تصاویر: دهستان محروم زیلایی

خوب برادر من مسلما وضعیت شهرها با روستاها فرق می کند و همچنین با نگرش بر برنامه ریزیهای استانها وضعیت روستاها نیز با یکدیگر متفاوت است. همانگونه که در عکس نشان داده شده است این روستا با وجود شاید کمتر از 50 نفر ساکن در آن ، دارای برق شهری و خط تلفن می باشد و بطور مسلم در رابطه با سیستم نگهداری آب شرب دارای حداقل استخری برای نگهداری آب قنات می باشند که از سوی دفاتر وزارت جهاد کشاورزی در آن روستان ساخته شده است. بیایید این وضعیت را در دولتهای قبل با دولت کنونی مقایسه کنید تا حساب کار دستتان بیاید. به دوستی هم که از ارسال بودجه نفتی به بولیوی و ناکجا آباد گفته است بفرمایید تبلیغات زیاد است لیکن اصل موضوع جز کذب نیست و شما برنامه ریزی برای گسترش خدمات فنی و مهندسی شرکتهای ایرانی در خارج از کشور و ارائه کمک به شرکتهای ایرانی فعال در داخل برای اجرای پروژه های خارجی که باعث درآمد زایی و ورود ارز خارجی به کشورمان می شود را با مسائلی مانند بخشش و گذشت و هدر دادن سرمایه ملی مقایسه نفرموده و و همطراز ندانید.

من دیرروز نظر گذاشتم اما نمیدونم چرا حذف کردین؟ کاش دلیل حذف نظرات را می گفتین. من خودم از همین ایل و تبارم و محرومیت و نداری را لمس کردم به قول مرحوم حسین پناهی ما همه سر ما خورده یک زمستانیم با ور بفرمائید که محرومیت در این استان موج می زند مردمی که در تمام مسائل انقلاب پیشتازن این حقشون نیست. خواهش می کنم اگر به بیان ابراز عقیده باور دارید نظرات را سانسور نکنید مگر اینکه خلاق باشد. از این سایت دیگه متنفر شدم

با سلام
نمی خواهم منکر محرومیت در برخی روستا ها بشوم. ولی برخی از این عکسها که نشان دادید نمایانگر نوعی از فرهنگ زندگی بی آلایش در روستاست.
آساب سنگی، پخت و پز با آتش و هیزم، دیوارهای کاه گلی. انتظار دیدن دیوارهای کاشی کاری شده و اجاق گاز فر دار و ... همیشه بجا نیست. من که آرزوی زندگی تو اونجا رو دارم

بنده معلولم 5ماهه حقوقمو ندادن خیلی از بی عدالتی مسئولین ناراحتم ولی انصاف هم خوبه توی ایرون از این زندگیها دیگه پیدا نمیشه شماهم خجالت داره از این تصاویر ساختگی نذارید .این تصاویر مربوط به 5سال پیش کشورهایی چون عراق فلسطین گویان تاجیکستان افغانستان وکشورهای افریقائی است اوناهم دیگه همه چیز دارن یعنی با پول نفت وگاز ایران.(به خدا اشک در چشمانم حلقه بست چون با این افراد زندگی کردم .اونم تو روستاهائی از مرکز ایران ودر سر شاهراه تهران اهواز هنوز حمومهایشان عمومی وخزینه ای است اشتباه نکن وان شما رو نمیگم )دهکائید

خیلی لذت داره زندگی کردن توی یک همچین خونه هایی.

عزیز دل برادر فعلا که پول نفت نه به شمال شهری ها می رسه نه به این بیچاره ها فعلا همه باید برای گذران زندگی از جان مایه بذارن چون پول نفت داره در جایی غیر از ایران هزینه می شه!

ای بابا اینها که خیلی مهم نیست . مهم این است که ما داریم صاحب تکنولوژی هسته ای می شویم و در ردیف چند کشور مهم جهان قرار داریم. در ضمن قدرت دفاعی ما هم هر روز بالاتر می رود و قطعنامه های تحریم هم اصلا آسیبی به ما نمی زنند.

اينجا ايران است
پول نفت كجا مي رود
خوش بحالشون چقدر هم خوشحالن

واقعا دلم گرفت. من تصاویر مردم محروم زیاد دیده بودم ولی نمیدونم چرا این یکی بدجوری منو اذیت کرد. اول از همه خدایا بابت تمام الطافت شکر. آقای رئیس جمهور آیا این سایت رو میبینی؟

در جواب دوستي كه نوشتن ساده زيستي با محرويت تفوت داره بايد بگم شما مي تونيد چند روز به منطقه زيلايي بريد ( البته بايد يه چند ساعتي هم پياده روي كنيد تا به اونجا برسيد ) ، اونوقت معني فقر و عدم امكانات رو مي فهميد .من تا نزديكيهاي اين منطقه رفتم ،صبر و استقامت مردمش در مقابل سختيها غير قابل باوره.انگار تويه يه دنيايه ديگه هستي .باورت نميشه كه الان تو چه قرني هستيم.

ببخشید می شود معنی عدالت محوری و مهرورزی را هم بنویسید و هم هجی کنید !

اين اولين باري است كه در جاي از اين سايت ها و براي يك موضوع نظرم را مي نويسم .
نمي دونم كي اين عكسها رو گذاشته ولي من از ديدن اين عكسها واقعا گريه كردم
مگه اين بيچاره ها چه گناهي كردن
مگه اينا ايراني نيستند
ما چقدر ظالم هستيم كه توي فكر مردمان كشورهاي ديگه هستيم

عيب نداره در ونزوئلا ميسازيم بعدا به اينها هم سهام عدالت داده ميشه اگر در خوشه 3نباشند

مشت نمونه خروار است.

جالبه به اون كنتور برق نگاه كنيد ؟؟؟؟؟
حيف از اينا پول برق نگيرن

افسرده شدم دلم گرفت

این مردم بیچاره خبر ندارن ایران در ونزوئلا 2400 واحد مسکونی احداث کرده والا بانجا هجوم برده و خانه ها را اشغال میکردند .

پولي كه به ونزوئلا رواست به ايان حرامه

خاطرات 44 سال قبل در ذهنم تداعي شد!

تصاوير واقعا آدم رو تحت تاثير قرار ميدن. ميدونم كه خيلي ها وقتي اين تصاوير رو مي بينن باورشون نميشه كه واقعا همچين جائي با اين سطح از كمبود امكانات وجود داره و ممكنه قلبشون درد بگيره ولي براي من اين تصاوير يادآور دوران كودكي ام بود و با ديدنشون ناخواسته دلم هواي خونه مون رو كرد. اين ديوارها اين خونه ها اين مردم و اين فرهنگ و اين سختي ها حتي اون سگ و گوساله ها همگي براي من معني داره و شايد بخشي از وجودم شدن. من براي ديدن و لمس همين بيچارگي ها و شايد پيدا كردن راهي براي گريز مردمم از اين مصيبت ها غرب رو علي رغم همه امكاناتي كه برام داشت ول كردم و بر گشتم ... به خدا توكل مي كنم اما منتظر نمي مونم تا خدا اين مشكلات را براي اين جماعت حل كنه. حل شدن اين مشكلات و زدودن اين فقر و مصيبت همت بلند ايراني مي خواد پس هر كسي به سهم خودش يه يا علي بگه و به داد اين مردم برسه. البته اصولي! مثل كاري كه استاد "محمد بهمن بيگي" كرد. مطمئن باشين خود همين مردم پاداشت تون رو مي دن...