مهم‌ترین موانع در مسیر «جهش تولید» در ایران را چه می‌دانید؟

قوانین قدیمی زمان عدم وجود کامپیوتر و اینترنت از عوامل اصلی مشکل ساز برای تولید کننده کوچک هست. یکیش قانون مسخره ای بنام چاپ در روزنامه رسمی!!! برای اخذ پروانه استاندارد (الزامی برای تولید) باید بعد از هفت خان اخذ مجوز (پروانه بهره برداری از صنایع / پروانه کسب از اتحادیه) که خودش مثنوی هفت من کاغذه، بری برند ثبت کنی، ثبت برند یه پروسه 2 ماهه هست حداقل با دو بار چاپ اگهی در روزنامه رسمی (هر بار 15 روز الکی) با هزینه 1 الی 3 میلیونی! بعد از انجام مراحل الکترونیک تازه باید کپی برابر اصل کنی مدارک رو ( هر کپی برابر اثل 20 هزار تومن درامد برا دفترخونه ها) ببری مدارک کاغذی!!!!! برابر اصل شده رو بدی اداره ثبت بزارن تو پرونده (آخه الان زمان پرونده کاغذی و بایگانی سنتی هست؟) بهت گواهی ثبت برند بدن!!! درحالی که میشد تو 1 روز الی 3 روز بصورت الکترونیکی برند ثبت کرد و مدارک رو الکترونیکی اعتبار سنجی کرد (همه پروانه ها کد دارن قابل استعلام هستن تو سامانه های اداره صنایع) ولی یه کار 3 روزه 2 الی 3 ماه طول میکشه! یه ثبت برند ساده!!!

قوانین قدیمی زمان عدم وجود کامپیوتر و اینترنت از عوامل اصلی مشکل ساز برای تولید کننده کوچک هست. یکیش قانون مسخره ای بنام چاپ در روزنامه رسمی!!! برای اخذ پروانه استاندارد (الزامی برای تولید) باید بعد از هفت خان اخذ مجوز (پروانه بهره برداری از صنایع / پروانه کسب از اتحادیه) که خودش مثنوی هفت من کاغذه، بری برند ثبت کنی، ثبت برند یه پروسه 2 ماهه هست حداقل با دو بار چاپ اگهی در روزنامه رسمی (هر بار 15 روز الکی) با هزینه 1 الی 3 میلیونی! بعد از انجام مراحل الکترونیک تازه باید کپی برابر اصل کنی مدارک رو ( هر کپی برابر اثل 20 هزار تومن درامد برا دفترخونه ها) ببری مدارک کاغذی!!!!! برابر اصل شده رو بدی اداره ثبت بزارن تو پرونده (آخه الان زمان پرونده کاغذی و بایگانی سنتی هست؟) بهت گواهی ثبت برند بدن!!! درحالی که میشد تو 1 روز الی 3 روز بصورت الکترونیکی برند ثبت کرد و مدارک رو الکترونیکی اعتبار سنجی کرد (همه پروانه ها کد دارن قابل استعلام هستن تو سامانه های اداره صنایع) ولی یه کار 3 روزه 2 الی 3 ماه طول میکشه! یه ثبت برند ساده!!!

فقدان دانش و تخصص ، مهارت ، کارایی ، نبود آموزشهای کاربردی ، بالا بودن هزینه های تأمین سرمایه ، نیروی کار و زمین و ساختمان ، نبود فضای رقابت اقتصادی سالم ، بروکراسی عریض و طویل اداری ، کاغذ بازی ، سستی و بی اعتنایی دستگاههای اجرایی از جمله موانع بخش تولید هستند .

فقدان تمرکز در ارائه مجوز، اشغال جایگاه های شغلی توسط افراد غیر متخصص.

دولت

بزرگترین موانع جهش تولید : 1- خود دولت که دست از بنگاه داری و رقابت نا برابر با بخش خصوصی بر نمی داره 2- بانکها که سر منشا نود درصد فسادهای اقتصادی در کشور هستن و تسهیلاتی که هم ه بخش تولید می دن به طمع عدم توان بازپرداخت اون واحد صنعتی بدبخت هست و فقط به فکر تصاحب زمین و ملک واحدهای صنعتی هستن

نگاه امنیتی از سرمایه برداشته شود و خصوصی سازی واقعی انجام شود همه چیز درست می شود

همون اول گفته شد
رشوه ندهی هیچ کاری انچام نمیشه

کدام یک از فرمولهای اقتصادی رو رعایت کردیم که توقع پیشرفت داریم، مسئولان هر روز صبح از خواب بیدار می شوند یک دستورالعمل تازه و ناقض دستور دیروز می‌دهند

۱_ جذابیت وسودآوری سایر سرمایه گذاریها ودلالی ها
۲_ عدم کمک به تحقیق وتوسعه توسط دولت. از طریق هدایت پایان نامه ها و کمک‌های مالی در زمینه تحقیق وتوسعه
۳_ وجود نداشتن برنامه برای جلوگیری از واردات در مواقعی که جنس داخلی استاندارد در داخل هست.
۴_ نداشتن برنامه برای مشخص کردن مسیر توسعه محصولات مختلف و سرمایه گذاری برای ایجاد تکنولوژی بجای واردات تکنولوژی
۵- قوانین دست وپاگیر کار مثل پرداخت عیدی وبیمه و... درحالیکه در مراحل اولیه کسب وکار ممکن است سودی وجود نداشته باشد
۶_ گران بو دن زمین و ساختمان درحالیکه باید ساختمانهای آماده تیپ برای صنایع مختلف اجاره داده شود.
۷_ فقدان تصمیم گیران با گرایش نو آوری وایجاد ارزش در اختصاص وام و....
۸_ تخصیص آسان منابع ارزی جهت واردات تکنولوژی بدون بررسی ارز بری مواد اولیه

سیاست خارجی نادرست

ساختار نظام مالی، کارتل بانکی، انحصارات دولتی

بعد از ١٠ سال توليد واقعي تجهيزات مخابراتي علارقم ميل باطني مجبور شديم به تركيه مهاجرت كنيم و تكنولوژي و دانش فني رو از ايران خارج كنيم اگر دست دزدها رو از بيت المال كوتاه كنند امثال من زياد هست ما عاشق ايران هستيم و حاضريم دوباره برگرديم و تو ايران توليد كنيم و درب كارخانه رو تو ايران باز كنيم فقط بدونيم به چند نفر و چقدر بايد رشوه بديم ؟ اگر رشوه منطقي هم بخوان بهشون ميديم

سلام
من تولید کننده لوازم تزیینی چوبی هستم در زمینه صنایع دستی. مهمترین مشکل من بازاریابی هست.
نه که مشتری نباشه، اتفاقا مشتری کارهایی مثل کار من زیاده ولی پیدا کردن مشتری و رسوندن تولیداتم به اونها مشکله.
چون آدمهایی مثل من مغازه که ندارن برای عرضه مستقیم، و کار کردن با مغازه ها هم راحت نیست یعنی دامنه سود من رو خیلی پایین میاره.
اگر بخش خصوصی یا سازمان صنایع دستی یا هر جای دیگه بتونه به شکلی تولیدات ماها رو به صورت متمرکز دریافت کنه و به مشتری برسونه، هم به نفع منه، هم به نفع مشتری و هم به نفع اون واسطه؛ ولی به دو شرط:
1. کالا رو از من بخره، نه اینکه امانت بگیره تا وقتی فروش بره.
2. دامنه سود من و سود واسطه گری رو پایین بیاره ولی تعداد رو بالا ببریم.
اونوقت این واسطه، هم در داخل بفروشه و هم توان صادرات داشته باشه با کمک سفارتها و رایزنی های فرهنگی.

امیدی نیست

بزرگترین مانع تولید، من هستم.

سلام
اولین مورد موارد تولید اینه که کشور را به حدود ۸۰تا۱۰۰ منطقه اقتصادی تقسیم کرد و تمرکز زدایی کرد.واین مناطق با هم رقابت سالم کنند.اگر مسولین باند بازی و رانت خواری نکنند.مشکل تولید حل میشه
اختیارات مراکز اقتصادی باید درون همان استان باشد.ایران پتانسیل ۲۵۰ میلیون نفر تامین غذا دارد.

تولید بدون فروش هیچ ارزشی ندارد. تمام کارخانه ها با داشتن مواد اولیه و انرژی امکان تولید به اندازه ظرفیت خود را دارند. مشکلات از نظر من به ترتیب اولویت موارد زیر هستند:
1- اسکیل اقتصادی تولید. مهمترین مشکل این است که تقاضا برای حداکثر تولید کارخانه های موجود وجود ندارد و با دلیل تولید کمتر هزینه سربار کارخانه ها به تعداد محصول کمتری تقسیم میشود و قیمت محصول بالا می رود.
به عنوان مثال در بخش خودرو اگر نگاه کنید خودروسازها درحال ادغام با هم هستند تا قیمت تمام شده پایین تری داشته باشند. یک ماشینی که با تیراژ بالای یک میلیون تولید میشود قیمت تمام شده بسیار کمتری از خودروی داخلی که با تیراژ چند هزار یا چند ده هزار تولید می شود دارد.
2- هزینه های مالی زیاد در کشور. به دلیل تورم بالا تأمین مالی در کشور در مقایسه با سایر کشورها بسیار گران است و باعث افزایش قیمت تمام شده محصول میشود.
3- قوانین نامناسب و عدم حمایت از تولید. علت پیشرفت کشور چین در بخش تولید حمایت واقعی این کشور از تولید کنندگان است. معافیت های مالیاتی، تسهیلات مناسب، همکاری با تولید کنندگان (این موارد در کشور تنها به صورت گزینشی، با فساد بسیار زیاد و برای بعضی تولید کنندگان بسیار بزرگ و وابسته به دولت و افراد و شخصیت های خاص انجام میشود).
4-رانت، تسهیلات و معافیت‌های مالیاتی و معافیت های خاص بعضی تولید کنندگان غیر خصوصی باعث میشود تا شرکت های خصوصی واقعی توان رقابت با آنها را نداشته باشند.
5- مشکل تأمین مواد اولیه. بسیاری از مواد اولیه تولید وارداتی هستند و قیمت تهیه این مواد برای تولید کنندگان حتی با قیمت فعلی ارز نسبت به قیمت های جهانی بسیار بالاتر است.

تداخل مدیریت ها ، تحریم و عدم ارتباط با جهان و کشورهای دیگر و دعواهای سیاسی و سهم خواهی های گروهی

سلام
بزرگترین معضل کشور ما در شناخت موانع تولید،عدم شناخت و آشنایی اکثر مسولان کشور با معضلات و نداشتن تخصص جهت ارایه راهکار است.ضمن اینکه متاسفانه اینقدر جو بی اعتمادی و شکاف بین مسولین با بخش خصوصی ایجاد شده که وقتی معضلی مطرح و پیشنهاد یا راهکاری ارایه می شود، این جو بی اعتمادی اجازه اجرای زاهکار را نمی دهد.
من خودم سابقه بیست ساله مدیریت در صنعت نفت و پتروشیمی داشته و تخصص دانشگاهی خودم نیز در همین حوزه است.در دو سال قبل تصمیم به سرمایه گذاری و ایجاد یک کارخانه تولید تجهیزات نفتی در یکی از شهرهای محروم استان محروم کشورمان گرفتم.
در ابتدا شروع و ارایه طرح توجیهی تمامل مسوولین آن استان اعم از استاندار و نماینده مجلس و مدیران استان در جلسه اول با اشتیاق فراوان و به به و چه چه پای کار اومدن(البته فقط در حد یک یا دو جلسه) و بعد از اون و بعد از مدت دو سال نه تنها حاضر به برگزاری حتی یک جلسه جهت شنیدن مشکلات نشدند که حتی حاضر به پاسخگویی تلفن بنده نیز نشدند.
الان بعد از مدت دو سال ، من موندم و یک سرمایه بر باد رفته وسط کویر
در ضمن اگر کسی پیدا بشه به قیمت یک سوم هزینه ای رو که انجام شده از من خریداری کنه و من رو از این مهلکه نجات بده، من دستش رو هم میبوسم.
این اتفاقات پیش میاد که نخبه ها و سرمایه گذاران کشور ما فرار را بر قرار ترجیح می دهند.
نمیدونم مخاطب صحبت های من چه اشخاصی با چه سمت هایی هستند .

سلام . باید هر سه قوا در قالب کمیته های تخصص کلیه فرآیند های اجرایی کشور را مجدد بررسی و مطابق شرایط روز دنیا دو باره نویسی کنند . اشکال بزرگ ما قدیمی بودن و پیچیده بودن فرآیند هاست بخصوص که در بعضی از ادارات اعمال سلیقه هم می شود . مجلس باید از وقت خود بیشتر در این اصلاح ساختاری استفاده کند چون امسال به عنوان سال پشتیبانی تولید نامیده شده است بیشتر نگاه ها معطوف به مجلس است .

نهادها و بخش دولتی اگه دست از فعالیت اقتصادی بردارند درست میشه ولی بعیده

مسئولین دولتی

سلام اول نهاد یا سازمان مربوطه الان توی روستاها پروانه ساخت بالای ده میلیون تومان اب میخوره‌ه باید از هفت خان بگذری اشنا بازی وغیرو که به وضوح مشخص است

فعلا که این سیستم حتی قادر به واردات هم نیست چه برسه به تولید !
بصاعت ایران با این رویه ها، فاصله بسیاری با مفهوم تولید کننده شدن به مفهوم مورد نظر دارد.
اگر مسولین بتوانند مانند کشوری رفتار کنند که فقط یک سال شرایطی را بوجود آورند که بدون مشکل بانکی و انواع قطعنامه های بین المللی و تحریم ها و دعواها و جنجال ها به امر صادرات نفت و گاز و مشتقات پرداخته و از آن طرف واردات نرمال داشته باشد به نظرم دین خود را به ملت و کشور و بشریت ادا کرده اند ! و البته که نخواهند توانست !!!

من از سال 96 در یک روستا به فاصله 150کیلومتر از شیراز در یک روستا قطعه زمینی خریدم و می‌گویند چون درطرح هادی نیست (جالبه فقط بیست متر با طرح طبق نقشه فاصله دارد و آن هم حیاط خانه همسایه هست) هنوز نتوانستم مجوز بگیرم تازه گفتن اگه مجوز میخواهی همسایه ات باید حیاط خانه اش را در طرح بیاورد و هزینه بدهذ طرف گفته به من چه
الان پس از چهار سال مجوز نگرفته ام و هنوز دنبال استعلام ادارات هستم و قبل از عید یک دفعه پس از اخذ همه استعلام ها اعلام کردند هفت اداره باید مجوز بیاورید که چهار تا تکراری بود جالبه برای یک وزارتخانه تکراری پونصد تومن حق کارشناسی تکراری دام و هنوز کارشناسی نشده و جالبه غالبا می‌بایست این کارشناسان را ببرم سر زمین با توجه به داشتن نقاطutm
حالا شما بگید اگه این پول رو داده بودم طلا و ارز چقدر داشتم

یک دوربین مخفی همراه شخصی به عنوان ارباب رجوع به ادارات مختلف قضایی ، دولتی، شهرداری ها ، مزایده ها ،کلانتری و هزاران جایی که مردم هر روز سر و کار دارند بفرستید بعد میزان دریافت پول رشوه تحت عناوین (بنزین،پوشه و گیره کاغذ ،کپی،کرایه ماشین)را ببینید و به جای برخورد با آن چند نفر سیستم را شفاف و اصلاح کنید

1_چند نرخی بودن دلار 2_سود "بین بانکی" بالای 18 یا 20 درصد
بعدی هم مسیله قاچاق
اینها درست نشن هیچ تولیدی اتفاق نمیوفته چه برسه بخواد جهش کنه

برکناری مدیران رانتی و نالایق و جایگزینی با افراد توانمند و شایسته

مهمترین موانع عبارتند از :
۱- ناشایسته سالاری و تقسیم همه پست و مقام ها ی کشور بین دوستان و آشنایان بی تخصص و بی تعهد که هم حقوق نجومی می گیرند هم کاری از پیش نمی برند.
۲- نداشتن مدیریت متمرکز در کشور یعنی هزار دولت وجود دارد که به راحتی می توانند هر تولیدی را زمین گیر کنند و هر سرمایه گذاری را فراری دهند.
۳- سیکل طولانی و زمان بر برای دریافت مجوز صنفی یا تولیدی
۴- دریافت مالیات زیاد از تولید کنندگان
۵- نبود مواد اولیه یا بی ثباتی قیمت مواد اولیه
۶- کاهش هفتگی ارزش پول ملی
۷ - بالا بودن قیمت اجاره یا خرید ساحتمان و زمین کارگاههای کوچک و متوسط و بزرگ.
۸- عدم پشتیانی بانک ها از تولید کنندگان
۹- تصویب قوانین خلق الساعه و ناگهانی که به راحتی یک تولید کننده را بخصوص در بخش صادرات کالا زمین گیر می کند.
۱۰- کمبود نیروی متخصص واقعی ، با این همه دانشگاه بی کیفیت که فقط مدرک می دهند هیچ نیروی متخصصی فارغ التحصیل نمی شود و فقط مدرک دارند.

جهانی فکر کن منطقه ای عمل کن این رمز موفقیت و پایداری هر کسب و کاری است هر چیزی که مانع این تفکر است در واقع مانع تولید است

تمام مسائل ،موارد و موانع تداوم تولید دارای ارزش افزوده قابل قبول را ،کم و بیش همه میدانیم
ولی به نظر من :
بزرگترین و اصلی ترین مانع تولید در ایران امروز ،،فرار تولید کنندگان واقعی ، از صحنه تولیدی ایران اسلامی است
چرا ما نباید مثل همه کشورهای مطرح جهان ،،حداقل چند نفر از میلیادرهای شناخته شده جهانی را در ایران خودمان داشته باشیم
چرا یک نفر حق ندارد که با افتخار از ، دارابون میلیاردها ثروت ارزی خود در ایران صحبت کند
تا زمانی که حتی ثروتمند بودن درست هم در این مملکت ، ارزش واقعی تلقی نشود ،، مسلما موضوع فرار سرمایه از داخل مملکت ، به یک موضوع بدیهی و غیر قابل انکار تبدیل خواهد شد
و اگر قبول کنیم که در وحله اول:
تا زمانی که در مملکت ما ، ثروتمندان غیر خلاف هم احساس ارامش و امنیت نداشته باشند و از احترام درخور زحمات خویش هم ، بنحو شایسته ای برخوردار نباشمد و هیئت حاکمه و حتی مردم هم ، با بغض و کینه با انها برخورد کنند ،، مسلما و یطیق اولی ، کارخانه داران و تولید کنندگان واقعی در بخش خصوصی مملکتمان هم ، به هیچ وجه نخواهیم داشت
با دادو فریاد بعضا شعاری ستم دیدگان و یل ، با زالو پنداشتن سرمایه داران مملکت ،، نهایتا راه به جائی از تولید واقعی نخواهیم برد
مملکت ما ، همانقدر که احتیاج به کارکنان متبهر ، صدیق ،و پر کار دارد
ولی در وحله نخست ،احتیاج به یک بخش خصوصی بسیار قدرتمند و بعضا ثروتمند و تماما در امنیت کامل دارد تا با اطمینان کامل بکارند و بدارند و مطمئن باشند که در موقع درو هم ، همچنان مالکیت انها به رسمیت شناخته میشود و ضمنا این حق را هم داشته باشند که در هر زمانی که دلشان خواست ،بتوانند تا تمام سرمایه خودرا بطور شفاف و فانونی به هر کجای دنیا که دلشان بخواهد منتقل کنند
انوقت خواهید دید :
نه این که بعضا ، سرمایه ای از این مملکت خارج نمیگردد
بلکه:
در صد بسیار بالائی از هزاران میلیارد دلار سرمایه تحت مالکیت ایرانیان خارج از کشور نیز ، به داخل مملکت باز خواهد گشت
و در چنین زمانی خواهد بود که موانع تولید ،،،خودبخود محو ونابود خواهند شد
ای کاش تا مستمع بدون غرضی در ارکان مملکت ، این جملات را بخواند و قدرت گره گشائی هم داشته باشد

عدم شفافیت.

دولت

از حجم پیامهای غیر قابل انتشار معلوم هست که مشکل کی و کجاست!

قوانین نابود کننده و نا کار آمد اداره بیمه و مالیات ،عدم توانایی کارفرما در به کارگیری نیروی ماهر و مسِولیت پذیر به دلیل حمایت و قوانین اشتباه اداره کار ، وجود کارگران و کارمندانی که با حداقل زمان کارکرد واقعی و توان ، انتظار امکانات و درآمدهای برار با متخصصین زحمتکش و توانمند را دارند، وجود نیروهای غیر متخصص و باسطح آموزش ابتدایی
مشخص سیستم آموزشی در تربیت نیرو، وجود کارمندان و کارگرانی که فقط منتظر تعطیلی هستند تا در ترافیک جاده شمال وقت ارزشمندشان را از دست بدهند ، بازم بگم ؟

به طور اختصار سیاست زدگی

مسئولین بی تدبیر و دارای فساد همین امروز دوباره یک شورای شهر تعطیل شد بعد این عزیزان قانون وضع می کنند که مردم عادی اجرا کنند
خود دولت مهمترین مانع تولید است با قوانین ضد تولید
هر روز هم فکر می کنند چه جوری از مردم پول بگیرند الان هم خانه های خالی به اسم ارزان شدن و کنترل خانه های خالی واقعا چند ماه رصد کنید ببینید نه تنها اجاره خانه و قیمت خانه کم نمیشود بلکه بیشتر هم میشود فقط از مردم عادی میخواهند پول زور وگیرند

مهاجرت مرد به شهرهای بزرگ ورونق دلالی وقتی الان مغازه داره جنسشوبه معازه کناریش میفروشه اونم یه سودی میکشه روش به مشتری میفروشه انتطار دارین بره دنبال تولیدجلوی مهاجرت به شهرهای بزرگ روبگیرین تااین قیمتای کاذب بوجودنیاد همین

بستن مرزها به اسم حمایت از تولید بدترین نوع مانع در مسیر تولیده
یکسر تشریف ببرید چین
شرکت های خصوصی و شرکت های دولتی هر دو در یک رقابت کاملا سالم در حال تولید خودشون هستند و در کنار اون واردات کالا هم آزاده. هر کسی تولید خودش رو داره و در شرایط یکسان کالاهاشون رو می فروشند.
این جا به اسم حمایت از تولید مرزها رو بسته اند. اجازه واردات نمی دهند. چند تا کارخانه نورچشمی به اسم تولید کالای نیمه کاره وارد می کنند و سر هم می کنند و در این شرایطه که هر کالای مدل قدیمی در حالت انحضار به وجود آمده چند برابر قیمت واقعی به دست مصرف کننده می رسه.
ضمنا در چین:
۱- شرکت ها و کارخانه های تولیدی در پایان سال ششم به 100٪ پرداخت مالیات می رسند. یعنی سال اول معاف. سال دوم 20٪ را پرداخت و 80٪ معاف. سال سوم 40٪ را پرداخت و 60٪ معاف .... و در انتهای سال ششم 100٪ مبلغ مالیات را پرداخت می کنند. ولی اینجا وام تولید هم اگر! بتوانی بگیری کارمزدش رو همون روز اول کم و بقیه رو پرداخت می کنند.
۲- در صورت بروز بحران و نخریدن کالا توسط مشتریان داخلی یا خارجی دولت چین یک سال کالاهای تولید کارخانه ها رو می خره و بعد می گه کالاهای داخل انبار شما مال منه. وقتی فروختید پولش رو باید به حساب دولت واریز کنید.
و ....
حالا به نظر شما کدام سیاست درسته؟
بستن مرزها و سیاست های ما
یا
سیاست های دولت های دیگه مثل چین؟
با بستن مرزها هیچ صنعتی پیشرفت نمی کنه و فقط فشار تولید کالاهای بنجل به مردم می آد و در حقیقت به خود کارگرهایی که به اسم اونها مرزها رو می بندند!!!!!!

هر کس در تخصص خودش کار کند و در کشور بجای خودی سالاری ، شایسته سالاری جایگزین شود

فساد اداری وحشتناک

يك كلمه .دولت

سربازی
همون‌طور که نانوایی اجباری نداریم و کسی گشنه نمی‌مونه و پزشکی و مهندسی اجباری نداریم و کشور بدون پزشک و مهندس و خونه نمونده
اگر سربازی هم حرفه ای بشه و حقوق و مزایا بدن کشور بدون سرباز نمی‌مونه
مجبور کردن همه به انجام یک کار خلاف حکمت هست

خیلی مختصر : مدیران ومسئولان ناکارامد

مسئولین ناکارامد و ناخرد هزینه بیمه تامین اجتماعی خیلی بالا

اگرمنظورتولیددرسطخ کلان باشدبزرگترین مانح برای سرمایه گذاری درسطح وسیع عدم امنیت سرمایه گذاری درکارهای تولیدی اشتغالزا به دلیل ترس ازبه بادرفتن سرمایه دراثرتصویب
قوانینی است که یک شبه هستی سرمایه گذارراببادمیدهد کشورهای دیگرچون دوبی ترکیه واکثرکشورهای دیگربرای جدب سرمایه امتیازات فراقانونی میدهندومابرای دفع سرمایه وسرمایه گذارقوانین انقلابی تصویب میکنیم ناامنی وعدم اعتماد به امنیت سرمایه هابزرگترین مانع برای سرمایه گذاری درکارهای تولیدی است باتصویب قانونی امروزمالکیت خانه ات ناامن میشودوفرداکارخانه ات

عدم صرفه اقتصادی و عدم سود دهی

بی سوادی مدیران و نبود برنامه جامع توسعه

ترس مسئولین در ادارات برای امضا و دادن مجوز و همچنین فساد اداری