6بازدید
۵۴
گزارش «تابناک» از خانواده ای آبرودار که سرپناهی ندارند + تصاویر
شب‌های تهران هنوز پر درد است!؟
از ایشان می‌پرسم علی چند ماه است که اینجاست؟ می‌گوید تقریبا هشت ـ نه ماهی است که این خانواده در این مکان زندگی میکنند. می‌پرسم برای رفع مشکل اینها کاری کرده‌اید؟ مرد در پاسخم می‌گوید که بله با همه جا تماس گرفتیم. با کمیته امداد، سازمان بهزیستی، شهرداری و... اما هیچ نتیجه‌ای نگرفتیم!
مجنونم و دلزده از لیلی‌ها خیلی دلم گرفته از خیلی‌ها
گزارش خبرنگار «تابناک»ـ شاید اصلی‌ترین تفاوت یک روزنامه نگار با افراد عادی این باشد که حتی در نیمه شب ـ همان زمان که چشمان دیگران را خواب ربوده و بالش‌های نرم، خستگی کار روزانه خیابان‌های شهر را می‌زداید ـ چشمان او خواب آلودگی را تجربه نمی‌کند و هنوز هشیار و بیدار با بی تفاوتی‌ها دست و پنجه نرم می‌کند؛ بی‌تفاوتی‌هایی که گاه از روی ناآگاهی و گاه آگاهانه، زندگی‌هایی را به تباهی و نابودی می‌کشاند و زجرهایی را بر دیگران تحمیل می‌کند!بیست و هفتم تیر ماه هم یکی از آن روزهای متفاوت بود. از خیابان طالقانی، تقاطع بهار رد می‌شدم که دیدن منظره‌ای برای نخستین بار، همه باورهایم را زیر سوال برد. بیشتر که دقت کردم دیدم حقیقت دارد. خانواده‌ای ایرانی, همجنس خودمان از همان‌هایی که خون آریایی در رگ هایشان جاری است. پدر و مادر و نازنینی 9 ساله در فرورفتگی یک شرکت آرمیده بودند. با خودم فکر کردم آیا اینها خوابند یا تمام ما آدم‌هایی که بر روی تخت‌های آن چنانی با تشک‌های خارجی طبی زیر هوای مطبوع کولرهای گازی مشغول استراحتیم؟
برای ارگان‌های حمایتی که نعره‌هایشان گوش فلک را کر کرده است و دم از کمک و همیاری مستضعفین می‌دهند. هر یک به نوعی و هر یک به شکلی! ارگان‌هایی که با تشکیلات عریض و طویل، امکانات فراوان و بودجه‌های آن چنانی و تبلیغات فراوان سعی میکنند نشان دهند که ما کاملا در خدمت محرومین و مستضعفین هستیم. با اینکه در سفرهای گوناگون به مناطق جنوبی، شرقی، غربی و شمالی کشور گوشه‌های فراوانی از درد و رنجی که محرومین سرزمین من می‌بینند، دیده بودم و علت آن را در هزاران بهانه‌ای که مسئولین برای آن می‌تراشند، برای خود توجیه می‌کردم شاید دیدن علی و همسرش و نازنین کوچولو خط بطلانی باشد به همه شعارهایی که مسئولین و ارگان‌های حمایتی در راستای حمایت از محرومین سر می‌دهند.
بشاگرد، نیک شهر و خیلی از مناطق محروم دور افتاده کشورم پیش کش! این اتفاق همین جا، در همین نزدیکی، در تهران بزرگ، دو سه کوچه آن طرف تر، درست بغل گوش من و شما افتاده است.
علی بچه آبادان است؛ جنگ را حس کرده است. مدتی همدوش رزمندگان و شهدای جنگ بوده است. به هزار دلیل که من و تو می‌دانیم، کوچ کرده و به تهران آمده است. کارمند قراردادی یکی از فرهنگسراهای سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران شده و حالا با چوب تعدیل، چند صباحی است که کارش را از دست داده که البته مدیریت فعلی می گوید سال 74 تعدیل شده است. اجاره خانه ندارد که بدهد. صاحب خانه محترم! با استفاده از تمام ابزارهای قانونی ـ همان ابزاری که برای دفاع از حقوق انسان‌ها به وجود آمده‌اند ـ علی، همسرش و نازنین کوچک را با تمامی اثاثیه شان از خانه بیرون کرده است.
از ایشان می‌پرسم علی چند ماه است که اینجاست؟ می‌گوید تقریبا هشت ـ نه ماهی است که این خانواده در این مکان زندگی میکنند. می‌پرسم برای رفع مشکل اینها کاری کرده‌اید؟ مرد در پاسخم می‌گوید که بله با همه جا تماس گرفتیم. با کمیته امداد، سازمان بهزیستی، شهرداری و... اما هیچ نتیجه‌ای نگرفتیم!؟
همه این سازمان‌ها با یدک کشیدن متولی بودن و رسیدگی در امور محرومین کارها را به همدیگر پاس می‌دهند. هر یک می‌گوید این در شرح وظایف و اختیارات ما نیست و به ارگان دیگری مربوط میشود و ارگان دیگری نیز می‌گوید به عهده سازمان دیگری است و این دور باطل همچنان ادامه دارد. اما آنچه واقعیت دارد نازنین کوچک است که روی یک تکه کارتن بر سنگفرش سیمانی خیابان پر ازدحام ماشین‌های مدل بالا خوابیده است و امشب را نیز مانند صدها شب دیگری که گذشته به صبح خواهد رساند.
شاید این نیز مثل هزاران لطف و کرامتی است که از سوی رهبری نسبت به محرومین می شود، ولی در لایه‌های پایین تر افرادی که خود را شاید حتی بالاتر از آن جایگاه‌ها می‌دانند هیچ اهمیتی به این منویات نمی‌دهند.
به عنوان یک روزنامه نگار خاضعانه از ریاست محترم جمهور، شهردار محترم تهران و تمام آزادمردانی که می‌توانند سرپناهی هر چند کوچک برای نازنین و خانواده‌اش فراهم کنند، تقاضا میکنم سخاوتمندی خویش را از آنان دریغ نکنند و دستان یاری آنان را بفشارند.
راه‌های ارتباط با این خانواده دردمند برای «تابناک» محفوظ است. لطفا برای همیاری و کمک، از طریق نظرات کاربران همین خبر یا «تماس با ما»ی سایت «تابناک» دردی از این هم نوع خود دوا کنید که خداوند خود وعده اجر عظیم را به محسنین داده است... .
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
وای بر ما
نمیدونم کجا داریم میریم
چی شدیم
وای بر ما
بنی آدم اعضای یکدیگرند، که در آفرینش زیک گوهرند. چو عضوی به درد آورد روزگار، دگر عضوها را نماند قرار.
تابناک (فعلا) عزیز!!
حال می کنی معرفت و بزرگواری مردمی که اعلام امادگی برای کمک کرده اند. من یک معلمی بیش نیستم و توانایی کمک ندارم و لی دست همه این عزیزان را می بوسم و از تابناک هم انتظار می رود که نتیجه و عاقبت این خانواده (و موارد گذشته مثلا در مورد کودک آزاری ها) را اعلام نماید. من (وامثال من) دعاگوی همه این عزیزان هستیم. راستی! خیلی خوشحالم که ایرانیم!
با خواندن اين كامنتها به ايراني بودن خود مي بالم ولي چرا در پايتخت كشورم بايد شاهد آن باشم نازنين بي سرپناه بر روي كارتن خالي آبميوه اي كه من بعنوان قاقا لي لي براي فرزندم مي خرم بخوابد؟ كجاي اسلام چنين چيزي را گفته؟ آيا من مسلمانم ؟
تابناک جان لطفا یه گلریزون کنید در آستانه نیمه شعبان یه گره هم باز شه یه گرست. یه شماره حساب لطفا و یک یا حسین
یک پیشنهاد دارم
ما به شما اعتماد داریم ، شما یک حساب بگذارید تو سایت ، ما اینترنتی پول واریز میکنیم کمک کنید به اینجور خانواده ها البته نه ریز ریز بلکه صبر کنید جمع بشه که کار یکی حل بشه تقریبا
همینطور میتونید یه بخش بگذارید و خبر بگذارید درباره افراد اینطوری و بگید این حساب واریز کنید
اینجوری هم شما بانی خیر شدید ، هم اینهمه آمار بازدید بالاخره یه حرکتی میکنند و شاید برای دیگران هم الگویی شدید و مشکلات خیلی ها حل شد
خواهش میکنم این کار رو بکنید
خیالتون هم از بابت کنایه ها راحت باشه ، دیگه تو مملکت اسلامی اگر در این حد اعتماد نباشه که چه فرقی داریم با غربیا
ممنون
من پیشنهاد میدم همه اونایی که میخوان کمک کنن یه مبلغی جمع کنن پول پیش رهن کامل یه خونه بشه تا حداقل نصف مشکل اینا حل بشه
من خیلی ممنوم از اونایی که شماره حساب و این حرفا خواستن خیلی مردین کاشکی ذره ای در وجود بعضیا رحم و شفقت بود
با سلام
کمک به همنوع یک امر انسانی است اما باید مواظب بود که تبدیل به گدا پروری نشود در ضمن باید توجه داشت که به جای دادن ماهی به گرسنه باید به او ماهی گیری را یاد داد تا وابسته نبوده و این الغا شود که در برار کار مزد بگیرد دولت مسئول است اول علت مهاجرت این خانواده را بررسی کند وسپس در صورت موجه بودن اقدام به یافتن کاری مثل سریداری که شامل مکان هم میشود برای این شخص بنماید و از فرزند انها تا یافتن کار با جا نگهداری نمایید بابید کار زیر بنایی انجام داد.
اگرلنز دوربينتون را باز تر ميكرديدعكس خانه هاي مجلل خيلي از آقايان مدعي را ميتوانستيد در كنار عكس اين خانواده ثپت كنيد شايد خجالت بكشيدندوهزينه حداقل يك سفر خارجيشان را صرف اينچنين موارد كنند
مسئولين بهزيستي ،كميته امداد و شهرداري بايد پاسخگو باشند. خواهشمنديم پيگيري كنيد و شماره حساب هم معرفي كنيد
بابا پیدا کنید این آدمها رو یه شماره حساب براشون باز کنید یا ازشون بگیرین اعلام کنید تا مردم کمکشون کنن. 1 روزم یک روزه من اگه هر روز صبح حمام نرم نمی تونم نفس بکشم اما این بچه...........
اي واي بر مسلمانان اي واي كه فقط اسم مسلماني را مي كشيم
وای برما
اين مورد منعكس شد بقيه را چه كنيم؟ آيا كميته امداد حضرت امام نبايد به وظيفه اش عمل كند تا همراهي و باور مردم در آن متبلور گردد؟ آيا سازمان عريض و طويل بهزيست نبايد اعتماد مردم را جلب كند ؟ حل موردي اين موارد صرفا باعث پوشش بر كمك كاري و استنكاف مسئولين مربوطه از ايفاي وظيفه خواهد بود.
آقایان مدعی اسلام! "من اصبح و لا یهتم بامور المسلمین فلیس بمسلم" کسیکه بیدار شود و به مشکلات مسلمانان همت نکند مسلمان نیست. شاید اینگونه محرومان را مسلمان نمیدانید و تنها کسانی را مسلمان می دانید که زیر پرچم شما سینه بزنند. من خجالت می کشم تصویر این نوگل عزیز را می بینم که بر تکه ای مقوا در خیابان خوابیده. پدر و مادرش چگونه می توانند این مسئله را برایش توضیح بدهند. این دختر بچه آیا در دبستان این شعر را اگر شنیده باشد که "بنی آدم اعضای یک پیکرند که در آفرینش ز یک گوهرند چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار تو کز محنت دیگران بی غمی نشاید که نامت نهند آدمی " اگر این شعر را شنیده و یا خوانده باشد گور هم نباید ما را بپذیرد که از حیوان پست تریم اگر با مشاهده این صحنه ها بی تفاوت سر در آخور زندگی خود داشته باشیم.
متاسفانه ما ياد گرفته ايم كه مسولاني را كه در دسترسمان هستندمورد باز خواست قراردهيم مثلا اگر يك رييس بانك 10 دقيقه بيشتر وقت نهارش طول بكشد مسلما مورد بي مهري ما قرار ميگيرد ولي مسئولي كه زجر كشيدن اين بندگان خدا برايش اهميت ندارد چون جلوي چشممان نيست( با وجود پل هاي ارتباطي بسياري كه سازمان ها جهت ارتباط با مردم ايجاد كرده اند ) با خيال راحت به استراحت خود مي پردازد
مگر ما چگونه مردمی شدیم؟
لطفا شما شماره حساب اعلام کنید.
سلام: به خود می بالم که ایرانی ام : به خود می بالم که آریایی ام :
باعث تاعثف است که در این مملکت زندگی میکنم که چنین افرادی در زیر سایه شهر با مشقت زندگی میکنند . :
آیا این است زندگی در ساییه رفاغت و دوستی ؟ آیا این است زندگی ؟
آیا این است مردانگی ؟ ایرانی غیرتتان کجاست ؟
خود را جای نازنین بگذاریدچه کار خواهید کرد .؟
کمک کمک کمک و دست کمک به دیگران.
اما باعث تاسف که حیف و میل در بیت المال می شود ؟
من کارمندم و حاضرم که نیمی ار حقوق یکماهه خود را که 150000 تومان میشود را به این خانواده بدهم لطفا شماره حساب بدهید تا مردم راحت بتوانند کمک کنند
پشت میز کارم نشستم و اشک میریزم...از همون آب وخاک وگرمایی که این بنده خدا هم اهل اونجاست...و من باید به حال اونا اشک بریزم..به حال این بچه ای که امثال اون چند مایلی به جنوب در کشورهای حاشیه خلیج فارس با همون پول نفتی که سره سفره اونا هست (و لی اون وما هیچی ازش نمیدونیم) دارن تو ناز و نعمت بزرگ میشن و برای کشورهاشون یا بهتر بگم شیخ نشیناشون افتخار میشن...و من باید فقط اشک بریزم...اگرچه این وظیفه آشکار همان به اصطلاح سازمان نماهای دولتیست که کاری بکنند...اما اینبار هم به خودمان بسپاری...کاری بکنید...شماره حسابی اعلام کنید...بنده تمام وکمال به شما اعتماد دارم و میدونم کاری انجام میدهید.از سردار بزرگ ایرانی جناب آقای رضایی هم خالصانه تقاضا میکنم شخصا پیگیری حال این هموطن خوزستانی و خانواده شان باشند...در انتظار هماهنگی شماییم
آقا ما که به کمک مسئولین کاری نداریم و ولی تو رو خدا یه شماره حساب اعلام کنید که به شه کمک کرد .
ما آدمیم ، نمی تونیم تحمل کنیم هم شهریمون اینطوری باشه
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.