38 ایرانی در فهرست دانشمندان برتر جهان

می دونید که ملاک دانشمند بودن چیه! تعداد سایت شدن در مجلات آی اس آی است یعنی تعداد مقالاتی که به این افراد رفرنس داده باشند. معمولاً بالای 1000 بار سایت شدن دانشمند محسوب می شود نکته دیگه اینه که تعداد مقالات شیمی بسیار بالاتر از مقالات رشته های دیگه است تقریباً سی برابر بیشتر است از این حیث رشته های مهندسی کمترین دانشمند را به خود اختصاص می دهند.

تا وقتی هدف مقاله با شد و نه تحقیقات اصولی در جهت رفع مشکلات مملکت اگر همه مقالات آی اس آی هم مال ما باشه باز تو مشکلات اولیه زندگیمون موندیم: ترافیک . نظافت. نظم. جامعه فارغ از فقر. اعتیاد دزدی و دروغ و ....

مشکل ما در مدیریت است که متاسفانه در این فهرست جایی ندارد.

بيشتر جاي تاسف است كه ما فقط در رشته شيمي دانشمند داريم.

من دانشجوی دکترای کامپیوتر هستم. به قول یکی از استادان ما در رشته شیمی کافی است دو تا ماده را بریزید روی هم. اگر دود کرد ، بو داد ، منفجر شد ، هیچی نشد، گرما داد ، سرما داد (!) ، تغییر رنگ داد ، بخار شد ، یا هر اتفاق دیگه ، حاصل کار می شه یه مقاله آی اس آی!!!
لطفا مسولین به این نکته توجه کنند و ملاک های فارغ التحصیلی دانشجویان ، ارتقای اساتید ، و گزینش های مختلف را با توجه به وضعیت رشته در ایران تعیین کنند نه صرفا وضعیت تولید مقاله در رشته شیمی!!!!

بهتره بود توضیحی راجع به نحوه این رتبه بندی میدادید! آیا تعداد ارجاع مدنظر بوده و یا تعداد مقالات جاپ شده

با سلام
در پاسخ به دوست عزیزی که اشاره کرده اند که شیمی مثل اشپزی است و چاپ مقاله در آن خیلی اسان است باید عرض کنم که فقط کافی است که در روزهای تعطیل و ساعات غیر اداری نگاهی به گروههای مختلف یک دانشگاه (هر دانشگاهی در کشور) از نزدیک بیاندازید انوقت تفاوت اصلیرا پیدا خواهید کرد و به دوستان تابناکی نیز عرض کنم که با توجه به اهمیتی که در نوشتن اسامی وجود داشته است بهتر بود که در نگارش اسامی نیز دقت کافی مینمودید. اسامی تعدادی از این عزیزان و رشته هایشان اشتباه درج شده است. از جمله دکتر ناصر ایرانپو که نادر ذکر شده است و دکتر شادپور ملک پور که فرشاد ذکر گردیده است. رشته مهندسی شیمی نیز با شیمی متفاوت است.باشکر

این افراد همه در ایران زندگی می کنند. حداقل 7 نفر از آنها را شخصاً می شناسم. بسیار وطن دوست هستند و برخی بدفعات در تلویزون مصاحبه داشته اند. لطفاً کم لطفی نفرمائید. کار کردن در هر رشته ای نیاز به توان علمی بالا دارد. از قدیم گفته اند حسود هر گز نیاسود. البته لازم به ذکر است که بنده خود تحصیل کرده رشته مهندسی برق و الکترونیک هستم. به امید اینکه در سایر رشته ها هم بتوانیم افراد شناخته شده ای را در دانشگاهها داشته باشیم

حالا که اکثر این افراد مثل پارسال از رشته شیمی هستند، خوب بود اعلام شود که چند محصول تجاری شیمیایی حاصل کار این افراد شده است.
در ایران عمدتا مقاله ها را از روی اجبار برای مقاله نویسی جهت کسب امتیاز مربوطه می نویسند نه رسیدن به یک حقیقت علمی یا محصول تکنولوژیکی

جالبه از دانشگاه های برتری مثل صنعتی شریف و خواجه نصیر خبری نیست! این رتبه بندی زیاد قابل استناد نیست...

تولید علم بسیار سخته.ولی توید مقاله ممیشه راحت باشه.امیدوارم مفهوم باشه.دوستان تحصیلات تکمیلی خبر دارند .......

این رتبه بندی بر اساس تعداد مقالات بوده و کیفیت در نظر گرفته نشده است. در این رتبه بندی مقاله با IF 20 با مقالهای با IF 0.01 هم ارزش هستند که کاملا بی معنی است. تعداد مقاالات منتشره با IF 10 در کشور به انگشتان دست هم نمی رسد چند درصد اکتشافات این مقالات در موسسات بین المللی ثبت اختراع شده؟ هیچ! . اگر چه انتشار مقاله فرایند میمونی در کشور است اما زمان آن رسیده که به کیفیت توجه شود.اگر به کیفیت توجه شود دانشگاهای معتبر و محققین برتر واقعی روشن خواهند شد.

سه نفر اول شیمی تجزیه هستند نه مهندسی شیمی، بهتره بعضی از دوستان طریقه چاپ شدن یه مقاله در ژورنال ISI رو مطالعه کنند چون با آشپزی نمی شه مقاله ISI چاپ کرد. ضمن اینکه در رشته شیمی ایران پیشرفت زیادی کرده و با دنیا فاصله زیادی نداره اما در رشته های مهندسی فاصله خیلی زیاده تو ایران هنوز داران با نرم افزارهای گوسین و MATLAB و ... کار تئوری می کنند اما ببینید دنیای الکترونیکی که تو اروپا و آمریکا کار میشه و یه مقایسه ساده نشون می ده چرا از مهندسی تو این لیست فقط 3-4 نفر هستن. رشته ریاضی یا فیزیک هم که رشته های پایه هستن هم که اصلا تو ایران طرفدار نداره و بهایی به این رشته ها نمی دن رتبه های بالای 20000 کنکور میرن ریاضی و فیزیک.

آقای دکتر اسلامی از اساتید دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه امیرکبیر هستن و اگه اشتباه نکنم ایشون رییس انجمن مهندسین مکانیک ایران هم هستن و الان هم در دانشکده مکانیک امیرکبیر تدریس می کنن.

خطاب به آنهایی که فکر میکنن در رشته شیمی مقاله دادن آسونه باید عرض کنم که این افکار بسیار مبتدی و بچگانه است که فعالیتهای علمی دانشمندان شیمی ایران رو اینگونه زیر سوال میبرید. چرا فکر نمی کنید که اغلب این دانشمندان از هوش و استعداد خاصی برخوردار هستند طوری که با کمترین امکانات موجود بهترین و جالب ترین تحقیقات را در شیمی به دنیا معرفی می کنند. لازم به ذکر است که رشته شیمی تقریبا اولین انتخاب هر داوطلب ورود به دانشگاه بعد از رشته های پزشکی است و این جای تعجب ندارد که دانشمندان شیمی ما از استعداد برتری برخوردار باشند.

در رشته شیمی به همین راحتی که شما عرض میفرمایید نمی شود مقاله داد علت ان این است که اساتید شیمی و دانشجویان ان شبانه روزی در ازمایشگاه کار میکنند در صورتی که در بعضی از دانشگاهها از امکانات ضعیفی برخوردار هستند.در صورتی که در بعضی از رشته ها حرفی برای گفتن ندارند اما تمامی امکانات دانشگاه را در اختیار دارند.خلاصه مطلب تا کور شود چشم حسود.

خدمت اون عزیزی که گفتن هیچ کدوم ریاضی نیستن عرض کنم که اتفاقاً من دکتر مهدی دهقان (شماره 5) رو می شناسم. ایشون برترین ریاضی دان ایران هستند که جوایز و افتخارات بسیاری داشته اند.
همین طور دکتر محمد اسلامی (شماره 9) استاد مهندسی مکانیک دانشگاه امیرکبیر هستند.
در ضمن این لیست شامل تمامی اساتیدی هست که هم اکنون در کشور زندگی می کنند. وگرنه اساتید ایرانی مقیم خارج به مراتب بیشتر از این است.

الکی به خودمون ننازیم چون با 1درصد جمعیت جهان تنها 0.5درصد دانشمند اونم تو رشته شیمی داریم

3 نفر از دانشگاه صنعتی اصفهان هست که قابل تقدیر هست.از دانشگاه اصفهان هم 2 نفر که با این که دانشگاه ها شهرستانی هستند واقعا قابل توجه و شایسته ی سپاسگذاریند.

اسامی 1و 2و3 شیمی تجزیه اند نه مهندسی .دقت کنید

به به چه جالب! یعنی از دانشگاه شریف یک نفر هم نیست؟!

اینها که بیشترشان آقا هستند...

اکثر این اساتید به خاطر چاپ مقاله راجع به نانوتکنولوژی یه همچین رتبه ای دارن، ولی راحت میشه متوجه شد که نه مقاله اونا آنچنانیه نه ژورنالی که فرستادن!

البتهمهدي دهقاني رشته رياضيكاربردي گرايش آناليز هستش

كاشكي محل اقامت اين عزيزان رو هم مي نوشت و مي نوشت تا بحال ما برايشان چه كارهايي كرده ايم

-اگر تعداد 1% دانشمندان برتر 6663 نفر تخمین زده شود ( خوشبینانه ترین تخمین)، سهم ایران برابر 0.005 یا نیم درصد خواهد بود
-حسب اخرین تخمین هاف جمعیت جهان در سال 2010 حدود شش و هشت دهم میلیارد نفر می باشد
- با تخمین جمعیت حداقل 68 میلیون نفری برای ایران (خوشبینانه برای محاسبه بعدی) ، کشور ما حدود یک درصد جمعیت جهان را داراست
- ما با در اختیار داشتن یک در صد جمعیت جهانف فقط نیم درصد سهم دانشمندان برتر داریم
مسئله از ابعاد بسیاری قابل بررسی است....

جالبه که 90% رشته شیمی هستن، تنها رشته ای که میشه مثل نقل و نبات توش مقاله داد!

38 ایرانی در فهرست دانشمندان برتر جهان! رتبه برتر است ؟

3نفر در رشته داروسازی
اما مصاحبه شونده از وزارت بهداشت
نه وزارت علوم !!!!!!
این سایت چقدر اعتبار داره؟

"در رشته مهندسی" یعنی چی ؟

بیشتر مهندسی هاتون، شیمی اند. واقعن غیر حرفه ای هستید.

مانند اساتید 1 و 3 که شیمی تجزیه ی د تهرانند

بهتر بود به شاخصهاي انتخاب اين اشخاص هم اشاره ميكرديد . تعداد رشته شيمي را هم ذكر كنيد مناسب است/

اینها در حال حاضر در کدام کشورها ساکن هستند؟؟؟؟

با سلام،
کسی که این خبر داده حتما" خودش مهندس شیمی بوده چون بقیه رشته را نگفته که چه رشته ای هستند.
به امید فتح بیشتر قله های افتخار توسط اساتید ایرانی عزیز

اینها الان کجا هستند؟ پس چرا دانشگاههای ایران مقام پانصدم را در جهان گرفتند؟

اکثر افراد معرفی شده مربوط به رشته شیمی هستند. دلیل آن این است که چاپ مقاله در رشته شیمی بسیار آسان است و حتی خود اساتید شیمی نیز گاهی به شوخی کار خود را آشپزی می نامند! کافی است دو ماده را روی هم بریزید و از ماده حاصل یک طیف نوری بگیرید، می شود یک مقاله!!

چند نفر از این افراد در ایران زندگی میکنند؟

با سلام. اگه دقت كنيد 26 نفر از اين اساتيد در رشته ي شيمي هستند. نمي پرسيد چرا ؟
خوب من ميگم. زيرا مقاله كار كردن در رشته شيمي منوط به داشتن دكترا+ مواد اوليه ي گران قيمت + مطمئنا تلاش و استعداد اين اساتيد مي باشد. حال چرا فقط در رشته ي شيمي اين همه مقاله ي خوب داريم در بقيه ي رشته ها نه. واضح است براي خيلي از كشور ها فكر كنم دادن اين مقالات مقرون به صرفه نيست . مثلا در ليست فوق اسم هيچ رياضي داني به چشم نمي خورد در حال كه ما در المپياد هاي رياضي مقامهاي خوبي داريم. دليلش اين است دوستان رياضيات پيشرفت زيادي داشته و ما فقط در دوره دبيرستان مانده ايم. و فقط الكي به خود مي نازيم و از خودمان راضي هستيم نه خيلي هنوز بايد زحمت بكشيم........

جالب بود كه هيچكدوم از دانشگاه شريف و علم و صنعت نبودن...