تقدیم به جانبازان و ایثارگران سرفراز؛
اين شعر را خوشنويسي كنيد!
سرویس دفاع مقدس ـ «عاشقانه هاي يك كلمن» عنوان شعري است در خصوص جانبازان كه محمدحسین جعفریان در دیدار شاعران با مقام معظم رهبری در سال 1388 خواند.
به گزارش "تابناک" مقام معظم رهبري در مورد این شعر فرمودند: «بدهید این شعر را خوشنویسی كنند و بدهید به بنیاد جانبازان و ایثارگران، آنجا آویزان كنند.»
تقديم به جانبازان تحت درمان در «كلینیك درد» بیمارستان خاتم الانبیاء
دیگر نمیگویم؛ پیشتر نرو!
اینجا باتلاق است!
حالا میگردم به كشف باتلاقی تواناتر
در اینهمه خردی كه حتی باتلاقهایش
وظیفهشناس و عالی نیستند.
همه چیز در معطلی است
میوهای كه گل
پولی كه كتاب مقدس
و مسجدی كه بنگاه املاك.
ما را چه شده است؟
این یك معمای پیچیده است
همه در آرزوی كسب چیزی هستند
كه من با آن جنگیدهام
و جالب آنكه باید خدمتكارشان باشم
در حالیكه دست و پا ندارم
گاهی چشم، زبان و به گمان آنها حتی شعور!
من بیدست، بیپا، زبان، گاهی چشم
و به گمان آنها حتی شعور
در دورافتادهترین اتاق بداخلاقترین بیمارستان
وظیفه حفاظت از مرزهایی را دارم
كه تمام روزنامهها و شبكههای تلویزیونی
حتی رفقای دیروزم - قربتاً الیالله -
با تلاش تحسینبرانگیز
سرگرم تجاوز به آنند.
جالب آنكه در مراسم آغاز هر تجاوزی
با نخاع قطع شدهام
باید در صف اول باشم
و همیشه باید باشم
چون تریبون، گلدان و صندلی
باشم تا رسیدن نمایندگان بانكها
سپس وظیفه دارم فوراً به اتاقم برگردم.
من وظیفه دارم قهرمان همیشگی فدراسیونهای درجه چهار باشم
بیدست و پا بدوم، شنا كنم و ...
دفاع از غرور ملی-اسلامی در تمام میادین
چون گذشته كه با یازده تیر و تركش در تنم
نگذاشتم آنها از پل «مارد» بگذرند
حالا یك پیمانكار آن پل را بازسازی كرده است
مرا هم بردند
خوشبختانه دستی ندارم.
اگر نه یابد نوار را من میبریدم
نشد.
وزیر این زحمت را كشید
تلویزیون هم نشان داد
سپس همه برگشتند
وزیر به وزارتخانهاش
پیمانكاران به ویلاهایشان
و من به تختم.
من نمیدانم چه هستم
نه كیفی و نه كمی
بی دست و پا و چشم و گوش و به گمان آنها حتی ...
به قول مرتضی؛ كلمنم!
اما این كلمن یك رأی دارد
كه دست بر قضا خیلی مهم است
و همواره تلویزیون از دادنش فیلم میگیرد
خیلی جای تقدیر و تشكر دارد
اما هرگز ضمانتی نیست
شاید تغییر كنم
اینجاست كه حال من مهم میشود.
شاید حالا پیمانكاران، فرشتگان شبهای شلمچه
پاسداران پل مارد
و تركش خوردگان خرمشهرند
شاید من
حال یك اختلاسپیشه خودفروخته جاسوسم
كه خودم خرمشهر را خراب كردهام
و لابد اسناد آن در یك وزارتخانه مهم موجود است
برای همین باید، همینطور باید
در دور افتادهترین اتاق بداخلاقترین بیمارستان
زمان بگذرد
من پیرتر شوم
تا معلوم شود چه كارهام.
سرمایه من كلمات است
گردانم مجنون را حفظ كرد
یكصد و شصت كیلومتر مربع با پنجاه و سه حلقه چاه نفت
اما بعید میدانم تختم
یكصد و شصت سانتیمتر مربع مساحت داشته باشد
چند بار از روی آن افتادهام
یكبار هم خودم را انداختم
بنا بود برای افتتاح یك رستوران ببرندم!
من یك نام باشكوهم
اما فرزندانم از نسبتشان با من میگریزند
با بهره هوشی یكصد و چهل
آنها متهمند از نخاع شكسته من بالا رفتهاند
زنم در خانه یك دلال باغبانی میكند
و پسرم میگوید:
ما سهم زخم از لبخند شاداب شهریم.
فرو بریزید ای منورهای رنگارنگ!
گمانم در این تاریكی گم شدهام
و بین خطوط دشمن سرگردان،
آه! پس چرا دیگر اسیرم نمیكنند
آه! چه كسی یك قطع نخاعی بیمصرف را اسیر میكند
و باز آه! چه كسی یك اسیر را اسیر میكند
آه و آه كه از یاد بردم، من اسیرم
زندانی با اعمال شاقه
آماده برای هر افتتاح، اعلام رای
و رقصیدن به سازها و مناسبتهای گوناگون
و بیاختیار در انتخاب غذا
انتخاب رؤیاها
حتی در انشای اعترافاتم.
و شهید، شهید كه چه دور است و بزرگ
با تمام داراییش؛
یك شیشه شكسته
یك قاب آلومینیومی
و سكوت گورستان
خدا را شكر، لااقل او غمی ندارد
و همیشه میخندد
و شهید كه بسیار دور است از این خطوط ناخوانا
از این زبان بیسابقه نامفهوم
و این تصاویر تازه و هولناك،
خدا را شكر! لااقل او غمی ندارد
و همیشه میخندد
و بسیار خوشبخت است
زیرا او مرده است.
و من اما هر صبح آماده میشوم
برای شكنجهای تازه
در دور افتادهترین اتاق بداخلاقترین بیمارستان
در باغ وحشی به نام كلینیك درد
تا مواد اولیه شكنجهای تازه باشم
برای جانم
تنم
وطنم
تا باز خودم را از تخت یك مترو شصت سانتیام
به خاك بیندازم
اما نمیرم
درد این ستون فقرات كج
و فراق
لهم كند
اما همچنان شهیدی زنده باقی بمانم.
به گزارش "تابناک" مقام معظم رهبري در مورد این شعر فرمودند: «بدهید این شعر را خوشنویسی كنند و بدهید به بنیاد جانبازان و ایثارگران، آنجا آویزان كنند.»
تقديم به جانبازان تحت درمان در «كلینیك درد» بیمارستان خاتم الانبیاء
دیگر نمیگویم؛ پیشتر نرو!
اینجا باتلاق است!
حالا میگردم به كشف باتلاقی تواناتر
در اینهمه خردی كه حتی باتلاقهایش
وظیفهشناس و عالی نیستند.
همه چیز در معطلی است
میوهای كه گل
پولی كه كتاب مقدس
و مسجدی كه بنگاه املاك.
ما را چه شده است؟
این یك معمای پیچیده است
همه در آرزوی كسب چیزی هستند
كه من با آن جنگیدهام
و جالب آنكه باید خدمتكارشان باشم
در حالیكه دست و پا ندارم
گاهی چشم، زبان و به گمان آنها حتی شعور!
من بیدست، بیپا، زبان، گاهی چشم
و به گمان آنها حتی شعور
در دورافتادهترین اتاق بداخلاقترین بیمارستان
وظیفه حفاظت از مرزهایی را دارم
كه تمام روزنامهها و شبكههای تلویزیونی
حتی رفقای دیروزم - قربتاً الیالله -
با تلاش تحسینبرانگیز
سرگرم تجاوز به آنند.
جالب آنكه در مراسم آغاز هر تجاوزی
با نخاع قطع شدهام
باید در صف اول باشم
و همیشه باید باشم
چون تریبون، گلدان و صندلی
باشم تا رسیدن نمایندگان بانكها
سپس وظیفه دارم فوراً به اتاقم برگردم.
من وظیفه دارم قهرمان همیشگی فدراسیونهای درجه چهار باشم
بیدست و پا بدوم، شنا كنم و ...
دفاع از غرور ملی-اسلامی در تمام میادین
چون گذشته كه با یازده تیر و تركش در تنم
نگذاشتم آنها از پل «مارد» بگذرند
حالا یك پیمانكار آن پل را بازسازی كرده است
مرا هم بردند
خوشبختانه دستی ندارم.
اگر نه یابد نوار را من میبریدم
نشد.
وزیر این زحمت را كشید
تلویزیون هم نشان داد
سپس همه برگشتند
وزیر به وزارتخانهاش
پیمانكاران به ویلاهایشان
و من به تختم.
من نمیدانم چه هستم
نه كیفی و نه كمی
بی دست و پا و چشم و گوش و به گمان آنها حتی ...
به قول مرتضی؛ كلمنم!
اما این كلمن یك رأی دارد
كه دست بر قضا خیلی مهم است
و همواره تلویزیون از دادنش فیلم میگیرد
خیلی جای تقدیر و تشكر دارد
اما هرگز ضمانتی نیست
شاید تغییر كنم
اینجاست كه حال من مهم میشود.
شاید حالا پیمانكاران، فرشتگان شبهای شلمچه
پاسداران پل مارد
و تركش خوردگان خرمشهرند
شاید من
حال یك اختلاسپیشه خودفروخته جاسوسم
كه خودم خرمشهر را خراب كردهام
و لابد اسناد آن در یك وزارتخانه مهم موجود است
برای همین باید، همینطور باید
در دور افتادهترین اتاق بداخلاقترین بیمارستان
زمان بگذرد
من پیرتر شوم
تا معلوم شود چه كارهام.
سرمایه من كلمات است
گردانم مجنون را حفظ كرد
یكصد و شصت كیلومتر مربع با پنجاه و سه حلقه چاه نفت
اما بعید میدانم تختم
یكصد و شصت سانتیمتر مربع مساحت داشته باشد
چند بار از روی آن افتادهام
یكبار هم خودم را انداختم
بنا بود برای افتتاح یك رستوران ببرندم!
من یك نام باشكوهم
اما فرزندانم از نسبتشان با من میگریزند
با بهره هوشی یكصد و چهل
آنها متهمند از نخاع شكسته من بالا رفتهاند
زنم در خانه یك دلال باغبانی میكند
و پسرم میگوید:
ما سهم زخم از لبخند شاداب شهریم.
فرو بریزید ای منورهای رنگارنگ!
گمانم در این تاریكی گم شدهام
و بین خطوط دشمن سرگردان،
آه! پس چرا دیگر اسیرم نمیكنند
آه! چه كسی یك قطع نخاعی بیمصرف را اسیر میكند
و باز آه! چه كسی یك اسیر را اسیر میكند
آه و آه كه از یاد بردم، من اسیرم
زندانی با اعمال شاقه
آماده برای هر افتتاح، اعلام رای
و رقصیدن به سازها و مناسبتهای گوناگون
و بیاختیار در انتخاب غذا
انتخاب رؤیاها
حتی در انشای اعترافاتم.
و شهید، شهید كه چه دور است و بزرگ
با تمام داراییش؛
یك شیشه شكسته
یك قاب آلومینیومی
و سكوت گورستان
خدا را شكر، لااقل او غمی ندارد
و همیشه میخندد
و شهید كه بسیار دور است از این خطوط ناخوانا
از این زبان بیسابقه نامفهوم
و این تصاویر تازه و هولناك،
خدا را شكر! لااقل او غمی ندارد
و همیشه میخندد
و بسیار خوشبخت است
زیرا او مرده است.
و من اما هر صبح آماده میشوم
برای شكنجهای تازه
در دور افتادهترین اتاق بداخلاقترین بیمارستان
در باغ وحشی به نام كلینیك درد
تا مواد اولیه شكنجهای تازه باشم
برای جانم
تنم
وطنم
تا باز خودم را از تخت یك مترو شصت سانتیام
به خاك بیندازم
اما نمیرم
درد این ستون فقرات كج
و فراق
لهم كند
اما همچنان شهیدی زنده باقی بمانم.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
با خواندن این قسمت از شعر در خود فرو رفتم و گفتم که واقعا تندروی و نقاق مشام حساس این عزیزان را چه کرده است. آنجا که گفته است((
به قول مرتضی؛ كلمنم!
اما این كلمن یك رأی دارد
كه دست بر قضا خیلی مهم است
و همواره تلویزیون از دادنش فیلم میگیرد
خیلی جای تقدیر و تشكر دارد
اما هرگز ضمانتی نیست
.
.
شاید حالا پیمانكاران، فرشتگان شبهای شلمچه
پاسداران پل مارد
و تركش خوردگان خرمشهرند
شاید من
حال یك اختلاسپیشه خودفروخته جاسوسم
كه خودم خرمشهر را خراب كردهام
و لابد اسناد آن در یك وزارتخانه مهم موجود است!!!!
برادر جانباز عزيزم با اخلاص تمام بر شما و خانواده محترمتتان درود مي فرستم
عزيزان اين بنده خدا مصيبت نمي خواند كه ما گريه كنيم وخامت جامعه را مي گويد كه چه فكر مي كرديم وچه شد.واي بحال همه ما..........ما مردم بايستي تقاص خون شهدا و جانبازان را پس بدهيم. اگر جلوي شعارها را از روز اول مي گرفتيم وبه كساني كه اهل عمل بودند اجازه كار مي داديم اين نمي شد.بيآئيد قسم بخوريم و تصميم بگيريم كه هر كس دارد اين مملكت را به بيراهه ميكشاند جلوي آن بايستيم و مقتدرانه تذكر بدهيم . نمايندگان مجلس نبايستي تعلل كنند. چرا كه مجلس در راس تمام امور است. بخود بيائيم......تابناك عزيز خواهشا تمام نظرات مردم كه منعكس مي شود را بنويس . چرا كه در آخرت تو جوابگو هستي بترس. براي رزق و روزي خوب است كه كار كني نه هر كاري پس واقعا اگر در جائي كار مي كني كه محدود هستي .....متاسف هستم براي تو وهمكارانت . وظيفه من اظهار عقائد و وظيفه تو درج آن پس بترس از روز سئوال بترس..................................
آیا این نهیب کسی را تکان میدهد
به فکرشان باشیم
چقدر جامع و منصفانه به تصوير كشيده بود. و تاثيرگذارتر از همه نقد رياء و استفاده ابزاري از شهدا و جانبازان در اجتماع امروز ما بود. اجرش با خدا
فقط بدین این رو مسئولین محترررررررم جمهوری اسلامی یکبار لطف کنن و بخونن ( گر چه بهشون امیدی نیست )
اشک ریختم و گریستم برای کسانی که شب عروسی شان را در کوچه پس کوچه های دفاع گذراندند، برای کسانی که در تپه های فراموشی ناله شان را کسی نشنید، برای کسانی که همت بلندشان را به وادی نسیان گسیل کردیم ، برای کسانی که بزرگترین آرامششان لحضه ای درد نکشیدن خواهد بود، برای کسانی که در گوشه تخت های بداخلاق بیمارستانی آرمیده اند ، برای کسانی که جانشان را فراموش کردند تا صدای بیداری سرزمینشان را به گوش نسلهای اتی رسانند .اما فارغ از اینکه نسل امروز نیز غافل است و بی خبر
وباید بگریم و گریه کنیم تا سیل اشک هایمان بتواند پلشتی های غفلت را بشوید و هوایی تازه نصیبشان کند
من نیز سیاستمدار ترین داروی عزیزترین جانبازم
خیلی نگران نباش
که در یک مورد همه همدردیم
گرچه در بسته ای پر زرق و برق
تو را به دور افتاده ترین اتاق بد اخلاق ترین بیمارستان می کشانم
اما حتما تاریخی روی من نیز حک شده است
تاریخ انقضای مصرف
واقعاً منقلب شدم. شعر اين برادر علي گونه است و در سر تا پاي آن موج مي زند كه درد ايشان درد تجسم نيست بلكه نوميدي و مشاهده هر روز استحاله آرمانهايش درد را بر وي غير قابل تحمل ساخته است. به هر حال اميد وارم خداوند به ايشان و خانواده شان صبر بدهد و متوجه اين نكته باشند انسان مؤمن مامور به عمل است نه حصول نتيجه و هيچ عمل خيري بدون پاداش نمي ماند.
لا اله الا الله. خداوند به شما شفای واقعی بدهد. برای ملت عزیز هستید و عزیز می مانید هرچند که مورد بی مهری همسنگران مسند گرفته امروزتان قرار بگیرید.
با بغضي فشرده درگلو از لابلاي ستارگان اشكم اين مطلب را خواندم . خدا ما را در روز قيامت شرمنده جانبازان نكند.
سكوت سكوت سكوت... اشك اشك اشك... خدا خدا خدا......
بنيادجانبازان وشهيدودولت ولائي كلاهشان را بالاتر بگذارند
ببخشیدا کلمن برای جانبازان تعبیر بسیار زشت و توهین آمیزیست. اگر تجسم کنید متوجه منظور من می شوید. در ضمن شعر بسیار زیبایی بود
زیبا بود و تلنگری برای بعضی ها.
خداوند به همه اين عزيزان دوست صبر و بردباري عنايت بفرمايد و از گناهان ما در قبال كم توجهي و كم كاري نسبت به آنان بگذرد.واقعا" قلب آدم به درد مي آيد.منت دارتان هستيم تا روز حساب
همه را به فکر فرو برد. خدایا کمکشان کن .
به یاد جمله زیبای شهید همت افتادم
می فرمود :
ما شهید شدیم شما چه کردید ؟
عزیزم، پدرم
من از تو فرسنگ ها فرهنگ و باور به دور هم خاک پایت هستم. می دانم که حس می کنی در قلب کس و ناکس بودن را.
تو کجا و ما کجا.
همیشه جاویدان همیشه سرافراز بمان
زبان قاصره .خجالتش براي بعضي ها .واسه اونايي كه در قبال اين عزيزان به نون ونوا رسيدند. واي بر ما .واي بر ماو بر آخرت ما.پدر مادر ما متهمميم
فداي صداقت و غيرت واقعي تان اي دليرمردان بي ادعا دلم از خودم گرفت
بغض تمام گلویم را گرفته نمی توانم حرف بزنم
فقط به یادشان باشیم دعایشان کنیم و فراموششان نکنیم
جانبازان ما خیلی عزیزند
یا ابالفضل
دلم به درد آمد خدا همه را شفا دهد
خيلي اشك ريختم خدا ما را به راه راست هدايت فرمايد
یا الله. اشکم در آمد.
شرمنده شدیم از اینهمه درد
روي قله اي مشرف به قصر شيرين
1
دلم از رياضت جنگ و خاطراتش غمگين است
طبل هاي دهشت واندوه
الحان لغو و كذايي آهن پاره ها
2
روي قله اي مشرف به قصر شيرين
ما چند نفر بوديم
ناگهان خمپاره 120 فرو مي ريزد
دوقدمي ما علي هفت كله ايستاده بود
اوبلند بلند مي خنديد
ما هم !
به آني همه فرو مي ريزيم
در پايان غبار
با بغض،
باگريه
تكه هاي علي را جمع آوري مي كنيم
3
نمي خواهم كه تيري برويد از تفنگي
آنجا پرنده يا گلي ست
شايد هم نمكزاري ست
كه تشنه زندگي ست
فردا كه باران ببارد
آهوان از همه سو
به ميهماني اين دشت ها مي ايند
ومرغان از ميان نيزارها سرك مي كشند
اسفند ماه 1366قصر شيرين علي ربيعي (بهار)
عالی بود آقای جعفریان
فوق العاده بود. تنها مي توانم بگويم خدا به ما صبر دهد چون شما آيه هاي مجسم صبريد.
فوق العاده بود واکاوی درد یک جانباز خدا به ما رحم کند
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.