وزیر گردشگری آدرس کمکاریهایش را به پلیس داد!
در روزگاری که جهانیان میکوشند به هر طریق موانع موجود بر سر راه توسعه گردشگری را بردارند، وزیر گردشگری کشورمان به دنبال برخورد با برخی فعالان این عرصه است. برخوردی از نوع تکراری و به شدت امتحان و مردود شده که نشان میدهد وزارت گردشگری با آنچه باید باشد، فرسنگها فاصله دارد.

به گزارش «تابناک»، اواخر بهار امسال، زمانی که شیوع گسترده ویروس کرونا بسیاری از کسب و کارها را فلج کرده و ضرورت حمایت از برخی مشاغل به شدت احساس میشد، وزارت گردشگری کشورمان از کالاهای وارداتیای رونمایی کرد که موجب شگفتی بسیاری را فراهم کرد؛ هتلهای کپسولی!
اتفاقی عجیب که به نوعی نقطه مقابل حمایت از گروه بزرگی از فعالان عرصه گردشگری بود که دست بر قضا در زمره بزرگترین آسیب دیدگان کرونا محسوب میشدند. صاحبان و شاغلان در عرصه اقامت که نوروز هر سال و پس از آن، آب و هوای مطبوع بهار، اوج فعالیت شان بود، اما امسال به دلیل شیوع بیماری همه گیر کووید ۱۹، حتی در تامین هزینههای جاری خود عاجز ماندند.
البته این معضل منحصر به کشورمان نبود و بلایی فراگیر بود که همه شاغلان این حوزه در سراسر جهان را تحت تاثیر قرار داد. از برگزار کنندگان تورهای مختلف گرفته تا شرکتهای حمل و نقل، کافهها و رستورانها و انبوه فعالان عرصه میراث فرهنگی و صنایع دستی که در برخی کشورها از جمله ایران، بنیه ضعیف تری هم دارند.
این در حالی است که در سالهای اخیر و در سایه برخی اقدامات و حتی اتفاقات از جمله گسترش دنیای مجازی و اقبال مردم به استارتاپها و کسب و کارهای آنلاین یا مرتبط به اینترنت، حوزه گردشگری در ایران رشد محسوسی را تجربه کرده بود و فضایی فراهم آمده بود که روز به روز بر شمار فعالان این عرصه و گردش مالی در این حوزه افزوده میشد.
تغییری بزرگی و حتی شگرف که به نوعی متاثر از تغییر جهانی این حوزه هم بود. دنیایی که حالا میشود با چند کلیک به نقاط مختلفش سفر کرد، در اقامت گاههای مختلف سکونت نمود، با زیست بومهای مختلف و به شیوهای متفاوت خو گرفت و در نهایت تجربهای متفاوت از سفر را به ثبت رساند. تجربهای که مرهون توسعه اینترنت و شکل گیری کسب و کارهای مختلف بر بستر آن است.
درست مانند آنچه در این سالها در کشورمان رقم خورده و نمونه آن، شکل گیری انبوه اقامت گاههای بوم گردی در مناطق مختلف کشور و اقبال بسیار زیاد مردم به انواع تورهای مختلف است که در حاشیه شان، برخی صنایع دستی رشد محسوسی را تجربه کرده اند و حتی برخی شان از خطر انقراض رهیده اند. میراثهای گران سنگی که سازمان میراث فرهنگی توان مراقبت از آنها را نداشت و رونق گردشگری به حفظ شان منجر شد و حالا که وزارت گردشگری متولد شده، توقع میرود این مسیر با قوت و سرعت تداوم بیابد.
{$sepehr_album_40217}
اما آیا این گونه است؟ صرف نظر از یادآوری ماجرای واردات هتلهای کپسولی، سخنان اخیر علی اصغر مونسان، وزیر گردشگری کشورمان این را نشان نمیدهد که در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه آیا میراث فرهنگی بر فعالیت هاستلها نظارت دارد یا خیر؟، میگوید: «بله ما بر فعالیت این مراکز تا حد اختیار خودمان و صدور مجوز نظارت میکنیم، اما هاستلهای غیرمجاز تحت کنترل ما نیستند و وظیفه ناجا است که با آنها برخورد کند.»
پاسخی که ممکن است در وهله نخست درست به نظر برسد چراکه فعالیت غیرمجاز در هیچ عرصهای قابل قبول نیست، اما نه زمانی که بدانیم طرح و ایده وزارت گردشگری برای ساماندهی اوضاع، ارجاع مشکل به نیروی انتظامی و گوشزد کردن وظایف شان در برخورد با اماکن فاقد مجوز باشد. آدرسی که پیش از پلیس، میبایست وزارت گردشگری آن را پی بگیرد تا دریابد که چرا برخی فعالان این عرصه کماکان بدون مجوز مانده اند و چگونه میتوان آنها را در زمره فعالیتهای دارای مجوز قرار داد.
وظیفهای کلیدی که اگر نبود، چه بسا ضرورتی برای تاسیس وزارت گردشگری وجود نمیداشت. وزارت خانهای که قرار است همه توانش را برای توسعه گردشگری به کار گیرد و این امر ممکن نخواهد شد مگر آنکه موانع را از سر راه شاغلان این عرصه بردارد و به گونهای عمل کند که حتی اجاره اتاق در امثال شهرهای شمالی کشورمان هم ضابطهمند شود نه آنکه انبوه فعالیتهای جاری در این عرصه برچسب «غیرمجاز» بخورند و برخورد با آنها به پلیس توصیه شود!
اقدامی که به پاک کردن صورت مساله میماند و البته بارها و بارها آزموده شده و بی اثر ماندنش به اثبات رسیده است. مسیری که اگر قرار باشد وزارت نوپای گردشگری هم به روال سابق در آن پا بگذارد، نتیجهای جز شکست سنگین این وزارت خانه و در نهایت بازماندش از اهداف کلانی مانند توسعه گردشگری را به دنبال نخواهد داشت و ثابت خواهد کرد که تخصصیترین نهاد حمایت از گردشگری و توسعه آن در کشورمان، هیچ سنخیتی با ضرورتهای این کار ندارد، حتی در دورانی که کرونا کمر گردشگری را شکسته و «حمایت» بر «برخورد» ارجحیت دارد.
تابناک

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
متاسفانه در کرمان از قبل از شیوع ویروس کرونا صنعت گردشگری بسیار ضعیف عمل کرده، از همه نظر، یکی از کارهایی که به گردشگری کرمان لطمه زیادی زده تخریب خانه ها بوده ، یکی از این خانه ها خانه تاریخی یک یونانی به نام (تیمو) در بافت تاریخی که هویت معنوی و فرهنگی فرش کرمان بود و از ارزشمند ترین خانه های تاریخی شهر کرمان، تخریب قلعه چند هزار ساله بر روی کوه های شیوشگان و نیز تخریب و دخل تصرف برای ساخت هتل بر روی همین کوه، رها کردن بیشتر خانه های تاریخی و کاروانسرای های داخل بازار کرمان، بی توجهی به مرمت دوباره خانه ها و... انگار نه انگار که کرمان یک شهر تاریخی است بازاری که در دل خود 12 کاروانسرای جا داده، شما اگر به شهر های دیگر سفر کنید در طول راهتان نهایتا با 5 کاروانسرا برخورد کنید اما فقط در دل بازار کرمان 12 کاروانسرا وجود داره که شامل، کاروانسرای گنجعلیخان، کاروانسرای وکیل ،کاروانسرای چهارسوق، کاروانسرای هندو ها، کاروانسرای کوزه گران، کاروانسرای جَر، کاروانسرای حاج آقا علی، کاروانسرای حاج مهدی ، کاروانسرای میرزا حسین خان، سرای سردار، سرای گلشن، کاروانسرای الله وردی خان وبازار بزرگ کرمان از بازار های متفاوت چون بازار گنجعلیخان، بازار اختیاری، بازار قیصریه زرگری، بازار مسگر ها، بازار کفاش ها، بازار کلاه مال ها، بازار زرگرها، بازار عزیز، بازار عطاران، بازار مظفری، قدمگاه، بازار قلعه محمود و بازار قلعه.
و در کنار بازار ، خانه و خانه باغ های بافت تاریخی مانند خانه فروزی، خانه فدایی، خانه موحدی، خانه یزدانی، خانه لطفی که از معروف ترین آنهاست اما هر سال که میگذرد یه مرحله تخریب نزدیک تر میشود
خلاصه اگر بخوام تا دو روز میتونم براتون صحبت کنم و از درد دل ها و مشکلات کرمان بگم
فقط حیف که گوش های شنوا میشنوند و از آن یکی در میکنند به امید روز های خوب..
من سال گذشته شیراز بودم و یک گروه توریست مسن انگلیسی در شیرار بودند
تصادفا در تخت جمشید و مسجد نصیر الملک و باغ ارم با آنها همراه بودیم
از عظمت تخت جمشید و زیبایی مسجد نصیر الملک به وجد امده بودند ولی حتی برای عکس گرفتن هم باید شال شل و ول را روی سرشان نگه می داشتند
در بازار وکیل هر چیز که به دستشان می رسید با ولع می خریدند
بخصوص اون خر مهره هایی که بصورت زیورالات بدلی همه جا موجوده و صنایه دستی و قالیچه
جلوی بازار وکیل برای نهار خوردن نشسته بودیم که به گوش خودم شنیدم به لیدر تور اعتراض می کردندکه سرشان به خاطر شال به خارش فتاده و گردن و صورتشان کهیر زده و این افراد توان تبلیغات منفی علیه گردشگری ایران را دارند و تجربیات خود را از سفر در اینتر نت منتشر می کنند
شاید عده ای در ایران با دیدن موی سر پیر زنان توریست هم به گناه بیفتند ! ولی نباید به خاطر عده ای معدود قوانینی وضع شود که صنعت توریسم ایران پنچر شود
مگر امارات و ترکیه مسلمان نیستند ؟؟ چرا این همه سخت گیری فقط به مسلمانان ایران ابلاغ شده ؟
کشور ما واقعا به درامد توریسم و اشتغال زایی توریسم نیاز دارد
ما آثار باستانی بی نظیر و صنایع دستی عالی داریم
بیابانهای ما برای توریست افتاب ندیده اروپایی از امارات و عربستان بهتر است
مردم ما مهربان و میهمان نواز هستند
چرا باید با دلایل فاقد منطق از درامد و اشتغال زایی این صنعت عقب بمانیم ؟؟
زنان ما که نیمی از جمعیت کشور را تشکیل می دهند، وزارتخانه ندارند و بسیاری از امورات ایشان که نیاز به رسیدگی دارد و تا یک وضعیت مطلوب فاصله زیادی داریم، متولی مستقیم ندارد و زیر نظر معاونت استانداری ها ، حوزه ی کوچکی را به خود اختصاص می دهد که به دلیل تداخل وظایف با وظایف اصلی این معاونت ها کلا گم می شود و حتی یک متولی زن نیز ندارد. و بودجه لازم برای ارتقا شاخص ها و مسایل آنها ، اختصاص داده نمی شود، خیلی از مسائل به صورت زیرساختی، کارشناسی و رسیدگی نمیشود
اما گردشگری که فعالیت آن در کشور به هر دلیلی تا به امروز به این صورت بوده است، مهمتر از مسایل زنان بوده است.
من خودم قصد ماندن در ایران را ندارم اما نگرانی جدی راجع به دخترم دارم که باز هم به دلیل برخی مسائل اینچنینی قادر به بردنش نیستم.و نمی توانم دل بکنم
زیرساختهای گردشگری در کشور وضعیت مطلوبی ندارد، در شهر اصفهان به دلیل توریستی بودن، شخصا همیشه برای هتل با هر وضعیت و هر نوع دسترسی و نسبت خوب خدمات به قیمت ها ، می توانم هتل پیدا کنم. اما در خیلی از مراکز استان ها به این شکل نیست و در شهرستان ها فاجعه بار است،برای مثال در استان هرمزگان، وضعیت به شکلی که ما برای اقامت میهمان خارجی در شهر میناب شدیدا با مشکل جدی مواجه بودیم ومن که گاهی مراجعه می کردم در بهترین هتلی که در شهر وجود داشت، نمی توانستم یه وعده ناهار بخورم و وضعیت آن از مهمانپذیر های بین راهی بدتر بود، بارها مسولان شهرستان برای اقامت، افراد خارج از استان به شدت با مشکل مواجه بودند، شهرستان های دیگر. استان هم وضعیت مطلوبی ندارند.
در یک پرواز ، همسفری چینی داشتم که میخواست مدتی را در بندرعباس اقامت کند، از من درباره هتل و محل اقامت و برخی مسایل گردشگری راهنمائی خواست و واقعا دیدم که برای اقامت گردشگران به ویژه گردشگران خارجی با مشکلات جدی مواجه هستیم. البته بندرعباس چندین هتل دارد، اما وضعیت مطلوب ندارند و علاوه بر نازل بودن سطح کیفی ، تناسبی بین هزینه هتل و کیفیت آن وجود ندارد و با سطح نازل گرانتر از شهرهای توریستی است. زیرساختهای گردشگری در جزایر به هیج وجه مطلوب نیست و این ظرفیت های عظیم، رها شده اند. هم از نظر اقامتی و هم از نظر زیرساختهای گردشگری ، وضعیت جزایر بسیار نامطلوب است و مشکلات جدی وجود دارد.البته وضعیت امکانات و بهداشت و درمان و آب آشامیدنی هم مطلوب نیست و تا گردشگری فاصله بسیار است.
البته مسولان استانی خیلی زود رنج اند و تاب تحمل انتقاد ندارند و وضعیت رسانه ای هم مطلوب نیست.
به جون خودم شما گردشگری را نمیخواهید
اینها همش بهانه و فیلمه
کاملا درست گفته
خودم شاهد بودم پلیس در یکی از شهرهای مازندران هیچ کاری با افراد بومی آنجا با وضعیت بسیار زننده از نظر حجاب و اخلاق نداشت و فقط شماره پلاک مسافران تهران که تقریبا اکثر آنها حجاب و اخلاق را رعایت میکردند را به پلیس امنیت اخلاقی گزارش میکرد
باعث تاسف است
این وزیر دروغ نمی گوید
ااصلا مطلب رو خوندی؟ یک کلمه درباره امنیت اخلاقی حرف زده بود؟
یعنی بدبختر از پلیس دیگه نیست.و این سیاستمدارها هر وقت بخوان حرکتی بکنند سریع پلیس رو با مردم درگیر میکنند و خودشون کنار میشنن و میخندن.
آخه پلیس چکار داره به نون خوردن مردم آقای وزیر
بذار مردم تو این اوضاع یه لقمه نون کوفت کنن
خدا پدر اون پیرزن سریال تلویزیونی رو ببخشه که می گفت تو جیب ما رو نزن بقیه پیشکش.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.