که بعضیها که هیچ هنری ندارند ، عادت زشت متلک گفتن حتی پشت سر اموات را سر لوحه افکارشان قرار داده اند.زنده یاد بهرام شفیع مانند همه انسانها دارای نقاط ضعف و قوت بود اما مگر چند بهرام شفیع در این مملکت داریم که بتوانند با اتکا به توان و استعدادشان در گوشه ای از ذهن میلیونها ایرانی با حرفها و تکیه کلامها و نظرات خود جای بگیرند؟

روبرتو باگیو . باجیو ‌ . باجو
یه مهاجم شش دونگ

عرض تسليت به خاندان شفيع و بازماندگان آن عزيز سفر كرده، خداحافظ اي مجري شماره يك ورزش بعد از انقلاب، خداحافظ اي مرد روزهاي سرد و گرم ورزش ايران، خداحافظ اي مرد دوران ديده براي مظلومان ورزش اين ديار، خداحافظ اي مدير بيش از يك دهه هاكي، خداحافظ اي آخرين مجري ورزش و مردم در روز جمعه هفته گذشته. قرار است از اين جمعه برنامه ثابت تو را بعد از سه دهه و نيم نبينيم! كمترين كاري كه صدا و سيما به نمايندگي از مردم كه در عنوان برنامه اين بزرگوار بوده اينست كه در اين هفته آخرين برنامه هفته پيش را مجددا در اين هفته پخش نمايد و هفته بعد با تهيه برنامه اي در همين ساعت مستندي از كليه ورزش و مردم سه دهه و نيم ايشان را با حضور بزرگان ورزش و ايران تقديم خانواده گرامي ايشان نمايد.

با سلام و عرض تسلیت درگذشت این مرد شریف به خانواده محترم و جامعه ورزش مردی که سالها تنها کانال ارتباطی ما با ورزش بود البته همراه مجله های کیهان ورزشی و دنیای ورزش
زمانی که فوتبالها پخش مستقیم بود البته با نیم ساعت تاخیر که هیچ وقت نفهمیدیم چرا چون اگر ممکن بود دیگر نیم ساعت تاخیر برای چه بود شاید هم ملاحظه ای که نمی توان گفت .بهر تقدیر شاید هم نوار بخشی از نیمه اول را باید با پیک موتوری می فرستادند که البته در واقع خیلی بیشتر از نیم ساعت طول می کشید تا بازی پخش شود .از مدرسه به هزار بهانه بیرون امده و برای دیدن بازی مثلا استقلال- بانک ملی از طریق تلویزیون سیاه وسفید به خانه می امدیم و گزارشگر هم مجبور بود هی بگوید کدام تیم با لباس تیره و کدامیک با لباس روشن سمت چپ یا راست زمین قرار گرفته اند اما جالب بود چنانچه در حین بازی حواستان پرت می شد و لحظه گل را نمی دیدید بر خود لعنت فرستاده یا باید تا بک ربع به 11 شب منتظر می بودی تا از اخبار شبکه دو ان را ببینی یا یک هفته صبر کرده در برنامه مرحوم بهرام شفیع ببینی و اگر این هم میسر نبود باز باید به همان شرح گل مجله های فوق اکتفا می کردید پس دیدار ایشان بر صفحه تلویزیون بشارتی دلنشین بود .البته برای ما شهرستانیها که امکان ملاقات حضوری ایشان را نداشتیم حتما دوستان تهرانی از ایشان خاطرات زیادی از گزارشهای ایستاده ایشان در کنار زمین دارند.روحشان شاد

یاد سالهای دهه 60 بخیر زممانی که حتی بازیهای تیم ملی بصورت مستقیم پخش نمی شد جهت دنبال کردن نتایج ورزشکاران ایران در بازیهای آسیایی دهلی نو در سال 1982 و جام ملتهای آسیا سنگاپور در سال 1984 منتظر یکشنبه شب ها . برنامه ورزش و مردم با اجرای مجری توانمند بهرام خان شفیع بودیم زمانی که با دیدن 20 دقیقه فوتبال خارجی در هفته کلی کیف می کردیم. خدا رحمتش کند.

يادداشت ميكنيم
ايران يك امارات صفر

خدا رحمت كنه

با سلام
برنامه ورزش و مردم در صبح جمعه که میهمان حضوری آقای فتح اله زاده بود و میهمان تلفنی آقای مایلی کهن که با هم دعواشون شد و فتح اله زاده میگفت تو لیسانس داری و من دکترا و مایلی کهن گفت تو نه شما و فتح اله زاده برای اینکه حرص مایلی کهن را در بیاورد میگفت تو تو تو تو ... کلی آنروز خندیدیم و الان وقتی خسته میشویم و میخواهیم گرانی وتورم و قسط را فراموش کنیم این برنامه را دوباره می بینیم.

خدا رحمتش کنه مرد مقاومی بود تقریبا برابر 2 نفر ( حدود 40 سال ) خدمت کرد وتا لحظه اخر هم دوربین تلویزیون برای خدمت به مردم رها نکرد

آقاي شفيع نوستالوژي نسل ما ده پنجاه اي هاست. جز اولين ها بعد انقلاب در كار گزارش و رپرتاژ فوتبال بودن . تكه كلامي كه از ايشون ماندگار هست جمله " مزه مزه ميكنه ، بزنه يا نه ! " هيچ وقت از خاطرم پاك نميشه. روحش شاد خدا به بازماندگانش صبر بده

بخشی از خاطرات زیبای ما رو با صدای دلنشینش با خود برد. کلااآااااااااااااااارنسسسسسسسیی سیدروف. ادگاااااااااارد داویدز.
نگاه کنید دروازه بان رو مثل گربه نگاه می کنه.
وقتی استاد اسدی خوب بازی می کرد می گفت استااااااااادددد اسدی.
نیما نکسیا چنان توپ رو میگیره انگاه یک عالمه چسب رو دستاش ریختند.
این توپ گل نشد ولی ارزشهای دو سه تا گل رو داشت. آدامسی اندازه یک شکلات تو دهن فرگدسنع.
خیلی غمگینم از رفتنش

ژن خوب بود

خدار رحمت کنه تیکه کلام هاش هیچ وقت یادم نمیره
زین الدین زیدان در دایره میانی میدان یا مثل تیری که چله کمون رها شده باشه

تازه من فهميدم ايشان هم جز ژنهاي خوب بود و به اين علت تونسته بود بيش از سي سال تو صدا و سيما حكم فرمايي كنه . كم كم دارم به فردوسي پور هم شك مي كنم

خدا رحمتشون کنه،یکی اینکه میهمان دعوت میکرد ولی نمیذاشت طرف لب باز کنه میپرید وسط حرفاش تا آخر سوال رو خودش حرف میزد. دوم گزارش بازی: عبدی...........محسن عاشوری....‌‌‌‌‌‌‌محمدخانی........عبدی.......فنونی زاده ......‌پیوس.......محمدخانی ناصر اینبار ........ محسن عاشوری.........اوت.

برنامه صبح جمعه ایشان نه تنها برای من کسالت آور نبود بلکه شیرین ترین و سرگرم کننده ترین برنامه ورزشی بود که همیشه انتظار تماشایش را می کشیدم.

خبرنگار محترم می بایستی احترام مخاطبین برنامه ها را نگه بدارد و از استفاده از واژگانی که نظر شخصی او را بیان می کند خودداری ورزد

جوان دوران جوانی مرحوم آقای شفیع

خدایش بیامرزد. عاشق این «کاپتان دوننننگا» گفتنش بودم. یادمه یه بار که بازی تیم ملی رو گذارش می کرد، مهدوی کیا از جناح راست نفوذ کرده بود و بعد با بازیکن حریف پیچیده بودن به هم که مرحوم شفیع خیلی جالب گفت: حالا زیر یه خم مهدوی کیا رو مال خود میکنه! یعنی جز این جمله واقعا نمیشد گفت اون صحنه رو....روحش شاد

این چهره دکتر سوکراتس که میره پشت ضربه پنتالتی

بسمه تعالی
در دوران جنگ یکی از برنامه های خاص و پر طرفدار جمعه شبها به نام ورزش و مردم بود.

در حالی که توپ توی دایره وسط زمین داشت بین بازیکنان رد و بدل می شد می گفت فرصت برای فلانی . خدا رحمت کنه ایشون و همه رفتگان رو .

خدا رحمت اش کنه یه عادت جالب داشت
وسط گزارش یه سه دقیقه فقط اسم بازیکنان رو اونهم با صدای رسا میگفت
ببتو
رو. ماریو
دونگا
کارلوس
دوباره دوونگا
آلدایر

يادش بخيرتويکي ازگزارشهاش گفت عابدزاده مثل گربه پريد روتوپ کلا به درداين کارنميخورد خدارحمتش کنه ازاونايي بودکه به زورخودشوچسبونده بودتوصداسيما

توپ روی پاش جففففت و جور میشه ...
یک گل مدرسه ای از کاره کا (بازی برزیل فرانسه جام جهانی 1386 مکزیک)
...
روحش شاد. جزیی از خاطرات دهه شصتی ها بود. فوق العاده خونگرم و شوخ.

خدا رحمت کنه اآقای شفیع روی سخنم فقط با ایشون نیست نمی دونم چرا ما اصرارداریم تا لحظه مرگ روی صندلی شغلی خودمون بشینیم تا وقتی که مردیم این تو ایران برا همه صدق میکنه

کاپیتان دونننگاااا

روحش شاد ولی در برنامه اش از دو تیم تهرانی حمایت رسانه ای می کرد و فقط همیشه بازیهای آنها را نشان می داد انگار شبکه یک سیما شبکه تهران است

انتخابات فك كنم رياست جمهوري داشت مردم رو دعوت ميكرد كه حماسه بيافرينند خلاصه. گرم صحبت بود كه يهيويي گفت باريكلللللللا ممد نوااااااازي

جام جهانی ۹۴ هم تیم امریکا یه بازیکن داشت به اسم الکسی لالاس که موهای بلندی داشت و قیافش تابلو بود. تو یه صحنه مرحوم شفیع برگشت و گفت این بازیکن با قیافه لالاسیش! تا چند وقتی این عبارت سوژه بود.

خدا رحمتش کند که مرد شریفی بود

روحش شاد