امید به زندگی در کدام استان‌ها بیشتر است؟

متوسط اميد به زندگي در جهان 67 سال است كه اين متوسط در كشور ما 6 درصد بيشتر از سطح جهاني بوده و 72 سال است.

به گزارش ايلنا، به نقل از «وب‌دا» كامران باقري لنكراني رييس مركز تحقيقات سياستگذاري سلامت استان فارس با اعلام اين خبر در كارگاه دوروزه اميد به زندگي در دانشگاه علوم پزشكي شيراز گفت: در برخي از كشورهاي پيشرفته اميد به زندگي بالاتر از 82 سال است كه مي‌توان با ايجاد تمهيداتي فاصله 10 ساله آنها با اميد به زندگي در ايران را جبران كرد.

او «اميد به زندگي» را يكي از سه جزء شاخص توسعه انساني و مرتبط با نظام سلامت و سلامت جامعه دانست و افزود: سطح سواد و سطح درآمد دو شاخص ديگر هستند و ايران در بين كشورهاي متوسط جهان داراي رتبه هفت در شاخص توسعه انساني است كه بايد در پايان برنامه پنج ساله توسعه به شاخص كشورهاي پيشرفته برسد.

لنكراني بالاترين ميزان اميد به زندگي دركشور را مربوط به استان‌هاي تهران و گيلان و كمترين اميد به زندگي را مربوط به استان سيستان و بلوچستان اعلام كرد و اظهار داشت: تفاوت بين مناطق مختلف از نظر اميد به زندگي در كشوري مثل انگلستان 20 سال و در كشور ما بين مناطق برخوردار و نابرخوردار 10 سال ارزيابي شده است كه اين مسئله اميدواري به منظور ايجاد امكان پيشرفت در كشور را بيشتر مي‌كند.

شاخص توسعه انساني در جهان از 20 سال پيش به عنوان معيار رتبه‌بندي توسعه در كشورها مورد توجه است و ارتقاي اين شاخص در ايران نيز يكي از سياست‌هاي اصلي در برنامه پنجم توسعه مي‌باشد. اميد به زندگي در ايران پس از انقلاب از 56 سال به 72 سال افزايش پيدا كرده است. افزايش اميد به زندگي منوط به گسترش طب سالمندان، پيشگيري از مرگ و مير نوزادان و جلوگيري از مرگ و مير ناشي از حوادث ترافيكي است