چرا صنایع برای استفاده از تولیدات بومی مقاومت می‌کنند؟ چرا مدیران صنعت برای استفاده از کالای خارجی وارداتی مشابه تولید داخل بازخواست نمی‌شوند؟

واقعا چرا

جواب ساده است . صنایع داخلی به دست آقازاده ها می باشد و در مقابل محصول خود هیچ پاسخگوئی ندارند . مثلا ببینید که با یک دستفروش کنار خیابان جوری برخورد میکنند که طرف خودش را به آتش می کشد ولی در مقابل این همه فساد در خودرو سازها و هزاران نفری که در اثر خودروی غیر استاندارد جانشان را از دست داده اند هیچ اقدامی نمیشود . خب چرا ؟ ایران با این سیستم در بهترین حالت یک کره شمالی دیگر و در بدترین حالت یک سوریه دیگر است .

این دوست ما در مورد زنجیر تامین درست می گوید . مثلا شما تولید موتور در کارخانه ایدم را ببینید . آن موقع که تاسیس شده کارخانه ریختگری ایران در ساوه را هم درست کرده بودند که بلوک آن را میزد و می زند ولی دیگر صرف نمی کند که گاورنرش را هم تولید کنند مگر بخواهیم رقیب وودوارد شویم که البته شدنی هم هست ولی آنها 140 سال جلوترند. برای خودروسازی هم همینطور طراحی شده بود ولی وقتی کارخانه های این زنجیر را دادید دست رانت خورها آنها سراغ واردات از چین رفتند .

خیلی وقتها هم پورسانت و منافع فردی و مسافرتهای خرید خارجی و حق ماموریت و امثالهم نقش بازی میکنند. اینجانب پانزده سال پیش تولید کاتالیزورهای صنعت نفت را به شرکت نفت پیشنهاد دادم که پروه دکترایم بوده و بهتر از هر کتاب مرجع به آن آگاهی داشتم. متاسفانه شرکت وارد کننده که به گونه ای با وزارت نفت در ارتباط بود اصلا تحویل نگرفت. معلوم بود که در خرید خارجی برایشان منافعی بود.

مصرف کننده مجبور نیست پول خودش را برای کالای بنجل دور بریزد‌ و بعد از خرید‌ دچار انواع ناراحتیهای‌ اعصاب شود !
باید زمینه رقابت با کالاهای داخلی و خارجی فراهم گردد
اگر دولت هم فکر می کند که باید برای ملت شغل ایجاد بشه نباید این امر بقیمت‌ ضرر زدن‌ به خریدار صورت بگیرد نظارت و مدیریت و استانداردسازی‌ هم وظیفه‌ اساسی‌ دولت است .

کدوم تولید کدوم دانش بنیان. شما نود درصد محصولات یا منتاژ هستند یا کدشون از خارج خریدند یا قطعات اصلی و تکنولوژیک خارجیه که اگر ندهند نمیتونیم تولید کنیم.

متاسفانه مدیر های دولتی تابحال تولید در بخش خصوصی نداشته اند تا بفهمند یک من ماست چند من کره داره،

کدام مشابه؟
من یک ایرانیم و اگر جنس ایرانی کیف خوبی داشته باشه خارجی استفاده نمی کنم
ولی واقعیت را باید قبول کرد در خیلی از صنایع ما خیلی عقب هستیم و بدون ورود تکنولوژی و دانش همینطور در جا خواهیم زد
با شعار دادن هیچ چیزی عوض نمیشه

اگر تولید داخلی از خارجی کیفیتش پایین باشد باز به خریدنش می ارزد وهمت میخواهد آنرا به کیفیت خارجی رساند ولی دلیل کم توجهی مدیران داخلی این نیست در پروسه خریدهای اینچنینی مفدار زیادی از این منابع به جیب اشخاص سرازیر میشود که اینجا دیگر از مسئله کیفیت وفلان نمیشود حرف زد چطور کشورهای چین وکره جنوبی در طی چند دهه این تولید سطح پایین از ما را به این حد رساندند مدیران آنها کار کردند وبه وظیفه ملی خود با جان ودل عمل کردند ما چه کار کردیم با رویکرد خام فروشی منابع وواردات بی رویه از قافله عقب ماندیم خدا وکیلی ایران با این همه ذخایر استحقاق چنین وضعیتی را دارد وچرا مدیران ما از راه کجی که میروند دست بردار نبوده وقانون نیز جلوی این خودسریها را نمیگیرد

متاسفانه تصمیم گیران ما غیر متخصص هستند لذا تصمیماتشان هم غیر کارشناسی است من به عنوان یک کارشناس نفتی و پالایشگاهی نظر این مشاور محترم نفتی را رد می کنم! قطعات پالایشگاهی شبیه لوازم خانگی نیستند که قطعه ای را بگیری و استفاده بکنی و اگر جواب نداد تعویض بکنی! بسیاری از قطعات در صورت عدم کیفیت مناسب می تواند فجایع بزرگی را بوجود آورد و در بهترین حالت اگر موجب آتش سوزی، انفجار و... نشود. برای تعویض یک قطعه واحد باید بسته و سپس راه اندازی گردد که این کار حداقل چهار پنج روز بسته به نوع واحد زمان می خواهد که باعث خسارت چند میلیاردی، قطع تولید و اتلاف منابع می شود.

در شرایط فعلی تولید داخلی با کیفیت توهمی بیش نیست
اگر بدنبال پیشرفت صنعت هستید فقط و فقط در رقابت بدست می آید اگر هم بدنبال مدل کوبا هستید صریحا اعلام کنید

شرکت تولید کشتی خودمون چهارتا کشتی برای ونوزئلا میساز بعد دولت در همان سال میره ده میلیارد دلار کشتی از کره جنوبی سفارش میده و مدیر شرکت ایرانی غصه بیکار شدن کارگرا و مهندساشا دارن این رانتارا کی می خوره که اجازه نمیده جوانان این مملکت سر کار برن

اینکه هرکشوری اولویت استفاده ازکالاها رابه تولیدات داخلی خودکه درآمدواشتغال برای اتباع خودایجادمیکند بدهد کاملا درست است.ولی این به معنای ممنوعیت واردات کالاهای خارجی نیست.درهمه دنیا(غیر2-3 کشورمثل کوباو...) واردات هرکالایی که استانداردهای کیفی بهداشتی زیست محیطی و...آن کشورراداشته باشد آزاد است ولی برای حمایت ازتولیدداخلی یک تعرفه مالیات ورودی مناسب هم میگذارند.بدین ترتیب :1.انحصاربوجودنمیاید وتولیدکنندگان داخلی سواستفاده نمیکنند(که نمونه بزرگ وبلکه اکبرش درخودرو شده) 2. حق انتخاب مردم محفوظ میماند البته اگرکسی خواست جنس خارجی بخرد قیمت بیشتری هم میدهد 3.ازشدت قاچاق کم شده ومقدارزیادی از ارزمورد استفاده درقاچاق بسوی واردات قانونی میرود ودولت هم درامد خوبی ازین بابت کسب میکند.

از خود رو‌های داخلی‌ می‌شه وضعیت کیفیت رو فهمید

یک سوال ساده، چرا کشوری مثل آمریکا با این سطح تکنولوژی محصولات در و فناوری های کشورهای دیگر مانند چین و اروپا و دیگر کشورها را خریداری می‌کند و با شعار توخالی حمایت از تولید داخل، بازار را در انحصار کالاهای آمریکایی قرار نمیدهد؟؟؟
چرا کشورهای صاحب تکنولوژی مانند آلمان، ژاپن، انگلیس، چین، روسیه و.... و هیچ کشور دیگری اینکار عبث و اشتباه را نمیکند؟؟؟
به صنعت خودرو که بر پایه شعار بی ارزش ساخت داخل و بازار انحصاری شکل گرفته بنگرید و خروجی های آنرا ببینید تا دلیل انحصاری نکردن بازار در سایر کشورهای توسعه یافته را درک کنیم..
تولید ارابه های مرگ با گزاف ترین قیمت ها و گروگان گرفتن صنعت توسط شرکت های انحصارگر ایران خودرو و سایپا...
این آخر و عاقبت هر صنعت انحصاری و هر نگاه غیر رقابتی به بازار هست...

یک مقوله‌ای هست تو دنیا به اسم زنجیره‌ی تامین. مثلا من وقتی نیاز به یه قطعه‌ی الکترونیکی دارم، باید بخرمش. و کسی که می‌خرم، یا خودش اونو ساخته، یا از کسی خریده. و ...
به خاطر تحریم قطعات قابل اطمینان وارد نمی‌شن و درصد زیادی قلابی بینشون هست. با قطعه‌ی قلابی نمی‌شه محصول استاندارد تولید کرد، هر قدر هم که طراح زبردست باشه.
با دنیا اول آشتی کنید، بعد بگید تولید داخل.

چون تولیدات بومی در شرایط غیر رقابتی تولید میشه و کیفیت و ارزش پرداخت نداره.

بعلت كيفيت پائين توليدات داخلي هيچ مديري رغبت نمي كند آبروي كاري خود را در استفاده از قطعات داخلي گرو بگذارد.
متاسفانه توليد كننده داخلي بنا به دلايلي در جهت افزايش كيفيت توليد اقدام نمي كند و فقط بفكر كميت است